Ένας χρόνος «δυνητικής αργίας» Για την αγωνίστρια συναδέλφισσα μας Χρυσά Χοτζόγλου

 «Είναι η πρώτη φορά που δεν απεργώ», ήταν η φράση της Χρύσας στην διαδήλωση της πανεργατικής απεργίας στις 9 Απρίλη του 2025.  Έναν μήνα νωρίτερα, στις 5 Μάρτη, είχε παραλάβει το χαρτί που την υποχρέωνε να αδειάσει το γραφείο και την τάξη της και να απομακρυνθεί από το σχολείο μέχρι νεοτέρας.  Η βίαιη απομάκρυνσή της από τον χώρο δουλειάς της είχε αυτόν ακριβώς το σκοπό: Να μην μπορεί να απεργήσει. Να «σταματήσει πια να δασκαλεύει με λόγια σαν κι ετούτα της φωτιάς» τους διψασμένους για αλήθεια και δίκιο μαθητές της. Να σπάσει τη συμμαχία της με συναδέλφους, μαθητές και γονείς που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν στο πλευρό της. Να πάψει να αποτελεί παράδειγμα αγωνιστικού ήθους, παράδειγμα ανθρώπου που δεν φοβάται να αντισταθεί στο άδικο. Να ξεχαστεί.

Κατάφεραν μια τρύπα στο νερό."

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση της ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Ας το πάρουν απόφαση! Ο αγώνας για το δίκιο δεν βγαίνει σε αργία! Θα συνεχιστεί μέχρι να γυρίσει η Χρύσα στο σχολείο της και τους μαθητές της

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ  ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΜΑΡΤΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

«Είναι η πρώτη φορά που δεν απεργώ», ήταν η φράση της Χρύσας στην διαδήλωση της πανεργατικής απεργίας στις 9 Απρίλη του 2025.  Έναν μήνα νωρίτερα, στις 5 Μάρτη, είχε παραλάβει το χαρτί που την υποχρέωνε να αδειάσει το γραφείο και την τάξη της και να απομακρυνθεί από το σχολείο μέχρι νεοτέρας.  Η βίαιη απομάκρυνσή της από τον χώρο δουλειάς της είχε αυτόν ακριβώς το σκοπό: Να μην μπορεί να απεργήσει. Να «σταματήσει πια να δασκαλεύει με λόγια σαν κι ετούτα της φωτιάς» τους διψασμένους για αλήθεια και δίκιο μαθητές της. Να σπάσει τη συμμαχία της με συναδέλφους, μαθητές και γονείς που από την πρώτη στιγμή στάθηκαν στο πλευρό της. Να πάψει να αποτελεί παράδειγμα αγωνιστικού ήθους, παράδειγμα ανθρώπου που δεν φοβάται να αντισταθεί στο άδικο. Να ξεχαστεί.

Κατάφεραν μια τρύπα στο νερό. Δύο χρόνια μετά την εμβληματική πια, κινητοποίηση στο σχολείο της ενάντια στην ατομική αξιολόγηση, έναν χρόνο μετά την θέση της σε αργία και μετά από μια πραγματική διωκτική εκστρατεία που επιστράτευσε όλο τον εσμό των προθύμων και των κυβερνητικών παρατρεχάμενων, τους διοικητικούς μηχανισμούς, ακόμα και την προσωπική παρέμβαση υπουργού και πρωθυπουργού, οι συνάδελφοι, οι μαθητές και οι γονείς τους, εξακολουθούν να θυμούνται. Εξακολουθούν να παραδειγματίζονται από εκείνη την υποδειγματική κινητοποίηση και κάθε κινητοποίηση που καταφέρνει να σπάσει το τείχος του φόβου και της σιωπής που με νόμους-ιδιώνυμα και προεδρικά διατάγματα χτίζει η κυβέρνηση, που ταράζει τα νερά της συνδικαλιστικής αδράνειας και πετυχαίνει τη συμμαχία εκπαιδευτικών και μαθητών. Και είναι γι’ αυτόν τον λόγο που ο μηχανισμός επιλέγει να μας αφήνει στο περίμενε. Που δεν έχει βγει ακόμα η απόφαση του πειθαρχικού της Χρύσας, που αξιοποιείται κάθε παραθυράκι του νόμου ώστε ο «ένας χρόνος» αργίας να παραταθεί σε 15 μήνες. Ελπίζουν να κουραστούμε, να φοβηθούμε και να ξεχάσουμε. Κάνουν λάθος.

Έχουμε μεγάλη ανηφόρα μπροστά μας. Οι διώξεις και τα πειθαρχικά, μαζί με το νέο πειθαρχικό οπλοστάσιο, έχουν αναδειχθεί σε βασικό εργαλείο καταστολής κάθε αγώνα υπεράσπισης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και των στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων. Πώς αλλιώς θα επιβληθεί η βαρβαρότητα που οραματίζονται,  κυβέρνηση, σύστημα, Ε.Ε. και ΟΟΣΑ; Πώς αλλιώς θα «κατασκευαστεί» ο «αξιολογημένος» και συμμορφωμένος δημόσιος υπάλληλος, ο νέος που θα προσφέρεται αδιαμαρτύρητα ως βορά στα κανόνια του πολέμου και στα 13ωρα των εργοδοτών;

Στην Τρίπολη πριν λίγο καιρό, στην Ξάνθη, την Κομοτηνή και την Καβάλα το επόμενο διάστημα, εκδικάζονται τα πρώτα πειθαρχικά νεοδιόριστων για την συμμετοχή τους στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση. Οι διώξεις και οι απειλές για δυνητικές αργίες συνεχίζονται σε όποιον αντιστέκεται. Οι γιατροί συλλαμβάνονται, οι φοιτητές επίσης – και απειλούνται με διαγραφές.

Στον Πειραιά ήρθε η σειρά και των ποινικών διώξεων. Όπως είναι γνωστό, στις 23/3/26, μετά από μήνυση του ΔΔΕ Πειραιά, οδηγούνται σε δίκη, στο Πρωτοδικείο Πειραιά, τρεις συνάδελφοί μας (ο πρόεδρος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης, μέλος του ΔΣ και ο Παναγιώτης Χουντής, πρώην μέλος και γραμματέας του ΔΣ) καθώς και ο πρόεδρος του Ε.Κ. Πειραιά, Μάρκος Μπεκρής με κατηγορίες που αφορούν την συμμετοχή τους σε δύο κινητοποιήσεις του σωματείου.

Έχουμε όμως και μεγάλες παρακαταθήκες. Ο αγώνας ενάντια στην αργία της Χρύσας πέτυχε πολλά – ακόμη κι αν κάποιοι κάνουν τα πάντα για να τα κρύψουν: Ανέδειξε το ζήτημα των διώξεων ως ζήτημα που αφορά όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Κατάφερε να ξεπεράσει την υπονόμευση, την ακινησία και την λογική ανάθεσης των συνδικαλιστικών ηγεσιών, να κινητοποιήσει εκατοντάδες συναδέλφους – και όχι μόνο. Δική τους κατάκτηση αποτελεί η περίφημη γνωμοδότηση του Πειθαρχικού 5-0 υπέρ της Χρύσας, όπως και η προσωρινή απόφαση άρσης της αργίας που ανάγκασε ως και  την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να παρέμβει, υπό το βάρος του κύματος αλληλεγγύης που ξέσπασε.

Δεν πρόκειται απλά για συναδελφική αλληλεγγύη. Πρόκειται για την συνειδητοποίηση ότι ο συλλογικός αγώνας είναι ο μόνος δρόμος και η μόνη διέξοδος που έχουμε. Αυτόν τον δρόμο πρέπει να βαδίσουμε, μαζικά και ανυποχώρητα μέχρι τη μέρα που θα παρθούν πίσω όλες οι διώξεις, μέχρι τη μέρα που η Χρύσα θα γυρίσει στο σχολείο της. Η μέρα εκείνη δεν θ’ αργήσει.

