ΟΛΕΣ/ΟΛΟΙ την Κυριακή 5 Ιουλίου, 5μμ, αίθουσα ΔΟΕ (Ξενοφώντος 15Α, Σύνταγμα)
Στέλνουμε προς πάσα κατεύθυνση ξεκάθαρο μήνυμα:
Επιμένουμε ανυποχώρητα στον αγώνα υπεράσπισης του δικαιώματος στην απεργία!
Απαιτούμε να γυρίσει η Χρύσα Χοτζόγλου στο σχολείο της κι ο Δημήτρης Αντωνίου στη δουλειά του!
Απαιτούμε να μην τεθεί σε αργία ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης και κανένας αγωνιστής!
Να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις και τα πειθαρχικά!
“ Όπως προκύπτει από την απαρίθμηση των βασικών σημείων της υπόθεσης, η στάση της ΔΔΕ Α' Αθήνας είναι επιεικώς απαράδεκτη και εξοργιστική.
Ο συνάδελφος τιμωρήθηκε με μία ποινή, ενώ επικαλέστηκε αντικειμενικό κώλυμα για τη μη υλοποίηση τηλεκπαίδευσης, αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες, όπως του υποδείχθηκε, και έδειξε κάθε καλή προαίρεση ως προς αυτό. Δυστυχώς όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για τον τότε Διευθυντή ΔΔΕ Α' Αθήνας, ο οποίος αγνόησε επιδεικτικά το απολογητικό υπόμνημα και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών. “
“Δύο χρόνια μετά, ο συνάδελφος καλείται να παραστεί σε εκδίκαση σε β' βαθμό μίας υπόθεσης που, χωρίς υπερβολή, θυμίζει μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ! Και όλα αυτά, μετά το τέλος της σχολικής χρόνιας, μέσα στον Ιούλιο. “
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Α΄ Ε.Λ.Μ.Ε. ΑΘΗΝΑΣ 28/06/2026
ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ.
Να μην επιβληθεί κανενός είδους κύρωση. Καλούμε την Παρασκευή 10 Ιουλίου, ημέρα εκδίκασης της ένστασης του συναδέλφου, στις 9:00 σε συγκέντρωση στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής (Ξενίας 24)
Με αιφνιδιαστικό τηλεφώνημα το Τμήμα Πειθαρχικών Υποθέσεων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης της Α' Αθήνας καλεί τον συνάδελφο Παπαδόπουλο Αθανάσιο, μέλος της Α' ΕΛΜΕ, να παρουσιαστεί μέσα στον Ιούλιο στην εκδίκαση –σε β΄ βαθμό– της ένστασης, την οποία ο ίδιος υπέβαλε σε απόφαση της ΔΔΕ Α' Αθήνας να του επιβάλει (τον Μάιο του 2024) ποινή στέρησης μισθού τριών ημερών, επειδή τον Ιανουάριο του 2024 είχε δηλώσει αδυναμία διεξαγωγής τηλεκπαίδευσης λόγω τετραήμερης κατάληψης στο σχολείο που τότε εργαζόταν (57ο Γυμνάσιο Αθήνας).
Για την παραπάνω υπόθεση αξίζει να θυμίσουμε τα εξής: Ο συνάδελφος επικαλέστηκε τεχνική αδυναμία εκτέλεσης τηλεκπάιδευσης και ενημέρωσε γραπτώς το σχολείο, δηλώνοντας με σαφήνεια τον λόγο. Τέλη Φεβρουαρίου του 2024 κλήθηκε σε απολογία και ο συνάδελφός κατέθεσε γραπτό απολογητικό υπόμνημα, στο οποίο, πέρα από τον λόγο μη πραγματοποίησης τηλεκπαίδευσης, ρητά ανέφερε πως, με απόφαση του Συλλόγου του σχολείου του, θα αναπλήρωνε με δια ζώσης μαθήματα, σε συγκεκριμένες μέρες και ώρες, ευθυγραμμιζόμενος με σχετική απόφαση του Συλλόγου του 57ου Γυμνασίου.
