Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026

Για τις διώξεις συνδικαλιστών της ΕΛΜΕ Πειραιά και του Προέδρου του Ε.Κ. Πειραιά - Κινητοποίηση στα δικαστήρια (Σκουζέ 3-5) στις 23/3

 Δεκάδες εκπαιδευτικά και άλλα σωματεία καταγγέλλουν τη νέα προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης στον ΠειραιάΣυγκεκριμένα, σε δίκη οδηγούνται για κινητοποιήσεις τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ Πειραιά: ο πρόεδρος του ΔΣ Ηλίας Πατίδης, το μέλος του ΔΣ Ακρίτας Καλούσης και ο πρώην γραμματέας του ΔΣ Παναγιώτης Χουντής, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής. Τη μήνυση κατά των τεσσάρων συνδικαλιστών έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά και καλούν στην κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Πειραιά στα δικαστήρια του Πειραιά (Σκουζέ 3-5) στις 23/3 στις 8:30 π.μ. 

Ενδεικτικά παραθέτουμε:

Α΄ ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής (Περιστέρι)

Για τις διώξεις συνδικαλιστών της ΕΛΜΕ Πειραιά και του Προέδρου του Ε.Κ. Πειραιά

Ως Α ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Περιστέρι) καταγγέλλουμε τη νέα προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης στον Πειραιά. Συγκεκριμένα, σε δίκη οδηγούνται για κινητοποιήσεις τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ Πειραιά: ο πρόεδρος του ΔΣ Ηλίας Πατίδης, το μέλος του ΔΣ Ακρίτας Καλούσης και ο πρώην γραμματέας του ΔΣ Παναγιώτης Χουντής, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής. 

Τη μήνυση κατά των τεσσάρων συνδικαλιστών έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά αφενός για κινητοποίηση που είχε πραγματοποιηθεί στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και, αφετέρου, για άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά  κατά  διημερίδας για τη διαφήμιση της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά! Είναι απολύτως προφανές ότι επρόκειτο για κινητοποιήσεις της ΕΛΜΕ Πειραιά για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και των εργασιακών δικαιωμάτων του κλάδου, κόντρα στην κυρίαρχη αντιεκπαιδευτική πολιτική που πασχίζει να επιβάλει ένα σχολείο άκρως υποχρηματοδοτημένο, ταξικό και εμπορευματοποιημένο με σιωπηλούς και υποταγμένους εκπαιδευτικούς

Το προδήλως ανυπόστατο κατηγορητήριο σχετικά με την κινητοποίηση στη ΔΔΕ στις 30/11/2022 περιλαμβάνει τη «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», εισβολή με «φωνασκίες» καθώς και υποτιθέμενες φθορές, σε μια περίοδο που ο ΔΙΔΕ αρνούνταν ακόμα και να συναντήσει το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, να ακούσει τα αιτήματα και τα προβλήματα των εκπαιδευτικών, ενώ είχε προχωρήσει ή απειλούσε με δίωξη συναδέλφους για συνδικαλιστική δράση. Με λίγα λόγια, το κατηγορητήριο αφορά μια κινητοποίηση στη ΔΔΕ κατά την οποία η ΕΛΜΕ ζητούσε συνάντηση με το ΔΙΔΕ Πειραιά για να θέσει όλα τα παραπάνω.  Αντιστοίχως, για την κινητοποίηση που αφορούσε τα ιδιωτικά σχολεία, προστίθενται βαριές ανυπόστατες κατηγορίες προς τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά για δήθεν πρόκληση «σωματικής βλάβης» που θα «μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής» (!).

Οι μηνύσεις αυτές είναι μνημείο κυβερνητικού αυταρχισμού. Συναντιούνται με τις 2.500 διώξεις του κλάδου για τη συμμετοχή τους στην απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση, τη δυνητική αργία του μέλους της ΕΛΜΕ Πειραιά Χρύσας Χοτζόγλου και την ποινή σε δύο πρώην διευθυντές για συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή της ΕΛΜΕ Πειραιά. Κορυφώνονται με το ακόμη πιο αντιδραστικό νέο Πειθαρχικό “Δίκαιο” των απειλών δυσμενών μεταθέσεων-απολύσεων-διώξεων για ψύλλου πήδημα, με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών και φοιτητών, τις διαγραφές φοιτητών και την κήρυξη σχεδόν όλων απεργιών ως παράνομων. Και, κυρίως, εντάσσονται στο συνολικό κλίμα επίθεσης του συστήματος στα αναφαίρετα δικαιώματα όλου του κόσμου της εργασίας στην αγωνιστική διεκδίκηση, την κινητοποίηση, τη διαδήλωση και την απεργία για μια ζωή με αξιοπρέπεια και πλήρη δικαιώματα. 

Ιδίως σε μία περίοδο πρωτοφανούς αντιλαϊκής επίθεσης, αιματηρής λιτότητας και πολεμικής εμπλοκής της χώρας μας, μας θέλουν βουβούς: να μην διεκδικούμε ένα πραγματικά δημόσιο δωρεάν σχολείο για την ολόπλευρη μόρφωση όλων των παιδιών κόντρα σε κάθε λογής κατηγοριοποίησής του με Ωνάσεια-Πρότυπα-Πειραματικά-Ακαδημίες Τεχνικής Εκπαίδευσης-Τεχνικά Γυμνάσια και να διδάσκουμε ως φαινόμενα φυσικά και αιώνια τη θυσία των δικαιωμάτων, των αναγκών και της ζωής μας στο βωμό των οικονομικών και ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των λίγων και ισχυρών.

Σε αυτό το πλαίσιο καταγγέλλουμε τη νέα προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και απαιτούμε την αθώωση των 4 συνδικαλιστών, η δίκη των οποίων είναι υπόθεση όλου του κλάδου και του εργαζόμενου κόσμου. Στηρίζουμε την κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Πειραιά στα δικαστήρια του Πειραιά (Σκουζέ 3-5) στις 23/3 στις 8:30 π.μ. και καλούμε όλα τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες να εκδώσουν ψηφίσματα αλληλεγγύης. Τέλος, προκηρύσσουμε κυλιόμενη στάση εργασίας (ωριαία, δίωρη, τρίωρη) 10:00 πμ.-2:00 μ.μ. στο ωράριό του για κάθε συνάδελφο για να συμμετάσχουμε μαζικά στην κινητοποίηση.                        

  • Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Οι αγώνες και η αλληλεγγύη μας θα νικήσουν!

  • Να αποσυρθούν οι κατηγορίες και να σταματήσουν όλες οι πειθαρχικές διώξεις.

  • Να καταργηθεί το νέο Πειθαρχικό “Δίκαιο”.

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους λαϊκούς αγώνες και την απεργία!

Το ΔΣ

-------------------------------------

 Α΄ Ε.Λ.Μ.Ε. ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ  ( Ελευσίνα ) 

Ποινικοποιούν ξανά την συνδικαλιστική δράση

Σε δίκη για κινητοποιήσεις οδηγούνται τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ Πειραιά: ο πρόεδρος του ΔΣ Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του ΔΣ και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους λαϊκούς αγώνες και την απεργία

Να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες Καμία δίωξη σε κανέναν και καμία

Σε δίκη οδηγείται στις 23 Μάρτη, μετά από μήνυση που έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά ενάντια στους 4 συνδικαλιστές για μια κινητοποίηση που είχε γίνει στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για μια άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διαφημιστική ημερίδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά!

Δεν είναι καθόλου τυχαίο βέβαια ότι πρόκειται για κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης ΕΕ-ΟΟΣΑ, την πολιτική της φτώχειας και της λιτότητας, της απαξίωσης και διάλυσης του δημόσιου και δωρεάν σχολείου, την έντασης των ταξικών φραγμών, τον αποκλεισμό χιλιάδων μαθητών και μαθητριών από την εκπαιδευτική διαδικασία και τον εκθειασμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης και με στόχο τη λειτουργία του δημόσιου δωρεάν σχολείου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, κάτι που έχουμε δει με την προσπάθεια επιβολής των Ωνασείων σχολείων

Το (ανυπόστατο) κατηγορητήριο που αφορά τη κινητοποίηση στη ΔΔΕ στις 30/11, περιλαμβάνει τη «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», εισβολή με «φωνασκίες» καθώς και υποτιθέμενες φθορές, σε μια περίοδο που ο ΔΙΔΕ αρνούνταν ακόμα και να συναντήσει το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, να ακούσει τα αιτήματα και τα προβλήματα των εκπαιδευτικών, ενώ είχε προχωρήσει ή απειλούσε με δίωξη συναδέλφους για συνδικαλιστική δράση. Για μια κινητοποίηση στη ΔΔΕ που η ΕΛΜΕ ζητούσε συνάντηση με το ΔΙΔΕ Πειραιά για να θέσει όλα τα παραπάνω.