• Να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις και οι ποινές

• Να επιστρέψει η Χρύσα στο σχολείο της

• Κάτω τα χέρια από την απεργία! Να καταργηθούν οι απεργοκτόνοι νόμοι και το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο

• Η τρομοκρατία δεν θα περάσει

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ  ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 12 ΜΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 19.00 ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ  ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΜΑΡΤΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΝΑ ΠΡΟΚΗΡΥΞΟΥΝ 24ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ (Θα ακολουθήσει νεότερη ενημέρωση για την ώρα) 

https://drepani.gr/ekpaideusi/enas-xronos-dynitikis-argias-gia-tin-agonistria-synadelfissa-mas-xrysa-xotzoglou

Ακρίτας Καλούσης: Η 23η του Μάρτη να γίνει απεργιακή ημέρα καταδίκης της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης.

 Ακρίτας Καλούσης στο alfavita.gr: Η 23η του Μάρτη να γίνει απεργιακή ημέρα καταδίκης της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης.

Χρήστος Κάτσικας 

Ποινικοποιείται ξανά η συνδικαλιστική δράση από ΔΔΕ - Σε δίκη τέσσερις συνδικαλιστές στον Πειραιά - Στο εδώλιο πρόκειται να καθίσουν ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Πειραιά Ηλίας Πατίδης, το μέλος του Δ.Σ. Ακρίτας Καλούσης, ο πρώην γραμματέας του Δ.Σ. Παναγιώτης Χουντής και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής

Με αφορμή τη δίκη που έχει οριστεί για τις 23 Μαρτίου, μετά από μήνυση του Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά, το alfavita.gr φιλοξενεί συνέντευξη του εκπαιδευτικού και συνδικαλιστή Ακρίτα Καλούση. Η υπόθεση αφορά κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών σωματείων και έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στον χώρο της εκπαίδευσης, καθώς –όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί– πρόκειται για ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Ακρίτας Καλούσης μιλά για το ιστορικό της δίωξης, τις παράλληλες πειθαρχικές και ποινικές διαδικασίες που αντιμετωπίζουν μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, αλλά και για το ευρύτερο πλαίσιο έντασης ανάμεσα στο εκπαιδευτικό κίνημα και τη διοίκηση της εκπαίδευσης. Παράλληλα, αναφέρεται στις κινητοποιήσεις που βρίσκονται στο επίκεντρο των κατηγοριών – από τις δράσεις ενάντια στον διαγωνισμό PISA έως τις αντιδράσεις για πολιτικές που, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς, αλλάζουν τον χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι διώξεις εντάσσονται σε μια ευρύτερη πολιτική πίεσης προς τα σωματεία και τη συλλογική διεκδίκηση, ενώ θέτει το ερώτημα για το ποια μπορεί να είναι η απάντηση του εκπαιδευτικού κινήματος το επόμενο διάστημα. Στις απαντήσεις του αναπτύσσει επίσης τη θέση του για τον ρόλο της αλληλεγγύης, της συλλογικής δράσης και των αγώνων των εργαζομένων σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΚΡΙΤΑ ΚΑΛΟΥΣΗ στο alfavita.gr

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Στις 23/3 έχετε δικαστήριο μετά από μήνυση του ΔιΔΕ Πειραιά, γιατί;

Ακρίτας Καλούσης: Όντως στις 23 του Μάρτη υπάρχει αυτή η δίκη. Ο ΔιΔΕ Πειραιά μας στέλνει στο δικαστήριο υλοποιώντας προφανώς μια συνολική πολιτική της κυβέρνησης. Δεν αποτελεί απλά μια προσωπική επιλογή. Έχει και τέτοια χαρακτηριστικά. Στέλνει στα δικαστήρια 3 εκπαιδευτικούς, συναδικαλιστικά στελέχη και έναν εργαζόμενο, πρόεδρο του ΕΚΠ. Το ερώτημα είναι γιατί να το κάνει αυτό; Σε δύο επίπεδα στοχεύουν. Αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο προφανής λόγος είναι ο παραδειγματισμός. Ότι το κράτος και η κυβέρνηση αφού δε διστάζει να στοχοποιήσει ανθρώπους με τις παραπάνω ιδιότητες, προβεβλημένοι συνδικαλιστές, άρα το μήνυμα είναι ότι για τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους η τύχη τους θα είναι παρόμοια και πιο δυσμενής. Άρα η μόνη λύση είναι καθένας μόνος τους, να μην διεκδικεί συλλογικά, να μην «φανεί», να τρομοκρατηθεί, να φοβηθεί, να σκύβει το κεφάλι σε άνωθεν εντολές, να μην κριτικάρει την προϊσταμένη αρχή, να μην έχει γνώμη κι άποψη για τη εργασία του, για το περιεχόμενο αυτής και τέλος πάντων να είναι ένα υποταγμένο και άβουλο ον. Να κάτσει στα αυγά του. Ποντάρουν δηλαδή στην ατομικότητα και στο ρητό «ο φόβος φυλάει τα έρμα» ή «η μάνα του φευγάτου δεν έκλαψε ποτέ». Ο βαθύτερος στόχος είναι επίσης προφανής. Χτυπώντας συγκεκριμενους ανθρώπους που εκπροσωπούν σωματεία και συλλογικότητες βάλλουν κατά της οργανωμένης πάλης, κατά των σωματείων και των συλλογικοτήτων, κατά της συλλογικής διεκδίκησης. Βάλλουν κατά των αγώνων, των κινητοποιήσεων και των συγκεντρώσεων. Εξάλλου το κατηγορητήριο είναι ξεκάθαρο. Αφορά δύο συγκεκριμένες κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις διεκδικήσεις που οργάνωσαν τα σωματεία απέναντι στην κανιβαλική πολιτική της κυβέρνησης που με τόσο ζήλο υλοποιεί ο ΔιΔΕ Πειραιά.

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Κι εσείς προσωπικά και άλλα μέλη της ΕΛΜΕ αντιμετωπίζουν κι άλλες πειθαρχικές διώξεις από τον ΔιΔΕ Πειραιά. Έχει ενδιαφέρον να μας ενημερώσετε συνοπτικά και για αυτές.

Ακρίτας Καλούσης: Η δίκη στις 23 του Μάρτη είναι η πρώτη και αρχική δίκη. Τόσο εγώ όσο κι άλλοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες μου έχουμε κι άλλες τέτοιου είδους εκκρεμότητες και πάντα από το ίδιο πρόσωπο. Υπάρχει μια πειθαρχική δίωξη και παράλληλα και ποινική μετά από μήνυση του ΔιΔΕ Πειραιά που αφορά την κινητοποίηση που οργανώθηκε από την ΕΛΜΕ Πειραιά, την ΟΛΜΕ και την ΑΔΕΔΥ ενάντια στον διαγωνισμό PISA του 2023. Τόσο αυτή η δίωξη όσο και οι υπόλοιπες όπως γίνεται κατανοητό αφορούν για κινητοποιήσεις των σωματείων που στρέφονται ενάντια σε βασικές επιλογές της κυβέρνησης για την αλλαγής του χαρακτήρα του δημόσιου δωρεάν σχολείου. Ας θυμίσουμε εδώ ότι η δίκη στις 23 του Μάρτη αφορά και την κινητοποίηση που οργανώθηκε από την ΕΛΜΕ και συμμετείχαν πλήθος σωματείων ενάντια στην ημερίδα που ετοιμάστηκε από τη ΔΔΕ Πειραιά για τη διαφήμιση της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Δηλαδή βασικό πυλώνα της πολιτικής της κυβέρνησης για την εκπαίδευση.