Ο συνάδελφος αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες με βάση το πρόγραμμα αναπλήρωσης που συνέταξε το σχολείο. Μάλιστα, έκανε και μάθημα αναπλήρωσης τη μέρα εορτασμού της 25ης Μαρτίου, μετά τη σχολική γιορτή (τη διοργάνωση της οποίας μάλιστα είχε αναλάβει ο ίδιος!)
Και ενώ το πρόγραμμα αναπλήρωσης των χαμένων μαθημάτων είχε κοινοποιηθεί στη ΔΔΕ Α' Αθήνας, η διευθύντρια του σχολείου είχε παραλείψει να ενημερώσει εγγράφως πως ο συνάδελφος αναπλήρωσε ΟΛΕΣ τις ώρες που ορίστηκαν. Στα τέλη Μαΐου 2024, ο τότε ΔΔΕ Α' Αθήνας, ενεργώντας σαν μονοπρόσωπο όργανο και μη λαμβάνοντας διόλου υπόψη του το απολογητικό υπόμνημα αλλά και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών, επέβαλε στον συνάδελφο ποινή στέρησης μισθού τριών ημερών για παράβαση καθήκοντος!
Έφτασε μάλιστα στο σημείο να προσθέσει και δεύτερο πειθαρχικό παράπτωμα: αδικαιολόγητη απουσία από τα καθήκοντά του – κατηγορία που δεν υπήρχε καν στο αρχικό έγγραφο της κλήσης σε απολογία!
Αλλά οι καινοφανείς πρακτικές της ΔΔΕ Α' Αθήνας δεν σταματάνε εδώ. Όταν ο συνάδελφός, μέσω του δικηγόρου του, ζήτησε το σύνολο του πειθαρχικού φακέλου, ώστε να δούνε τι ακριβώς έγγραφε η Διευθύντρια του σχολείου στη γραπτή αναφορά της στη ΔΔΕ για τη μη τέλεση τηλεκπαίδευσης από τον ίδιο, η ΔΔΕ αγνόησε το ηλεκτρονικό μήνυμα και δεν απέστειλε αντίγραφο του πειθαρχικού φακέλου! Το αποτέλεσμα: ο συνάδελφος και ο δικηγόρος του κατέθεσαν την ένσταση στην απόφαση του μονοπρόσωπου οργάνου χωρίς καν να έχουν υπόψη τους το περιεχόμενο της γραπτής αναφοράς της Διευθύντριας για τον ίδιο και τον λόγο που επικαλέστηκε για τη μη τέλεση τηλεκπαίδευσης!
Μετά από διαδοχικές επισκέψεις μελών του ΔΣ της Β' ΕΛΜΕ στο γραφείο της Διευθύντριας του 57ου Γυμνασίου, η ίδια αναγκάστηκε να ενημερώσει τη ΔΔΕ Α' Αθήνας με σχετικό έγγραφο, με το οποίο διαβεβαίωνε πως ο εκπαιδευτικός είχε αναπληρώσει όλες τις χαμένες ώρες, όπως του υποδείχθηκε. Ωστόσο, η ενέργεια αυτή της Διευθύντριας έγινε πολύ αργά και κατόπιν εορτής: είχε ήδη επιβληθεί η ποινή στον συνάδελφό από τον Διευθυντή ΔΔΕ. Αξίζει να σημειωθεί πως η Διευθύντρια δεν αποκάλυψε ΠΟΤΕ το ακριβές περιεχόμενο της γραπτής αναφοράς της στον συνάδελφο, ακόμη και μετά τις επανειλημμένες πιέσεις και τα γραπτά αιτήματα τόσο του ίδιου όσο και του ΔΣ της Β' ΕΛΜΕ.