Για τη κινητοποίηση που αφορούσε τα ιδιωτικά σχολεία προστίθενται βαριές ανυπόστατες κατηγορίες προς τον πρόεδρο του ΕΚ Πειραιά για δήθεν πρόκληση «σωματικής βλάβης» που θα «μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής»!

Η εξέλιξη, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου πρωτοφανής. Εντάσσεται στο συνολικό κλίμα επίθεσης στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, στο δικαίωμα στον αγώνα, την κινητοποίηση, τη διαδήλωση. Συναντιέται με όλες τις διώξεις που αντιμετωπίζουμε (παραπομπή στο πειθαρχικό για συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση δεκάδων συναδέλφων, δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου εξαιτίας της συνδικαλιστικής της δράσης, τη ποινή σε δύο πρώην διευθυντές για συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή της ΕΛΜΕ κ.α.), αλλά και το νέο αντιδραστικό πειθαρχικό πλαίσιο στο Δημόσιο, συνέχεια του προηγούμενου, με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών και φοιτητών, τις διαγραφές φοιτητών, τη κήρυξη απεργιών σαν παράνομες κλπ.

Όλα αυτά σε μια περίοδο που μεγαλώνει συνεχώς η πολεμική εμπλοκή της χώρας και θέλουν εμάς τους εκπαιδευτικούς να μην μιλάμε, να μη διεκδικούμε, να διδάσκουμε ως φυσικά φαινόμενα και αιώνια το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας και τη μόρφωση των μαθητών/τριών μας, να θυσιάζουμε τις ανάγκες μας και τις ίδιες τις ζωές μας για τα κέρδη

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο ενορχηστρωτής των διώξεων αυτών έχει ανταμειφθεί από τους πολιτικούς τους προϊσταμένους (θέση στο ΔΣ του ΙΕΠ, θέση στην Επιτροπή για το Εθνικό Απολυτήριο).

Η δίκη αυτή δεν αφορά τους 4. Αφορά κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, όλο το κίνημα των εργαζομένων.

Καλούμε όλα τα σωματεία, ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, ΑΔΕΔΥ να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις και να καλέσουν σε στάσεις εργασίας (3+3) από πρωτοβάθμια και Ομοσπονδίες ώστε στις 23/3, η δίκη του συνδικαλιστικού κινήματος να μετατραπεί σε μια μεγάλη διαδήλωση υπεράσπισης των αγώνων, των απεργιών, των αγωνιστών και των σωματείων. Η ΟΛΜΕ να κηρύξει στάση εργασίας 11-2 για όλα τα σωματεία της Αττικής

και αντίστοιχα οι ΕΛΜΕ να κηρύξουν συμπληρωματική στάση εργασίας 8-11 ώστε να επιτραπεί η προσέλευση των συναδέλφων στο δικαστήριο!

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει! Οι αγώνες θα νικήσουν!

Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη, να αποσυρθούν οι κατηγορίες. Να μην ασκηθεί καμία πειθαρχική δίωξη

Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο

ΟΛΟΙ /ΟΛΕΣ στην κινητοποίηση στα δικαστήρια (Σκουζέ 3-5)!

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.

------------------------------

 Γ'  ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Ποινικοποιούν ξανά την συνδικαλιστική δράση

Σε δίκη για κινητοποιήσεις οδηγούνται τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ: ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του Δ.Σ. και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους λαϊκούς αγώνες και την απεργία

Να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες

Καμία δίωξη σε κανέναν και καμία

Σε δίκη οδηγείται στις 23 Μάρτη, μετά από μήνυση που έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά ενάντια στους 4 συνδικαλιστές για μια κινητοποίηση που είχε γίνει στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για μια άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διαφημιστική ημερίδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά!

Δεν είναι καθόλου τυχαίο βέβαια ότι πρόκειται για κινητοποιήσεις του σωματείου ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης, τα κενά και την υποχρηματοδότηση των σχολείων, την πολιτική της φτώχειας και της λιτότητας, της απαξίωσης και διάλυσης του δημόσιου και δωρεάν σχολείου, την ένταση των ταξικών φραγμών, τον αποκλεισμό χιλιάδων μαθητών και μαθητριών από την εκπαιδευτική διαδικασία και τον εκθειασμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης και με στόχο τη λειτουργία του δημόσιου δωρεάν σχολείου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, κάτι που έχουμε δει με την προσπάθεια επιβολής των Ωνασείων σχολείων

Το (ανυπόστατο) κατηγορητήριο που αφορά τη κινητοποίηση στη ΔΔΕ στις 30/11, περιλαμβάνει τη «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», εισβολή με «φωνασκίες» καθώς και υποτιθέμενες φθορές, σε μια περίοδο που ο ΔΙΔΕ αρνούνταν ακόμα και να συναντήσει το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, να ακούσει τα αιτήματα και τα προβλήματα των εκπαιδευτικών, ενώ είχε προχωρήσει ή απειλούσε με δίωξη συναδέλφους για συνδικαλιστική δράση. Για μια κινητοποίηση στη ΔΔΕ που η ΕΛΜΕ ζητούσε συνάντηση με το ΔΙΔΕ Πειραιά για να θέσει όλα τα παραπάνω.

Για τη κινητοποίηση που αφορούσε τα ιδιωτικά σχολεία προστίθενται βαριές ανυπόστατες κατηγορίες προς τον πρόεδρο του ΕΚ Πειραιά για δήθεν πρόκληση «σωματικής βλάβης» που θα «μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής»!

Η εξέλιξη, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου πρωτοφανής. Εντάσσεται στο συνολικό κλίμα επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεων του στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, στο δικαίωμα στον αγώνα, την κινητοποίηση, τη διαδήλωση. Συναντιέται με όλες τις διώξεις που αντιμετωπίζουμε (παραπομπή στο πειθαρχικό για συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση δεκάδων συναδέλφων, δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου εξαιτίας της συνδικαλιστικής της δράσης, τη ποινή σε δύο πρώην διευθυντές για συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή της ΕΛΜΕ κ.α.), αλλά και το νέο αντιδραστικό πειθαρχικό πλαίσιο στο Δημόσιο, συνέχεια του προηγούμενου, με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών και φοιτητών, τις διαγραφές φοιτητών, τη κήρυξη απεργιών σαν παράνομες κλπ.

Μια πολιτική που πάει χέρι χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, την επίθεση σε μισθούς και δικαιώματα. Άλλωστε, ότι ο ενορχηστρωτής των διώξεων αυτών έχει ανταμειφθεί από τους πολιτικούς του προϊσταμένους (θέση στο ΔΣ του ΙΕΠ, θέση στην Επιτροπή για το Εθνικό Απολυτήριο).

Η δίκη αυτή δεν αφορά τους 4. Αφορά κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, όλο το κίνημα των εργαζομένων.

Καλούμε όλα τα σωματεία, ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, ΑΔΕΔΥ να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις και να καλέσουν σε στάσεις εργασίας(3+3)από πρωτοβάθμια και Ομοσπονδίες ώστε στις 23/3, η δίκη του συνδικαλιστικού κινήματος να μετατραπεί σε μια μεγάλη διαδήλωση υπεράσπισης των αγώνων, των απεργιών, των αγωνιστών και των σωματείων.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει! Οι αγώνες θα νικήσουν!

Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη, να αποσυρθούν οι κατηγορίες. Να μην ασκηθεί καμία πειθαρχική δίωξη

Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο.

-------------------------------

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ 

(Ε.Λ.Μ.Ε.) Ν. ΦΩΚΙΔΑΣ

Ποινικοποιούν ξανά την συνδικαλιστική δράση

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τους λαϊκούς αγώνες και την απεργία

Να αποσυρθούν όλες οι κατηγορίες. Καμία δίωξη σε κανέναν και καμία

Σε δίκη οδηγούνται στις 23 Μάρτη, μετά από μήνυση που έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ: ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του Δ.Σ. και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής στους για μια κινητοποίηση που είχε γίνει στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για μια άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διαφημιστική ημερίδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά!