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Επίθεση σε συνδικαλιστική κινητοποίηση. Γιατί; Τι σημαίνει; Τι φοβούνται;

Ακρίτας Καλούσης: Οι κατηγορίες που μας παραπέμπουν αποτελούν και την πεμπτουσία της δίωξης γιατί στοχοποιούν μια συνδικαλιστική κινητοποίηση εργαζομένων. Μας κατηγορούν για διατάραξη λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας και για φθορά δημόσιας περιουσίας. Αυτά είναι τα «εγκλήματα», όπως χαρακτηρίζονται τα παραπάνω στο κλητήριο θέσπισμα για τη δίκη στις 23 του Μάρτη. Συρόμαστε λοιπόν στα δικαστήρια ως κοινοί εγκληματίες. Έχετε ακούσει για διώξεις σχετικά με ΟΠΕΚΕΠΕ, παρακολουθήσεις, έγκλημα Τεμπών κλπ; Φυσικά όχι. Αλλά για εκπαιδευτικούς σχεδόν καθημερινά. Οι κινητοποιήσεις και οι διεκδικήσεις βαφτίζονται εγκλήματα. Εγκλήματα γιατί διεκδικούμε για παράδειγμα να καλύπτονται άμεσα τα κενά των εκπαιδευτικών, σήμερα που μιλάμε στη ΔΔΕ Πειραιά υπάρχουν 45 κενά, 2 μήνες πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς. Εγκλήματα χαρακτηρίζονται οι αγώνες ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που επιχειρούν να μετατρέψουν το δημόσιο δωρεάν σχολείο σε μια επιχείρηση, με χορηγούς και με περήφανους προστάτες όπως επιδιώκουν να το κάνουν με τα «Ωνάσεια» σχολεία. Επιχειρούν να αλλάξουν τον χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου, να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Ε, τους αγώνες ενάντια σε αυτήν την πολιτική τους βαφτίζουν εγκλήματα και τους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται για να την ανατρέψουν, εγκληματίες. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για να αντιμετωπίσουν αυτούς τους αγώνες αλλά και την οργή και την αγανάκτηση των εκπαιδευτικών που ζουν κυριολεκτικά στο όριο της φτώχειας με μισθούς πείνας σε ένα περιβάλλον εργασίας που γίνεται ολοένα και πιο αυταρχικό , πιεστικό στην καθημερινότητά του, θέσπισαν και νέο πειθαρχικό κώδικα που ποινικοποιεί κάθε τι που αντιστρατεύεται την κυρίαρχη λογική και πολιτική. Σε αυτόν τον νέο πειθαρχικό κώδικα βασίζεται η κυβέρνηση για να μην ξεσηκωθούν οι εργαζόμενοι και οι εκπαιδευτικοί και τους πάρουν με τις πέτρες. Αυτό το διαπιστώνουμε κυρίως στον αγώνα που δίνουμε τα τελευταία 5 χρόνια ενάντια στην αξιολογική διαδικασία και ιδιαίτερα οι νεοδιόριστοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες μας. Έναν αγώνα που όχι μόνο έχει καθυστερήσει την κυβέρνηση αλλά κυρίως την έχει οδηγήσει σε μια τακτική υποχώρησης. Η κυβέρνηση και οι διευθύνσεις εκπαίδευσης, μη έχοντας καταφέρει να υλοποιήσουν την αξιολόγηση σύμφωνα με τον προγραμματισμό τους, έχουν σκαρώσει 2000 και πειθαρχικές διώξεις που αφορούν τη συμμετοχή στην Απεργία –Αποχή από την αξιολόγηση. Κι αυτό γιατί η αξιολόγηση αποτελεί ένα σύνθετο πολυεργαλείο τόσο πειθάρχησης, εκφοβισμού και υποταγής αλλά ταυτόχρονα και ένα μέσο κατηγοριοποίησης εκπαιδευτικών και σχολείων στην προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση με βάση την ΕΕ και τον ΟΟΣΑ για την έμμεση ή άμεση ιδιωτικοποίηση πλευρών του δημόσιου και δωρεάν σχολείου.

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Ποια είναι, κατά την γνώμη σας, η αναγκαία απάντηση από το εκπαιδευτικό κίνημα;

Ακρίτας Καλούσης: Αυτό είναι και το επίδικο ερώτημα. Σε μια περίοδο όπου ακούγονται τα τύμπανα του πολέμου ακόμα πιο δυνατά και πιο κοντά στην περιοχή μας, όπου η κυβέρνηση μας εμπλέκει σε μια εμπόλεμη κατάσταση συμμετέχοντας έμπρακτα πλέον την πολεμική μηχανή των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, τι κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε την κανιβαλική πολιτική της κυβέρνησης που διαλύει παιδεία και υγεία και ιδιωτικοποιεί τα δημόσια αγαθά; Για μας είναι ξεκάθαρο. Η απάντηση είναι διττή. Από τη μια μεριά είναι η Αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους. Από την άλλη ο αγώνας και η αντίσταση, η οργάνωση ενός συντονισμένου αποφασιστικού απεργιακού αγώνα διαρκείας με συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων όχι μόνο για την υπεράσπιση και τη διεύρυνση του δημόσιου και δωρεάν σχολείου αλλά και ταυτόχρονα την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και της πολιτικής από όπου κι εργασιακά μας δικαιώματα, καταρρακώνει τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών της εργαζόμενης πλειοψηφίας και τέλος που καταπατά τα δημοκρατικά πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες μας. Η 23 του Μάρτη να γίνει απεργιακή ημέρα καταδίκης της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης. Καλούμε τους ΣΕΠΕ και τις ΕΛΜΕ σε συντονισμό να πάρουν αποφάσεις σε αυτήν την κατεύθυνση για την ημέρα της δίκης.

Χρήστος Κάτσικας - alfavita.gr: Ποιος είναι ο οδηγός των αγώνων του επόμενου διαστήματος;

Ακρίτας Καλούσης: Strength, Solidarity, Resistance, είναι ένα παλιό σύνθημα των ανθρακωρύχων στους μεγάλους απεργιακούς αγώνες στη δεκαετία του ‘80 στην Αγγλία. Αυτό μας οδηγεί.

Διήμερο αγωνιστικών κινητοποιήσεων ενάντια στην αξιολόγηση και τα πειθαρχικά, 12 και 13 Μάρτη

 "Με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία χρόνια στήνεται στα σχολεία ένα κανιβαλιστικό ανταγωνιστικό παιχνίδι χωρίς τέλος. Είναι πλέον φανερό ότι η αξιολόγηση αποτελεί βασικό μοχλό όλων των αντιεκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων, στοχεύοντας στην κατηγοριοποίηση σχολείων, εκπαιδευτικών, μαθητών και στη διάλυση του ενιαίου, δημόσιου, δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου για όλα τα παιδιά. Αποτελεί όμως κι έναν ξεκάθαρο μηχανισμό ελέγχου και λογοδοσίας, που αποσταθεροποιεί εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα, ποδοπατάει κάθε έννοια συναδελφικότητας, συνεργασίας, αλληλεγγύης, τα μόνα που κρατάνε όρθια τα δημόσια σχολεία σε μια εποχή πλήρους κατάρρευσης."

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Διήμερο αγωνιστικών κινητοποιήσεων ενάντια στην αξιολόγηση και τα πειθαρχικά, 12 και 13 Μάρτη

Πέμπτη 12/3, κινητοποίηση στα γραφεία των αξιολογητών στη ΔΙΠΕ Α’ Αθήνας, 2:00μμ σε συντονισμό με τους ΣΕΠΕ της Α’ Αθήνας -με στάση εργασίας

Παρασκευή 13/3, συγκέντρωση στο Διοικητικό Εφετείο, 9:00πμ με στάση εργασίας

Κάτω τα χέρια από τις/τους εκπαιδευτικούς! Καμία καθαίρεση προϊσταμένης επειδή συμμετείχε στην απεργία αποχή από την ατομική αξιολόγηση! Μονιμοποίηση των νεοδιόριστων ΤΩΡΑ!

Με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία χρόνια στήνεται στα σχολεία ένα κανιβαλιστικό ανταγωνιστικό παιχνίδι χωρίς τέλος. Είναι πλέον φανερό ότι η αξιολόγηση αποτελεί βασικό μοχλό όλων των αντιεκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων, στοχεύοντας στην κατηγοριοποίηση σχολείων, εκπαιδευτικών, μαθητών και στη διάλυση του ενιαίου, δημόσιου, δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου για όλα τα παιδιά. Αποτελεί όμως κι έναν ξεκάθαρο μηχανισμό ελέγχου και λογοδοσίας, που αποσταθεροποιεί εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα, ποδοπατάει κάθε έννοια συναδελφικότητας, συνεργασίας, αλληλεγγύης, τα μόνα που κρατάνε όρθια τα δημόσια σχολεία σε μια εποχή πλήρους κατάρρευσης.

