Πηγή έμπνευσης οι κατακτήσεις του χθες

Η φωτογραφία από τις απεργίες της ΟΛΜΕ το 1998

γράφουν οι Γιάννης Λαθήρας και Λαέρτης Τανακίδης*

 Στις συζητήσεις των εκπαιδευτικών και γενικότερα των εργαζομένων διατυπώνεται συχνά  (και σήμερα όλο και πιο έντονα) το ερώτημα αν οι αγώνες έχουν αποτελέσματα και επομένως αν είναι χρήσιμη η συλλογική και συνδικαλιστική δραστηριότητα. Τα ερώτημα είναι υποπροϊόν της γενικότερης απαξίωσης της πολιτικής που κυριαρχεί και  εκφράζεται με την αποχή από τις πολιτικές και συνδικαλιστικές διαδικασίες.

     Με την αγωνία της έκβασης μιας αντιπαράθεσης  ιστορικών διαστάσεων που εκδηλώνεται στην μάχη της αξιολόγησης, μπορεί να φανούν χρήσιμες κάποιες  αδρές εικόνες από την ιστορία του εκπαιδευτικού κινήματος της χώρας μας.

     ΠΡΟ ΤΟΥ 1974…

Πριν από το 1974 στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας κυριαρχούσαν:

• Απαρχαιωμένα προγράμματα και βιβλία.

• Τυποποιημένες και ασφυκτικές μέθοδοι διδασκαλίας.

• Θεωρητικολογία, μονόλογος και απομνημόνευση. 

• Κανένα περιθώριο ελευθερίας και πρωτοβουλίας. 

• Γλώσσα διδασκαλίας η απλή καθαρεύουσα.

• Αρχαία ελληνικά στο γυμνάσιο μόνο από το πρωτότυπο.

• Αριθμός μαθητών κατά τμήμα: 50.

• Εξαήμερη εβδομάδα εργασίας. Τριάντα έξι ώρες εβδομαδιαίως.

• Ωράριο εργασίας 25-27 και συχνά υποχρεωτικές υπερωρίες ως και 10 ώρες. Δηλαδή πολλοί δούλευαν 6χ6=36 ώρες.

• Διακοσμητικός ρόλος του συλλόγου.

• Ανύπαρκτη επιμόρφωση.

• Λειτουργία σχολείων: Τρεις μέρες πρωί και τρεις απόγευμα!

• Μισθολογική εξέλιξη συνδεδεμένη μόνο με προαγωγή.

• Υπηρεσιακά συμβούλια χωρίς αιρετούς.

• Μεταθέσεις χωρίς κριτήρια.

• Σύνταξη σε 50/50

• Συνταγματική απαγόρευση της πολιτικής  δράσης και της απεργίας.

• Έλεγχος και της εξωσχολικής συμπεριφοράς και εμφάνισης μαθητών και εκπαιδευτικών.  Κορυφαίο δείγμα από εγκύκλιο επιθεωρητή: «απαγορεύεται το μινιφουστοφορείν και το  οφρυοβλεφαρογράφειν». 

• Γυμνάσια Αρρένων και Θηλέων.

• Εκκλησιασμός των μαθητών κάθε Κυριακή  με συνοδεία μερικών καθηγητών.

• Επιθεωρητισμός-αξιολόγηση.  Επρόκειτο περί  ενός συστήματος  αυταρχικού ελέγχου της εργασίας  των εκπαιδευτικών. Στόχος η εποπτεία του εκπαιδευτικού, η πίεση, ο πειθαναγκασμός. Πειθαρχικός έλεγχος και διώξεις ακόμη και για «κακή διαγωγή. Επιμόρφωση μέσω παροχής υποδειγματικών διδασκαλιών (κάτι θυμίζει αυτό).   Αποτελέσματα: Φόβος, υποκρισία, υποταγή, ανταγωνισμός, ημετεροκρατία, δυσμενείς μεταθέσεις, μισθολογική καθήλωση, παιδαγωγική ανελευθερία, λογοκρισία και αυτολογοκρισία, επιβολή απόλυτης ομοιομορφίας, κατάπνιξη κάθε σκιρτήματος πειραματισμού, φαντασίας, αυτοσχεδιασμού  και δημιουργικότητας στο εκπαιδευτικό έργο.  Ο αυταρχισμός και τα αυστηρά ιεραρχικά μοντέλα διαχέονταν  σε όλο το οικοδόμημα της εκπαίδευσης με τελικούς αποδέκτες τους ανήμπορους μαθητές μας.

         ΜΕΤΑ ΤΟ 1974…

    Με μαχητικούς αγώνες της εκπαιδευτικής κοινότητας, εν μέσω της γενικής ανάτασης και ευφορίας του ριζοσπαστικού κλίματος της μεταπολίτευσης, που γεννήθηκε από το Πολυτεχνείο και την αντιδικτατορική αντίσταση, το κλίμα στα σχολεία και στην εκπαίδευση αλλάζει. Με πίστη, ενθουσιασμό, ενότητα στη δράση  και θάρρος αντιστρόφως ανάλογο με τον  πενιχρό μισθό  μας οργανώνονται πρωτοφανείς  και πολύμορφοι αγώνες. Κορυφαίες κινητοποιήσεις οι ηρωικές απεργίες διαρκείας (ακόμη και απεργίες πείνας !) :  1979-80, 1988, 1990, 1997, 1998( τα εξεταστικά), 2006, 2013.  Συσπείρωση στα εκπαιδευτικά σωματεία και την άμεση δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων. Αμφισβήτηση  και παράκαμψη ορισμένων συμβιβασμένων ή ανοικτά προδοτικών ηγεσιών.  Αναστέλλονται αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις και σημειώνονται κατακτήσεις που αναβαθμίζουν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού και το κάνουν περιζήτητο και ζηλευτό από άλλους κλάδους εργαζομένων. 