Δεν είναι καθόλου τυχαίο βέβαια ότι πρόκειται για κινητοποιήσεις του σωματείου ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης, τα κενά και την υποχρηματοδότηση των σχολείων, την πολιτική της φτώχειας και της λιτότητας, της απαξίωσης και διάλυσης του δημόσιου και δωρεάν σχολείου, την ένταση των ταξικών φραγμών, τον αποκλεισμό χιλιάδων μαθητών και μαθητριών από την εκπαιδευτική διαδικασία και τον εκθειασμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης και με στόχο τη λειτουργία του δημόσιου δωρεάν σχολείου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, κάτι που έχουμε δει με την προσπάθεια επιβολής των Ωνάσειων σχολείων.

Το (ανυπόστατο) κατηγορητήριο που αφορά τη κινητοποίηση στη ΔΔΕ στις 30/11, περιλαμβάνει τη «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», εισβολή με «φωνασκίες» καθώς και υποτιθέμενες φθορές, σε μια περίοδο που ο ΔΙΔΕ αρνούνταν ακόμα και να συναντήσει το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, να ακούσει τα αιτήματα και τα προβλήματα των εκπαιδευτικών, ενώ είχε προχωρήσει ή απειλούσε με δίωξη συναδέλφους για συνδικαλιστική δράση. Για μια κινητοποίηση στη ΔΔΕ που η ΕΛΜΕ ζητούσε συνάντηση με το ΔΙΔΕ Πειραιά για να θέσει όλα τα παραπάνω.

Για τη κινητοποίηση που αφορούσε τα ιδιωτικά σχολεία προστίθενται βαριές ανυπόστατες κατηγορίες προς τον πρόεδρο του ΕΚ Πειραιά για δήθεν πρόκληση «σωματικής βλάβης» που θα «μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο ζωής»!

Η εξέλιξη, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου πρωτοφανής. Εντάσσεται στο συνολικό κλίμα επίθεσης του συστήματος και των κυβερνήσεων του στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, στο δικαίωμα στον αγώνα, την κινητοποίηση, τη διαδήλωση. Συναντιέται με όλες τις διώξεις που αντιμετωπίζουμε (παραπομπή στο πειθαρχικό για συμμετοχή στην απεργία-αποχή από την αξιολόγηση δεκάδων συναδέλφων, δυνητική αργία της Χρύσας Χοτζόγλου εξαιτίας της συνδικαλιστικής της δράσης, τη ποινή σε δύο πρώην διευθυντές για συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή της ΕΛΜΕ κ.α.), αλλά και το νέο αντιδραστικό πειθαρχικό πλαίσιο στο Δημόσιο, συνέχεια του προηγούμενου, με το χτύπημα των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών και φοιτητών, τις διαγραφές φοιτητών, τη κήρυξη απεργιών σαν παράνομες κλπ.

Μια πολιτική που πάει χέρι χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, την επίθεση σε μισθούς και δικαιώματα. Άλλωστε, ότι ο ενορχηστρωτής των διώξεων αυτών έχει ανταμειφθεί από τους πολιτικούς του προϊσταμένους (θέση στο ΔΣ του ΙΕΠ, θέση στην Επιτροπή για το Εθνικό Απολυτήριο).

Η δίκη αυτή δεν αφορά τους 4. Αφορά κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, όλο το κίνημα των εργαζομένων.

Καλούμε όλα τα σωματεία, ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, ΑΔΕΔΥ να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις και να καλέσουν σε στάσεις εργασίας(3+3)από πρωτοβάθμια και Ομοσπονδίες ώστε στις 23/3, η δίκη του συνδικαλιστικού κινήματος να μετατραπεί σε μια μεγάλη διαδήλωση υπεράσπισης των αγώνων, των απεργιών, των αγωνιστών και των σωματείων.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει! Οι αγώνες θα νικήσουν!

Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη, να αποσυρθούν οι κατηγορίες. Να μην ασκηθεί καμία πειθαρχική δίωξη

Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο

Για τις διώξεις ενάντια σε συνδικαλιστές από τον ΔΙΔΕ Πειραιά - Απαντάμε με μαζική κινητοποίηση στις 23/3, στα Δικαστήρια Πειραιά

Τρία χρόνια μετά τη μήνυση που είχε καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά (που τελικά δεν αποσύρθηκε, όπως διαβεβαίωνε ο ίδιος) τέσσερις συνδικαλιστές οδηγούνται σε δίκη στις 23/3/2026, από την Εισαγγελία του Πρωτοδικείου Πειραιά. Η μήνυση στοχοποιούσε τρία μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, τον Ηλία Πατίδη (πρόεδρος του ΔΣ), τον Ακρίτα Καλούση (μέλος του ΔΣ) και τον Παναγιώτη Χουντή (πρώην γραμματέας του ΔΣ) καθώς και τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Μάρκο Μπεκρή. Αφορά στη συμμετοχή τους (για τα 3 μέλη της ΕΛΜΕ) σε μαζικές κινητοποιήσεις στις 30/11/2022, στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για επίσης μαζική κινητοποίηση στις 17/3/2023, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (όπου συμμετείχε και το ΕΚΠ), ενάντια σε ημερίδα διαφήμισης της ιδιωτικής εκπαίδευσης που διοργάνωσε ο ΔΙΔΕ Πειραιά με σχολάρχες-επιχειρηματίες της ιδιωτικής εκπαίδευσης!

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή τους οι 

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΠΕ & ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Για τις διώξεις ενάντια σε συνδικαλιστές από τον ΔΙΔΕ Πειραιά

Απαντάμε με μαζική κινητοποίηση στις 23/3, στα Δικαστήρια Πειραιά

Η πολιτική των διώξεων θα ηττηθεί! Οι αγώνες θα νικήσουν!

Τρία χρόνια μετά τη μήνυση που είχε καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά (που τελικά δεν αποσύρθηκε, όπως διαβεβαίωνε ο ίδιος) τέσσερις συνδικαλιστές οδηγούνται σε δίκη στις 23/3/2026, από την Εισαγγελία του Πρωτοδικείου Πειραιά. Η μήνυση στοχοποιούσε τρία μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, τον Ηλία Πατίδη (πρόεδρος του ΔΣ), τον Ακρίτα Καλούση (μέλος του ΔΣ) και τον Παναγιώτη Χουντή (πρώην γραμματέας του ΔΣ) καθώς και τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Μάρκο Μπεκρή. Αφορά στη συμμετοχή τους (για τα 3 μέλη της ΕΛΜΕ) σε μαζικές κινητοποιήσεις στις 30/11/2022, στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για επίσης μαζική κινητοποίηση στις 17/3/2023, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (όπου συμμετείχε και το ΕΚΠ), ενάντια σε ημερίδα διαφήμισης της ιδιωτικής εκπαίδευσης που διοργάνωσε ο ΔΙΔΕ Πειραιά με σχολάρχες-επιχειρηματίες της ιδιωτικής εκπαίδευσης!

Είναι ολοφάνερο ότι κυβέρνηση, υπουργείο και κρατικός-διοικητικός μηχανισμός βρίσκονται σε κοινό βηματισμό για το προχώρημα της άγριας ταξικής επίθεσης στην εκπαίδευση με κάθε μέσο. Παλιά και νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα συνοδεύονται με παλιές και νέες διώξεις (πειθαρχικές και ποινικές), με στόχο να καμφθούν οι αντιστάσεις. Με το γνωστό και μονότονα επαναλαμβανόμενο κατηγορητήριο που διαθέτει το οπλοστάσιο του νέου αυταρχικού -φασιστικού τύπου- πειθαρχικού και ποινικού πλαισίου. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, στα «κλασικά» περί «διατάραξης ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας» και τις «φωνασκίες» προστέθηκαν (για λόγους… δραματοποίησης, μάλλον), διάφορα ευφάνταστα περί «βίαιης εισβολής» και «φθορές σε κλειδωμένη σιδερένια πόρτα», για «άσκηση σωματικής βίας με κίνδυνο ζωής ή βαριάς σωματικής βλάβης»! Κι όλα αυτά στο πλαίσιο δυναμικών και μαζικών κινητοποιήσεων, όπου τα συνθήματα έγιναν «φωνασκίες» και η συλλογική δράση ποινικοποιείται σαν «από κοινού ενέργειες και με κοινό δόλο»!