Και την ίδια στιγμή, οι νεοδιόριστες/οι στην Α’ Αθήνας, παραμένουν όμηροι, υπό καθεστώς απειλών κι εκβιασμών με τη μη μονιμοποίηση των ετών μετά το 2020 (μια και οι νεοδιόριστοι του 2020 δικαιώθηκαν και μονιμοποιήθηκαν), τα πειθαρχικά και τις καθαιρέσεις για όσες/ους απεργούν απέχουν και δεν αξιολογούνται ούτε αξιολογούν.

Μια εποχή που απαιτεί να πάρεις θέση: με τη δημόσια εκπαίδευση ή με την ιδιωτικοποίηση και την παιδεία-εμπόρευμα. Με την ουσιαστική μόρφωση όλων των παιδιών ή με τις δράσεις βιτρίνα. Με τις/τους εκπαιδευτικούς που παλεύουν μόνες και μόνοι κάθε χρόνο με τα εκατοντάδες κενά, τις πετσοκομμένες προσλήψεις, τη διαρκώς μειούμενη χρηματοδότηση, τα επικίνδυνα κι ακατάλληλα κτίρια, τους εξευτελιστικούς μισθούς ή με τη διοίκηση και τα στελέχη που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να ακολουθούν εντολές, μην τυχόν και χάσουν τη θέση τους. Με την αντίσταση και τη συλλογικότητα ή με την υποταγή και τον ατομισμό.

Οι αξιολογητές/τριες έχουν διαλέξει πλευρά. Την πλευρά του Υπουργείου και της διοίκησης που μέσω αυταρχισμού, πειθαρχικών και κάθε είδους αυθαιρεσίας προσπαθούν να επιβάλουν μια πολιτική πλήρως απονομιμοποιημένη στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του κλάδου. Οι αξιολογητές έχουν διαλέξει πλευρά υπογράφοντας τα μονομερή πρακτικά που στέλνουν χιλιάδες απεργούς εκπαιδευτικούς στα πειθαρχικά συμβούλια, έχουν διαλέξει πλευρά υιοθετώντας εκφοβιστικές συμπεριφορές, τις οποίες ο Σύλλογος έχει καταγγείλει πολλές φορές, υπερβαίνοντας ακόμα και τις αρμοδιότητες που τους έχουν ανατεθεί. Έτσι κι αλλιώς έχουν απωλέσει τον συμβουλευτικό τους ρόλο -αν αυτός υπήρξε ποτέ υποστηρικτικός- κι έχουν αφοσιωθεί στην αξιολόγηση και πειθάρχηση των εκπαιδευτικών.

Το λέμε καθαρά, οι αξιολογητές/τριες θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους! Χαιρετίζουμε τις/τους συναδέλφους/ισσες που πέντε χρόνια τώρα παρά το κλίμα τρομοκρατίας και τα πειθαρχικά διαλέγουν την πλευρά του συλλογικού αγώνα. Τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που απαντούν στους αξιολογητές με απεργία αποχή υπερασπιζόμενοι/ες το δημόσιο σχολείο, την απεργία, τη δουλειά μας μέσα στην τάξη με τους όρους που εμείς διαλέγουμε ως εκπαιδευτικοί κι όχι με τους όρους της αγοράς και της αριστείας. Δεν θα αφήσουμε τα σχολεία, τους/τις μαθητές/τριες μας και την ίδια μας την εργασία έρμαιο των πολιτικών που διαλύουν κάθε τι δημόσιο και των πρόθυμων υπηκόων τους.

Βρισκόμαστε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό όλων των απεργών, στο πλευρό των απεργών προϊσταμένων, στο πλευρό όλων των συναδέλφων/συναδελφισσών που διώκονται, με κάθε τρόπο, κινηματικό, συνδικαλιστικό, οικονομικό, νομικό.

Απαιτούμε την ακώλυτη, άμεση μονιμοποίηση των συναδέλφων νεοδιόριστων του 2022 και όλων των ετών, που παραμένουν «δόκιμοι», μέσω του καθεστώτος εκβιασμού και ομηρίας που προσπαθεί να περάσει το Υπουργείο Παιδείας για να προωθήσει την αξιολόγηση εκπαιδευτικών και σχολείων.

Απαιτούμε τη δικαίωση των συναδελφισσών μας προϊσταμένων απεργών! Το απεργιακό δικαίωμα, η απεργία αποχή και η αντίσταση των εκπαιδευτικών είναι τα όπλα μας απέναντι στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης.

Για όλα τα παραπάνω καλούμε όλες και όλους στις κινητοποιήσεις:

Πέμπτη 12/3 στις 2:00μμ. στα γραφεία των αξιολογητών, στη ΔΙΠΕ Α’ Αθήνας, με 1-4 ώρες διευκολυντική στάση εργασίας για το απογευματινό ωράριο.

Παρασκευή 13/3/2026 στο Διοικητικού Εφετείου (Λουίζης Ριανκούρ 85), στις 9:00πμ., με 1-3 διευκολυντική στάση εργασίας στο διδακτικό ωράριο της/του καθενός/καθεμιάς, όπου συζητιούνται

α. οι αιτήσεις ακύρωσης για τις παράνομες καθαιρέσεις από τη ΔΙΠΕ Α’ Αθήνας των προϊσταμένων των νηπιαγωγείων του Συλλόγου μας, καθώς και των Συλλόγων «Αθηνά», «Α’ Σύλλογος Αθηνών», «Ρόζα Ιμβριώτη», προϊσταμένες που συμμετέχουν στην απεργία αποχή από την ατομική αξιολόγηση.

β. οι αιτήσεις μονιμοποίησης των συναδέλφων/ισσών νεοδιόριστων του 2022, ενέργεια που έχει αποφασιστεί και δρομολογηθεί από τον Σύλλογό μας και τον νομικό του σύμβουλο.

Με το παρόν ενημερώνεται και η Α’ ΔΙΠΕ Αθηνών για τις στάσεις εργασίας.

Καμία μόνη/κανένας μόνος απέναντι στον κανιβαλισμό και τις αυθαιρεσίες ΥΠΑΙΘΑ και διοίκησης

Καμία καθαίρεση απεργού! Οι νεοδιόριστες/οι είναι μόνιμες/οι!

Αξιολογητές, κάτω τα χέρια από το δημόσιο σχολείο και τους εκπαιδευτικούς

Η αξιολόγηση δεν θα περάσει! Τα πειθαρχικά θα πάνε στα τσακίδια της ιστορίας

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ

Η πρόεδρος             Ο γραμματέας

Ρέππα Ντίνα           Μαρούτας Γιάννης

«Αστικό κράτος εναντίον Χρύσας Χοτζόγλου»

 του Παναγιώτη Χουντή

Ένα χρόνο μετά την έξοδο της Χρύσας σε αργία, ας θυμίσουμε το χρονολόγιο των μεθοδεύσεων όλων των μηχανισμών του κράτους κατά την απόπειρα εξόντωσης της Χρύσας: ΕΔΕ φακελώματος απόψεων και αυθαίρετων παραδοχών, γνωμοδοτήσεις που ανατρέπονται, δικαστικές αποφάσεις που αναπροσαρμόζονται ή δεν ανακοινώνονται… Και ο ένας χρόνος που είναι 15μηνο! Και ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας!

• Πριν δύο χρόνια (Μάρτη του 2024) έγινε στο σχολείο της Χρύσας πετυχημένη κοινή κινητοποίηση καθηγητών και μαθητών – κινηματικό υπόδειγμα κοινού αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση και υπεράσπισης της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης. Αμέσως μετά την κινητοποίηση, ο διοικητικός μηχανισμός λύσσαξε. Στοχοποιήθηκαν η Χρύσα Χοτζόγλου και ο Δημήτρης Χαρτζουλάκης.

