Την Τετάρτη 29/4 δικάζεται για μια ακόμη φορά η ελεύθερη συνδικαλιστική έκφραση - Όλοι και όλες 29.4, στο Πειθαρχικό Συμβούλιο 8.30 πμ (Ξενίας 24)

 Την Τετάρτη 29/4 δικάζεται για μια ακόμη φορά η ελεύθερη συνδικαλιστική έκφραση

Ο κλάδος ή θα το απαντήσει ή θα πάμε στην πρώτη απόλυση για συνδικαλιστική παρέμβαση

Όλοι και όλες 29.4, στο Πειθαρχικό Συμβούλιο 8.30 πμ (Ξενίας 24)

Αναλυτικά η δήλωση της Χρύσας Χοτζόγλου:

Την Τετάρτη 29/4 δικάζεται για μια ακόμη φορά η ελεύθερη συνδικαλιστική έκφραση. Για μία ακόμη φορά θα τους ακούσω να χαρακτηρίζουν το σύνθημα Εμπρός λαέ μην σκύβεις το κεφάλι «φωνασκία», την κοινή διαμαρτυρία με τους μαθητές και τις μαθήτριες «οργανωμένη και προσχεδιασμένη προσπάθεια ακύρωσης της αξιολόγησης», την υπεράσπιση της μόνιμης και σταθερής εργασίας «παράβαση καθήκοντος», την δήλωση ότι η αξιολόγηση είναι ανεπιθύμητη από τον κλάδο που με τις συλλογικές του αποφάσεις του το επιβεβαιώνει «χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπή συμπεριφορά», την συζήτηση με συναδέλφους «άσκηση ψυχολογικής βίας».

Ο κλάδος ή θα το απαντήσει ή θα πάμε στην πρώτη απόλυση για συνδικαλιστική παρέμβαση, για  υπεράσπιση απεργίας μέσα στο σχολείο, μέσα στον χώρο δουλειάς, στο δημόσιο μετά τη χούντα.

Μέχρι τώρα που γράφεται αυτό το σχόλιο ούτε μισή γραμμή δεν έχει γραφτεί από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες για τη νέα ακρόαση, για την πρόθεση της κυβέρνησης να μην ξαναπατήσω το πόδι μου σε σχολική αίθουσα. Για να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για το σύνολο των εργαζόμενων.

Χρύσα Χοτζόγλου (μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά, υπό απόλυση)

Εκπαιδευτικοί καλούν σε κινητοποίηση στις 29 Απριλίου – Στο επίκεντρο η υπόθεση της Χρύσας Χοτζόγλου

 Χρήστος Κάτσικας

«Να επιστρέψει στο σχολείο»: Εκπαιδευτικοί κατεβαίνουν σε κινητοποίηση

Σε νέα φάση έντασης εισέρχεται η αντιπαράθεση στον χώρο της εκπαίδευσης, με αφορμή την εκ νέου εξέταση της υπόθεσης της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Εκπαιδευτικές συλλογικότητες και σωματεία καλούν σε μαζική παρουσία την Τρίτη 29 Απριλίου, στις 8:30 το πρωί, έξω από τα γραφεία του Συμβουλίου (Ξενίας 24), στέλνοντας μήνυμα αντίδρασης στην κλιμάκωση των πειθαρχικών διώξεων και στην πρωτοφανή εκδικητική δίωξη της καθηγήτριας Χρύσας Χοτζόγλου η οποία βρίσκεται σε αργία περισσότερο από ένα έτος

Η υπόθεση αφορά την παράταση ή μη της δυνητικής αργίας της εκπαιδευτικού, η οποία έχει ήδη συμπληρώσει έναν χρόνο εκτός σχολικής αίθουσας. Η νέα διαδικασία έρχεται μετά από αίτημα του Υπουργείο Παιδείας για επανεξέταση της υπόθεσης, γεγονός που έχει προκαλέσει αντιδράσεις στον εκπαιδευτικό κόσμο.