Πρόκειται, προφανώς, για δίωξη που ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση και τον συλλογικό αγώνα. Με φυσικό και ηθικό αυτουργό ένα σύστημα, μια κυβέρνηση και μια πολιτική που διαλύει βίαια δικαιώματα στην εκπαίδευση, στην υγεία και την εργασία, που φτωχοποιεί το λαό, ρημάζει το μέλλον της νεολαίας, δολοφονεί εργαζόμενους, πρόσφυγες και μετανάστες στο βωμό της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Σε μια εποχή που αυξάνονται, εντείνονται και προετοιμάζονται πολεμικές συγκρούσεις και γκανγκστερικές επιθέσεις του ιμπεριαλισμού (Ουκρανία, Ιράν, Γάζα, Βενεζουέλα, Κούβα κλπ.). Με τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολέμου να αυξάνεται διαρκώς.

Η πολιτική των διώξεων και τις καταστολής αποτυπώνεται στη συμπλήρωση ενός χρόνου που παραμένει σε δυνητική αργία η Χρύσας Χοτζόγλου λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης, στα χιλιάδες πειθαρχικά για τη συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση, στις πρώτες κλίσεις και εκδικάσεις πειθαρχικών για Α/Α στην Τρίπολη και την Κομοτηνή αλλά και σε πλήθος άλλων διώξεων και πειθαρχικών που υπάρχουν. Συνδέεται με το καθεστώς διοικητικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας, με το νέο φασίζον πειθαρχικό πλαίσιο στα Πανεπιστήμια, με την καταστολή των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών, φοιτητών και υγειονομικών, τις διαγραφές φοιτητών, την καταστολή μέσω τηλ-«εκπαίδευσης», τις προσαγωγές μαθητών ενάντια στις μαθητικές καταλήξεις και την μόνιμη παρουσία της αστυνομίας στα σχολεία.

Τα Κροκοδείλια δάκρυα και η υποκρισία από διοίκηση και ΥΠΑΙΘΑ, για τον θάνατο της Σ. Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη δεν αρκούν για να κρύψουν ότι η πολιτική της διάλυσης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σχολείου, της αποδόμησης του παιδαγωγικού του ρόλου, της τρομοκρατίας και των διώξεων είναι, η αιτία της στοχοποίησης και της εργασιακής εξουθένωσης των εκπαιδευτικών. Το χρέος μας απέναντι και στην συναδέλφισσα που έφυγε άδικα και πρόωρα από την ζωή, το χρέος απέναντι σε κάθε συνάδελφο που πνίγεται στα ίδια αδιέξοδα αλλά και στους μαθητές μας που βιώνουν μια βάρβαρη σχολική πραγματικότητα, είναι ο αγώνας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Επιδιώκουν να επιβάλλουν «καθολική σιωπή» στο λαό και ανοχή στη αντιδραστική πολιτική τους. Για την προετοιμασία της κοινωνίας για ακόμη πιο σκληρές πολιτικές: για «περισσότερη ανάπτυξη» που σημαίνει μεγαλύτερη φτώχεια και περισσότερους πολέμους, για μια κοινωνία που θα «συνηθίζει» στα φέρετρα παντού, στα Τέμπη, στη Βιολάντα, στη Γάζα, στο Ιράν, στην Ουκρανία και όπου αλλού το απαιτούν τα συμφέροντά τους.

Μπορεί η κυβέρνηση να θέλει να δείχνει «αποφασιστικότητα» και «πυγμή» απέναντι στη διογκούμενη λαϊκή οργή. Γνωρίζει, όμως, ότι η οργάνωση και ο συντονισμός των αντιστάσεων αποτελεί σοβαρό εμπόδιο, που μπορεί να οδηγήσει σε ήττα την πολιτική της. Η φιέστα διαφήμισης της ιδιωτικής εκπαίδευσης που ήθελε να στήσει ο ΔΙΔΕ στις 17/3/2023, με τη συνοδεία της αστυνομίας και της ασφάλειας, απέτυχε. Όπως αποτυγχάνουν και οι φιέστες του Άδωνι Γεωργιάδη στα νοσοκομεία, που εγκαινιάζει ανύπαρκτες πτέρυγες νοσοκομείων με τη συνοδεία κρανοφόρων με τη μορφή «στρατιωτικού αποσπάσματος». Είναι φανερό ότι οι κινητοποιήσεις «ενοχλούν», όπως ενόχλησε και η κινητοποίηση στην ΔΙΔΕ Πειραιά στις 30/11/2022. Γιατί διαταράσσουν το κυβερνητικό αφήγημα, αποτελούν εμπόδιο στην προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής και, κυρίως, γιατί οι αγώνες μπορούν να νικήσουν! Αρκεί να νοιώσουμε τη δύναμη του μαζικού και συλλογικού αγώνα.

Δεν χωρούν αυταπάτες για «ειρηνική συνύπαρξη» με τη βάρβαρη πολιτική τους. Απαιτείται πλατύ και αποφασιστικό μέτωπο και κεντρική πολιτική μάχη. Καλούμε όλα τα σωματεία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα και όλες τις συλλογικότητες να πάρουν όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες και αποφάσεις, ώστε στις 23/3, να γίνει μέρα μαζικής καταγγελίας των διώξεων και υπεράσπισης των αγώνων, των απεργιών, των αγωνιστών και των σωματείων.

Καλούμε ΔΟΕ -ΟΛΜΕ και σωματεία να προκηρύξουν στάσεις εργασίας την ημέρα της ποινικής δίωξης των συναδέλφων της ΕΛΜΕ Πειραιά για την συνδικαλιστική τους δράση όπως και στις 20/3 & 27/3 ημέρα εκδίκασης πειθαρχικών σε εκπαιδευτικούς ΠΕ & ΔΕ για την απεργία αποχή.

Κανένας μόνος απέναντι στις Διώξεις – Δεν θα περάσουν τα Πειθαρχικά – Να γυρίσει η Χρύσα στο σχολείο!

Δεν τρομοκρατούμαστε – Κάτω τα χέρια από τα Σωματεία και τους Αγώνες – Κάτω ο Πειθαρχικός Νόμος-Ιδιώνυμο

Ανατροπή των νόμων της Αξιολόγησης – Οι αγώνες δεν διώκονται, Νικούν!

Όλοι και όλες στις 23/3, στα Δικαστήρια Πειραιά

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ (Με αφορμή την απώλεια της εκπαιδευτικού Σ.Χ.)

 18-03-2026 - από τον/την dm

Ποτέ άλλοτε στο πρόσφατο παρελθόν ο αδόκητος και πρόωρος θάνατος μιας συναδέλφου, εκπαιδευτικού δε συγκλόνισε και προβλημάτισε τόσες/τόσους πολλούς εκπαιδευτικούς σε ολόκληρη τη χώρα όσο, ο θάνατος της Σ.Χ. ύστερα από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο, που όπως φημολογείται προκλήθηκε από την έντονη στενοχώρια, την πίεση και ένταση που δεχόταν στο χώρο εργασίας της.

Ως Παρεμβάσεις ΠΕ δε θα μπούμε στη θέση του κριτή σε αυτή την τόσο περίπλοκη και λεπτή υπόθεση. Όχι από υπεκφυγή αλλά από αίσθημα ευθύνης τόσο προς την εκλιπούσα συνάδελφό μας όσο και προς τους συναδέλφους του σχολείου της και φυσικά τους μαθητές, που έχουν στοχοποιηθεί δημόσια ως «δολοφόνοι» της.  Να επισημάνουμε όμως τη μεγάλη ευθύνη της Δ/νσης  Ανατολικής Θεσ/νίκης που  αντί να συμβάλλει  στην επίλυση των όποιων προβλημάτων στην εκπαιδευτική κοινότητα, με διακριτικότητα και ενσυναίσθηση, αντίθετα τα οξύνει  έχοντας δημιουργήσει ένα περιβάλλον έντονου διοικητισμού, ασφυκτικών πιέσεων και ελέγχου, εργασιακής εξουθένωσης, παραβίασης των εργασιακών και συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων. Κάτω από αυτές τις συνθήκες κάθε προσπάθεια συγκάλυψης και μετάθεσης ευθυνών θα βρει απέναντι όλη την εκπαιδευτική κοινότητα.