Τελικά ο συνάδελφος και ο δικηγόρος του, προκειμένου να εξαναγκάσουν τη ΔΔΕ να πράξει το αυτονόητο –να δώσει αντίγραφο του πειθαρχικού φακέλου της υπόθεσης–, χρειάστηκε να καταφύγουν σε περαιτέρω μέσα πίεσης: έστειλαν εξώδικο στον τότε Διευθυντή ΔΔΕ και στη Διευθύντρια του 57ου Γυμνασίου και, όταν και αυτό έμεινε αναπάντητο, ζήτησαν και έλαβαν σχετική Εισαγγελική Παραγγελία από την Εισαγγελία Πρωτοδικών, για να πετύχουν τη χορήγηση αντιγράφου της υπόθεσης και κυρίως της αναφοράς της Διευθύντριας! Τελικά, μόλις στα τέλη Ιουνίου του 2025, ο συνάδελφος θα ειδοποιηθεί από το Πειθαρχικό Τμήμα της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης ότι μπορούσε να παραλάβει τον πλήρη πειθαρχικό φάκελο – όπερ και συνέβη! Από την ανάγνωση του φακέλου και, ειδικά της γραπτής αναφοράς της Διευθύντριας, προκύπτει ότι η τελευταία, στην ενημέρωσή της προς τη ΔΔΕ, ανέφερε ότι ο συνάδελφος δεν υλοποίησε τηλεκπαίδευση χωρίς να κάνει την παραμικρή αναφορά στον λόγο που επικαλέστηκε ο ίδιος για τη μη υλοποίησή της!
Όπως προκύπτει από την απαρίθμηση των βασικών σημείων της υπόθεσης, η στάση της ΔΔΕ Α' Αθήνας είναι επιεικώς απαράδεκτη και εξοργιστική. Ο συνάδελφος τιμωρήθηκε με μία ποινή, ενώ επικαλέστηκε αντικειμενικό κώλυμα για τη μη υλοποίηση τηλεκπαίδευσης, αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες, όπως του υποδείχθηκε, και έδειξε κάθε καλή προαίρεση ως προς αυτό. Δυστυχώς όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για τον τότε Διευθυντή ΔΔΕ Α' Αθήνας, ο οποίος αγνόησε επιδεικτικά το απολογητικό υπόμνημα και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών.
Οι πράξεις- αποφάσεις του αλλά και η κραυγαλέα απροθυμία –τόσο η δική του όσο και της Διευθύντριας του 57ου Γυμνασίου– να χορηγήσουν αντίγραφο της γραπτής αναφοράς της Διευθύντριας προς τη ΔΔΕ, ως όφειλαν, συνιστά ακατανόητη, καινοφανή, αν όχι σκανδαλώδη, πρακτική.
Δύο χρόνια μετά, ο συνάδελφος καλείται να παραστεί σε εκδίκαση σε β' βαθμό μίας υπόθεσης που, χωρίς υπερβολή, θυμίζει μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ! Και όλα αυτά, μετά το τέλος της σχολικής χρόνιας, μέσα στον Ιούλιο.
Οι οδηγίες για παροχή τηλεκπαίδευσης στις περιοχές που κλείνουν τα σχολεία δεν στοχεύουν στη στήριξη των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών. Αποτελούν συνέχεια των επικοινωνιακών τακτικών του Υπουργείου και της Κυβέρνησης, που χρησιμοποιούν την τηλεκπαίδευση, προκειμένου να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους για τη διακοπή της δια ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας, λόγω της ακαταλληλότητας των σχολικών κτιρίων, των υποδομών συνολικά, ή ακόμα και των ελλείψεων σε προσωπικό.
Δεν είναι δυνατό να καλούνται οι συνάδελφοι/-ισσες να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία, όταν σε πολλές περιπτώσεις οι ίδιοι/ες αλλά και οι οικογένειες των μαθητών/τριών είναι αντιμέτωποι/ες με πραγματικά προβλήματα λόγω των καιρικών φαινομένων, κομμένο ρεύμα, προβλήματα συνδεσιμότητας ή καταστροφές στα σπίτια.
Ως προς την εκπαιδευτική διαδικασία, η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης διδασκαλία, όπως αποδείχθηκε και την περίοδο της πανδημίας. Δεν μπορεί να καλύψει τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών/τριών. Αντίθετα, συμβάλλει στον μορφωτικό αποκλεισμό και την κατηγοριοποίησή τους και επιφέρει σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην κοινωνικοποίησή τους.
Η δίωξη αυτή δημιουργεί κλίμα φόβου, τρομοκρατίας και αυταρχισμού.
Η δίωξη αυτή μάς αφορά όλες/όλους.
Κανείς μόνος/μόνη!