• Δύο μήνες μετά πραγματοποιήθηκε ΕΔΕ. Σε αυτήν την fast track παράσταση, οι διωκτικοί μηχανισμοί δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν καμία πράξη προπηλακισμού, ύβρεων ή βίας. Μπροστά στη δυσκολία αυτή, κυβέρνηση και ΔΔΕ πραγματοποιούν μια ΕΔΕ ποινικοποίησης απόψεων, με ερωτήσεις που αφορούν τις πεποιθήσεις της ΧΧ και του ΔΧ και το… μέγεθος αποδοχής εκ μέρους τους του αντιαπεργιακού θεσμικού πλαισίου αλλά και των ερμηνειών του ανακριτή. Αντιμετωπίζοντας τα συνθήματα υπεράσπισης της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης ως βαριά εγκλήματα, φορτώνουν με βαριές κατηγορίες τους δύο συναγωνιστές μας. Μαρτυρίες αλλά και κείμενα γονέων και μαθητών που στέκονται αλληλέγγυα στην ΧΧ και στον ΔΧ παρακάμπτονται. Παρακάμπτεται, επίσης ακόμα και ο αντιδραστικός Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας, ο οποίος ανέφερε στο άρθρο 107, παράγραφος 3 ότι «Σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή κατά την έννοια της περίπτωσης ε΄ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου η άσκηση συνδικαλιστικής, πολιτικής ή κοινωνικής δράσης».

• Τον Σεπτέμβρη του 2024, ο τότε υπουργός Πιερρακάκης (που ανταμείφθηκε πρόσφατα με τη θέση του προέδρου του Eurogroup για τις μετακινήσεις του στα διάφορα κόμματα εξουσίας και την εξυπηρέτηση της βαρβαρότητας του συστήματος) διέταξε την έκτακτη σύγκληση του Πειθαρχικού Συμβουλίου με το ερώτημα αν η ΧΧ θα έβγαινε σε δυνητική αργία μέχρι να γίνει το κανονικό Πειθαρχικό. Κάτω από την πίεση μιας καταπληκτικής κινητοποίησης χιλίων διαδηλωτών, το Πειθαρχικό Συμβούλιο αποφασίζει με ομοφωνία (5-0) αρνητικά!

• Το κράτος, όμως, δεν κοιμάται! Τέλη Ιανουαρίου του 2025, ο Πιερρακάκης αποφασίζει ότι παρά την απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου (το οποίο αυτός έβαλε να γνωμοδοτήσει!), βγάζει την ΧΧ σε δυνητική αργία μέχρι να γίνει το κανονικό πειθαρχικό. Τόσο επικίνδυνος είναι ο αγώνας ενάντια στην πολιτική τους, πού ούτε να περιμένουν δεν μπορούν! Στο κείμενο της απόφασής του, δεν κάνει καν τον κόπο να την αιτιολογήσει…

• Η απόφαση γνωστοποιείται στην Χρύσα στις 5/3/2025 και την αποκλείει άμεσα από το σχολείο της. Αναπτύσσεται, άμεσα και πανελλαδικά ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης και αγώνα να επιστρέψει η Χρύσα στο σχολείο της.

• Τον Μάη του 2025 γίνεται η πρώτη φάση της προσφυγής της Χρύσας και του κινήματος στο Διοικητικό Εφετείο – με εκατοντάδες ανθρώπους να διαδηλώνουν έξω από αυτό. Η απόφαση την δικαιώνει και διατάσσει την επιστροφή της στο σχολείο. Την απόφαση την συνοδεύουν «δημοσιογραφικές διαρροές» περί οργής στο Μαξίμου για την… λάθος απόφαση. Μιλάμε προφανώς για χοντροκομμένη, αλλά όχι μη αναμενόμενη, κυβερνητική παρέμβαση ώστε να γίνουν οι απαραίτητες «διορθώσεις» και τα πράγματα «όπως πρέπει».

• Εκπαιδευτικός διαδικτυακός τόπος κυβερνητικού περιβάλλοντος, παραβιάζοντας κάθε έννοια προσωπικών δεδομένων, «αποκαλύπτει» ότι «έπεσε τηλέφωνο από τη ΔΔΕ Πειραιά στη ΧΧ για να επιστρέψει στο σχολείο της». Η διαρροή, προφανώς, δεν έχει γίνει από τη ΧΧ.

• Μετά από αυτά, το (ίδιο) Διοικητικό Εφετείο εκδικάζει την δεύτερη φάση προσφυγής και ανατρέπει την προηγούμενη απόφασή του, αποκλείοντας ξανά την ΧΧ από το σχολείο της. Με βάση αυτήν, εκδίδεται νέα απόφαση από την υπουργό. Η υπουργική απόφαση, που βγάζει ξανά σε αργία την ΧΧ, επιδίδεται σε αυτήν στις 31/8/2025. Ενώ το υπουργείο επιδιώκει να μπει κυριολεκτικά στην τσέπη της ΧΧ και της να της πάρει δεδουλευμένα μεροκάματα, αφού ισχύει αναδρομικά από τις 26/6/2025 και ενώ πήγαινε στο σχολείο της!

• Στα τέλη Οκτώβρη του 2025, εκδικάζεται από το Διοικητικό Εφετείο η τρίτη φάση της προσφυγής της ΧΧ και του κινήματος ενάντια στην απόφαση της δυνητικής αργίας της. Η απόφαση δεν έχει ακόμα γνωστοποιηθεί!

• Συμπληρώθηκε στις 5/3 ένας χρόνος από τη γνωστοποίηση της απόφασης Πιερρακάκη, με βάση την οποία, έβγαλε τη ΧΧ σε δυνητική αργία. Σύμφωνα με τα όσα ξέραμε, αν μέσα στο χρόνο δεν υπάρξει νέα υπουργική απόφαση, η ΧΧ θα έπρεπε στις 5/3 να γυρίσει στο σχολείο της. Αμ δε! Αν για όλον τον κόσμο ο χρόνος έχει 12 μήνες, για το αστικό κράτος έχει 15! Μετά το κλείσιμο του χρόνου, η υπουργός έχει (bonus;) τρεις μήνες ακόμα να ζητήσει νέα γνωμοδότηση του Πειθαρχικού Συμβουλίου. Με την δυνατότητα, προφανώς να την ανατρέψει. Αλλά, έτσι κι αλλιώς, θα φτάσει το καλοκαίρι… Και ενώ το ενδεχόμενο της παραπομπής στα ποινικά δικαστήρια μετά την εισήγηση του ανακριτή και του ΔΙΔΕ Πειραιά παραμένει…

Και τα συμπεράσματα

Συμπέρασμα πρώτο: Το περιβόλι διαδικαστικών αθλιοτήτων που περιγράψαμε, δεν αποτελεί μια παραβίαση των λειτουργιών του αστικού κράτους, αλλά την ίδια τη φύση του ως όργανο ταξικής κυριαρχίας των λίγων πάνω στους πολλούς. Οι θετικές αποφάσεις διάφορων μηχανισμών (πειθαρχικά συμβούλια, δικαστήρια κλπ) δεν αποτελούν ένδειξη εύρυθμης και σωστής κρατικής λειτουργίας, αλλά αποτέλεσμα των μαζικών αγώνων και του κινήματος που αναπτύχθηκε και αναπτύσσεται.

Συμπέρασμα δεύτερο: Με βάση τα παραπάνω αλλά και την εμπειρία μας, αυτό που θα κρίνει τη μάχη που πρέπει να δοθεί είναι ο βαθμός οργάνωσής μας σε κάθε επίπεδο. Στο σωματείο μας, σε επιτροπές αγώνα, σε συνδικαλιστικά σχήματα που δεσμεύονται στη γραμμή του αγώνα και όχι του συμβιβασμού.

Η πολιτική των διώξεων και της τρομοκρατίας, η πολιτική της φασιστικοποίησης του επίσημου κράτους μπορεί και πρέπει να βρει απέναντί της ένα ισχυρό και επίμονο κίνημα.

Για να ακουστεί δυνατά:

• Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους λαϊκούς αγώνες και την απεργία!

• Κάτω το νέο φασίζον Πειθαρχικό Πλαίσιο – κάτω τα χέρια από τις ελευθερίες!

• Οι αγώνες δεν είναι νόμιμοι ή παράνομοι – είναι δίκαιοι και αναγκαίοι!