   Το εκπαιδευτικό κίνημα αρνείται τον συντεχνιασμό και αντιπαλεύει τον κοινωνικό αυτοματισμό :  « 1400 για όλο τον λαό, όχι μόνο στον εκπαιδευτικό !»  το συγκλονιστικό σύνθημα της απεργίας δασκάλων και καθηγητών του 2006.

     Με τους αγώνες αυτούς και μόνον κατακτήσαμε:

•      Ανθρώπινο ωράριο, κλιμακωτό ανάλογα με τα χρόνια (21- 16 ώρες στους καθηγητές).

•      Πενθήμερη πρωινή λειτουργία. 

•      Καθιέρωση της δημοτικής.

•      Σημαντική  μείωση του αριθμού των μαθητών κατά τμήμα στους 25.

• Αρχαία ελληνικά στο γυμνάσιο από μετάφραση. 

•      Νέα σχολικά διδακτήρια, εργαστήρια κ.λπ.

•      Εκσυγχρονισμός βιβλίων και διδακτικών μεθόδων.

•      Εισαγωγή της τέχνης στα σχολεία.

•      Μοριοποίηση και αντικειμενικοποίηση υπηρεσιακών μεταβολών (μεταθέσεων, αποσπάσεων κ.λπ.)

•      Διορισμοί με μόνο (το πιο δίκαιο ) κριτήριο την ημερομηνία λήψης του πτυχίου.

•      Ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη.

•      Αναβάθμιση του συλλόγου διδασκόντων.

•      Συμμετοχή αιρετών στα υπηρεσιακά συμβούλια.

•      Σχολές επιμόρφωσης  με ετήσια άδεια, εκπαιδευτικές άδειες για εκπόνηση διατριβών.

•      Αύξηση μισθών, επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης, 

•      Ικανοποιητική σύνταξη στα 60 χρόνια, υπολογισμός της σε 35/35, αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας ως συντάξιμου χρόνου χωρίς εξαγορά, αναγνώριση της διαδοχικής ασφάλισης.

•      Το 1982  η αξιολόγηση ουσιαστικά καταργείται και οι επιθεωρητές, που θεωρούνται εχθροί του κλάδου, αποχωρούν από τις σχολικές αίθουσες και το «σβέρκο» του δασκάλου. 

• Ελεύθερη η πολιτική δράση και η συμμετοχή σε απεργία κ.ά.

ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΑ ΧΑΡΙΣΑΝ – ΤΑ ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ!

Μια ανάσα ελευθερίας αναγεννά  τα σχολεία, απελευθερώνει και κινητοποιεί τους εκπαιδευτικούς, ενθαρρύνεται η συλλογικότητα, η μόρφωση και η επιμόρφωσή τους. Εμφανίζονται μικρά και μεγάλα …θαύματα στα σχολεία από ορεξάτους και εμπνευσμένους συναδέλφους.

     Ο εκπαιδευτικός διεκδικεί λόγο και ρόλο στα εκπαιδευτικά δρώμενα . Εκπαιδευτικά περιοδικά, εκπαιδευτικά  και συνδικαλιστικά συνέδρια διατυπώνουν  πληθώρα από αναλύσεις, κριτικές και προτάσεις για την εκπαίδευση.  Ο σύλλογος διδασκόντων διεκδικεί  συμμετοχή στους εκπαιδευτικούς θεσμούς, στους δήμους κ.ά. 

    Αυτή την εποχή ζήσαμε οι περισσότεροι -συνταξιούχοι σήμερα εκπαιδευτικοί -και είμαστε τόσο περήφανοι για αυτήν. Ζήσαμε  ως ελεύθεροι δάσκαλοι την πιο  δημιουργική, την πιο παραγωγική, την πιο αγνή εποχή της ιστορίας της εκπαίδευσης στη χώρα μας. Δεν έγιναν  βέβαια όλα όσα ονειρευτήκαμε…  Πώς θα μπορούσαν άλλωστε, αφού προϋποθέτουν γενικότερες ριζοσπαστικές κοινωνικές ανατροπές. Έγιναν όμως πολλά !

    Δυστυχώς ένα μεγάλο μέρος της νέας γενιάς των εκπαιδευτικών αγνοεί την περίοδο αυτή  

   Πολλές κυβερνήσεις μετά το 1985, ιδιαίτερα αυτές των μνημονιακών χρόνων, επιχείρησαν να αναστείλουν πολλές από αυτές τις κατακτήσεις, ακόμη και να απολύσουν (!) χιλιάδες εκπαιδευτικούς (2013), γεγονός που αποφεύχθηκε τελικά μετά από έναν πρωτοφανή, συγκλονιστικό και υποδειγματικό αγώνα 2 χρόνων. Κατάφεραν (!) όμως άλλα.

• Έκλεισαν και συγχώνευσαν εκατοντάδες σχολεία.

• Μετέτρεψαν το λύκειο σε εξεταστικό κάτεργο.

• Κατάργησαν τα μαθήματα της τέχνης και της Κοινωνιολογίας.

• Αυξάνουν τον αριθμό των μαθητών κατά τμήμα κλπ.

• Μείωσαν δραματικά την κρατική χρηματοδότηση στην Εκπαίδευση.

• Επέβαλλαν διευθυντές manager με κυρίαρχο ρόλο στο σχολείο.  

• Αύξησαν το ωράριο των εκπαιδευτικών.

• Κατάργησαν την επετηρίδα.

• Γενίκευσαν την ελαστική εργασία στην εκπαίδευση, (1 στους 3 εκπαιδευτικούς είναι πλέον περιφερόμενος αναπληρωτής).