Μια υπόθεση με έντονο αποτύπωμα στον κλάδο των εκπαιδευτικών

Η περίπτωση της Χρύσας Χοτζόγλου δεν είναι απλώς μια πειθαρχική διαδικασία. Για πολλούς εκπαιδευτικούς αποτελεί σύμβολο μιας ευρύτερης σύγκρουσης γύρω από ζητήματα όπως:

η αξιολόγηση

• τα εργασιακά δικαιώματα

• η συνδικαλιστική δράση

Υπενθυμίζεται ότι κατά την πρώτη εξέταση της υπόθεσης, το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο είχε γνωμοδοτήσει ομόφωνα κατά της επιβολής δυνητικής αργίας. Ωστόσο, η απόφαση αυτή δεν υιοθετήθηκε, με αποτέλεσμα η εκπαιδευτικός να τεθεί εκτός υπηρεσίας.

Ακολούθησε μια μακρά περίοδος νομικών εξελίξεων και αντιφατικών αποφάσεων, που διατήρησαν την υπόθεση στο προσκήνιο και ενίσχυσαν το αίσθημα αβεβαιότητας στον κλάδο.

Κάλεσμα για μαζική παρουσία και κλιμάκωση

Η παράταξη «Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής», μαζί με άλλες εκπαιδευτικές κινήσεις, καλεί σε:

• μαζική συμμετοχή στην κινητοποίηση

• έκδοση ψηφισμάτων στήριξης από σωματεία

• λήψη αποφάσεων για περαιτέρω δράσεις, ακόμη και απεργιακές

Το βασικό αίτημα που προβάλλεται είναι η άμεση επιστροφή της εκπαιδευτικού στο σχολείο και η παύση των πειθαρχικών διώξεων.

Παράλληλα, ασκείται κριτική στη στάση συνδικαλιστικών οργανώσεων, όπως η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ, για καθυστερήσεις ή ανεπαρκείς αντιδράσεις.

Το ευρύτερο πλαίσιο της αντιπαράθεσης

Οι αντιδράσεις δεν περιορίζονται στο συγκεκριμένο περιστατικό. Αντιθέτως, εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο έντασης γύρω από την εκπαιδευτική πολιτική.

Μέρος του εκπαιδευτικού κόσμου εκφράζει ανησυχία για:

• την αύξηση των πειθαρχικών διαδικασιών

• την πίεση που ασκείται μέσω της αξιολόγησης

• τη γενικότερη αυστηροποίηση του πλαισίου λειτουργίας των σχολείων

Από την άλλη πλευρά, η επίσημη θέση της πολιτείας υπογραμμίζει την ανάγκη τήρησης κανόνων και εύρυθμης λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος.

Ένα κρίσιμο ραντεβού

Η συνεδρίαση της 29ης Απριλίου αναμένεται να αποτελέσει κομβικό σημείο, όχι μόνο για την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης, αλλά και για το κλίμα που διαμορφώνεται στον χώρο της εκπαίδευσης.

Για τους διοργανωτές της κινητοποίησης, η μαζική παρουσία αποτελεί βασικό μέσο πίεσης. Παράλληλα, η εξέλιξη της διαδικασίας θα αποτελέσει ένδειξη για το πώς διαχειρίζεται το κράτος ζητήματα συνδικαλιστικής δράσης.

Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση Χοτζόγλου έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια μιας μεμονωμένης περίπτωσης πειθαρχικής δίωξης και έχει μετατραπεί σε σημείο αναφοράς για τον δημόσιο διάλογο γύρω από τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών.

https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/513103_ekpaideytikoi-kaloyn-se-kinitopoiisi-stis-29-aprilioy-sto-epikentro-i-ypothesi

Εκπαιδευτικοί: Να παρθεί πίσω άμεσα η άδικη ποινή που επιβλήθηκε στον στρατιώτη Ρήγα Τσούνη

 Την άμεση ανάκληση ποινής που επιβλήθηκε σε στρατιώτη ζητά ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ. Σεφέρης», καταγγέλλοντας παράλληλα την κυβερνητική στάση απέναντι σε δηλώσεις στρατευμένων που αφορούν την εμπλοκή της χώρας σε διεθνείς στρατιωτικές αποστολές.

Στην ανακοίνωσή του, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου κάνει λόγο για «απαράδεκτη και επικίνδυνη προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να τρομοκρατήσει και να φιμώσει νέους στρατευμένους», με αφορμή την υπόθεση του στρατιώτη Ρήγα Τσούνη, ο οποίος υπηρετεί τη θητεία του στη Σάμο.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης, επειδή από το βήμα της πανελλαδικής σύσκεψης Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και Συνδικάτων στην Καισαριανή στις 4/4 κατήγγειλε την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο».