• Να γυρίσει άμεσα η Χρύσα Χοτζόγλου στο σχολείο της!

Πάνος Χουντής, μέλος της Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής Πειραιά και των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

"Να διαλευκανθούν οι εκπαιδευτικές παθογένειες που συνέβαλαν στην απώλεια της ζωής της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου"

Α΄ Σύλλογος Αθηνών

Για την απώλεια της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου

Το Δ.Σ. του Α΄ Συλλόγου Αθηνών εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη του για τον πρόωρο θάνατο της συναδέλφου Σοφίας Χρηστίδου, ΠΕ06,  που υπηρετούσε στην σχολική μονάδα του 3ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης, απόρροια εγκεφαλικού επεισοδίου που υπέστη πριν από μία εβδομάδα.

Το οδυνηρό γεγονός του θανάτου της συναδέλφου και τα συγκεκριμένα γεγονότα που αποτέλεσαν το πλαίσιο εντός του οποίου υπέστη το εγκεφαλικό επεισόδιο πρέπει να φωτιστούν σε κάθε τους λεπτομέρεια ώστε να διαλευκανθούν οι συγκεκριμένες εκπαιδευτικές παθογένειες που συνέβαλαν στην απώλεια της ζωής της.

Όμως, ήρθε πια η στιγμή να μιλήσουμε ανοιχτά και θαρρετά για την αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα η οποία καθορίζεται τόσο από την αντιεκπαιδευτική πολιτική διάλυσης του δημόσιου σχολείου, όσο και από τη συνολική πολιτική της κυβέρνησης. Αλλά  καθορίζεται και από την κοινωνική βαρβαρότητα και τα πρότυπα βίας που αποτελούν συστατικό στοιχείο της κυρίαρχης ιδεολογίας – η σχολική τάξη είναι καθρέφτης της κοινωνίας. Και βέβαια, καθορίζεται από την καλά σχεδιασμένη κυβερνητική συκοφάντηση και απαξίωση του/της εκπαιδευτικού. Απαξίωση οικονομική, επαγγελματική, επιστημονική που έχουν καταστήσει ως ένα κακοπληρωμένο και επικίνδυνο επάγγελμα αυτό του εκπαιδευτικού. Για το πογκρόμ διώξεων εκπαιδευτικών ανά την Ελλάδα. 

Για την κυβέρνηση οι εκπαιδευτικοί των δημόσιων σχολείων και οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων αποτελούν τον νούμερο ένα δημόσιο κίνδυνο. Θέλουν να μας μετατρέψουν σε κλωτσοσκούφι μιας μειοψηφίας που καταριέται και καθυβρίζει ότι μυρίζει δημόσιο, κοινωνική προσφορά, δικαιώματα, ελευθερίες.

Σε αυτό το πλαίσιο και εντός ενός σχολείου που υπολειτουργεί με χιλιάδες κενά, πληθωρικά τμήματα, σε κτίρια του περασμένου αιώνα, η περίφημη πλατφόρμα καταγγελίας bulling του Υπουργείου Παιδείας έχει μετατραπεί σε πλατφόρμα που αξιοποιείται από μία μικρή αλλά θορυβώδη μερίδα γονέων για καταγγελίες που στην πραγματικότητα στοχοποιούν εκπαιδευτικούς αλλά και συγκεκριμένα παιδιά. Αντί να αποτελέσει βήμα αποκάλυψης περιστατικών εκφοβισμού, τροφοδοτεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό και αποτελεί βήμα καταγγελιών ή/και εκβιασμών που στην πλειοψηφία τους έχουν άλλα κίνητρα. 

Θα ακολουθήσει και η περίφημη πλατφόρμα αξιολόγησης, όπου εκεί ο κάθε αναρμόδιος για παιδαγωγικά θέματα θα αξιολογεί τη σχολική μονάδα σα να είναι πανσιόν σε κάποια παραλιακή πόλη. Ακόμα ένα εργαλείο πίεσης και εκβιασμών εναντίον των εκπαιδευτικών!

Όποιος θέλει να μιλήσει πραγματικά για το περίφημο burn out, ας ασχοληθεί λίγο με τους όρους εργασίας των νηπιαγωγών: σε νηπιαγωγεία όπου οι συναδέλφισσες δεν δικαιούνται ούτε άδεια, δεν έχουν ούτε ένα πραγματικό διάλειμμα, δεν έχουν μείωση ωραρίου με βάση τα χρόνια υπηρεσίας, σε άθλια κτίρια, με άπειρη γραφειοκρατία πάνω από τα κεφάλια τους και από πάνω, ένα συνταξιοδοτικό που απαιτεί να δουλεύουν ως τα 67 τους! Ο ορισμός της εργασιακής εξουθένωσης.

Ήρθε η ώρα να πούμε: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Οι εκπαιδευτικοί βεβαίως δεν είμαστε ούτε άγγελοι ούτε διάβολοι. Είμαστε όμως αυτοί και αυτές που στηρίζουμε καθημερινά το δημόσιο σχολείο και απαιτούμε σεβασμό και αξιοπρέπεια. Το επιστημονικό, παιδαγωγικό και επαγγελματικό μας κύρος δεν το διαπραγματευόμαστε. Δεν μας έκανε κανένας τη χάρη να μας τοποθετήσει σε μια δημόσια θέση. Σπουδάσαμε, περάσαμε από σκληρές, πολλές φορές και άδικες διαδικασίες ώστε να διοριστούμε. Η αγάπη μας για τα παιδιά και η έγνοια μας για τα δικαιώματά τους και για τη μόρφωση και την αγωγή τους αποδεικνύεται καθημερινά μέσα στις τάξεις μας.

Απαιτούμε λοιπόν έμπρακτα την αναγνώριση αυτή, οικονομική, επαγγελματική και επιστημονική. Απαιτούμε την απαραίτητη, αλλά όχι αυτονόητη, αξιοπρέπεια για να μπορέσουμε να επιτελέσουμε τον παιδαγωγικό και κοινωνικό μας ρόλο. Τίποτα λιγότερο.

Τα σχολεία οφείλουν να είναι χώροι αγωγής, γνώσης, χώροι με σαφή πλαίσια και όρους δημοκρατικής λειτουργίας, χώροι ηρεμίας, σεβασμού και ανοχής, όπου δικαιούμαστε να εργαζόμαστε με αγάπη και συνεργατικότητα, όμως όλα αυτά, τα οποία δεν είναι πλέον αυτονόητα αλλά βάλλονται, οφείλουμε να τα διεκδικήσουμε με την καθημερινή πράξη μας, συσπειρωμένοι γύρω από τους Συλλόγους Διδασκόντων και τα Σωματεία μας, προστατεύοντας ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη.

Η πρόεδρος                 Ο Γ. Γραμματέας

Άντα Παραφόρου        Δημήτρης Μαριόλης

Για την επικείμενη συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με την υπουργό Παιδείας την Δευτέρα 9/3

Για την επικείμενη συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με την υπουργό Παιδείας την Δευτέρα 9/3/2026.

Και μόνο η χρονική στιγμή που επέλεξε η υπουργός παιδείας να καλέσει σε συνάντηση το ΔΣ της ΟΛΜΕ, αρκεί από μόνη της για να καταδείξει τον επικοινωνιακό της χαρακτήρα. Λίγες μέρες πριν κλείσουν τα σχολεία για τις διακοπές του Πάσχα, με την επιβολή των Ωνασείων να είναι σε εξέλιξη και το εθνικό απολυτήριο να έχει επί της ουσίας ανακοινωθεί, η όποια «συζήτηση» με την υπουργό κρίνεται ναρκοθετημένη και το αποτέλεσμα της προδιαγεγραμμένο.