• Αύξησαν τα όρια συνταξιοδότησης, τα χρόνια της στρατιωτικής θητείας εξαγοράζονται.

• Περιέκοψαν εφάπαξ, μισθούς και συντάξεις.

Η απογοήτευση από την ανατροπή κατακτήσεων  είναι έκδηλη πλέον στις τάξεις των εκπαιδευτικών . Για αυτό διατυπώνεται συχνά το ερώτημα αν οι αγώνες έχουν αποτελέσματα και επομένως αν είναι χρήσιμη η συλλογική και συνδικαλιστική δραστηριότητα.

         Η κατάργηση της επετηρίδας και η θέσπιση του άκρως ανταγωνιστικού και ψυχοφθόρου  συστήματος διορισμών, του διαβόητου  «προσοντολογίου»,  σε συνδυασμό με την μακρά περίοδο επισφαλούς εργασίας  έχουν «μπολιάσει» με την ανάλογη κουλτούρα μέρος των νέων εκπαιδευτικών.  Διαπιστώνεται η αναβίωση και επικράτηση της ατομικότητας έναντι της συλλογικότητας. Ο φόβος των ατομικών συνεπειών της αξιολόγησης , φαίνεται  προς στιγμήν να υπερτερεί της βεβαιότητας για τη συνολική βλάβη που θα προκαλέσει.   Η προσχηματική, συμβιβαστική και ενίοτε πλήρως ταυτισμένη με κυβερνητικές επιλογές στάση ορισμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών επιτείνει αυτές τις τάσεις.

      Το εφιαλτικό σχέδιο των κυβερνώντων, της ΕΕ, του ΣΕΒ και του ΟΟΣΑ είναι μια   «Οργουελιανή» εποχή της  πολλαπλής  προκρούστειας αξιολόγησης στο κατακερματισμένο, εντατικοποιημένο και ιδιωτικοποιημένο σχολείο της αμάθειας, της απλής κατάρτισης και όχι της γενικής παιδείας. Ένα σχολείο που να ετοιμάζει μισοειδικευμένο και άρα φτηνό εργατικό δυναμικό για τις ανάγκες της αγοράς. 

      Το σχολείο που διώχνει βίαια  παιδιά και εκπαιδευτικούς, όπως το περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα οι ήδη αξιολογημένοι εκπαιδευτικοί –απεργοί σήμερα- στα σχολεία της Αγγλίας και των ΗΠΑ . 

      Για τους κυρίαρχους η πλήρης αντιδραστική μετάλλαξη του σχολείου είναι «ζήτημα ζωής και θανάτου» για την διαιώνιση του ολέθριου συστήματός τους και το ξεπέρασμα της πολλαπλής κρίσης που βιώνει. Έτσι εξηγείται η βιαιότητα των κινήσεών τους, η απόλυτη κυνικότητα στις  δηλώσεις τους, η απροκάλυπτη πλέον καταστολή (παράνομες απεργίες, διώξεις εκπαιδευτικών κ.λπ.)

     Η αντίσταση έως την ανατροπή αυτού του σχεδίου είναι όρος ύπαρξης πλέον του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών του. Είναι και γι αυτούς «ζήτημα ζωής και θανάτου».

     Με έμπνευση από την αγωνιστική ιστορία του κλάδου και πρόταγμα ένα ενιαίο, δημόσιο και δωρεάν 12χρονο σχολείο απελευθερωτικής παιδείας των όλων και των ίσων, μπορούν να αντιστρέψουν το κλίμα και να νικήσουν!

*συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί

Στο ΥΠΑΙΘΑ «χτυπάνε» από μέσα τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και απέξω τους εκπαιδευτικούς

 Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις ΔΕ με σχετική της ανακοίνωση καταδικάζουν την επίθεση των ΜΑΤ στην χθεσινή συγκέντρωση των εκπαιδευτικών.

«Οι αστυνομικές δυνάμεις , οι οποίες από την αρχή της κινητοποίησης ήταν προκλητικά παρατεταγμένες στην πύλη του υπουργείου έριξαν- ακόμη και μπροστά σε μικρά παιδιά - χημικά ακόμη κι εξ επαφής, και βομβίδες κρότου λάμψης, και  χτύπησαν  με γκλόμπς και  επαναλαμβανόμενα χτυπήματα στα χέρια και την πλάτη  μελών των Διοικητικών Συμβουλίων της ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΑΣΓΜΕ, συλλόγων και αλληλέγγυων διοικητικών υπαλλήλων του ΥΠΑΙΘΑ», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Επιπλέον καλούν σε κινητοποίηση την Παρασκευή (06/03) στην ΠΔΕ Κεντρικής Μακεδονίας-Θεσσαλονίκη και ώρα 13:30, καθώς και την Δευτέρα (09/09) στην ΠΔΕ Αττικής-Αθήνας και ώρα 13:00.

Αναλυτικά:

Στο ΥΠΑΙΘΑ «χτυπάνε» από μέσα τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και απέξω τους εκπαιδευτικούς

Ο αυταρχισμός δε θα περάσει - Νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας σήμερα για τη δίωξη εκπαιδευτικού

 Συγκέντρωση διαμαρτυρίας οργανώνουν σήμερα το μεσημέρι εκπαιδευτικοί στην έδρα της Διεύθυνσης Π. Ε. Β΄ Αθήνας, προκειμένου να διατρανώσουν την αντίθεση του εκπαιδευτικού κινήματος στις συνεχιζόμενες διώξεις εκπαιδευτικών που δεν συμμετέχουν στην αξιολόγηση, συμμετέχοντας στην απεργία – αποχή της ΔΟΕ  από την ατομική αξιολόγηση.