Ευθύνη και καθήκον μας είναι να  αναδείξουμε τη «μεγάλη εικόνα» στους αντίποδες του ορυμαγδού των αναθεμάτων και του ηθικού πανικού.  Αναδύεται πλέον (και δυστυχώς με τραγικό τρόπο) η αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα που βιώνουν εκπαιδευτικοί και μαθητές, η οποία καθορίζεται από την αντιεκπαιδευτική πολιτική διάλυσης του δημόσιου σχολείου και διαστρέβλωσης του ρόλου του, την στοχευμένη απαξίωση και συκοφάντηση των εκπαιδευτικών, την αβίωτη κοινωνική πραγματικότητα που επιβάλλουν οι πολιτικές της αφόρητης εκμετάλλευσης και του κυνικού αυταρχισμού,  τις ιδεοληψίες εκφασισμού και βαρβαρότητας που διατρέχουν τμήματα της κοινωνίας 

Στο σχολείο της εμπορευματοποίησης – ιδιωτικοποίησης, της αξιολόγησης,  της έντασης των ταξικών φραγμών και της ενίσχυσης του εξετασιοκεντρικού του χαρακτήρα,  με προγράμματα σπουδών και σχολικά βιβλία που απομακρύνονται από τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, με πίεση για επιδόσεις και μετρήσιμα αποτελέσματα, η εκπαιδευτική διαδικασία έχει μετατραπεί πλέον σε μηχανισμό ανταγωνισμού και αποκλεισμού. Από τα σχολεία μας σήμερα λείπει ο χρόνος και οι στόχοι που αφορούν τον πειραματισμό, την εξερεύνηση, τη δημιουργία, τη συνεργατική μάθηση, την προαγωγή  της ψυχικής υγείας, την ανάπτυξη των καλλιτεχνικών και αθλητικών κλίσεων των παιδιών κ.α. Δεν είναι ένα σχολείο της χαράς αλλά της «αγγαρείας»: μια αλλοτριωτική συνθήκη για τους συμμετέχοντες. Οι συλλογικές διαδικασίες υποχωρούν. 

Οι ουσιαστικές σχέσεις ανάμεσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς αποδυναμώνονται. Και η σχολική κοινότητα διαλύεται σε άτομα που καλούνται να διαχειριστούν μόνα τους όλο και πιο σύνθετα προβλήματα.

Ταυτόχρονα υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου και των μαθητών, ιδιαίτερα όσων αντιμετωπίζουν αυξημένα μαθησιακά, ψυχολογικά, κοινωνικά προβλήματα με την  σταδιακή και γοργή αποδυνάμωση των σχολικών μονάδων από κάθε είδους υποστηρικτικές δομές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός πραγματικά συμπεριληπτικού σχολείου. Τμήματα ένταξης που υπολειτουργούν, παράλληλη στήριξη που ουσιαστικά αποψιλώνεται, εκπαιδευτικοί μετακινούμενοι σε πολλά σχολεία, χιλιάδες αναπληρωτές σε μόνιμη ανασφάλεια. Σήμερα στα σχολεία δεν υπάρχουν όχι μόνο ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, βοηθητικό  προσωπικό κ.α., αλλά, σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχουν ούτε εκπαιδευτικοί  κι ας βρισκόμαστε προς το τέλος της χρονιάς.

Σε ένα τέτοιο  πλαίσιο υποβάθμισης των στοιχειωδών υποδομών, αλλά και παιδαγωγικής απο-νοηματοδότησης του Δημόσιου Σχολείου οδηγούνται  χιλιάδες παιδιά και γονείς στην (κυβερνητικά κατευθυνόμενη) αντίληψη ότι το σχολείο είναι «χαμένος χρόνος», τα ιδιωτικά σχολεία αξίζουν περισσότερο από τα Δημόσια ή ότι τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα αξίζουν μόνο,  λιπαίνοντας παράλληλα το έδαφος για τη δημιουργία σχολείων νησίδων «αριστείας» (Πρότυπα, Πειραματικά, Ωνάσεια) για επίλεκτους μαθητές εντός του σώματος της Δημόσιας εκπαίδευσης.

Σε αυτό δε, το ήδη επιβαρυμένο σχολικό περιβάλλον, η κατάσταση γίνεται δυσχερέστερη τα τελευταία χρόνια, καθώς τα παιδιά που έρχονται  στις σχολικές αίθουσες, κουβαλούν την ένταση και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας που έχει σημαδευτεί βαθιά από την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση και την αποσάρθρωση των κοινωνικών δεσμών.  Μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, πολέμων, κοινωνικής πίεσης, έλλειψης προοπτικής και οράματος. Με τη δημόσια σφαίρα να κατακλύζεται από εικόνες βίας, πολέμου και κοινωνικής σύγκρουσης. Με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αναπαράγουν διαρκώς τα πρότυπα και τις αξίες του κυρίαρχου ανταγωνιστικού συστήματος, καλλιεργώντας την απομόνωση, την ατομικότητα και την επιθετικότητα αντί της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης.

Αλλά και το ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον ανατροφής και ανάπτυξης του παιδιού είναι εξαρχής υπονομευμένο σήμερα καθώς δεν υπάρχει καμία απολύτως πολιτική και σχεδιασμός για την οικογένεια και τα προβλήματά της. Παιδιά που μεγαλώνουν μόνα από το πρωινό στο ολοήμερο σχολείο και στη συνέχεια σε ένα φροντιστήριο, χωρίς την τόσο αναγκαία παρουσία γονέων μέχρι αργά το βράδυ.   Την ίδια στιγμή η αχαλίνωτη εργασιακή εκμετάλλευση (βλ. 13ωρη εργασία) απαιτεί την συνεχή και αδιάλειπτη παραμονή στο χώρο εργασίας των εργαζόμενων οικογενειαρχών. Σε συνδυασμό με τους μισθούς πείνας και το άγχος της καθημερινής διαβίωσης που αυτοί προκαλούν, γίνεται εύκολα κατανοητή η κρίση της οικογενειακής συμβίωσης και οι συνέπειες της στον ψυχισμό των παιδιών.  Η κατάσταση δυσχεραίνει  με τον συνεχή εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας μέσω της καταστολής των συνδικαλιστικών και πολιτικών αγώνων αλλά και την επιβολή των -κυβερνητικά κατευθυνόμενων- ιδεολογημάτων του κοινωνικού αυτοματισμού και της υστερίας σε βάρος κάθε τι Δημόσιου και κρατικού.

Εκδοχές άλλωστε αυτού του εκφασισμού συνιστούν και οι επιλογές που προωθεί η πολιτεία για την διαχείριση των κρίσεων, που αναδύονται  στις ενδοσχολικές σχέσεις. Τι άλλο συνιστά , άλλωστε, η κυρίαρχη επιλογή της μετατροπής του σχολείου σε χώρο διαρκούς επιτήρησης και ιεραρχικής  πειθαρχίας. Με ποινικοποίηση της μαθητικής ζωής, αυστηροποίηση των πειθαρχικών μέτρων, επιβολή κανόνων χωρίς διάλογο, αντιμετώπιση των μαθητών ως «προβλήματος» που πρέπει να ελεγχθεί. Με την  περίφημη πλατφόρμα καταγγελίας bulling του Υπουργείου Παιδείας που αξιοποιείται από μία μικρή αλλά θορυβώδη μερίδα γονέων για καταγγελίες που στην πραγματικότητα στοχοποιούν εκπαιδευτικούς αλλά και συγκεκριμένα παιδιά και που   τροφοδοτεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό και αποτελεί βήμα καταγγελιών ή/και εκβιασμών. Με την σχεδιαζόμενη “πλατφόρμα αξιολόγησης”, όπου ο κάθε αναρμόδιος για παιδαγωγικά θέματα θα αξιολογεί τη σχολική μονάδα και τους εκπαιδευτικούς με προφανή στόχο την αναβάθμιση του “κοινωνικού αυτοματισμού” μέσω της θεσμοθετημένης ρουφιανιάς .

Είναι φανερά, ότι πρόκειται για μια οργανωμένη προσπάθεια μεταφοράς και στην σχολική πραγματικότητα τάσεων και ιδεολογημάτων, που ήδη έχουν διαποτίσει τμήματα της κοινωνίας. Πρόκειται για τα ιδεολογήματα που επενδύουν στην κοινωνική βαρβαρότητα, τον επιθετικό/βίαιο ατομισμό και την στοχοποίηση ενόχων -αποδιοπομπαίων τράγων, ενώ ταυτόχρονα προωθούν την απαξίωση και τον ευτελισμό των δημόσιων- κοινωνικών αγαθών, την κοινωνική προσφορά, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες εν γένει.. Μια πολιτική που μετατρέπει τους γονείς σε «πελάτες» που έχουν πάντα δίκιο δημιουργώντας τους την ψευδαίσθηση ότι μπορούν κι εκείνοι “λιγάκι να διατάξουν» τους εκπαιδευτικούς, προσαρμόζοντας τις προτεραιότητες και την «ποιότητα» του παιδαγωγικού και διδακτικού έργου στις καταναλωτικές  απαιτήσεις τους .