Πολύ περισσότερο όταν η σχολική χρονιά πλησιάζει στο τέλος της με χιλιάδες κενά (ακόμη και μετά από την «διαχείριση» που επιχειρήθηκε με συγχωνεύσεις, υπερωρίες, «μη παρακολουθούντες», μετακινήσεις εκπαιδευτικών για την κάλυψη ελάχιστου αριθμού ωρών ώστε να θεωρηθεί το μάθημα διδαγμένο στις Γ΄ Τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου κλπ) και με τη βιομηχανία διώξεων που έχει στήσει το υπουργείο να οδηγεί καθημερινά εκπαιδευτικούς σε πειθαρχικά. Στην πραγματικότητα ένα υπουργείο που έχει στην ημερήσια διάταξη κατασταλτικά μέτρα, τρόμο και απειλές ενάντια στους εκπαιδευτικούς, που με διαρκείς αγωγές, απαγορεύσεις και πειθαρχικά επιχειρεί σταθερά την φίμωση και τρομοκράτηση του κλάδου, είναι βέβαιο ότι κανέναν διάλογο δεν επιθυμεί.

Δεν υπάρχει, και δεν επιτρέπεται να υπάρχει η παραμικρή αυταπάτη, ότι η συνάντηση της Δευτέρας (9/3) του ΔΣ της ΟΛΜΕ με την υπουργό μπορεί να έχει το παραμικρό θετικό αποτέλεσμα σε ότι αφορά τα μεγάλα-κεντρικά ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο, όπως ο μισθός, η αξιολόγηση, οι διώξεις και το νέο πειθαρχικό, τα Ωνάσεια, το εθνικό απολυτήριο κλπ. Άλλωστε όπως έχει αποδείξει και η ιστορία, η μόνη περίπτωση να υπάρξει «διάλογος» με αποτελέσματα ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους φορείς της αντιλαϊκής-αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, είναι κατά την διάρκεια μεγάλων μαζικών και μαχητικών αγώνων. Άλλωστε η επιλογή και ο ορισμός απογευματινής ώρας για συνάντηση της Υπουργού Ζαχαράκη με το ΔΣ της ΟΛΜΕ στο Υπουργείο Παιδείας σχετίζεται με την επιδίωξη να μην συνοδεύεται από κινητοποιήσεις των σωματείων και των συναδέλφων.

Με δεδομένα τα παραπάνω, και παρά το αρνητικό πλαίσιο της συνάντησης, οι εκπρόσωποι των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ Δ.Ε. θα παρευρεθούν στην συνάντηση με το υπουργείο καταθέτοντας τις θέσεις του μαχόμενου εκπαιδευτικού κλάδου για όλα τα μεγάλα ζητήματα της περιόδου, και ενημερώνοντας για τις όποιες απαντήσεις και συμπεράσματα. Τέλος είναι ανάγκη να διασαφηνιστεί ότι, η συνάντηση της Δευτέρας (9/3) δεν έχει καμία σχέση με το κακοστημένο θέατρο του θεσμοθετημένου Εθνικού Διαλόγου, για τον οποίο ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ Δ.Ε. πήραμε από την αρχή καθαρή θέση καταγγελίας του και μη συμμετοχής του ΔΣ της ΟΛΜΕ σε αυτόν.

Εκπαιδευτικοί Θεσσαλονίκης: Η φετινή 8η Μάρτη θα μας βρει ξανά στους δρόμους και τους αγώνες!

 "Καλούμε τους συναδέλφους- συναδέλφισσες να πραγματοποιήσουν συζητήσεις, εκδηλώσεις για την παγκόσμια μέρα της γυναίκας.. Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση που οργανώνεται την Κυριακή 8 Μάρτη στις 12μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου, υπερασπίζουμε τα δικαιώματα των γυναικών και τις διεκδικήσεις του κλάδου."

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση της Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

8 ΜΑΡΤΗ: ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΗ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ-ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ- ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ , ΚΥΡΙΑΚΗ , 8 ΜΑΡΤΗ 12 το μεσημέρι ΣΤΟ ΆΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η ΦΕΤΙΝΗ 8 ΜΑΡΤΗ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΤΙΣ ΜΗΤΕΡΕΣ, ΤΙΣ ΚΟΡΕΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ, ΣΤΗ «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» ΣΤΗ ΧΙΟ, ΤΗΝ ΠΥΛΟ, ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΑΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΠΕΝΘΟΥΝ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΝΕΚΡΟΥΣ/ΕΣ ΤΟΥΣ!

Η 8η Μάρτη , Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στη μνήμη του ηρωικού αγώνα των εργατριών της Νέας Υόρκης το 1857, έχει καταγραφεί στη συλλογική συνείδηση ως μέρα- σύμβολο για τους αγώνες των γυναικών ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, στην εργασία, την κοινωνία, την οικογένεια.

Ενάμιση και πλέον αιώνα μετά, οι κυβερνήσεις και η ΕΕ για να περισώσουν τα κέρδη του κεφαλαίου θυσιάζουν κάθε είδους δικαίωμα και κατάκτηση του εργατικού και του γυναικείου κινήματος και εντείνουν την εκμετάλλευση των γυναικών. Εκατομμύρια γυναίκες, κορίτσια και ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να υφίστανται κάθε μορφής καταπιέσεις: στέρηση της εκπαίδευσης, χαμηλότερη ή καθόλου αμειβόμενη - εργασία, επιβολή ακόμα και του συζύγου και του γάμου, έλλειψη φροντίδας για τη μητρότητα και την υγεία, βία, σωματεμπορία, βιασμούς,, ενδοοικογενειακή βία ακόμα και αφαίρεση της ζωής.

Παράλληλα οι ανταγωνισμοί του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου για τον έλεγχο αγορών, πρώτων υλών και ενεργειακών δρόμων και πόρων σπέρνουν πολέμους: στην Ουκρανία, την Παλαιστίνη, τη Μέση Ανατολή , σε πολλές γωνιές του πλανήτη, σκορπώντας το θάνατο, τη φτώχεια και την προσφυγιά, με πρώτα θύματα τις γυναίκες και τα παιδιά! Οι ηρωικές γυναίκες της Παλαιστίνης είναι, μαζί με τα παιδιά τους, τα κύρια θύματα της γενοκτονίας του Ισραήλ! Ανυπολόγιστη είναι και η βία που δέχονται οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα της προσφυγικής και μεταναστευτικής κοινότητας. Η φετινή 8 Μάρτη βρίσκει δεκάδες μετανάστριες και προσφύγισσες πνιγμένες με τα παιδιά τους στα νερά του Αιγαίου ή κυνηγημένες από τη δολοφονική πολιτική των επαναπροωθήσεων. Κι αν γλιτώσουν τον θάνατο, ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες στους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Παράλληλα «σημαδεύεται» από τον τραγικό θάνατο των πέντε εργατριών, την ώρα που δούλευαν νυχτερινή βάρδια για ένα μεροκάματο στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα! Στους εργασιακούς χώρους οι διακρίσεις και η εκμετάλλευση λόγω φύλου συνεχίζονται με αμείωτη ένταση σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αφού κριτήριο των πολιτικών κυβέρνησης και ΕΕ είναι η αύξηση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων από την βαθύτερη εκμετάλλευση του γυναικείου εργατικού δυναμικού. Η εργασιακή επισφάλεια των γυναικών οξύνεται, με την ανεργία να πλήττει περισσότερο αυτές, η μερική και ελαστική εργασία «θριαμβεύει», οι μισθολογικές ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών καλά κρατούν , όπως και οι εξευτελιστικές αμοιβές χωρίς ασφάλιση, άδειες και επιδόματα μητρότητας είναι συνεχώς υπό διαπραγμάτευση, καμία η προστασία απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία των εργαζόμενων μητέρων ή εγκύων, μεταχείριση των εργαζόμενων γυναικών με απειλές, σεξουαλική παρενόχληση, απολύσεις, εκβιασμούς, απαράδεκτες έως και δολοφονικές συνθήκες εργασίας.