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ. Σεφέρης»

Να παρθεί πίσω άμεσα η άδικη ποινή που επιβλήθηκε στον στρατιώτη  Ρήγα Τσούνη

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ»  καταδικάζει την απαράδεκτη και επικίνδυνη προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να τρομοκρατήσει και να φιμώσει νέους στρατευμένους,  όπως ο στρατιώτης  των Τεθωρακισμένων Ρήγας Τσούνης, ο οποίος υπηρετεί τη θητεία του στην 79 ΕΑΡΜΕΘ στην Σάμο.

 Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης , επειδή από το βήμα της πανελλαδικής σύσκεψης Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και Συνδικάτων στην Καισαριανή στις 4/4 κατήγγειλε την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Η κυβέρνηση της ΝΔ και το υπ.  Εθνικής Άμυνας  με την  πολιτική τους θέλουν να επιβάλουν  σιγή νεκροταφείου, κουλτούρα φερέτρων και τυφλή υποταγή, μέσα κι έξω από τα στρατόπεδα, για να μπλέκουν τη χώρα μας,  όλο και πιο βαθιά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

Ξοδεύουν δισεκατομμύρια  για τους πολεμικούς εξοπλισμούς: οι βάσεις που λειτουργούν ως ορμητήρια θανάτου, οι φρεγάτες και τα οπλικά συστήματα, όπως η συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία,  αξιοποιούνται για την προώθηση των συμφερόντων της ελληνικής αστικής τάξης και των συμμάχων της, της ΕΕ, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ,  ενώ την ίδια ώρα βάζουν στον γύψο τις κοινωνικές ανάγκες, τους μισθούς, την Υγεία, την Παιδεία και την Πρόνοια.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πλανάται αν νομίζει πως, με τέτοιες μεθόδους αυταρχισμού, θα αναγκάσει τους στρατευμένους να σιωπήσουν και να σταματήσουν να διεκδικούν. Είμαστε περήφανοι για όσους νέους υπηρετούν τη θητεία τους, που παρά τις ποινές και την τρομοκρατία,  στέκονται στο πλευρό των εργαζομένων και στηρίζουν τους αγώνες τους.

• Εκφράζουμε τη στήριξή μας στον στρατιώτη  Ρήγα Τσούνη

• Απαιτούμε να παρθεί άμεσα πίσω η άδικη ποινή που επιβλήθηκε

• Να σταματήσουν να τρομοκρατούν τους νέους, τα παιδιά μας που αγωνίζονται μέσα από τα στρατόπεδα για το δίκιο του αγωνιζόμενου λαού,  ενάντια στην πολεμική εμπλοκή. Έχουν δικαίωμα να υπερασπίζονται τη ζωή τους, τα δικαιώματά τους, την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς και την πάλη για μια πατρίδα χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους.

Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο.

Κανένας φαντάρος και κανένας αξιωματικός έξω από τα σύνορα!

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                             Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΝΤΙΑΝΑ  ΛΙΑΚΟΥ                    ΙΩΑΝΝΑ  ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ

https://drepani.gr/ekpaideusi/ekpaideftikoi-na-parthei-piso-amesa-i-adiki-poini-pou-epivlithike-ston-stratioti-riga-tsoyni

Όταν ένα σχολείο υπερασπίζεται τον άνθρωπό του: Το πειθαρχικό στον διευθυντή του 1ου ΓΕΛ Παπάγου και η φωνή μιας κοινότητας

Χρήστος Κάτσικας

Οι ευθύνες αυξάνονται, τα πειθαρχικά πληθαίνουν, οι αποκλίσεις από το «πρωτόκολλο» γίνονται όλο και λιγότερο ανεκτές. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάθε πρωτοβουλία που ξεφεύγει από το αυστηρό πλαίσιο μπορεί να ερμηνευτεί ως παράβαση.

Σε μια περίοδο όπου η εκπαίδευση μοιάζει να μετριέται όλο και περισσότερο με δείκτες, εγκυκλίους και πειθαρχικά πλαίσια, η υπόθεση του διευθυντή του 1ου ΓΕΛ Παπάγου φέρνει στο προσκήνιο κάτι βαθύτερο: τη σύγκρουση ανάμεσα στο «τυπικό» και το «ουσιαστικό» σχολείο.