Ως εδώ ήταν λοιπόν
Μετά από 32 χρόνια συνεχούς παρουσίας μέσα στην τάξη, δίπλα στον μαυροπίνακα, δίπλα στα παιδιά, με σκονισμένα χέρια και ρούχα από την κιμωλία. Η μισή ζωή μέσα στον όμορφο μικρόκοσμο του σχολείου, της γνώσης και στο ολάνθιστο και μυρωδάτο περιβόλι της νιότης που θέλεις δεν θέλεις σε κερδίζει, σε φωτίζει, σε κατακτά. Στον κόσμο που η γνώση δίνει φτερά και σβήνει τα σκοτάδια της αμάθειας και του φόβου. Στον κόσμο που όλα φωτίζονται και αποκαλύπτονται όταν ο συνδυασμός μάθησης και σκέψης μετατρέπεται σε δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει όχι μόνο τον άνθρωπο αλλά και τον κόσμο. Στο σχολείο ή αλλιώς στο σχολιό που σμιλεύονται οι παιδικές ψυχές παίρνοντας όλες τις μυρωδιές της γνώσης αλλά και τα αρώματα των ανθρώπινων αξιών που κάνουν τον άνθρωπο καλύτερο, που τον κάνουν να κοιτάει ψηλά και να περπατά με ήθος, αξίες και ανθρωπιά. Το δημόσιο σχολιό που πρέπει και μπορεί να δείξει τον δρόμο της αρετής κατά την ρήση του προπάππου δάσκαλου Πλάτωνα «Πᾶσά τε ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία, οὐ σοφία φαίνεται». Γιατί πως αλλιώς μπορεί ο άνθρωπος να ολοκληρωθεί αν με την γνώση δεν επιλέξει στο σταυροδρόμι την αρετή από την κακία; Τι υστεροφημία θα είχε άραγε ο μυθικός Ηρακλής αν επέλεγε διαφορετικά;
32 χρόνια που έμαθα στην πράξη ότι «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα» που μας δίδαξε ο άλλος μεγάλος προπάππος μας. Μια φρασούλα που κρύβει όμως την πυρίτιδα για να προσπαθείς διαρκώς να κατακτάς κορυφές, να συνεχίζεις με την ίδια αισιοδοξία και δύναμη και να μην χορταριάζεις ποτέ από την ακινησία. 32 χρόνια σε ένα σχολείο που μπορείς να δικαιολογείς τον ρόλο σου ως δάσκαλος μόνο αν αγαπάς τα παιδιά και τα θεωρείς και δικά σου παιδιά, αν νοιάζεσαι για τις αγωνίες και τις ανάγκες τους και προσπαθείς όχι να τους βάλεις στο μυαλό τις δικές σου βεβαιότητες αλλά να τα κάνεις να χρησιμοποιήσουν τα δικά τους μάτια για να δουν τον κόσμο και να χρησιμοποιήσουν τις δικές τους φτερούγες για να ανθίσει η ψυχή τους.
32 χρόνια που με δίδαξαν ότι το δημόσιο σχολείο πρέπει όχι μόνο, να το νοιάζεσαι και να το υπηρετείς αλλά να το υπερασπίζεσαι αφού η γνώση και ο σκεπτόμενος άνθρωπος ήταν και είναι πάντα επικίνδυνο μείγμα για όλες τις εξουσίες αυτού του κόσμου. Να το υπερασπίζεσαι μπαίνοντας μπροστά όπως θα υπερασπιζόσουνα το δικό σου σπίτι στον κίνδυνο. Επιλογή που φαντάζει και γίνεται πιο επιτακτική σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία με φορά όχι προς ένα ευοίωνο μέλλον αλλά προς το πιο σκοτεινό παρελθόν της ιστορίας. Μέσα σε αυτήν την χρονοκάψουλα της δικιάς μου συμμετοχής σε αυτόν τον όμορφο δρόμο γνώρισα συναδέλφους αξιόλογους, συναδέλφους που κράτησαν και κρατούν τις αξιακές κορυφές του σιναφιού μας. Συναδέλφους που προτάσσουν το εμείς έναντι του εγώ και την ενσυναίσθηση έναντι της αδιαφορίας. Μέσα σε αυτό το ολάνθιστο περιβόλι πήρα πολλά και ελπίζω να έδωσα και εγώ αυτό που μπόρεσα. Και το δικό μου μικρό γλαστράκι ίσως να έκανε πιο όμορφο αυτόν το κήπο. Όπως και να’ χει όμως βγαίνω ψυχικά χορτάτος και θαρρώ καλύτερος από όταν μπήκα. Κρατώ όλη την γλύκα ξεχνώντας τις όποιες πίκρες. Όλοι, οι μαθητές μου, οι συνάδελφοί μου και όλα μου δώσαν πολύ περσότερα απ΄όσα θα περίμενα. Το ευχαριστώ βγαλμένο μέσα απ’ την ψυχή μου είναι το ελάχιστο αντίδωρο που μπορώ να δώσω στον υπέροχο αυτόν μικρόκοσμο, τον μέγα τον μεγάλο…
Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Κάτω τα χέρια από τους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται!
Συναδ/λφοι-ισσες,
Την Πέμπτη 25/6/2026 πραγματοποιήθηκε μαζική και δυναμική παράσταση διαμαρτυρίας στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Στερεάς Ελλάδας ενάντια στην απαράδεκτη παραπομπή συναδέλφων-ισσών που συμμετέχουν στην Απεργία – Αποχή από την αξιολόγηση στο Πειθαρχικό Συμβούλιο.
Την κινητοποίηση οργάνωσαν οι ΕΛΜΕ Εύβοιας και Φθιώτιδας, με τη συμμετοχή συναδέλφων-ισσών από Εύβοια, Λαμία , Βοιωτία , Βόλο , Αθήνα , αντιπροσωπείας του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και εκπροσώπων Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι η τρομοκρατία και οι διώξεις δεν πρόκειται να κάμψουν τον αγώνα των εκπαιδευτικών. Τα δεκάδες ψηφίσματα αλληλεγγύης από ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ, εργατικά κέντρα και εργαζομένους στα νοσοκομεία κατατέθηκαν στα πρακτικά της γραμματείας του Πειθαρχικού συμβουλίου.
Σας υπενθυμίζουμε ότι στο Πειθαρχικό παραπέμφθηκαν τέσσερις συνάδελφοι από την ΕΛΜΕ Εύβοιας και δύο από την ΕΛΜΕ Φθιώτιδας, επειδή υπερασπίστηκαν τη συλλογική απόφαση του Κλάδου και άσκησαν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους στην Απεργία – Αποχή. Αντί να σκύψουν το κεφάλι, στάθηκαν με αξιοπρέπεια, αποφασιστικότητα και θάρρος απέναντι σε μια διαδικασία που στόχο έχει να εκφοβίσει κάθε εκπαιδευτικό που αντιστέκεται.
Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας θέλουν εκπαιδευτικούς φοβισμένους, υποταγμένους και χωρίς φωνή. Δεν θα τους περάσει. Η αξιολόγηση που επιχειρούν να επιβάλουν δεν υπηρετεί την παιδαγωγική διαδικασία, αλλά την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, τη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων και την εμπορευματοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης.
Η κινητοποίηση της Πέμπτης απέδειξε ότι η αλληλεγγύη, η συλλογική δράση και ο ανυποχώρητος αγώνας είναι η μοναδική απάντηση στην καταστολή και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.
Κανένας συνάδελφος δεν είναι μόνος του. Κάθε δίωξη αφορά ολόκληρο τον κλάδο. Κάθε επίθεση στα συνδικαλιστικά δικαιώματα αφορά όλους τους εργαζόμενους. Απέναντι στην αυταρχική πολιτική τους, αντιτάσσουμε τη συλλογική μας δύναμη.
Απαιτούμε:
Να σταματήσουν τώρα όλες οι πειθαρχικές διώξεις των εκπαιδευτικών.
Να παύσει κάθε προσπάθεια τρομοκράτησης όσων συμμετέχουν στην Απεργία – Αποχή.
Να γίνει σεβαστό το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία και στη συνδικαλιστική δράση.
Συνεχίζουμε πιο αποφασισμένοι από ποτέ.
Καμία δίωξη δεν θα μείνει αναπάντητη.
Η τρομοκρατία δεν θα περάσει.
Με συλλογικό αγώνα θα υπερασπιστούμε το Δημόσιο Σχολείο, τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών.
Κάτω τα χέρια από τους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται!
Οι αγώνες δεν μπαίνουν στο πειθαρχικό!
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, ο αγώνας η δύναμή μας!
Ο Πρόεδρος O Γεν. Γραμματέας
Μπαϊρακτάρης Αντώνης Αλεξίου Χρήστος
Απαιτούμε να επιστρέψει τώρα στο σχολείο της!
Συμπληρώνονται ήδη 16 μήνες που η συναδέλφισσα Χρύσα βρίσκεται σε καθεστώς δυνητικής αργίας και δυο μήνες από την δεύτερη ακρόασή της από το Πειθαρχικό Συμβούλιο, στις 29/4/2026, με το ερώτημα της παράτασης της αργίας για έναν ακόμα χρόνο.
Πόσο χρόνο, αλήθεια, μπορεί να κρατείται στην ομηρία της αργίας ένας/μία συνάδελφος/συναδέλφισσα;
Με βάση τις ασάφειες και τις διασταλτικές ερμηνείες της νομοθεσίας σχετικά με τα χρονικά περιθώρια που προβλέπονται για την έκδοση της απόφασης, είναι φανερό ότι επιδιώκεται η πολιτική αλλά και εργασιακή ομηρία της Χρύσας και ο εγκλωβισμός της σε μια ψυχοφθόρα κατάσταση αναμονής. Θυμίζουμε ότι για την ίδια υπόθεση, επίσης με το ερώτημα της αργίας διώκεται και ο συνάδελφος Δημήτρης Χαρτζουλάκης. Με τον ίδιο τρόπο νομίζουν ότι θα κρατήσουν σε ομηρία και το κίνημα αλληλεγγύης που ανέδειξε το ζήτημα της αργίας και των πειθαρχικών διώξεων ως ένα πλατύ, λαϊκό ζήτημα. Δεν θα τους περάσει!
Φαίνεται πως για τους μηχανισμούς της εξουσίας, ο χρόνος υπακούει στη δική τους «πολιτική σχετικότητα». Έτσι ένα έτος αργίας μπορεί να διαστέλλεται και να διαρκεί 15 ή 16 μήνες και ποιος ξέρει πόσο ακόμα, αν αυτό εξυπηρετεί τις σκοπιμότητες και την εκδικητική μανία του συστήματος απέναντι σε όποιον τολμά να ορθώσει το ανάστημά του στις βάρβαρες πολιτικές που επιχειρεί να επιβάλλει, και κυρίως απέναντι σε όσους, όπως η Χρύσα, αποτελούν έμπνευση και σύμβολο ανυποχώρητου αγώνα. Σε όσους κινητοποιούν τον κόσμο να κατέβει μαζικά στον δρόμο, σπάζοντας τη σιγή νεκροταφείου που οραματίζονται για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
Ας το πάρουν απόφαση: Ματαιοπονούν!
Αν σκοπός τους είναι να κάμψουν το ηθικό, να κουράσουν και να απογοητεύσουν το μαχητικό κίνημα που αναπτύχθηκε και εξελίσσεται συνεχώς ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις και απολύσεις, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ο αγώνας για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην απεργία, στην ελεύθερη έκφραση, στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, μόλις ξεκίνησε.
Αν πάλι, υπολογίζουν στην … θερινή ραστώνη και περιμένουν να κλείσουν τα σχολεία, να αδειάσουν από συναδέλφους και μαθητές, ελπίζοντας ότι έτσι θα καταφέρουν να περάσουν τις αποφάσεις τους «στο ντούκου» και στα βουβά, τους διαβεβαιώνουμε ότι κάνουν λάθος. Η επίθεση στα δικαιώματά μας δεν κάνει διακοπές – ούτε όμως κι οι αγώνες μας. Το δίκιο κι η αλληλεγγύη δεν γνωρίζουν από καύσωνες και αργίες. Παραμένουμε σε εγρήγορση!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
Να παρθεί ΑΜΕΣΑ απόφαση για την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο και να απαλλαγεί από κάθε πειθαρχική και ποινική κατηγορία.
Να μην τεθεί σε αργία ο αγωνιστής συνάδελφος Δημήτρης Χαρτζουλάκης που διώκεται για την ίδια υπόθεση
Να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις και τα πειθαρχικά.
Κάτω τα χέρια από τη Χρύσα, τον Δημήτρη και τους αγωνιστές του κινήματος! Η τρομοκρατία δεν θα περάσει – Το δίκιο κι η αλληλεγγύη μπορούν να νικήσουν!
Η εγκληματική κυβέρνηση ΝΔ του εγκλήματος των Τεμπών, των υποκλοπών, των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, της λαϊκής αφαίμαξης, η εμπλεκόμενη στη γενοκτονία της Παλαιστίνης και τους πολέμους σε Ιράν, Ουκρανία, Λίβανο, (που έχουν εξαπολύσει ΗΠΑ-Ισραήλ μαζί με ΝΑΤΟ και ΕΕ), η κυβέρνηση της αρπαγής του δημόσιου κοινωνικού πλούτου και της εκχώρησής του στο κεφάλαιο, στήνει για άλλη μία φορά πειθαρχικά για να δικάσει την συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα στην απεργία."
Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΝΙΚΑ
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΠΕΜΠΤΗ 25/6/2026 9πμ στην ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ Δ/ΝΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΛΑΜΙΑΣ
Αλληλεγγύη στους/στις συναδέλφους μας απεργούς της Εύβοιας και της Λαμίας
5 χρόνια αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση και την αντιεκπαιδευτική αναδιάρθρωση, 5 χρόνια απεργία αποχή.
Οι αντιεκπαιδευτικές πολιτικές κυβέρνησης ΝΔ, ΕΕ, ΟΟΣΑ, κεφαλαίου θα ανατραπούν
Το πειθαρχικό εκπαιδευτικοδικείο αυτή τη φορά στήθηκε στη Λαμία, για απεργούς εκπαιδευτικούς της ΕΛΜΕ Εύβοιας και Λαμίας, μετά την Τρίπολη, την Κομοτηνή (εκδίκαση 20/7 εξ΄αναβολής), τη Θεσσαλονίκη (κλήση απεργών σε απολογία 19/6).
Η εγκληματική κυβέρνηση ΝΔ του εγκλήματος των Τεμπών, των υποκλοπών, των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, της λαϊκής αφαίμαξης, η εμπλεκόμενη στη γενοκτονία της Παλαιστίνης και τους πολέμους σε Ιράν, Ουκρανία, Λίβανο, (που έχουν εξαπολύσει ΗΠΑ-Ισραήλ μαζί με ΝΑΤΟ και ΕΕ), η κυβέρνηση της αρπαγής του δημόσιου κοινωνικού πλούτου και της εκχώρησής του στο κεφάλαιο, στήνει για άλλη μία φορά πειθαρχικά για να δικάσει την συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα στην απεργία.
Φίλοι της κυβερνητικής πολιτικής οι φροντιστηριάρχες, τα funds των σχολαρχών, οι ιδιωτικές εταιρείες των πλατφορμών, οι τράπεζες, το επιχειρηματικό κεφάλαιο των ιδιωτικών πανεπιστημίων, που ξερογλείφονται για να αρπάξουν κομμάτι κομμάτι τη δημόσια εκπαίδευση, εχθροί της οι εκπαιδευτικοί, η συνδικαλιστική δράση και τα σωματεία, η διεκδίκηση.
Με το παραλήρημα αυταρχισμού της, η κυβέρνηση ΝΔ και το ΥΠΑΙΘΑ υποδηλώνει τη δυσκολία της να εφαρμόσει την αντιεκπαιδευτική αναδιάρθρωση της ταξικής κατηγοριοποίησης των σχολείων, των εκπαιδευτικών, της διάλυσης του δημόσιου σχολείου. Τα έχει βρει δύσκολα είναι η αλήθεια. Θεώρησαν ότι με τον πειθαρχικό κώδικα, τις απειλές, την τρομοκρατία, θα κάμψουν το φρόνημα και θα πετύχουν συμμόρφωση στην πολιτική τους. Δεν τα έχουν καταφέρει.
Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η προσβολή του δικαιώματος στην απεργία, αποτελεί αιτία πολέμου. Δεν είναι τυχαίο ότι στις πολιτικές δίκες που στήνουν περιφερειακά, οι δικαστές που βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία παραβιάζοντας τη δικαιοδοσία ακόμα και αυτού του εντεταλμένου ρόλου τους “ρωτούσαν” τους/τις διωκόμενους/ες τι προτίθενται να κάνουν στο μέλλον αν θα συνεχίσουν την απεργία αποχή, αφήνοντας να εννοηθεί ότι στην παρούσα φάση οι συνάδελφοι “θα την γλιτώσουν”.
Η δικαίωση από τα δικαστήρια των συναδέλφων μας νεοδιόριστων οι οποίοι με τα πρωτοβάθμια σωματεία τους, τις ΕΛΜΕ που προσέφυγαν για την μονιμοποίησή τους σε Εύβοια, Χανιά, Ηράκλειο, και το κέρδισαν κάνει το θηρίο να βγάζει φλόγες. και να μην θέλουν να συμβιβαστούν με τις αποφάσεις των δικαστηρίων αρνούμενες οι ΔΔΕ αλλά και ΔΠΕ να τις εφαρμόσουν. Μέχρι να αναγκαστούν από την πίεση των σωματείων.
Σε αυτό το περιβάλλον βίας και αυταρχισμού η ΟΛΜΕ όφειλε και οφείλει να βγει μπροστά και να παίξει τον ρόλο της ως οργανωτής του αγώνα των εκπαιδευτικών. Ενός αγώνα που αφορά όλη την εκπαίδευση και όχι μόνο τις τοπικές ΕΛΜΕ που τα μέλη τους σέρνονται στα πειθαρχικά. Σε όλα τα εκπαιδευτικοδικεία μέχρι τώρα από τα πρώτα στην Τρίπολη, μέχρι και το προσεχές στην Λαμία, με ευθύνη όλων των παρατάξεων ΔΑΚΕ ΣΥΝΕΚ ΠΕΚ όπως και της ΑΣΕ, αρκούνται παρακάμπτοντας και αιτήματα των ίδιων των ΕΛΜΕ να καλύπτουν με στάσεις εργασίας μόνο τις τοπικές ΕΛΜΕ και να μην καλούν σε καθολική συστράτευση τον κλάδο και κινηματική παρουσία του στα εκπαιδευτιοδικεία – πειθαρχικά. Οι Παρεμβάσεις ΔΕ επιμένουν ότι η καθολική επίθεση απαντιέται με καθολική απάντηση απεργιακή. Και στην προκειμένη περίπτωση οι Παρεμβάσεις ΔΕ έθεσαν στο ΔΣ της ΟΛΜΕ το αίτημα – ανάγκη να καλυφθεί με στάση εργασίας όλος ο κλάδος ώστε να υπάρξει μαζική κινητοποίηση την Πέμπτη 25/6/2026 στην ΠΔΕ Λαμίας. Και αυτό για ακόμα μία φορά δεν έγινε δεκτό. Ακόμα μία φορά η πλειοψηφία 9 στους 11 του ΔΣ της ΟΛΜΕ αντιμετωπίζει τις διώξεις ως ένα ακόμα περιστατικό και στέκεται ενάντια στην συνολικοποίηση του αγώνα που μπορεί να είναι νικηφόρος.
Ολόκληρο το πολιτικό και οικονομικό βάρος, από την αρχή των προσφυγών και των πειθαρχικών το σηκώνουν τα πρωτοβάθμια σωματεία.
Οι Παρεμβάσεις ΔΕ θα επιμείνουμε ότι πρόκειται για έναν ιστορικής σημασίας αγώνα για το εκπαιδευτικό κίνημα και τον λαό στον οποίο ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε.
Καλούμε τις παρατάξεις του ΔΣ της ΟΛΜΕ να καλέσει όλες τις ΕΛΜΕ και τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν μαζικά ην Πέμπτη 25/6/2026 στην ΠΔΕ Λαμίας καλύπτοντας με στάση εργασίας όλους/ες τους/τις συναδέλφους,
ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ/ΕΣ ΑΠΕΡΓΟΙ. ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ.