Στον "αόρατο" χώρο του σπιτιού οι γυναίκες συνεχίζουν να καλύπτουν όλες τις ανάγκες, αφού οι κρατικές δομές είναι ανύπαρκτες ή υπό διάλυση λόγω της πολιτικής αποδόμησης τους και ιδιωτικοποιήσεων που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ. Η τραγωδία των πέντε νεκρών εργατριών στο εργοστάσιο “Βιολάντα”, που δούλευαν νυχτερινή βάρδια, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στη φροντίδα του σπιτιού και της οικογένειας είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Τα πολυάριθμα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, η σεξιστική βία και οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις, από εργοδότες και ιεραρχικά ανώτερους, φανερώνουν την υποτίμηση των γυναικών και το ρόλο που τους επιφυλάσσει το σύστημα στο οποίο ζούμε και δουλεύουμε ,ώστε να κερδίζει διπλά από την εκμετάλλευση και την καταπίεση των γυναικών. 19 γυναικοκτονίες, πάνω από 20.000 καταγγελίες ενδοοικογενειακής βίας και δεκάδες καταγγελίες βιασμών, ψηφιακής και άλλων μορφών βίας κατά των γυναικών και θηλυκοτήτων μέσα στη χρονιά που πέρασε!

Οι γυναίκες εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα οι αναπληρώτριες, βιώνουν και πρόσθετες κατάφωρες αδικίες και διακρίσεις. Mετά από σκληρούς αγώνες δόθηκε άδεια ανατροφής 3,5 μηνών, αλλά δεν αρκεί! Γιατί ,μεταξύ άλλων, έχει ως αποτέλεσμα να έρχονται αντιμέτωπες με το δίλημμα, αν θα δεχτούν την θέση πρόσληψης ή θα γίνουν μάνες, καθώς η άρνηση φέρνει τριετή αποκλεισμό! Ακόμα δεν δικαιούνται άδειες επαπειλούμενης κύησης και ασθένειας τέκνου με αποδοχές, ένσημα και προϋπηρεσία, ενώ κατά την άδεια κύησης και λοχείας καταβάλλονται αποδοχές και ένσημα μόνο για τις πρώτες 13 μέρες!!

Παράλληλα οι γυναίκες εκπαιδευτικοί βιώνουν με μεγαλύτερη ένταση την διαρκή, καθημερινή κατάσταση εκφοβισμού και τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών από την πολιτική ηγεσία και το διοικητικό μηχανισμό, στο πλαίσιο της καθυπόταξης των εκπαιδευτικών στην αντιδραστική, αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης ( απειλές, εντέλλεσθαι, πειθαρχικές διώξεις, εντατικοποίηση ,εργασιακή εξουθένωση κ.α)

Ο αγώνας για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των γυναικών, ωστόσο, είναι και ζήτημα παιδείας.

Γι΄αυτό διεκδικούμε δημόσιο σχολείο, που θα εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες στην πρόσβαση των αγοριών και των κοριτσιών στην εκπαίδευση όλων των βαθμίδων, θα καλλιεργεί τις αρχές της ισότητας σε όλα τα επίπεδα, στη θεωρία και στην πράξη, στο επίπεδο των γνώσεων αλλά και της καθημερινής έμπρακτης συμπεριφοράς και στάσης ζωής. Η πλέρια επιστημονική γνώση , π.χ. της Βιολογίας και των κοινωνικών επιστημών, μαζί με την εισαγωγή του μαθήματος της σεξουαλικής αγωγής-όχι ως ένα εργαστήριο δεξιοτήτων ανοιχτό σε ΜΚΟ, ιδιωτικούς φορείς, είναι απαραίτητος όρος κάθε αλλαγής .

Η φετινή 8 Μάρτη, παίρνει το νήμα από τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της 28ης Φλεβάρη 2026, της μέρας που “σώπασαν οι λύκοι και κραύγασαν οι μάνες” των αδικοχαμένων παιδιών στα Τέμπη, που έστησαν ανάστημα και δεν θρηνούν “βουβά”, αλλά απαιτούν δικαιοσύνη και τιμωρία των ενόχων. Ενώνουμε μαζί τους τη φωνή μας για τις εργάτριες του εργοστασίου “Βιολάντα” , για τις προσφύγισσες θύματα της τραγωδίας στην Πύλο και τη Χίο , για όλες τις γυναίκες -θύματα της εκμετάλλευσης και κακοποίησης.

Η φετινή 8η Μάρτη θα μας βρει ξανά στους δρόμους και τους αγώνες. Με το ταξικό φεμινιστικό κίνημα που αντιπαλεύει την εκμετάλλευση των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στον δρόμο, στη δουλειά, στο σπίτι. Για να ανατραπεί η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της φτώχειας. Για να ανοίξουμε την προοπτική να απαλλαγούμε συνολικά από το σύστημα που μας απειλεί με φτώχεια, πόλεμο, ρατσισμό, σεξισμό, θάνατο, περιβαλλοντική καταστροφή. Για έναν κόσμο όπου η ισότητα, η χειραφέτηση και η ελευθερία θα αποτελούν προϋποθέσεις και όχι προσδοκίες.

Απαιτούμε -διεκδικούμε :

• Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Ίσα δικαιώματα για όλες/ους. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα Κατάργηση των νόμων που προωθούν τις “ελαστικές” εργασιακές σχέσεις και την κατάργηση της Κυριακής αργίας! Όχι στη μονιμοποίηση της τηλεργασίας.

• Δημόσια υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Αποφασιστική ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Υγείας. Πλήρη δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, ασφαλή μεταφορά των εργαζομένων με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

• Δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας (γηροκομεία, παιδικοί σταθμοί, πρωτοβάθμια περίθαλψη), ώστε να απαλλαγούν οι γυναίκες από υπηρεσίες οι οποίες πρέπει να παρέχονται από το κράτος.

• Πλήρη προστασία της μητρότητας – 9μηνη άδεια ανατροφής για όλους τους γονείς αναπληρωτές εκπαιδευτικούς με πλήρεις αποδοχές, καταβολή ενσήμων και αναγνώριση της προϋπηρεσίας. Πλήρη προστασία της κύησης, ακώλυτη χορήγηση γονικών αδειών και άδειας ασθένειας τέκνου και 5μηνης άδειας επαπειλούμενης κύησης με πλήρεις αποδοχές, καταβολή ενσήμων και αναγνώριση της προϋπηρεσίας. Πλήρη καταβολή μισθού και ενσήμων κατά τη διάρκεια της άδειας τοκετού και λοχείας δίχως τον περιορισμό των 200 ενσήμων τη διετία - Κανένας αποκλεισμός από παροχές μητρότητας για τις άνεργες συναδέλφισσες . Αναδρομική προσμέτρηση της προϋπηρεσίας και των ενσήμων για όσες/ όσους εξαναγκάστηκαν σε χρήση των αδειών άνευ αποδοχών.

• Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία σε κάθε νομό ιατροδικαστικών κέντρων και δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών για την πρόληψη του φαινομένου της βίας και για τη στήριξη των θυμάτων της έμφυλης βίας (ξενώνες, τηλεφωνικές γραμμές, νομικής, ιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης κ.ά).

• Καμιά γυναίκα μόνη! Καμία ανοχή στην παρενόχληση, στη βία και στην αυθαιρεσία στους εργασιακούς χώρους •Πλήρη δικαίωση για τα θύματα έμφυλης βίας! Καμία συγκάλυψη σε βιαστές, μαστροπούς και κυκλώματα trafficking! Παραδειγματική τιμωρία των ενόχων.

• Να εξασφαλιστούν χώροι για την ασφαλή διαμονή των γυναικών, παιδιών, αναπήρων και ατόμων που αντιμετωπίζουν έμφυλη ή/και ενδοοικογενειακή βία. Να ενισχυθούν οι κακοποιημένες γυναίκες οικονομικά ώστε να μπορούν να φύγουν από το κακοποιητικό περιβάλλον, διασφαλίζοντας αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης.

• Πλήρη δικαιώματα των μεταναστών και μεταναστριών στη μετακίνηση, στο άσυλο, σε στέγη, υγεία, παιδεία, εργασία. Προστασία των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων.

Καλούμε τους συναδέλφους- συναδέλφισσες να πραγματοποιήσουν συζητήσεις, εκδηλώσεις για την παγκόσμια μέρα της γυναίκας.. Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση που οργανώνεται την Κυριακή 8 Μάρτη στις 12μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου, υπερασπίζουμε τα δικαιώματα των γυναικών και τις διεκδικήσεις του κλάδου.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ               Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΙΑΝΝΑ ΛΑΘΗΡΑ       ΑΛΙΚΗ ΠΕΝΤΕΔΕΚΑ