Ο διευθυντής Ηλίας Λούμος βρίσκεται αντιμέτωπος με πειθαρχική διαδικασία, έπειτα από αναφορά συναδέλφων του για «φραστική βία» αλλά και για απώλεια διδακτικών ωρών – συγκεκριμένα, λόγω της απόφασής του να επιτρέψει στους μαθητές να αποχωρήσουν μετά από προσομοίωση πανελλαδικών εξετάσεων χωρίς να καταγραφούν απουσίες. Μια πρακτική που, όπως παραδέχονται πολλοί εκπαιδευτικοί, δεν είναι άγνωστη στα σχολεία, αλλά κινείται σε μια «γκρίζα ζώνη» ανάμεσα στον κανονισμό και την καθημερινότητα.

Δείτε το βίντεο: https://www.facebook.com/reel/1428244138577265

Κι όμως, αυτή η υπόθεση δεν έμεινε εντός των τειχών της διοίκησης. Αντίθετα, εξελίχθηκε σε μια από τις πιο μαζικές και αυθόρμητες κινητοποιήσεις που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια σε σχολική κοινότητα.

Μαθητές, γονείς και απόφοιτοι βγήκαν μπροστά. Συγκεντρώθηκαν έξω από την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής. Υπέγραψαν επιστολές και ψηφίσματα. Κατέθεσαν προσωπικές μαρτυρίες. Όχι για να αμφισβητήσουν απλώς μια διαδικασία, αλλά για να υπερασπιστούν έναν άνθρωπο.

Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί: 388 υπογραφές γονέων, 330 μαθητές από τους 348 του σχολείου σε ψήφισμα στήριξης, επιστολές αποφοίτων και συλλόγων, πάνω από 100 υπεύθυνες δηλώσεις που περιγράφουν την επίδραση του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού στις ζωές των παιδιών. Δεν πρόκειται για μια τυπική «αντίδραση». Πρόκειται για μια κοινότητα που μιλά με ενιαία φωνή.

Και τι λέει αυτή η φωνή;

Περιγράφει έναν διευθυντή που δεν περιορίστηκε στον διοικητικό του ρόλο. Έναν άνθρωπο αυστηρό αλλά δίκαιο, που έδωσε –όπως λένε οι γονείς– εκατοντάδες αποβολές όταν το έκρινε αναγκαίο, αλλά ταυτόχρονα στάθηκε δίπλα στα παιδιά με συνέπεια και ενδιαφέρον.

Δείτε το βίντεο: https://www.facebook.com/reel/1502198804835251

Έναν διευθυντή που δεν είδε τη «διαχείριση συμπεριφοράς» ως τιμωρία, αλλά ως παιδαγωγική διαδικασία. Που επέλεξε, αντί για την εύκολη λύση της απουσίας, να πάρει τον μαθητή στο γραφείο του για συζήτηση. Που έστειλε παιδιά να ασχοληθούν με τον σχολικό «λαχανόκηπο» για να εκτονωθεί μια ένταση. Που επένδυσε σε δραστηριότητες, όπως ο αθλητισμός, όχι ως «διάλειμμα» αλλά ως εργαλείο ένταξης και συμμετοχής.

Η εικόνα που σκιαγραφείται είναι αυτή ενός σχολείου που προσπάθησε να λειτουργήσει με όρους μαθητοκεντρικούς. Να δώσει διεξόδους. Να κρατήσει τα παιδιά μέσα στον χώρο, κυριολεκτικά και συμβολικά. «Πήρε από μια μπάλα στα παιδιά», λέει μια μητέρα. «Έφτιαξε ομάδα, τα προπονούσε ο ίδιος, τα συνόδευε ακόμη και εκτός πόλης με δικά του έξοδα».

Σε μια εποχή που η παραβατικότητα των ανηλίκων απασχολεί όλο και περισσότερο, αυτές οι πρακτικές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Γιατί, όπως τονίζουν οι ίδιοι οι γονείς, «έχει σώσει παιδιά από την παραβατικότητα».