Προφανώς μέσα σε αυτή την ζοφερή πραγματικότητα την κεντρική θέση κατέχει η καλά σχεδιασμένη κυβερνητική συκοφάντηση και απαξίωση των εκπαιδευτικών. 

Απαξίωση οικονομική: Με απώλεια του 60% της αγοραστικής δύναμης την τελευταία 5ετία, με 780 Ευρώ πρώτο μισθό, με τους/τις  αναπληρωτές/τριες να οδηγούνται στα όρια μιας εξευτελιστικής διαβίωσης, με 5.000 παραιτήσεις την τελευταία 3ετία, γίνεται φανερό ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει για τον/την εκπαιδευτικό την κοινωνική θέση του “φτωχού και υποτιμημένου εργαζόμενου”.

Απαξίωση επαγγελματική: Με ολοένα αυξανόμενη εντατικοποίηση της εργασίας τους, με συνεχώς διογκούμενη γραφειοκρατία, με συνεχείς -και συχνά αλληλοαναιρούμενες -ντιρεκτίβες , με ασφυκτικές προθεσμίες, με αφόρητες πιέσεις και “πανοπτικό” έλεγχο της εργασιακής τους καθημερινότητας, δουλειά στην τάξη μέχρι τα 67,  οι εκπαιδευτικοί οδηγούμαστε καθημερινά σε κατάσταση εργασιακής εξουθένωσης.

Απαξίωση επιστημονική: Με την λυσσαλέα προσπάθεια επιβολής της αξιολόγησης που καταργεί ακόμη και τα ελάχιστα περιθώρια επιστημονικής- παιδαγωγικής αυτονομίας στην επιλογή μεθόδων και μέσων στην διδακτική πράξη. Με την μετατροπή του εκπαιδευτικού σε “τεχνικό σύμβουλο” εκμάθησης αποσπασματικών/ θραυσματικών  δεξιοτήτων.  Με επιδερμικές “καινοτομίες” , που κάποτε αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας.  Με παιδαγωγικούς πομφόλυγες (πχ “διαφοροποιημένη διδασκαλία”).Με αναλυτικά προγράμματα που είναι προσανατολισμένα στο κατώτερο επίπεδο στόχων, ακόμα και της τεχνοκρατικής προσέγγισης της εκπαίδευσης. Με έναν όγκο διδακτέας ύλης ακατανόητα πληθωρικό. Με 25 παιδιά στο τμήμα. Και, φυσικά, με την βαθμολογία να θεωρείται “κορωνίδα” της εκπαιδευτικής  διαδικασίας.

 Και, δυστυχώς, όλα αυτά σε ένα πλαίσιο, όπου απουσιάζει οποιοδήποτε υποστηρικτικό πλέγμα, και χωρίς καθόλου υποδομές και διαδικασίες που θα φροντίζουν και θα εγγυώνται την ασφάλεια και την ευημερία όσων συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία.                                                    Ακόμα χειρότερα, σε ένα καθεστώς που καθορίζεται από διαρκείς   απειλές, από πογκρόμ πειθαρχικών διώξεων (κάποιες για “ψύλλου πήδημα”) και την επιβολή ενός ασφυκτικού διοικητικού αυταρχισμού που μετατρέπει τον εκπαιδευτικό από παιδαγωγό σε υπό επιτήρηση υπάλληλο, μέσα σε ένα σχολείο όπου το οξυγόνο λιγοστεύει.

Με το νέο πειθαρχικό δίκαιο και την αξιολόγηση, το κράτος και τα στελέχη του υιοθετούν πλέον έναν ρόλο άκρως τιμωρητικό. Με ξεκάθαρο στόχο τη δημιουργία ενός κλίματος ατομικισμού και τρομοκρατίας μέσα στις εκπαιδευτικές κοινότητες, όπου ο καθένας θα φοβάται ότι από στιγμή σε στιγμή θα πέσει θύμα μιας αναφοράς, μιας ΕΔΕ, μιας κακής αξιολόγησης. Και ταυτόχρονα την στοχοποίηση των εκπαιδευτικών στα μάτια της ευρύτερης κοινωνίας και την μετατροπή τους σε “αποδιοπομπαίους τράγους”, που θα φορτώσουν πάνω τους όλα τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν την εκπαίδευση οι κυβερνητικές πολιτικές.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΩΣ ΕΔΩ!

Οι εκπαιδευτικοί των Δημόσιων Σχολείων είμαστε αυτοί και αυτές που στηρίζουμε καθημερινά το δημόσιο σχολείο δουλεύοντας κάτω από αντίξοες συνθήκες και απαιτούμε σεβασμό και αξιοπρέπεια. Το επιστημονικό, παιδαγωγικό και επαγγελματικό μας κύρος δεν το διαπραγματευόμαστε.

Απαιτούμε έμπρακτα την αναγνώριση αυτή, οικονομική, επαγγελματική και επιστημονική. Απαιτούμε τον απαραίτητο χώρο ελευθερίας για να μπορέσουμε να επιτελέσουμε τον παιδαγωγικό και κοινωνικό μας ρόλο.

Από την μεριά μας εμείς οι εκπαιδευτικοί που σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς συνεχίζουμε να “τολμάμε να διδάσκουμε” θα εντείνουμε τους αγώνες μας για να ξαναγίνει το δημόσιο σχολείο κοιτίδα γνώσης και χαράς, φορέας κοινωνικής αλλαγής και ελπίδας, και όχι μια αρένα «ανθρωποφαγίας», για να μη θρηνήσουμε ποτέ ξανά άλλη εκπαιδευτικό.

Συσπειρωμένοι γύρω από τους Συλλόγους Διδασκόντων και τα Σωματεία μας, προστατεύοντας ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε καθημερινά για να ανατρέψουμε όλες τις πολιτικές και τις ιδεοληψίες που απαξιώνουν και υποβαθμίζουν το Δημόσιο Σχολείο.

ΑΜΕΣΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

-  Απόσυρση των πειθαρχικών και κατάργηση του νέου πειθαρχικού και της αξιολόγησης

-  Κατάργηση της πλατφόρμας Bullying, η οποία αξιοποιείται ως εργαλείο εκβιασμού, εκφοβισμού και στοχοποίησης από μια μειοψηφική ομάδα γονέων.

-  Απόσυρση της Ψηφιακής Πλατφόρμας για την Αξιολόγηση των Σχολικών Μονάδων Eduquality με την οποία το υπουργείο επιχειρεί να διασπείρει φόβο και να παραδώσει το εκπαιδευτικό σώμα στις ορέξεις του κοινωνικού κανιβαλισμού.

-  Να σταματήσει άμεσα η προσαγωγή ή η πρόσκληση σε αστυνομικά τμήματα εκπαιδευτικών εξαιτίας καταγγελιών γονέων για πειθαρχικά ζητήματα Αύξηση των μισθών και των διορισμών, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.

-  15 παιδιά στο τμήμα. Μείωση της ύλης και κατάργηση “καινοτομιών” (π.χ. δεξιοτήτων, ενεργού πολίτη κλπ) ασύνδετων μεταξύ τους και με το συνολικό με το πρόγραμμα.

-  Ουσιαστική στήριξη των μαθητών εκτός σχολείου με δωρεάν ψυχοκοινωνική υποστήριξη, ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες, υπηρεσίες που προάγουν την τέχνη και την κριτική σκέψη, σχολές γονέων, υλικοτεχνική υποστήριξη.

- Ψυχοκοινωνική υπηρεσία, εργοθεραπευτική, λογοθεραπευτική υποστήριξη σε κάθε σχολείο, όπως και νοσηλευτική υπηρεσία ανάλογα με τις ιατρικές ανάγκες των μαθητών. Έγκαιρη γνωμάτευση και υποστήριξη των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή/και αναπηρίες.

-  Εξατομικευμένη ενίσχυση των σχολικών μονάδων με εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής – παράλληλης στήριξης και ΕΒΠ ανάλογα με τις διαγνωστικές εκθέσεις των ΚΕΔΑΣΥ. Κανένα  voucher «πρώιμης παρέμβασης»  στο δημόσιο νηπιαγωγείο.