Αυτή τη φορά οι εκπαιδευτικοί διαδηλώνουν για να συμπαρασταθούν στη συναδέλφισσα νηπιαγωγό Κυριακή Μπουρμπούλη, η οποία συμμετείχε ως προϊσταμένη του 4ου Νηπιαγωγείου Ν. Ψυχικού στην απεργία αποχή που έχει κηρύξει ο σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο Περικλής» από την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας.

Όμως ο Διευθυντής Π. Ε. Β΄ Αθήνας  Χ. Μπαμπαρούτσης επέβαλε με απόφασή του ποινή ανάκλησης χορήγησης μισθολογικού κλιμακίου  και αναδρομική επιστροφή των σχετικών αποδοχών που της είχαν καταβληθεί, πράγμα που σημαίνει και τη μισθολογική καθήλωσή της επ’αόριστον, με τη μη απόδοση των ΜΚ με τα χρόνια υπηρεσίας. Επίσης,  η Αναπληρώτρια Διευθύντρια Π. Ε. Β΄ Αθήνας, της επέβαλε ποινή παύσης από τα καθήκοντά της της Προϊσταμένης του 4ου Νηπιαγωγείου Χολαργού για τον ίδιο λόγο

«Διαμηνύουμε στα στελέχη  εκπαίδευσης (Διευθυντή /Αναπλ. Διευθύντρια Εκπαίδευσης, το συμβούλιο επιλογής και το υπηρεσιακό  συμβούλιο) που καλούνται να υλοποιήσουν τις αυθαίρετες  πράξεις του ΥΠΑΙΘΑ  ότι οι συνάδελφοι είναι απεργοί Το δικαίωμα στην απεργία δεν καταργείται!», τονίζουν οι εκπαιδευτικoί

Η ανακοίνωση του ΣΕΠΕ Αμαρουσίου:

Αξιολόγηση: Ο αυταρχισμός δε θα περάσει

«Εξαφάνισαν» πάνω από εκατό σχολεία σε μια νύχτα

 Χρήστος Κάτσικας

Οι μαζικές συγχωνεύσεις μονάδων με βάση την αναλογία 1:27-28 μαθητές ανά τάξη, που υλοποιεί το υπουργείο Παιδείας, οδηγεί στην κατάργηση τουλάχιστον 1.000 τμημάτων, αριθμός που αντιστοιχεί σε πάνω από 100 σχολεία, σύμφωνα με εκπαιδευτικούς φορείς.

Σοβαρές αρνητικές εξελίξεις που αφορούν τους όρους λειτουργίας των σχολείων σηματοδοτούν τα μέτρα που υλοποιεί το υπουργείο Παιδείας με ένα πρωτοφανές κύμα συμπτύξεων σε όλη την εκπαίδευση. Συστηματικά και μεθοδικά μέσω των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, με «σημαιοφόρο» τον περιφερειακό διευθυντή Εκπαίδευσης Αττικής, με διοικητικές παρεμβάσεις, άλλαξε τα δεδομένα του my school και «ως διά μαγείας» εξαφάνισε εκατοντάδες τμήματα.

Οι εντολές του υπουργείου Παιδείας στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης (και αυτών με τη σειρά τους στα σχολεία) παραβαίνουν ακόμα και την υπάρχουσα νομοθεσία, η οποία δεν προβλέπει πουθενά ότι σε σχολεία όπου λειτουργούν τμήματα ένταξης ή σε τάξεις όπου υπάρχει παράλληλη στήριξη μπορεί να παραβλέπεται η πρόβλεψη για μείωση του αριθμού των μαθητών.

Έτσι, πίσω από τα μεγάλα λόγια για τους 10.000 διορισμούς εκπαιδευτικών, πασπαλισμένα με παραπλανητικές διακηρύξεις για «αναβάθμιση» και «στήριξη» της εκπαίδευσης, η εκπαιδευτική κοινότητα βλέπει πως, αντί να βελτιώνεται η εκπαιδευτική διαδικασία, πηγαίνει βήματα πίσω, σε βάρος των μορφωτικών αναγκών των παιδιών, της αναγκαίας ουσιαστικής στήριξης των παιδιών με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες, της ώριμης, αντικειμενικής προϋπόθεσης της μείωσης των μαθητών σε όλα τα τμήματα.

Ναρκοθέτηση

Οι εκτιμήσεις των εκπαιδευτικών φορέων κάνουν λόγο για εξαφάνιση από το εκπαιδευτικό τοπίο τουλάχιστον 1.000 τμημάτων, που ισοδυναμούν με την αντίστοιχη εξαφάνιση πάνω από 100 σχολείων. Την ίδια ώρα, πάνω από 2.500 εκπαιδευτικοί αίφνης μετατρέπονται σε λειτουργικά υπεράριθμοι και θα αναγκαστούν να μετακινηθούν σε 2-3-4 σχολεία για να καλύψουν το ωράριό τους. Χιλιάδες θα είναι και οι αναπληρωτές που δεν θα προσληφθούν.

Το σημαντικότερο βέβαια είναι η νέα αντιπαιδαγωγική και αντιεκπαιδευτική συνθήκη που επιχειρεί να ναρκοθετήσει τη λειτουργία των σχολείων. Υποβαθμίζουν τις συνθήκες μάθησης για όλους τους μαθητές και κυρίως αποστερούν από τους μαθητές με αναπηρίες ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και ειδικές μαθησιακές δυσκολίες την ισότιμη ένταξη και κοινωνικοποίησή τους στο σχολικό περιβάλλον και την απρόσκοπτη πρόσβασή τους στη γνώση.

Επιπλέον, καταπατάται το δικαίωμα των μαθητών να πηγαίνουν στο σχολείο της γειτονιάς τους, προσθέτοντας κι άλλες δυσκολίες στην ένταξή τους στο σχολικό περιβάλλον και στις οικογένειές τους για τη μετακίνησή τους. Διαλύουν τον προγραμματισμό των σχολείων, που ήδη είχαν λάβει υπόψη τους τις αποφάσεις που ανακαλούνται, ενώ πυροδοτούν ατελείωτες μετακινήσεις εκπαιδευτικών που θα κριθούν υπεράριθμοι και θα εξαναγκαστούν να αλλάξουν σχολείο.

Είναι οι ίδιοι που μιλούν για «συμπερίληψη», για «εξατομικευμένη διδασκαλία», για την έξαρση του bullying, που ισχυρίζονται ότι «με την αξιολόγηση τα σχολεία θα γίνουν καλύτερα». Με την ολοκλήρωση των εγγραφών και μετεγγραφών του Σεπτεμβρίου και τις εξετάσεις του Σεπτεμβρίου, το αποτέλεσμα θα είναι τραγικό, με στοίβαγμα μαθητών σε υπεράριθμα τμήματα ή με αντιπαιδαγωγική μετακίνησή τους σε άλλα σχολεία.

Συγχωνεύσεις

Οι μαζικές συγχωνεύσεις τμημάτων σχολικών μονάδων, ανάμεσα σε άλλα, οριοθετούνται με βάση την αναλογία 1:27-28. Πρόκειται, προφανώς, για μια επινόηση που υπακούει σε λογιστικές/διαχειριστικές λογικές που έχουν να κάνουν αποκλειστικά με το κόστος εκπαίδευσης ανά μαθητή. Στη σχετική συζήτηση κομβικό σημείο είναι και η αναλογία διδασκόντων-διδασκομένων. Είναι φανερό ότι οι επιχειρούμενες συγχωνεύσεις -και οι μελλοντικές που θα ακολουθήσουν- θα τραβήξουν στα άκρα την προβλεπόμενη αναλογία 1:25-30.

Όπως σημειώνει ο πανεπιστημιακός καθηγητής Παιδαγωγικής Γιώργος Μαυρογιώργος, προφανώς είναι κοινωνικά και πολιτισμικά «τυφλός» ένας δείκτης αναλογίας διδασκόντων-διδασκομένων όταν προκύπτει από μια απλή διαίρεση του αριθμού των φερομένων ως εγγεγραμμένων μαθητών διά του αριθμού των φερομένων ως διορισμένων/εργαζομένων εκπαιδευτικών. Αλήθεια, πώς συνδέεται αυτή η πολιτική των συγχωνεύσεων με τις χρηματοδοτούμενες δράσεις «Ζώνες εκπαιδευτικής προτεραιότητας» ή «Παράλληλη στήριξη»;

Η αναλογία διδασκόντων-διδασκομένων δεν μπορεί να είναι υπόθεση μιας απλής και γενικευμένης διαίρεσης. Κάθε σχολική μονάδα έχει τα δικά της φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά, τη γεωγραφική της θέση, τον αριθμό μαθητών, την κοινωνική και πολιτισμική τους σύνθεση, δείκτες διαρροής και εγκατάλειψης, σχολικής υπο-επίδοσης, σχολικής αποτυχίας, τακτικής φοίτησης κ.ά.

Αυτοί είναι οι σημαντικοί δείκτες που, σε επίπεδο σχολικών μονάδων, θα έπρεπε να ορίζουν την αναλογία διδασκόντων-διδασκομένων. Κι αυτή η αναλογία προκύπτει με τη συνεκτίμηση όλων αυτών των παραμέτρων και είναι προγραμματικά κυμαινόμενη/ρευστή/δυναμική και όχι μαθηματική/στατική και κοινωνικά «τυφλή».

Αν σκεφτούμε, επισημαίνει ο Γιώργος Μαυρογιώργος, το ζήτημα κι από τη μεριά των εκπαιδευτικών, ο μεγάλος αριθμός μαθητών κατά τμήμα προσδιορίζει σε σημαντικό βαθμό την εντατικοποίηση των όρων εργασίας τους. Οσο πιο πολύ εντατικοποιείται η εργασία των εκπαιδευτικών (αλλεπάλληλες εκπαιδευτικές αλλαγές, αιφνιδιασμός αλλαγών, απο-ειδίκευση, επανειδίκευση, αριθμός μαθητών κατά τάξη, κοινωνική σύνθεση μαθητών τάξης, νέες ανάγκες κ.ά.) άλλο τόσο είναι εκτεθειμένοι στην παγίδα μιας διαδικασίας που ευνοεί την τυπική διεκπεραίωση του έργου τους, την απόσυρση και την αποκαρδίωση.

«Χρηματιστήριο»

Από αυτή την άποψη, η αντίθεση και η πάλη των εκπαιδευτικών ενάντια στις επιχειρούμενες αλλαγές θεμελιώνονται και επιστημονικά και πολιτικά. Αντιστέκονται σε πολιτικές που, στο σύνολό τους και σε συνδυασμό, αλλοιώνουν τη δομή και το περιεχόμενο του σχολείου, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα αναπτύσσεται η παιδαγωγική σχέση, τις συνθήκες και όρους εργασίας τους, τις εργασιακές σχέσεις.

Είναι φανερό πως έχουμε να κάνουμε με έναν ιδιότυπο απολογισμό «χρηματιστηρίου». Εκείνο, ωστόσο, που μπορούμε να κρατήσουμε είναι ότι δαπάνες που περικόπτονται από την εκπαίδευση αντικειμενικά καταβάλλονται ετεροχρονισμένα (στο μέλλον) στην άσκηση πολιτικών που έρχονται εκ των υστέρων να αντιμετωπίσουν σοβαρά κοινωνικά ζητήματα.

● Αγωνιστικό ραντεβού στο υπουργείο Παιδείας δίνουν αύριο Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου, στις 2 μ.μ., εκπαιδευτικοί και γονείς, με αιχμή τις συγχωνεύσεις τμημάτων στα σχολεία που προωθεί μαζικά το υπουργείο. Η κινητοποίηση αποφασίστηκε σε κοινή σύσκεψη που πραγματοποίησαν την Πέμπτη η ΔΟΕ, η ΟΛΜΕ, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής (ΠΟΣΕΕΠΕΑ) και η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ).

https://www.efsyn.gr/ellada/ekpaideysi/445079_exafanisan-pano-apo-ekato-sholeia-se-mia-nyhta

Επιδιώκουμε πανεκπαιδευτικό αγωνιστικό βηματισμό!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Η κυβέρνηση της ΝΔ  βαθαίνει τη σκληρή αντιλαϊκή – αντεργατική – αντιεκπαιδευτική πολιτική της και παρά την εκλογική καταβαράθρωσή της, ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι θα συνεχίσει τις καταστροφικές μεταρρυθμίσεις!… Μια βάρβαρη πολιτική που έχει επιφέρει την τεράστια ακρίβεια, την ιδιωτικοποίηση–εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών (υγεία, εκπαίδευση, πολιτισμό, συγκοινωνίες), τους χιλιάδες πλειστηριασμούς, τις υπέρογκες αυξήσεις των ενοικίων κλπ. Την ίδια στιγμή ο μισθός των 776 ευρώ των νεοδιόριστων με ΜΚ1 είναι μνημείο ντροπής και εξευτελισμού ολόκληρου του κλάδου, όταν οι νεοδιόριστοι/ες συνάδελφοι/ισσες μας υπηρετούν κατά κανόνα μακριά από το σπίτι  και την οικογένεια τους, πληρώνοντας πολλές φορές διπλά νοίκια και λογαριασμούς.

• 200 ευρώ εισαγωγικό μισθό στους νεοδιόριστους.

• Κατά προτεραιότητα δωρεάν ιατρικές εξετάσεις στα δημόσια νοσοκομεία και δομές για τον διορισμό και προσκόμισή τους χωρίς χρονικό περιορισμό. Ούτε 1 ευρώ από την τσέπη μας. Δυνατότητα ηλεκτρονικής ανάληψης υπηρεσίας.

• Γενναία επιδότηση ενοικίου και συγκοινωνιακών μετακινήσεων. Άμεση ανέγερση από το κράτος κατοικιών εκπαιδευτικών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων στις ορεινές και νησιωτικές περιοχές διορισμού και διάθεση υπαρχόντων κτηρίων για τη στέγασή τους.

• Αυτοδίκαιη εγγραφή των παιδιών των νεοδιόριστων και αναπληρωτών/τριών στο δημόσιο σχολείο και τους παιδικούς σταθμούς με κατάργηση των τροφείων τους.

Η κυβέρνηση οδηγεί τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία στη φτωχοποίηση, εφαρμόζουν νέο μισθολόγιο – φτωχολόγιο και ετοιμάζουν νέο σύστημα με μπόνους παραγωγικότητας για τους Δ.Υ με «κλειδί» το νέο σύστημα αξιολόγησης. Νέα δεινά θα επιφέρει η τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας που η ΕΕ επαναφέρει από φέτος. Οι κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών, που αποκάλυψαν τις ευθύνες των κυβερνήσεων για το έγκλημα των ιδιωτικοποιήσεων, απαίτησαν να τιμωρηθούν οι ένοχοι! Η «ανάπτυξη» τους, η λεηλασία φύσης και ανθρώπων, σκορπά φτώχεια και θάνατο! Πιο πρόσφατο παράδειγμα η πυρκαγιά του Αυγούστου στην Αττική, η οποία εξαιτίας της παντελούς έλλειψης αντιπυρικής προστασίας, ξεκίνησε από τον Βαρνάβα και τελείωσε λίγο πριν το κέντρο της Αθήνας, καταστρέφοντας δεκάδες σπίτια και αφήνοντας πίσω της μια νεκρή εργαζόμενη.

Η πρόσδεση της κυβέρνησης στα σχέδια των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ στον πόλεμο σε Ουκρανία, Παλαιστίνη και υπόλοιπη Μ. Ανατολή, η στήριξη του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό, μόνο δυσάρεστες συνέπειες μας επιφυλάσσουν. Τα ποσά για στρατιωτικούς εξοπλισμούς αυξάνονται καταβυθίζοντας τις δαπάνες για υγεία, παιδεία, μισθούς και κοινωνικά αγαθά. Αντί για φθηνά σπίτια και φθηνό ρεύμα, επιδότηση ενοικίου και μετακινήσεων, επαρκή και στελεχωμένα σχολεία και νοσοκομεία, έχουμε αεροσκάφη RAFALE και F35 των 16 δις και «απρόσμενα κέρδη» 10 δις των μεγαλοεπιχειρηματιών της ενέργειας και αρκετών δις των τραπεζών κλπ.

Η ΝΔ υλοποιεί με ευλάβεια όλες τις ντιρεκτίβες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ και προσαρμόζει την εκπαίδευση στις ανάγκες της αγοράς και της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Βασικοί τους στόχοι η ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, η υποβάθμιση σχολείων η ένταση των ταξικών φραγμών για τους μαθητές, το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών η πειθάρχησή τους κι η κατάργηση της δημοκρατίας στον σύλλογο διδασκόντων. Προωθούν την  αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών, την «ελεύθερη επιλογή» σχολείου, τον γραπτό διαγωνισμό ΑΣΕΠ, τα ιδιωτικά ΑΕΙ, το εθνικό απολυτήριο, την επέκταση της τράπεζας θεμάτων, την ιδιωτικοποίηση ΕΠΑΛ και ΙΕΚ, τη σύνδεση της αξιολόγησης με την απόδοση των μαθητών (εξετάσεις PISA), την «αυτονομία» της σχολικής μονάδας. Μέσα στο κατακαλόκαιρο, με τα σχολεία κλειστά, η κυβέρνηση συνέχισε τη διάλυση της Παιδείας. Πρώτα με τον νόμο για το «ψηφιακό σχολείο». «Μονιμοποιεί» την τηλεκπαίδευση υπονομεύοντας τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητ(ρι)ών και ανοίγει την πόρτα για την εισβολή επιχειρήσεων σε τομείς της δημόσιας εκπαίδευσης. Έπειτα, τα σχολεία βομβαρδίστηκαν με τρομοκρατικά και απειλητικά μηνύματα που απαιτούσαν μέσα σε ένα δίωρο να επαναϋπολογιστούν τα τμήματα με βάση τον αριθμό μαθητ(ρι)ών εκείνης της στιγμής, αγνοώντας εκκρεμείς εγγραφές λόγω μετεγγραφών, μετεξεταστέων και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών. Η κίνηση αυτή και οι αποφάσεις έγκρισης ελάχιστων τμημάτων των ΕΠΑΛ οδήγησε κυριολεκτικά σε «σφαγή» εκατοντάδων τμημάτων σε όλη τη Β/βάθμια. Με τα μέτρα αυτά η κυβέρνηση αποσκοπεί αφενός στη μείωση των προσλήψεων αναπληρωτ(ρι)ών και αφετέρου στη σταδιακή εκδίωξη των μαθητών των λαϊκών στρωμάτων από τη δημόσια εκπαίδευση, εξωθώντας δεκαπεντάχρονα παιδιά στις μεταγυμνασιακές Σχολές επαγγελματικής κατάρτισης σαν φθηνό και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό.

Η βάρβαρη αυτή πολιτική υλοποιείται με έναν πρωτοφανή αυταρχισμό (απαγορεύσεις, αστυνομία στα ΑΕΙ, διώξεις, πειθαρχικά κατά εκπαιδευτικών, αντισυνδικαλιστικός ν. Χατζηδάκη, κα). Η κυβέρνηση αντί να συμμορφωθεί με την απόφαση του διοικητικού εφετείου και να μονιμοποιήσει αυτοδίκαια τους νεοδιόριστους του 2020, 2021 και 2022, την αγνοεί επιδεικτικά, και απειλεί με πειθαρχικές διώξεις διευθυντ(ρι)ες και εκπαιδευτικούς που αψήφησαν το όργιο απειλών και χυδαίας τρομοκρατίας της ηγεσίας του υπουργείου, και συμμετείχαν μαζικά στη διαρκώς επαναπροκηρυσσόμενη απεργία-αποχή από την αξιολόγηση των ΟΛΜΕ-ΔΟΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ. Έτσι, απειλεί ευθέως το απεργιακό δικαίωμα και διώκει τη συνδικαλιστική δράση για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση.

Απέναντι σε αυτή την πρωτοφανή επίθεση απαιτείται απάντηση επιθετική και συνολική. Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να γίνει η κοινωνική αντιπολίτευση που θα λειτουργήσει ως ανάχωμα απέναντι σ’αυτόν τον Αρμαγεδδώνα φτώχειας, περικοπών, αυταρχισμού και βίας. Απέναντι στη συνολική επίθεση κυβέρνησης- -ΕΕ- κεφαλαίου στο σύνολο της δημόσιας εκπαίδευσης, επιβάλλεται να προβάλουμε ενιαίο συνεκτικό αγωνιστικό πρόγραμμα πάλης για εκπαίδευση, εργασία, φτώχεια και δημοκρατία (σε σχολεία, ΑΕΙ, κοινωνία) για εκπαιδευτικούς μαθητές, φοιτητές κι εργαζόμενους.

Συνεχίζουμε στους δρόμους του αγώνα και απαιτούμε:

– Γενναίες αυξήσεις για όλο τον κλάδο για να ζούμε με αξιοπρέπεια από την εργασία μας! Άμεση επαναφορά 13ου-14ου μισθού, του ωραρίου πριν το 2013 και του κλεμμένου κλιμακίου μας 2016-2017. Κατάργηση της εισφοράς υπέρ ανεργίας 2%.

–   Διαφανείς τοποθετήσεις και αποσπάσεις με βάση τα μόρια των συναδέλφων-ισσών.

– Φθηνό ρεύμα και φθηνά τρόφιμα. Παιδεία, υγεία, ρεύμα και νερό ασφάλιση, συγκοινωνίες και πολιτισμός αποκλειστικά δημόσια αγαθά για όλο τον λαό, με κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στην ενέργεια για τους εργαζόμενους. Κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας και των ρητρών αναπροσαρμογής. Πλαφόν στις τιμές ρεύματος, πετρελαίου και φυσικού αερίου.

–   Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις στο ρεύμα, στο νερό, στην ενέργεια και στις συγκοινωνίες.

–   Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου. Πλήρης σύνταξη στα 30 χρόνια, χωρίς όριο ηλικίας.