Απέναντι σε αυτή την εικόνα, η πειθαρχική δίωξη μοιάζει –στα μάτια της σχολικής κοινότητας– να εστιάζει στο γράμμα και όχι στο πνεύμα της εκπαίδευσης. Στο αν τηρήθηκε απαρέγκλιτα μια διαδικασία και όχι στο αν υπηρετήθηκε ο βασικός στόχος: η ανάπτυξη των παιδιών ως προσωπικοτήτων.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο υπόμνημα που κατατέθηκε προς το Πειθαρχικό Συμβούλιο και την πολιτική ηγεσία, οι γονείς μιλούν για «προσχηματικές κατηγορίες» και για ένα σχολείο που «έχει καταστεί υπόδειγμα». Ο ίδιος ο δήμος, άλλωστε, έχει απονείμει στον διευθυντή βραβείο ευποιίας – μια αναγνώριση που δύσκολα συνάδει με την εικόνα ενός «παραβατικού» στελέχους.

Το ζήτημα, ωστόσο, ξεπερνά το συγκεκριμένο πρόσωπο.

Αγγίζει τον πυρήνα της σημερινής εκπαιδευτικής πολιτικής: ποιος είναι ο ρόλος του διευθυντή; Είναι ένας διαχειριστής κανόνων ή ένας παιδαγωγικός ηγέτης; Και μέχρι πού φτάνει η ευελιξία που απαιτεί η πραγματική σχολική ζωή;

Τα τελευταία χρόνια, το σχολείο φαίνεται να κινείται προς ένα πιο αυστηρό, ιεραρχικό και τυποποιημένο μοντέλο. Οι ευθύνες αυξάνονται, τα πειθαρχικά πληθαίνουν, οι αποκλίσεις από το «πρωτόκολλο» γίνονται όλο και λιγότερο ανεκτές. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάθε πρωτοβουλία που ξεφεύγει από το αυστηρό πλαίσιο μπορεί να ερμηνευτεί ως παράβαση.

Όμως, η εκπαίδευση δεν είναι μόνο συμμόρφωση. Είναι και κρίση. Είναι και σχέση. Είναι και η ικανότητα να διαβάζεις τη στιγμή και να παίρνεις αποφάσεις με γνώμονα το παιδί.

Η υπόθεση του 1ου ΓΕΛ Παπάγου αναδεικνύει ακριβώς αυτή τη λεπτή ισορροπία. Και, κυρίως, δείχνει τι συμβαίνει όταν μια σχολική κοινότητα νιώθει ότι απειλείται κάτι που θεωρεί πολύτιμο.

Οι μαθητές που υπογράφουν, οι γονείς που καταθέτουν μαρτυρίες, οι απόφοιτοι που επιστρέφουν για να στηρίξουν, δεν υπερασπίζονται απλώς έναν διευθυντή. Υπερασπίζονται μια εμπειρία σχολείου. Ένα σχολείο που, όπως φαίνεται, κατάφερε να γίνει χώρος σχέσης και όχι απλώς υποχρέωσης.

Και αυτό, ίσως, είναι το πιο αισιόδοξο μήνυμα μέσα σε μια δύσκολη συγκυρία: ότι ακόμη υπάρχουν σχολεία όπου η εμπιστοσύνη δεν είναι λέξη σε εγκύκλιο, αλλά καθημερινή πράξη. Και ότι, όταν αυτή η εμπιστοσύνη δοκιμάζεται, μπορεί να μετατραπεί σε συλλογική δύναμη.

Γιατί τελικά, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι έκανε ένας διευθυντής. Το ερώτημα είναι τι σχολείο θέλουμε.

https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/512824_otan-ena-sholeio-yperaspizetai-ton-anthropo-toy-peitharhiko-ston-dieythynti-toy

Πάνω από ένας χρόνος σε αργία: Η υπόθεση της Χρύσας Χοτζόγλου ως δοκιμασία για τη δημοκρατία στο σχολείο

Χρήστος Κάτσικας

Όταν μια αργία ξεπερνά τον έναν χρόνο και απειλείται να επεκταθεί, παύει να λειτουργεί ως προσωρινό μέτρο διερεύνησης. Μετατρέπεται σε μια συνθήκη παρατεταμένης απομάκρυνσης από το επάγγελμα και, τελικά, σε μια μορφή σιωπηρής ποινής.

