Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε.
8/2/2020: ΟΛΜΕ, η αρχή του τέλους για μια ιστορική Ομοσπονδία;
Η Γενική Συνέλευση προέδρων ΕΛΜΕ κατέδειξε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο αυτό που κάθε αγωνιζόμενος εκπαιδευτικός που δίνει τη ζωή του στην καθημερινότητα του μαυροπίνακα, έχει αντιληφθεί. Ότι κάποιοι θέλουν να τελειώσει κάθε μετωπική και πλατιά διεκδίκηση του κλάδου, η οποία, άλλωστε, εκτός από τον Σεπτέμβρη του ΄13, έχει χρόνια να εμφανιστεί. Η κομματική συνδικαλιστική γραφειοκρατία της προηγούμενης (ΣΥΡΙΖΑ) και της τωρινής (ΝΔ) κυβέρνησης έχει κλείσει κάθε παράθυρο και διέξοδο ελπίδας και αγωνιστικής διεκδίκησης και έχει ταμπουρωθεί στα ποσοστά της πελατειακής της μάζας. Όχι μόνο δεν πρόκειται να αφήσουν να περάσει οποιαδήποτε κατεύθυνση και οπτική ενός διεκδικητικού ανυποχώρητου συνδικαλισμού, αλλά θα τη συκοφαντήσουν με κάθε είδους τερτίπια και παρασκηνιακές συμφωνίες, θα προσπαθήσουν να αναδείξουν το μάταιο οποιουδήποτε αγώνα, ακόμη και για το ασφαλιστικό που κρίνει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Ενώ, έχοντας αναφορά σ' ένα μέρος του ταξικού εκπαιδευτικού ζητήματος, οι ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ και από κοντά η ΠΕΚ, παίζουν το ρόλο του υποβολέα στις δηλώσεις, τις εξαγγελίες αλλά και τα μέτρα Κεραμέως και σηματοδοτούν, μετά τις συγκεντρώσεις ενάντια στο νόμο για τα κολέγια κ.ά., το πλαίσιο αυτού του συμβιβασμού και συνεργασίας.
Ενώ η Κεραμέως δηλώνει στην ΟΛΜΕ αυτά που τα δικά της παιδιά θέλουν να ακούσουν κι ενώ οι άμαζες ΓΣ είναι βούτυρο στο ψωμί τους και είναι οι κύριοι υπεύθυνοι γι' αυτή την κατάντια, χρειάζονται έγγραφη «πιστοποίηση» για να κρατήσουν υποταγμένο το εκπαιδευτικό κίνημα. Η εισήγηση της ΟΛΜΕ προς τις ΓΣ των ΕΛΜΕ αποτελεί τη μεγαλύτερη παρωδία της «συνδικαλιστικής τέχνης» των ΣΥΝΕΚ, που καλούν, υποτίθεται, όλες τις παρατάξεις και τις ΕΛΜΕ να μπούνε και να συναινέσουν στην εξαπάτηση του κλάδου που εκπρόσωποί του βαφτίζονται οι... της ΔΑΚΕ. Για να περάσουν συναινετικά όλα τα μέτρα και τη βαρβαρότητα του νέου ταξικού σχολείου για λίγους και εκλεκτούς μαθητές και καθηγητές.
Με κύρια σημεία την αποδοχή και απόκρυψη όλων των αντιλαϊκών, φιλοαμερικάνικων και ευρωενωσιακών πολιτικών των τελευταίων κυβερνήσεων (συμφωνία για τις βάσεις, πολεμικό σκηνικό στην ευρύτερη περιοχή μας, συμμετοχή και εμπλοκή της χώρας στον εξανδραποδισμό των λαών της περιοχής), όλων των πολιτικών λιτότητας και περικοπών σε παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια, των πιο βάρβαρων και εξουθενωτικών για το χειμαζόμενο λαό, αντιασφαλιστικών, αντισυνταξιοδοτικών νόμων και μέτρων (ν. Κουτρουμάνη, Λοβέρδου, Κατρούγκαλου, Βρούτση).
Το δήθεν αίτημα της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ για «μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη των πραγματικών κενών» που η κυβέρνηση «ήδη δρομολογεί» και επομένως «γιατί να αντιδράσουμε;», αποτελεί, με την αποδοχή του προσοντολογίου, την πιο σκληρή και τιμωρητική αξιολόγηση και προώθηση χιλιάδων απολύσεων σε βάρος συναδέλφων μας αναπληρωτών. Επικοινωνιακά προσπαθούν να κρύψουν την αλήθεια, ότι ακόμα και τώρα να γίνουν οι εξαγγελλόμενοι διορισμοί που δεν θα γίνουν και που είναι αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων του Γενάρη ’19, καλύπτουν μικρό μόνο μέρος των πραγματικών αναγκών.
Η «διασφάλιση της αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου με αποκλειστικά εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες» που ύπουλα έβαλαν στα αιτήματα είναι, ταυτόχρονα, το καλύτερο εχέγγυο για να περάσουν οι αξιολογήσεις και όλες οι αντιλαϊκές νεοφιλελεύθερες πoλιτικές στην εκπαίδευση. Κανείς δεν μπορεί να τους πιστέψει, όταν ζητάνε «οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών», «ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών» κ.ά., ότι νοιάζονται στο ελάχιστο για τη λειτουργία, την υποχρηματοδότηση και τις εργασιακές σχέσεις στα σχολεία, αλλά και για τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας, για όλες τις περικοπές και την εξαθλίωση που οι κυβερνήσεις (τους) έχουν επιβάλει στον κλάδο και στο λαό.
Τα ΣΥΝΕΚ, για να δικαιολογήσουν τη συμπόρευσή τους με τη ΔΑΚΕ, επικέντρωσαν στις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις και μόνο. Η ομιλία της εκπροσώπου τους στη ΓΣ των προέδρων ήταν μια επίθεση χωρίς καμιά συγκεκριμένη θέση και πρόταση δική τους. Προσπάθησαν να αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση και να δικαιολογηθούν στα στελέχη και τα μέλη τους για την πολύχρονη, εδώ και 5 χρόνια τουλάχιστον, συμμαχία τους με τη ΔΑΚΕ, που έχει αδρανοποιήσει πλήρως την Ομοσπονδία που διολισθαίνει σε όλο και πιο αντιδραστικές θέσεις, καταπατώντας αποφάσεις συνεδρίων του κλάδου. Η χαρτοκοπτική των ΣΥΝΕΚ τους έφτασε στο σημείο να μας κατηγορήσουν για αντιφατική και παραπλανητική στάση στο 19ο Συνέδριο όσον αφορά στην αξιολόγηση και την πάγια θέση μας για απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης και που μέχρι σήμερα είναι επίσημη απόφαση 78 ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ! Εδώ και 30 χρόνια είμαστε μπροστά και συμμετέχουμε στους αγώνες ενάντια σε κάθε είδους αξιολόγηση. Είναι μεγάλη νίκη του εκπαιδευτικού κινήματος η μη εφαρμογή των αξιολογήσεων όλα αυτά τα χρόνια. Είναι αλήθεια ότι η προσπάθεια της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ να φαλκιδεύσει θέσεις και αγώνες των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων ως ενεργού και ανατρεπτικού ρεύματος του εκπαιδευτικού κινήματος πέφτει πάντα στο κενό. Γιατί «το ψέμα είναι σαν το μικρό παιδί, όσο πιο μικρό είναι τόσο πιο πολύ φωνάζει» (Γκέμπελς). Σε όλες τις διαδικασίες του 19ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις προώθησαν με απόλυτη συνέπεια την απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης.
Και σε αυτή τη ΓΣ προέδρων των ΕΛΜΕ, όπου ψηφίστηκε το πλαίσιο της ΟΛΜΕ, δεν αποφασίστηκε καμιά αγωνιστική δράση και κινητοποίηση, παρά το ότι το ασφαλιστικό είναι ήδη στη Βουλή, καμιά πρόταση που να κλιμακώνει ή να συνεχίσει έστω μετά την 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 18/2. Ακόμη και το ΠΑΜΕ δεν υποστήριξε πρόταση ΕΛΜΕ για 24ωρη απεργία την ημέρα ψήφισης του ασφαλιστικού. Καταψηφίστηκε και όποια άλλη κινητοποίηση προτάθηκε για τα αντιεκπαιδευτικά νομοσχέδια (προηγούμενο και επόμενο), μαζικούς μόνιμους διόρισμους χωρίς προσοντολόγιο, δικαιώματα αναπληρωτών, κενά, συνθήκες εργασίας κλπ, εκτός μόνο από τη σημερινή μαζική και μαχητική κινητοποίηση των μαθητών, για την οποία κηρύχτηκε 2ωρη(!) στάση εργασίας που ξεκινούσε την ίδια ώρα με την πορεία.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η απόρριψη από όλες τις άλλες παρατάξεις και της πρότασης της ΕΛΜΕ Ρεθύμνου για πανελλαδική αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση στην αμερικανική βάση της Σούδας με πρωτοβουλία των εκπ/κών σωματείων της Κρήτης με την ομπρέλα της ΟΛΜΕ!... Μια κινητοποίηση «που θα συμβάλλει στην αναχαίτιση του κινδύνου μιας πολεμικής ανάφλεξης και θα προασπίζεται την ειρηνική συνύπαρξη των λαών», όπως ακριβώς έγραφε η εισήγηση της ΟΛΜΕ, αναδεικνύοντας για ακόμη μια φορά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…
Σοβαρό ζήτημα προέκυψε με τις αποφάσεις κάποιων ΕΛΜΕ που, ενώ είναι υπέρ της απεργίας - αποχής από κάθε διαδικασία αξιολόγησης, ψήφισαν την εισήγηση της ΟΛΜΕ που περιείχε την αξιολόγηση-αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, για να τις βάλει από το παράθυρο στα σχέδια της συνολικής αξιολόγησης. Καλούμε αυτές τις ΕΛΜΕ, όπως ακριβώς έκανε τελικά η ΕΛΜΕ Πειραιά, να διαχωρίσουν κι αυτές τη θέση τους και να απορρίψουν την αξιολόγηση-αποτίμηση. Όμως, όχι μόνο αυτό! Συντονισμένα όλες οι ΕΛΜΕ και οι ΣΕΠΕ με αποφάσεις υπέρ της απεργίας-αποχής το επόμενο διάστημα να οργανώσουν περαιτέρω τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή αξιολόγησης με έντυπο υλικό, αφίσα, εκδηλώσεις, ενημερώσεις, δράσεις και κινητοποιήσεις, ως μέρος του αγώνα ενάντια στα αντιεκπαιδευτικά αντιλαϊκά μέτρα.
Όλες οι ΕΛΜΕ με αγωνιστικές αποφάσεις κλιμάκωσης του αγώνα ενάντια στο ασφαλιστικό και τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα είναι ανάγκη να δράσουν άμεσα. Σε συντονισμό αυτές οι ΕΛΜΕ με ΣΕΠΕ και άλλα πρωτοβάθμια σωματεία να οργανώσουν τις αγωνιστικές δράσεις και παρεμβάσεις των εργαζόμενων ώστε η παλλαϊκή απεργία στις 18/2 να είναι επιτυχής και να αποτελέσει εφαλτήριο για νέες απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις.
Τα αντιεκπαιδευτικά – αντιασφαλιστικά μέτρα δεν θα περάσουν!
Όλη στην 24ωρη απεργία την Τρίτη στις 18/2!
Τα δικαιώματα και οι ανάγκες του Δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών μπροστά!
Μαχητικοί μαζικοί πανεκπαιδευτικοί αγώνες για τη Δημόσια παιδεία!
Στην εφ΄ όλης της ύλης επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα, συνολική θα είναι η απάντηση!