– Άμεσος διορισμός/μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτών που έχουν έστω και μια σύμβαση,  αποκλειστικά με τον χρόνο πτυχίου κι όλη την προϋπηρεσία. Καμία απόλυση αναπληρωτή/τριας. Όχι στο προσοντολόγιο. Καμία σκέψη για γραπτό διαγωνισμό ΑΣΕΠ.

–  Όχι στο νέο σχολείο εξεταστικό κέντρο. Να καταργηθούν οι εξετάσεις λαιμητόμος (ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, PISA κλπ).

– Όχι στην αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση. Κατάργηση των ν.4823/21 και 4692/20. Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο σχολείο!

–  Κατάργηση Υ.Α. για μέντορες, ενδοσχολικούς συντονιστές και εκπαιδευτικούς ομίλους.

–  20 μαθητές ανά τμήμα, 15 στις ομάδες προσανατολισμού και 10 στα εργαστήρια.

– Κατάργηση του νόμου για το «ψηφιακό σχολείο». Ενισχυτική διδασκαλία αντί για ψηφιακό φροντιστήριο  – διορισμοί επιπλέον εκπαιδευτικών αντί για ψηφιακές τάξεις – κανένας ιδιώτης στη δημόσια εκπαίδευση.

–  Όχι στην καταστολή και την επίθεση στα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και την απεργία. Καμία δίωξη των αγωνιζόμενων συναδέλφων. Τα σωματεία μας δε θα εφαρμόσουν τον ν. Χατζηδάκη. Παλεύουμε για την ανατροπή του και την κατάργησή του.

–  Να σταματήσει η σφαγή στη Γάζα και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Καμία εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών! Να κλείσουν όλες οι βάσεις! Έξω από ΝΑΤΟ και ΕΕ! Λευτεριά στην Παλαιστίνη! Ειρήνη και Φιλία των λαών!

Πρόγραμμα Δράσης

Καταθέτουμε πρόγραμμα δράσης πολύμορφου ανυποχώρητου αγώνα που θα λήξει στο τέλος της σχολικής χρονιάς.

• Στις 4/9/2024 ημέρα πανελλαδικής δράσης ενάντια στην άγρια περικοπή τμημάτων σε όλη την εκπαίδευση από τα νηπιαγωγεία ως τα λύκεια. Κινητοποίηση από ΟΛΜΕ – ΔΟΕ – ΑΣΓΜΕ στο υπουργείο Παιδείας και από ΕΛΜΕ ΣΕΠΕ στις ΔΔΕ και ΠΔΕ σε όλη τη χώρα.

• Στις 7/9 Συμμετοχή στις διαδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη ενόψει των δηλώσεων του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

• Στις 9/9 σύσκεψη συντονισμού ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ για την οργάνωση του πανεκπαιδευτικού αγώνα από τη βάση των εκπαιδευτικών.

• Στις 13/9 πανεκπαιδευτική κινητοποίηση απογευματινή στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στην αντιεκπαιδευτική κι αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

• Άμεση σύγκληση των ΓΣ των ΕΛΜΕ στις αρχές του Σεπτέμβρη και στις 14/9 ΓΣ προέδρων (εκπροσώπων) των ΕΛΜΕ. Το εύρος της κυβερνητικής επίθεσης επιβάλλει να παρθεί απόφαση για ένα άμεσο αποφασιστικό 48ωρο απεργιακό βήμα στις 26-27/9.

• Στη συνέχεια, προτείνουμε κλιμάκωση με νέο κύκλο ΓΣ από τις 30/9 και ΓΣ προέδρων στις 5/10 με απεργία 48ωρη στις 10-11/10. Προγραμματισμός παρεμβάσεων και κινητοποιήσεων, ανάλογα με τις εξελίξεις, στην Αθήνα, στις άλλες μεγάλες πόλεις, σε ΠΔΕ και ΔΔΕ.

• Όλο αυτό το διάστημα χρειάζεται να γίνονται συσκέψεις και δράσεις με σωματεία και συλλογικότητες με γονείς, μαθητές κι άλλα σωματεία εργαζόμενων που είναι σε κινητοποιήσεις, όπως στην Υγεία. Επίσης, ενημερωτικές δράσεις για τα προβλήματα της εκπαίδευσης και την επίθεση που δέχονται οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές, αλλά κι οι γονείς τους.

Τα επόμενα αγωνιστικά βήματα θα είναι ανοιχτά στις εξελίξεις και θα καθορίζονται από τις Γ.Σ των ΕΛΜΕ και τις συντονισμένες δράσεις τους.

Αγώνας για το δημόσιο σχολείο “των όλων και των ίσων”, των αναγκών και των οραμάτων μας, ενάντια στην αξιολόγηση και τον ολοκληρωτισμό στην εκπαίδευση μέχρι τη ΝΙΚΗ !!!

Εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές διαδηλώνουν στο Υπουργείο Παιδείας - Τετάρτη 4/9 2μμ

Μεγάλη κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας  αύριο Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου στις 2 το μεσημέρι στο Υπουργείο Παιδείας εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές, διαμαρτυρόμενοι για τις αθρόες συγχωνεύσεις Τμημάτων που δημιουργούν στοίβαγμα μαθητών στα Τμήματα, μετακινήσεις άλλων μαθητών και περικοπές στις προσλήψεις αναπληρωτών.

Στην κινητοποίηση συμμετέχουν οι Ομοσπονδίες ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και ΠΟΣΕΕΠΕΑ, ενώσεις και σύλλογοι εκπαιδευτικών, η Ομοσπονδία Γονέων Αττικής, η ΑΣΓΜΕ και πολλοί μεμονωμένοι εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές.

Αναλυτικά οι ανακοινώσεις:

Εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές διαδηλώνουν στο Υπουργείο Παιδείας - Τετάρτη 4/9 2μμ