Υπάρχουν στιγμές που μια υπόθεση ξεπερνά το πρόσωπο που αφορά και μετατρέπεται σε καθρέφτη μιας ολόκληρης εποχής.Η περίπτωση της Χρύσας Χοτζόγλου είναι ακριβώς μια τέτοια στιγμή. Περισσότερο από έναν χρόνο σε καθεστώς δυνητικής αργίας και με ορατό το ενδεχόμενο παράτασης της απομάκρυνσής της από την τάξη, η υπόθεση αυτή έχει ήδη εγγραφεί ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα των εκδικητικών διώξεων που διαπερνά σήμερα τον χώρο της εκπαίδευσης.

Η νέα συνεδρίαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου στις 29 Απριλίου δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι μια κρίσιμη καμπή. Εκεί θα κριθεί αν η αργία θα παραταθεί για έναν ακόμη χρόνο – αν δηλαδή μια «προσωρινή» διοικητική πράξη θα μετατραπεί σε μια παρατεταμένη κατάσταση αποκλεισμού από το σχολείο.

Η πειθαρχική δίωξη σε βάρος της συνδέεται με τη στάση της απέναντι στην αξιολόγηση και τη συμμετοχή της –μαζί με μαθητές– σε κινητοποίηση ενάντια σε αυτή. Πρόκειται για μια πράξη που, όπως επισημαίνουν πολλοί στον κλάδο, εντάσσεται σε συλλογικές αποφάσεις συνδικαλιστικών οργάνων και όχι σε μια μεμονωμένη, αυθαίρετη ενέργεια.

Κι εδώ αναδύεται το βασικό ερώτημα: μπορεί η συλλογική στάση να μετατρέπεται σε ατομική τιμωρία;

Η μέχρι τώρα εξέλιξη της υπόθεσης δείχνει ότι αυτό ακριβώς διακυβεύεται. Παρά την αρχική ομόφωνη αρνητική γνωμοδότηση του Πειθαρχικού Συμβουλίου, η δυνητική αργία επιβλήθηκε. Στη συνέχεια, η απόρριψη της αίτησης ακύρωσης από το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά ενίσχυσε την αίσθηση ότι η υπόθεση δεν εξελίσσεται σε ένα ουδέτερο διοικητικό πεδίο, αλλά μέσα σε ένα περιβάλλον πολιτικά και θεσμικά φορτισμένο.

Για πολλούς εκπαιδευτικούς, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής – και ανησυχητική: η υπόθεση της Χρύσα Χοτζόγλου λειτουργεί ως ένα μήνυμα προς ολόκληρο τον κλάδο. Ένα μήνυμα που υπονοεί ότι η διαφωνία μπορεί να έχει κόστος, ότι η ενεργή συμμετοχή και η συλλογική δράση ενδέχεται να οδηγήσουν σε προσωπικές συνέπειες.

Το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται αυτή η υπόθεση δεν είναι ουδέτερο. Την ίδια περίοδο, χιλιάδες εκπαιδευτικοί που συμμετέχουν στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση βρίσκονται αντιμέτωποι με πειθαρχικές διαδικασίες. Η αίσθηση μιας γενικευμένης πίεσης είναι διάχυτη. Και μέσα σε αυτό το τοπίο, η παρατεταμένη αργία μιας εκπαιδευτικού αποκτά έναν χαρακτήρα «παραδειγματισμού», όπως καταγγέλλεται από σωματεία και συλλογικότητες.

Ανεξάρτητα από τη θέση που μπορεί να πάρει κανείς για το συγκεκριμένο περιστατικό, υπάρχει μια διάσταση που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: η διάρκεια. Όταν μια αργία ξεπερνά τον έναν χρόνο και απειλείται να επεκταθεί, παύει να λειτουργεί ως προσωρινό μέτρο διερεύνησης. Μετατρέπεται σε μια συνθήκη παρατεταμένης απομάκρυνσης από το επάγγελμα και, τελικά, σε μια μορφή σιωπηρής ποινής.

Και αυτή η συνθήκη δεν αφορά μόνο την ίδια την εκπαιδευτικό. Αφορά και το σχολείο που στερείται έναν άνθρωπο της τάξης. Αφορά και τους μαθητές που χάνουν τη συνέχεια μιας σχέσης. Αφορά και τους συναδέλφους της που παρακολουθούν μια υπόθεση να εκκρεμεί χωρίς οριστική κρίση.