-  Αύξηση των μισθών και των διορισμών, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.

Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά! - Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά

 60 περίπου συνάδελφισσες και συνάδελφοι μας στο μεγαλύτερο ποσοστό από την Α΄βάθμια εκπαίδευση καλούνται να καταθέσουν απολογητικό υπόμνημα στο πειθαρχικό συμβούλιο της περιφερειακής Δ/νσης ΑΜΘ γιατί οι Δ/ντες Εκπαίδευσης καταστρατηγώντας το απεργιακό δικαίωμα των εκπαιδευτικών , τις/τους παρέπεμψαν σε πειθαρχικά συμβούλια παρά το ότι συμμετέχουν σε νόμιμα προκηρυγμένη Απεργία Αποχή – συλλογική απόφαση Ομοσπονδίας.

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση που εξέδωσαν οι ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά – Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά

 Να σταματήσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά! - Συγκέντρωση ΕΛΜΕ - ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης - Παρασκευή 20/3

 Η κυβέρνηση ανοίγει νέο κεφάλαιο εκφοβισμού αμφισβητώντας μαζικά το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα μας στην απεργία. 

Μετά τη συμπλήρωση ενός χρόνου που παραμένει σε δυνητική αργία η Χρύσα Χοτζόγλου λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης, τα χιλιάδες πειθαρχικά για τη συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση, την τροχιοδεικτική βολή της κλήσης σε απολογία συναδέλφων/ισσων στη Λακωνία , κλιμακώνει την επίθεση της, καλώντας μαζικά σε γραπτή απολογία δεκάδες συνάδελφοι/ισσες από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, 60 περίπου, για το υποτιθέμενο πειθαρχικό αδίκημα της μη συμμετοχής στην αξιολόγηση τη στιγμή που οι εκπαιδευτικοί απεργούσαν υλοποιώντας αποφάσεις της ολομέλειας προέδρων της ΔΟΕ, της 93ης ΓΣ ΔΟΕ και της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και η απεργία ήταν απολύτως νόμιμη.

Τα παραπάνω τονίζονται μεταξύ άλλων σε ανακοίνωση της Γ ' και Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Αναλυτικά οι ανακοίνωσεις:

 Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΜΑΡΤΗ: ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ/ΙΣΣΩΝ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ!

ΟΛΟΙ- ΕΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 20-3, ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ 13.30μμ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

(Κηρύσσουμε μονόωρες και δίωρες στάσεις εργασίας από 12μ. έως 2μ.μ.)

Η κυβέρνηση ανοίγει νέο κεφάλαιο εκφοβισμού αμφισβητώντας μαζικά το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα μας στην απεργία. Μετά τη συμπλήρωση ενός χρόνου που παραμένει σε δυνητική αργία η Χρύσα Χοτζόγλου λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης, τα χιλιάδες πειθαρχικά για τη συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση, την τροχιοδεικτική βολή της κλήσης σε απολογία συναδέλφων/ισσων στη Λακωνία , κλιμακώνει την επίθεση της, καλώντας μαζικά σε γραπτή απολογία δεκάδες συνάδελφοι/ισσες από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, 60 περίπου, για το υποτιθέμενο πειθαρχικό αδίκημα της μη συμμετοχής στην αξιολόγηση τη στιγμή που οι εκπαιδευτικοί απεργούσαν υλοποιώντας αποφάσεις της ολομέλειας προέδρων της ΔΟΕ, της 93ης ΓΣ ΔΟΕ και της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και η απεργία ήταν απολύτως νόμιμη.

Παράλληλα διώξεις γίνονται στη Λάρισα, τον Πειραιά και αλλού σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών για την επιβολή της αξιολόγησης. Στη Θεσσαλονίκη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση νέες παραπομπές συναδέλφων/ισσών στο πειθαρχικό για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση ετοιμάζει η ΔΙ.Π.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης. Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στη Δυτική Θεσσαλονίκη διώκονται με πειθαρχικές διαδικασίες συνάδελφοι, μεταξύ αυτών και η γραμματέας του ΔΣ της Ε ΕΛΜΕ-Θ, και συνεχίζονται οι προανακριτικές για τον αγώνα του κλάδου κατά των εξετάσεων PISA, ενώ στην Ανατολική Θεσσαλονίκη, με προφορικές εντολές και συμπεριφορά δικαστή σε εντεταλμένη υπηρεσία της ΔΔΕ Ζ. Βαζούρα και με συμμετοχή διευθυντών, απειλούνται, εκβιάζονται, διώκονται συνάδελφοι για να επιβληθεί η αξιολόγηση.

Στις 23/3 οδηγούνται σε δίκη για κινητοποιήσεις τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ Πειραιά και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου για συμμετοχή σε δράσεις διαμαρτυρίας της ΕΛΜΕ Πειραιά: ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του Δ.Σ. και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής. Πρόκειται για δίωξη που ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση και τον συλλογικό αγώνα.

Καθημερινές είναι οι διοικητικές αναφορές στα σχολεία από Διευθυντές/τριες. Βασική αρχή της Διοίκησης είναι ότι για όλα έχει ατομική ευθύνη ο εκπαιδευτικός που στοχοποιείται διαρκώς. Οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν την αβάσταχτη, ασφυκτική καθημερινότητα και η διοίκηση νίπτει τας χείρας της. Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και τους συλλόγους διδασκόντων να καταγγέλλουν τα περιστατικά στο σωματείο και με συλλογικό, συντεταγμένο τρόπο να παρεμβαίνουν σε κάθε διοικητική αυθαιρεσία και στοχοποίηση.

Η εκπαιδευτική κοινότητα συνεχίζει να είναι συγκλονισμένη και ανάστατη για τον τραγικό θάνατο συναδέλφισσας, σε μια περίοδο που διαλύουν το δημόσιο σχολείο με μπαράζ αντιεκπαιδευτικών μέτρων, κατεδαφίζουν μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και εργασιακά των εκπαιδευτικών με τρομοκρατία και πρωτοφανή διοικητικό αυταρχισμό. Η ΔΔΕ Ανατολικής πρωταγωνιστεί στις διοικητικές παρατυπίες, αυθαιρεσίες και τρομοκρατία για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής. Απαιτούμε την παραίτησή της!

Είναι ολοφάνερο ότι κυβέρνηση, υπουργείο και κρατικός-διοικητικός μηχανισμός βρίσκονται σε κοινό βηματισμό για το προχώρημα της σκληρής επίθεσης στην δημόσια εκπαίδευση με κάθε μέσο.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ., επειδή δεν κατάφερε μετά από πέντε χρόνια ούτε να νομιμοποιήσει, ούτε τη μονιμοποιήσει την εφαρμογή της αξιολόγησης, εντείνει την πρωτοφανή πολιτική πυγμής απέναντι στους εκπαιδευτικούς.

Το μπαράζ αντιεκπαιδευτικών μέτρων προωθείται με επελαύνοντα αυταρχισμό, συνεχείς διώξεις (πειθαρχικές και ποινικές), με στόχο να καμφθούν οι αντιστάσεις.

Καταγγέλλουμε την αντεργατική, αντιεκπαιδευτική και αυταρχική πολιτική της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ και την επιχείρηση εκφοβισμού των εκπαιδευτικών.

Η πολιτική των διώξεων και της καταστολής συνδέεται με το καθεστώς διοικητικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας, με το νέο φασίζον πειθαρχικό πλαίσιο στα Πανεπιστήμια, με την καταστολή των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών, φοιτητών και υγειονομικών, τις διαγραφές φοιτητών, την καταστολή μέσω τηλ-«εκπαίδευσης», τις προσαγωγές μαθητών ενάντια στις μαθητικές καταλήξεις και την μόνιμη παρουσία της αστυνομίας στα σχολεία.

Τα Κροκοδείλια δάκρυα και η υποκρισία από διοίκηση και ΥΠΑΙΘΑ, για τον θάνατο της Σ. Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη δεν αρκούν για να κρύψουν ότι η πολιτική της διάλυσης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σχολείου, της αποδόμησης του παιδαγωγικού του ρόλου, της τρομοκρατίας και των διώξεων είναι η αιτία της στοχοποίησης και της εργασιακής εξουθένωσης των εκπαιδευτικών.

Η ελπίδα για την ανατροπή της κατάστασης, όπως έχει διαμορφωθεί στην εκπαίδευση, βρίσκεται στην ανάπτυξη ανυποχώρητου και αποφασιστικού αγώνα διαρκείας για την ανατροπή των πολιτικών που μας συνθλίβουν.

Απαιτούμε:

  • Να σταματήσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά σε όλες τα Διευθύνσεις. Κάτω τα χέρια από τις ελευθερίες και την απεργία. Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο.

  • Πλήρη απαλλαγή και δικαίωση όλων των συναδέλφων/ισσών.

  • Να σταματήσει τώρα η αξιολόγηση. Να καταργηθούν οι σχετικοί νόμοι. Αυτοδίκαιη μονιμοποίηση τώρα όλων των νεοδιόριστων.

  • Να καταργηθεί - να μην εφαρμοστεί το νέο Πειθαρχικό Καρμανιόλα

  • Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Καλούμε όλους τους/τις συναδέλφους να συμμετέχουν τη Παρασκευή 20/3 στη συγκέντρωση στις 1.30 μ.μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου και κηρύσσουμε μονόωρες και δίωρες στάσεις εργασίας από 12μ. έως 2μμ.

Κανένας μόνος – Καμία μόνη!

Στο πλευρό των διωκόμενων εκπαιδευτικών μέχρι τη Νίκη!

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Κάτω τα χέρια από το δημόσιο σχολείο και την απεργία!

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΕ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΝΙΚΑ!

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ ΤΗΣ Γ΄ΕΛΜΕ-Θ

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                      Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΙΑΝΝΑ ΛΑΘΗΡΑ            ΑΛΙΚΗ ΠΕΝΤΕΔΕΚΑ


 Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΜΑΡΤΗ: ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ!

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20-3, 1.30μμ, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η κυβέρνηση ανοίγει νέο κεφάλαιο εκφοβισμού αμφισβητώντας μαζικά το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα μας στην απεργία. Μετά τη συμπλήρωση ενός χρόνου που παραμένει σε δυνητική αργία η Χρύσας Χοτζόγλου λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης, τα χιλιάδες πειθαρχικά για τη συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση, την τροχιοδεικτική βολή της κλήσης σε απολογία σε συναδέλφους/ισσες στη Λακωνία κλιμακώνει την επίθεση καλώντας μαζικά σε γραπτή απολογία δεκάδες συνάδελφοι/ισσες από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, 60 περίπου, για το υποτιθέμενο πειθαρχικό αδίκημα της μη συμμετοχής στην αξιολόγηση τη στιγμή που οι εκπαιδευτικοί απεργούσαν υλοποιώντας αποφάσεις της ολομέλειας προέδρων της ΔΟΕ, της 93ης ΓΣ ΔΟΕ και της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και η απεργία ήταν απολύτως νόμιμη.

Παράλληλα διώξεις γίνονται στη Λάρισα, τον Πειραιά και αλλού σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών για την επιβολή της αξιολόγησης. Στη Θεσσαλονίκη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση νέες παραπομπές συναδέλφων/ισσών στο πειθαρχικό για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση ετοιμάζει η ΔΙ.Π.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης. Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στη Δυτική Θεσσαλονίκη διώκονται με πειθαρχικές διαδικασίες συνάδελφοι, μεταξύ αυτών και η γραμματέας του ΔΣ της Ε ΕΛΜΕ-Θ, και συνεχίζονται οι προανακριτικές για τον αγώνα του κλάδου κατά των εξετάσεων PISA, ενώ στην Ανατολική Θεσσαλονίκη, με προφορικές εντολές και συμπεριφορά δικαστή σε εντεταλμένη υπηρεσία της ΔΔΕ Ζ. Βαζούρα και με συμμετοχή διευθυντών, απειλούνται, εκβιάζονται, διώκονται συνάδελφοι για να επιβληθεί η αξιολόγηση.

Στις 23/3 οδηγούνται σε δίκη για κινητοποιήσεις τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ Πειραιά και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου για συμμετοχή σε δράσεις διαμαρτυρίας της ΕΛΜΕ Πειραιά: ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του Δ.Σ. και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής. Πρόκειται για δίωξη που ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση και τον συλλογικό αγώνα.

Καθημερινές είναι οι διοικητικές αναφορές στα σχολεία από Διευθυντές/τριες. Βασική αρχή της Διοίκησης ότι για όλα έχει ατομική ευθύνη ο εκπαιδευτικός που στοχοποιείται διαρκώς. Οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν την αβάσταχτη, ασφυκτική καθημερινότητα και η διοίκηση νίπτει τας χείρας της. Καλούμε τους εκπαιδευτικούς και τους συλλόγους διδασκόντων να καταγγέλλουν τα περιστατικά στο σωματείο και με συλλογικό, συντεταγμένο τρόπο να παρεμβαίνουν σε κάθε διοικητική αυθαιρεσία και στοχοποίηση.

Η εκπαιδευτική κοινότητα συνεχίζει να είναι συγκλονισμένη και ανάστατη για τον τραγικό θάνατο συναδέλφισσας, σε μια περίοδο που διαλύουν το δημόσιο σχολείο με μπαράζ αντιεκπαιδευτικών μέτρων, κατεδαφίζουν μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και εργασιακά

των εκπαιδευτικών με τρομοκρατία και πρωτοφανή διοικητικό αυταρχισμό. Η ΔΔΕ Ανατολικής πρωταγωνιστεί στις διοικητικές παρατυπίες, αυθαιρεσίες και τρομοκρατία για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής. Απαιτούμε την παραίτησή της!

Είναι ολοφάνερο ότι κυβέρνηση, υπουργείο και κρατικός-διοικητικός μηχανισμός βρίσκονται σε κοινό βηματισμό για το προχώρημα της σκληρής επίθεσης στην δημόσια εκπαίδευση με κάθε μέσο. Το μπαράζ αντιεκπαιδευτικών μέτρων προωθείται με επελαύνοντα αυταρχισμό, συνεχείς διώξεις (πειθαρχικές και ποινικές), με στόχο να καμφθούν οι αντιστάσεις.

Η πολιτική των διώξεων και της καταστολής συνδέεται με το καθεστώς διοικητικής και εργοδοτικής τρομοκρατίας, με το νέο φασίζον πειθαρχικό πλαίσιο στα Πανεπιστήμια, με την καταστολή των διαδηλώσεων, τις συλλήψεις μαθητών, φοιτητών και υγειονομικών, τις διαγραφές φοιτητών, την καταστολή μέσω τηλ-«εκπαίδευσης», τις προσαγωγές μαθητών ενάντια στις μαθητικές καταλήξεις και την μόνιμη παρουσία της αστυνομίας στα σχολεία.

Τα Κροκοδείλια δάκρυα και η υποκρισία από διοίκηση και ΥΠΑΙΘΑ, για τον θάνατο της Σ. Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη δεν αρκούν για να κρύψουν ότι η πολιτική της διάλυσης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σχολείου, της αποδόμησης του παιδαγωγικού του ρόλου, της τρομοκρατίας και των διώξεων είναι η αιτία της στοχοποίησης και της εργασιακής εξουθένωσης των εκπαιδευτικών.

Η ελπίδα για την ανατροπή της κατάστασης, όπως έχει διαμορφωθεί στην εκπαίδευση, βρίσκεται στην ανάπτυξη ανυποχώρητου και αποφασιστικού αγώνα διαρκείαςγια την ανατροπή των πολιτικών που μας συνθλίβουν.

Απαιτούμε:

  • Να σταματήσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά σε όλες τα Διευθύνσεις. Κάτω τα χέρια από τις ελευθερίες και την απεργία. Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο.

Πολιτική

  • Πλήρη απαλλαγή και δικαίωση όλων των συναδέλφων/ισσών.

  • Να σταματήσει τώρα η αξιολόγηση. Αυτοδίκαιη μονιμοποίηση τώρα όλων των νεοδιόριστων.

  • Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Καλούμε όλους τους/τις συναδέλφους να συμμετέχουν τη Παρασκευή 20/3 στη συγκέντρωση στις 1.30 μ.μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου και κηρύσσουμε μονόωρες και δίωρες στάσεις εργασίας από 12μ. έως 2μμ.

Κανένας μόνος – Καμία μόνη!

Στο πλευρό των διωκόμενων εκπαιδευτικών μέχρι τη Νίκη!

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Κάτω τα χέρια από το δημόσιο σχολείο και την απεργία!

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΕ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΝΙΚΑ!

Το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος                       Η Γραμματέας

Χρήστος Ζαγανίδης         Σοφία Στεφανίδου