Η εκπαίδευση, ιστορικά, δεν υπήρξε ποτέ χώρος σιωπής. Ήταν χώρος διαλόγου, αντιπαράθεσης, ακόμη και σύγκρουσης – αλλά πάντα με στόχο τη μάθηση και τη δημοκρατική συγκρότηση των νέων ανθρώπων. Όταν η διαφωνία περιορίζεται ή τιμωρείται, το σχολείο κινδυνεύει να χάσει ένα από τα πιο ζωντανά του στοιχεία.

Την ίδια στιγμή, η υπόθεση της Χρύσας Χοτζόγλου φαίνεται να παράγει και ένα αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που ίσως επιδιώκεται. Αντί να καλλιεργεί φόβο, ενεργοποιεί κύματα αλληλεγγύης. Ψηφίσματα στήριξης, κινητοποιήσεις, καλέσματα για μαζική παρουσία στη συνεδρίαση της 29ης Απριλίου δείχνουν ότι ένα σημαντικό τμήμα της εκπαιδευτικής κοινότητας αντιλαμβάνεται το ζήτημα ως συλλογικό.

Και ίσως εδώ βρίσκεται και η πιο ουσιαστική διάσταση: η υπενθύμιση ότι το σχολείο δεν είναι μόνο θεσμοί και αποφάσεις «από τα πάνω». Είναι και οι άνθρωποί του. Οι εκπαιδευτικοί που παίρνουν θέση, οι μαθητές που παρακολουθούν και μαθαίνουν όχι μόνο από τα βιβλία, αλλά και από τη στάση των δασκάλων τους, οι κοινότητες που συγκροτούνται γύρω από αξίες.

Η 29η Απριλίου, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια ημερομηνία. Είναι ένα σημείο καμπής. Ένα τεστ για το πώς αντιλαμβανόμαστε τη σχέση ανάμεσα στην εξουσία και τη φωνή, ανάμεσα στη διοίκηση και τη δημοκρατία.

Το αποτέλεσμα αυτής της υπόθεσης δεν θα αφορά μόνο τη Χρύσα Χοτζόγλου. Θα αφορά το σύνολο του εκπαιδευτικού κόσμου. Και, τελικά, θα αφορά το ίδιο το σχολείο που θέλουμε: ένα σχολείο πειθαρχημένο στη σιωπή ή ένα σχολείο ζωντανό, όπου η διαφωνία αποτελεί μέρος της μάθησης.

Γιατί η δημοκρατία δεν διδάσκεται μόνο ως έννοια. Διδάσκεται –ή ακυρώνεται– μέσα από τέτοιες στιγμές.

https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/512826_pano-apo-enas-hronos-se-argia-i-ypothesi-tis-hrysas-hotzogloy-os-dokimasia-gia-ti

Τέμπη: «Δολοφονούν εμάς τους γονείς για δεύτερη φορά» - Συγκινητικά βίντεο από τη συνέντευξη Τύπου οικογενειών θυμάτων

«Πλησιάσαμε πολύ στην αλήθεια; Τους πειράζει που

  πλησιάσαμε πολύ στην αλήθεια και ήθελαν να το

 τελειώσουν»;

Τέμπη: «Δολοφονούν εμάς τους γονείς για δεύτερη φορά»

Συνέντευξη του Παναγιώτη Χουντή στο Κόκκινο 105,5 , με αφορμή την κινητοποίηση στην Π.Δ.Ε στις 29 Απρίλη

 ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

Όλες και όλοι στις 29/4, ξανά στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο (Ξενίας 24), που καλείται η Χρύσα για 2η φορά! Να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις! Να γυρίσει τώρα η Χρύσα στο σχολείο της!

Ο Παναγιώτης Χουντής, διωκόμενος εκπαιδευτικός, μέλος της ΕΛΜΕ Πειραιά, στο Κόκκινο 105,5, στην εκπομπή του Διονύση Ελευθεράτου, για την νέα μεθόδευση της κυβέρνησης και του υπουργείου να συνεχιστεί η αργία της Χρύσας Χοτζόγλου.

29/4/26 θα είμαστε όλοι και όλες έξω από το πειθαρχικό στην Ξενίας 24 στην Αθήνα!

Για να γυρίσει η Χρύσα στο σχολείο της, για να σταματήσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά!