Στην Ελλάδα, περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι προσκείμενοι στην εξουσία είναι σήμερα βολεμένοι ως μετακλητοί υπάλληλοι σε υπουργεία, ΟΤΑ, Βουλή και άλλους φορείς του Δημοσίου, εισπράττοντας πάνω από 70 εκατ. ευρώ ετησίως από τα χρήματα των φορολογουμένων! Και ο αριθμός τους συνεχώς αυξάνεται…
Οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ μετά την έκτακτη κινητοποίηση στο υπ. Εργασίας την Παρασκευή 14/6 ενάντια στην απόπειρα δρομολόγησης απολύσεων μέσω ΔΥΠΑ, οργανώνουν τον επόμενο μεγάλο σταθμό, που είναι η αγωνιστική τους παρουσία στην εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων ενάντια στις απολύσεις τους την Τρίτη 18 Ιούνη στις 10 π.μ. στα δικαστήρια της Ευελπίδων στην Αθήνα.
Στηρίζουμε τον αγώνα τον εργατών της Λάρκο, βρισκόμαστε δίπλα τους εκατοντάδες σωματεία εργαζόμενων και φορείς από όλη την Ελλάδα, δίνοντας τους δύναμη και αισιοδοξία να συνεχίσουν τον δίκαιο αγώνα τους. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο των εργατών!
Οι εργαζόμενοι απαιτούν να σταματήσει κάθε διαδικασία που τους πετά στον δρόμο και να ανανεωθούν άμεσα οι συμβάσεις τους. Ο αγώνας των εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ μας ενδιαφέρει όλους, συναντιέται με τον αγώνα όλων των εργαζομένων της χώρας μας, με τους αγώνες όλου του λαού για την υπεράσπιση της ζωής μας με δικαιώματα και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας τον 21ο αιώνα.
Αγωνιζόμαστε:
Για να μην ιδιωτικοποιηθεί η ΛΑΡΚΟ και καμία άλλη εταιρεία, αντίθετα να περάσουν σε δημόσια ιδιοκτησία μεγάλες στρατηγικής σημασίας εταιρείες με εργατικό έλεγχο για να σταματήσουν να τις κλέβουν οι διοικήσεις και οι κυβερνήσεις, με απειθαρχία στις εντολές και τις ντιρεκτίβες της ΕΕ. Για να λειτουργήσουν με κριτήριο τα συμφέροντα των εργατών και όλης της κοινωνίας.
Για να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος. Για να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας. Για ασφαλείς συνθήκες δουλειάς, για να μην θρηνούμε νεκρές/ούς και σακατεμένες/ους.
Για αξιοπρεπείς μισθούς και συμβάσεις εργασίας με δραστική μείωση του χρόνου εργασίας ξεκινώντας με (7ωρο, 35ωρο, 5ήμερο)
Παρασκευή 14 Ιουνίου 2024
Ψήφισμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης για την παραπομπή στο πειθαρχικό συμβούλιο του εκπαιδευτικού Ηλία Σμήλιου
Ένα ακόμη επεισόδιο στον γνωστό κύκλο διώξεων εναντίον όσων τολμούν να αντιστέκονται συλλογικά στις αντιλαϊκές πολιτικές εκτυλίχθηκε στον χώρο της εκπαίδευσης. Η Διευθύντρια Π.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης προχώρησε στην παραπομπή στο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, του μέλος του Δ.Σ. του Ζ’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης, Ηλία Σμήλιου.
Η πειθαρχική δίωξη στον Ηλία Σμήλιο ασκείται στην βάση των άρθρων του ν. 3528/2007 (δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας) όπως έχουν τροποποιηθεί το 2012 και προβλέπουν την «ανάρμοστη ή αναξιοπρεπή συμπεριφορά υπαλλήλου εκτός υπηρεσίας». Η συγκεκριμένη κατηγορία αποτελεί το σύνηθες σαθρό επιχείρημα κάθε φορά που επιχειρείται η στοχοποίηση και η παραδειγματική τιμωρία των «απείθαρχων». Το λάθος που διέπραξε ο δάσκαλος Ηλίας Σμήλιος δεν αφορά στο παιδαγωγικό και διδακτικό του έργο. Το «έγκλημα» του ήταν ότι υπερασπίστηκε το δικαίωμα των συνανθρώπων του στη στέγη, συμμετέχοντας στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών και την αρπαγή της λαϊκής κατοικίας από τα κοράκια των τραπεζών και των funds. Είναι απαράδεκτο να διώκεται πειθαρχικά ένας εκπαιδευτικός από την υπηρεσία για την πολιτική και συνδικαλιστική του δράση.
Είναι απαραίτητο να επισημάνουμε πως η αρχική καταδικαστική απόφαση στο δικαστήριο ήρθε παρά το γεγονός ότι στη δίκη αποδομήθηκε πλήρως το σαθρό κατηγορητήριο. Πρέπει να σημειωθεί επίσης πως δεν πρόκειται για τελεσίδικη απόφαση και καταδίκη, αλλά αντίθετα εκκρεμεί η εκδίκαση της υπόθεσης στο πενταμελές Εφετείο.
Όμως τίποτα από όλα αυτά δεν λήφθηκε υπόψη από τη Διευθύντρια Π.Ε. και τους εντολείς της, παρότι τους επισημάνθηκαν. Την ίδια στιγμή δεν λαμβάνεται υπόψη η σαφής πρόβλεψη της παραγράφου 3 του άρθρου 107 του N. 4328/2007, όπως τροποποιήθηκε (ν. 4325/2015) και βρίσκεται σε ισχύ σήμερα: «Σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή κατά την έννοια της περίπτωσης ε΄ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου η άσκηση συνδικαλιστικής, πολιτικής ή κοινωνικής δράσης.»
Η συγκεκριμένη παραπομπή αποτελεί μια καθαρά πολιτική δίωξη με στόχο τον εκφοβισμό.
Θεωρούμε απαράδεκτη και αδικαιολόγητη την πειθαρχική δίωξη του συναδέλφου μας Ηλία Σμήλιου.
Καταγγέλλουμε την Διευθύντρια Π.Ε. που ως μη όφειλε την άσκησε, ακολουθώντας άνωθεν εντολές.
Απαιτούμε:
•την άμεση απόσυρσή της απαράδεκτης παραπομπής στο πειθαρχικό που αποτελεί πολιτική δίωξη, κατά παράβαση μάλιστα της ισχύουσας νομοθεσίας
•την άμεση κατάργηση των σχετικών διατάξεων του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα, που στοχεύουν στην κατατρομοκράτηση των δημόσιων υπαλλήλων και τη δίωξη κάθε φωνής που αντιστέκεται στην αντιλαϊκή πολιτική
Στηρίζουμε με κάθε μέσο, συνδικαλιστικά, νομικά, οικονομικά τον συνάδελφό μας.
Καλούμε το ΔΣ της ΔΟΕ να εκδώσει ψήφισμα στήριξης και η ομοσπονδία να σταθεί αλληλέγγυα συνδικαλιστικά, νομικά οικονομικά στον πολιτικά διωκόμενο για τη στάση του στους πλειστηριασμούς εκπαιδευτικό, Ηλία Σμήλιο.
Δηλώνουμε πως είμαστε απέναντι σε κάθε προσπάθεια να φιμωθεί και να τιμωρηθεί η αλληλεγγύη και η συμμετοχή στους κοινωνικούς αγώνες.
Υπερασπιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις τα βασικά κοινωνικά δικαιώματα (Παιδεία-Υγεία-Στέγη) για όλους τους ανθρώπους και ιδιαίτερα τους πιο ευάλωτους και στεκόμαστε στο πλευρό όλων εκείνων που συνεχίζουν να αγωνίζονται με ανιδιοτέλεια για τις ανάγκες των απλών ανθρώπων.
Θα υπερασπισθούμε με όλες μας τις δυνάμεις τον Ηλία, τη φωνή και τον αγώνα των κινημάτων, των διαδηλώσεων και της αντίστασης στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές!
Η αλληλεγγύη θα νικήσει!
Από το Γενικό Συμβούλιο της Α.Δ.Ε.Δ.Υ
Άλλη μια σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της και δίνει την ευκαιρία για απολογισμό. Όχι μόνο ετήσιο, αλλά γενικότερο. Πως εξελίσσεται η εκπαίδευση και το ελληνικό σχολείο; Ήταν καλύτερα φέτος; Έγινε ένα βήμα μπροστά; Ας θυμηθούμε…
Μισθολογικά
Άλλη μια χρονιά που ο εκπαιδευτικός είναι αδύνατον να αυτοσυντηρηθεί. Με πληθωρισμό που τρυπάει τα υψηλότερα όρια των γραφικών παραστάσεων και αποδοχές στα 1000-1200ευρώ ακόμα και με 20 έτη υπηρεσίας, είναι περιττό να αναλυθεί κάτι περισσότερο. Με επίδομα παιδιού 70 ευρώ(!), ενώ το αμέσως επόμενο μικρότερο επίδομα τέκνου στην ΕΕ είναι πολλαπλάσιο(!), ακόμα ορισμένοι απορούν γιατί οι τάξεις των σχολείων αδειάζουν από παιδιά άραγε;
Σχολεία και τάξεις υπό εξαφάνιση
Σχεδόν σε όποια περιοχή της χώρας κι αν είναι κανείς βλέπει τα τμήματα των μικρών τάξεων να είναι εντυπωσιακά μικρά. Σύμφωνα με μελέτη του έθνους μέχρι το 2035 θα έχουν «εξαφανιστεί» 430.000 μαθητές, δηλαδή το 1/3 όσων φοιτούν σήμερα. Μεγάλα, άλλοτε 12-15θεσια σχολεία έχουν πια με το ζόρι ένα τμήμα σε πολλές τάξεις, ενώ τα μικρά σχολεία κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Η λειτουργία δε των σχολείων που απομένουν γίνεται όλο και πιο δύσκολή χρόνο με το χρόνο…
Γραφειοκρατία
Για άλλη μια χρονιά είδαμε «παρανοϊκή» αύξηση των γραφειοκρατικών απαιτήσεων της διοίκησης στις οποίες πλέον διευθυντές και προϊστάμενοι αδυνατούν να προλάβουν να ανταποκριθούν. Για παράδειγμα ένα μικρό νηπιαγωγείο είχε κάτω από 10 πρακτικά ετησίως πριν 5 χρόνια και πλέον ξεπερνά τα 30. Μόνο η γραφειοκρατία του Σεπτεμβρίου, myschool, μεταφορές μαθητών, μνημόνια ενεργειών, οικονομική διαχείριση, έγγραφα σχετικά με τους αναπληρωτές, οι άδειες που χρειάζονται 10διαδικασίες για να βγει μια, οι αχρείαστες εκτυπώσεις, πρωτοκολλήσεις, η ανάρτηση στις νέες πλατφόρμες που ξεφυτρώνουν από παντού, έχουν τουλάχιστον πενταπλασιάσει το γραφειοκρατικό φόρτο σε σχέση με μια πενταετία νωρίτερα. Είναι πραγματικά απίστευτο πως είμαστε ίσως η μοναδική περίπτωση χώρας, όπου η ψηφιοποίηση οδηγεί σε περισσότερη γραφειοκρατία, αντί να την μειώνει.
Εχθρική στάση απέναντι στους εκπαιδευτικούς
Η ασφυκτική πίεση στον Έλληνα εκπαιδευτικό δεν εξαντλήθηκε όμως σε παράλογες γραφειοκρατικές απαιτήσεις. Ίσως δεν υπάρχει μεγάλο σχολείο, χωρίς να έχει φέτος ένα περιστατικό στοχοποίησης ή επίθεσης ή μήνυσης σε εκπαιδευτικό. Για όποια ασήμαντον αφορμή μπορεί να σκεφτεί κανείς, υπάρχει σίγουρα μια καταγγελία σε εκπαιδευτικό ο οποίος φυσικά και είναι παντελώς ανοχύρωτος νομικά από την πολιτεία. Τι να θυμηθούμε τον εισαγγελέα που διέταξε τη σύλληψη εκπ/κου μπροστά στα παιδιά του, επειδή υπήρχε καταγγελία ότι ίσως ακούστηκε να βρίζει στο τηλέφωνο; Να θυμηθούμε την κράτηση εκπαιδευτικών, επειδή έκαναν απεργία και κάποιος τους έκανε μήνυση; Να θυμηθούμε την προσωρινή φυλάκιση διευθυντή που κατέληξε ο άνθρωπος στο νοσοκομείο, επειδή δεν είχε ενημερωθεί για την απόκτηση επιμέλειας από τον πατέρα παιδιού και παρέλαβε το παιδί η μητέρα; Τα παραδείγματα είναι άπειρα.
Αξιολογητές, τρομοκρατία, κοροϊδία στους νεοδιόριστους
Ο μεγάλος βραχνάς σχολείων, εκπαιδευτικών, μαθητών, ακόμα και αξιολογητών που δεν υπήρχε ουσιαστικά τις προηγούμενες χρονιές ήταν η προσπάθεια επαναφοράς του επιθεωρητισμού. Η πολιτεία γύρισε το χρόνο 41 χρόνια πίσω και μας προσέφερε μια σχολική χρονιά, όπου για 1η φορά μετά τη χρονιά 1983-84 ξαναέζησε η εκπαίδευση στιγμές απείρου κάλους. Οι νεοδιόριστοι που κοντεύουν τα 15-20 έτη υπηρεσίας(!) ακόμα χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα και δέχονται ψυχολογικό πόλεμο με τυράκι την πράξη μονιμοποίησης, ώστε να δεχθούν τον επιθεωρητή τους. Ολόκληρο βιβλίο μπορεί να γραφτεί με αυτά που έγιναν στα σχολεία σχετικά με το θέμα και διέλυσαν πολλές φορές τις συναδελφικές σχέσεις δημιουργώντας αναρίθμητα προβλήματα. Για να καταλάβει κανείς το κλίμα αρκεί απλά να ανατρέξει σε απλούς τίτλους από ειδήσεις που πρωταγωνίστησαν στα εκπαιδευτικά site: Εκπαιδευτικός αξιολογήθηκε, βγήκε από την τάξη και ξέσπασε σε κλάματα. Διευθυντής κλείδωσε εκπαιδευτικούς στο σχολείο, ενώ είχε μπει κρυφά σύμβουλος για αξιολόγηση. Μαθητές Λυκείου διώχνουν επιθεωρητή που πήγε να αξιολογήσει την καθηγήτριά τους. Αξιολογητής εισέβαλε σε σχολείο τραυματίζοντας εκπαιδευτικό – Σχεδόν όλο το σχολείο έκανε στάση εργασίας. Σύμβουλος αξιολόγησε δασκάλα γενικής ως παράλληλη στήριξη, βγάζοντας την από την τάξη μαζί με το παιδί. Παράνομη για το υπουργείο η απεργία/αποχή των εκπαιδευτικών, προσφυγή στα δικαστήρια για άλλη μια φορά. Και όλα αυτά με μια απλή αναζήτηση εκπαιδευτικών άρθρων με τη λέξη αξιολόγηση.
Εν τέλει η φράση που μάλλον συμπυκνώνει τα παραπάνω είναι ότι «η εκπαίδευση έχει φρακάρει», δυστυχώς σε όποιο σχολείο και αν μπει και ρωτήσει κανείς, θα λάβει ως απάντηση ότι είναι «κάθε πέρσι και καλύτερα». Και δυστυχώς μόνο αν η εκπαιδευτική πολιτική αλλάξει κατεύθυνση, αν βάλει ως επίκεντρο και στόχο τον μαθητή και όχι την επίδειξη υποτιθέμενων καινοτομιών προς πολιτική εκμετάλλευση, μόνο τότε θα υπάρξει βελτίωση. Μόνη διέξοδος ίσως είναι να ακούσει η πολιτική ηγεσία τον κόσμο της εκπαίδευσης. Να βοηθήσει και να στηρίξει τους εκπαιδευτικούς, αντί να βάζει διαρκώς εμπόδια στο έργο τους και να τους απαξιώνει. Να σταθεί δίπλα τους αντί να τους βάζει διαρκώς απέναντι..
Οι βαθμολογητές Φυσικής στις Πανελλαδικές εξετάσεις του 59ου Βαθμολογικού Κέντρου της Περιφέρειας Πελοποννήσου, στέλνουν ανακοίνωση για να διαμαρτυρηθούν για τα θέματα που «έπεσαν» φέτος στη Φυσική, αλλά και να δηλώσουν την συμπαράστασή τους στους μαθητές/τριες.
«Οι Φυσικοί είμαστε υποψιασμένοι πως και αυτό το γεγονός που στιγμάτισε τους μαθητές μας, είναι άλλο ένα συμβάν που ήρθε να προστεθεί σε μια προσπάθεια συντονισμένη από κάποιους κύκλους (;) με κύριο στόχο την γενικότερη απαξίωση του μαθήματος», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι εκπαιδευτικοί.
Αναλυτικά:
Οι Φυσικοί που κληθήκαμε ως βαθμολογητές στο 59ο Βαθμολογικό Κέντρο της Περιφέρειας Πελοποννήσου, νιώθουμε την ανάγκη να εκφράσουμε δημόσια:
Α) Τον έντονο προβληματισμό μας για τα πρωτοφανή θέματα Φυσικής, επιλογές της επιτροπής, άστοχα ως προς την ποιότητα (επιστημονική ορθότητα) αλλά και την ποσότητά τους (φτάσαμε σε ρεκόρ υποερωτημάτων συνολικά;)
Όλοι οι εμπλεκόμενοι καθώς και οι επιστημονικοί φορείς, τα χαρακτήρισαν ως τα πιο απαιτητικά μετά την εποχή των Δεσμών.
Β) Την ολόθερμη συμπαράσταση και κατανόηση στην πικρία των μαθητών μας, νιώθοντας την κατάφωρη αδικία που υπέστησαν σε σύγκριση με τους συμμαθητές τους στις υπόλοιπες κατευθύνσεις.
Γ) Την αγωνία μας για την τύχη του μαθήματος μέσα στο σχολικό πρόγραμμα, αλλά και την αγανάκτησή μας για τη συνεχή απαξίωση και υποβάθμιση του κλάδου μας.
Τα ζητήματα που προέκυψαν είναι πολλά:
Πού αποσκοπούσε η δυσκολία αυτή και αν ήταν συμβατή με τους διδακτικούς στόχους που έχουν τεθεί από το Υπουργείο και τις αναλυτικές οδηγίες του μαθήματος.
Δεν υπήρξε η αναγκαία διαβάθμιση δυσκολίας, ώστε να αξιολογηθούν παιδαγωγικά οι υποψήφιοι σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, γεγονός που θα οδηγήσει σε στρεβλές βαθμολογίες.
Με ποια λογική δόθηκαν σύνθετα θέματα και υπερπαραγωγές στις πανελλαδικές εξετάσεις;
Μήπως θεώρησε η επιτροπή πως απευθύνονταν σε διαγωνισμό Φυσικής;
Οι θεματοδότες δεν έχουν γνώση για το πώς διδάσκεται το μάθημα προκειμένου να επιλέξουν θέματα;
Είναι αλήθεια στο απυρόβλητο χωρίς καμιά ευθύνη;
Δεν χρονομέτρησαν τις λύσεις για να προβληματιστούν πώς οι μαθητές θα ανταποκρίνονταν σε 3 ώρες(!) -και σε συνθήκες καύσωνα- εφόσον οι διδάσκοντες καθηγητές χρειάζονταν τουλάχιστον τον μισό χρόνο;
Οι Φυσικοί είμαστε υποψιασμένοι πως και αυτό το γεγονός που στιγμάτισε τους μαθητές μας, είναι άλλο ένα συμβάν που ήρθε να προστεθεί σε μια προσπάθεια συντονισμένη από κάποιους κύκλους (;) με κύριο στόχο την γενικότερη απαξίωση του μαθήματος.
Τα τελευταία 15 χρόνια ο τομέας της φυσικής υπήρξε θύμα των αλλαγών του ωρολογίου προγράμματος και ενώ οι ώρες διδασκαλίας ελαττώνονται, αυξάνεται η διδακτέα ύλη (!) σε αντίθεση με άλλες ειδικότητες-αντικείμενα.
Το μάθημά μας εξακολουθεί να διδάσκεται από συναδέλφους άλλων ειδικοτήτων, γιατί οι διορισμοί φυσικών είναι πολύ λιγότεροι σε σχέση με τις ανάγκες και ταυτόχρονα πλεονάζουν βιολόγοι και γεωλόγοι.
Είναι προφανές πως τα θέματα που μπήκαν, δεν πρόκειται να επηρεάσουν δυσμενώς μόνο τους μαθητές που διαγωνίστηκαν φέτος, αλλά και τις επόμενες γενιές στην επιλογή της κατεύθυνσης που θα ακολουθήσουν.
Με τα δεδομένα που δημιουργούνται, ποιος μαθητής θα ρισκάρει να επιλέξει κλάδο με Φυσική, όταν ο δρόμος για την επιτυχία μέσα από τα άλλα πεδία είναι ευκολότερος;
Πιθανότατα μάλιστα θα απαξιωθεί στα μάτια γονέων και μαθητών το Δημόσιο Σχολείο- Πανεπιστήμιο, τώρα που υπάρχει πλέον η δυνατότητα της Ιδιωτικής Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης με εύκολη πρόσβαση.
ΚΟΥΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΤΖΙΑΒΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
ΑΓΓΟΥΡΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΚΟΤΣΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΑΡΙΑ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ
ΚΟΛΙΓΚΙΩΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΚΑΡΟΥ ΜΑΡΙΝΑ
ΣΒΕΡΚΟΥΝΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΠΕΡΩΝΗ ΑΚΡΙΒΗ
ΚΩΣΤΑΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΛΙΩΝΗ ΘΕΟΔΩΡΑ
Τα κρούσματα διώξεων αφορούν ουσιαστικά την ίδια τη συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα άσκησής της.
Στον εκπαιδευτικό χώρο, ίσως για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά, έχουμε το τελευταίο διάστημα μια αρκετά σοβαρή ένταση των διώξεων. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι οι διώξεις εναντίον εκπαιδευτικών της ΕΛΜΕ Πειραιά, της Ε' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και της ΕΛΜΕ Ημαθίας. Ολα αυτά τα κρούσματα διώξεων (συνολικά 22 συνδικαλιστικές διώξεις εκπαιδευτικών) αφορούν ουσιαστικά την ίδια τη συνδικαλιστική δράση και το δικαίωμα άσκησής της, αν και οι εμπνευστές τους προσπαθούν να τα παρουσιάσουν ως στρεφόμενα ενάντια σε δήθεν πειθαρχικά παραπτώματα.
Να το ξαναπούμε. Δεν αναφερόμαστε γενικά σε Ενορκες Διοικητικές Εξετάσεις (ΕΔΕ), σε διώξεις εκπαιδευτικών για το άλφα ή βήτα παράπτωμα. Αναφερόμαστε συγκεκριμένα σε διώξεις συνδικαλιστών εκπαιδευτικών.
Η περιοχή που έχει σπάσει κάθε ρεκόρ διώξεων εκπαιδευτικών (μιλάμε από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα) είναι η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά.
«Παραμένουμε σε μια αγαστή συνεργασία με τις δύο (2) ΕΛΜΕ Πειραιά» έγραφε ο ΔΔΕ Πειραιά σε μια πρόσφατη ανακοίνωσή του, αλλά πριν στεγνώσει το μελάνι, υπέγραφε τις διώξεις άλλων δύο εκπαιδευτικών, ακόμα πιο σκληρές συγκριτικά με τις προηγούμενες. Πρόκειται για την παραπομπή στο πειθαρχικό της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου, μέλους της ΕΛΜΕ Πειραιά, και του αναπληρωτή εκπαιδευτικού Δημήτρη Χαρτζουλάκη, μέλους του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ.
Οι δύο νέες παραπομπές σε πειθαρχικό είναι κομμάτι της βιομηχανίας διώξεων που ξετυλίγεται όλο αυτό το διάστημα.
Να θυμίσουμε ότι η πειθαρχική δίωξη των δυο εκπαιδευτικών συνδέεται με την κινητοποίηση στο σχολείο της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου όπου εκφράστηκε μαζικά, από εκπαιδευτικούς και μαθητές, η αντίθεση στην αξιολόγηση.
Πώς προέκυψαν αυτά τα… εγκλήματα; Μα επειδή οι δύο συνάδελφοι υλοποιώντας τη θέληση όλου του κλάδου -όπως έχει εκφραστεί με χίλιους τρόπους- ενάντια στη διαβόητη αξιολόγηση, συμμετείχαν σε κοινή κινητοποίηση με μαθητές του σχολείου ενάντια σε αξιολογική διαδικασία. Μάλιστα, σύμφωνα με το πειθαρχικό, «προσχεδίασαν, προαποφάσισαν και οργάνωσαν» την κινητοποίηση αυτή, προκαλώντας… «ψυχολογική συμφορά»! Και χαρακτήρισαν τον επίδοξο επιθεωρητή-αξιολογητή σύμβουλο «ανεπιθύμητο ως φορέα» (ευγενικά πράττοντας, θα λέγαμε), «προκάλεσαν αναστάτωση με φωνασκίες, θόρυβο και συνθήματα που έλεγαν με τους μαθητές». Οι οποίοι μαθητές (άκουσον άκουσον, θράσος) διατύπωσαν την άποψη ότι «η πράξη τους είναι δικαιολογημένη, γιατί όταν ο νόμος δεν είναι σωστός, πρέπει να αγωνιζόμαστε να καταργηθεί»! Ναι, όλα αυτά είναι τεκμήρια εγκλήματος, σύμφωνα με τη Διοίκηση.
Αυτή τη φορά η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Πειραιά έχει αναβαθμίσει τη δίωξη και οι εκπαιδευτικοί διώκονται για τη συνδικαλιστική δράση τους με βάση τις αποφάσεις του συνδικαλιστικού κινήματος ενάντια στην αξιολόγηση με πιο βαριές κατηγορίες από κάθε άλλη φορά. Συγκεκριμένα παραπέμπονται διότι α) συμπεριφέρθηκαν «χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπώς εντός υπηρεσίας» β) παρέβησαν «το υπαλληλικό καθήκον» τους και γ) παρέβησαν «το καθήκον» τους «κατά τον Ποινικό Κώδικα».
Είναι χαρακτηριστικό ότι το πόρισμα του πειθαρχικού «πατάει» πάνω στο νομικό πλαίσιο (νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη) που έχει ψηφιστεί το τελευταίο διάστημα και στο πλαίσιο αυτό στοχοποιούνται: «φωνασκίες» και «συνθήματα», μαθητών και εκπαιδευτικών, «διατάραξαν την ομαλή λειτουργία του δημόσιου σχολείου», «διατάραξαν την ψυχική ηρεμία στο σχολείο», «η αξιολόγηση ακυρώθηκε».
Φυσικά μέσα στο πόρισμα της ΕΔΕ αναφέρεται και το «ιερό δικαίωμα» στην αξιολόγηση, που «προφανώς» πρέπει να διασφαλίζεται πάνω από όλα.
Υπό διωγμόν λοιπόν όποιος «φωνασκεί», διαδηλώνει, όποιος αντιστέκεται με οποιονδήποτε τρόπο, σύμφωνα και με τη σχετικά πρόσφατη διάταξη του Ποινικού Κώδικα.
Η νέα αυτή δίωξη μόνο μεμονωμένη πράξη δεν είναι. Καθόλου τυχαία, καθώς πρόκειται για μέλη μιας εκπαιδευτικής παράταξης (Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής) που πλέον μετράει 8 διωκόμενους εκπαιδευτικούς μέλη της (εκ των οποίων οι 5 έχουν διατελέσει γραμματείς και μέλη στο Δ.Σ. της ΕΛΜΕ και ένας είναι μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ).
Όταν κάτι στραβό και συνειδητά λανθασμένο, όχι μόνο δεν διορθώνεται αλλά γίνεται όλο και χειρότερο, συνηθίζεται να λέμε: «Το τέλος της κατρακύλας είναι ο πάτος» και «Κάθε πέρσι και καλύτερα».
Και τα δύο λαϊκά γνωμικά ταιριάζουν γάντι στα θέματα της Φυσικής στα οποία ανταγωνίζονται οι υποψήφιοι τα τελευταία χρόνια στις Πανελλαδικές.
Αν και θα έπρεπε κάποια στιγμή άμεσα να ανοίξει η συζήτηση για την ελεύθερη εισαγωγή των μαθητών στα δημόσια πανεπιστήμια, ας σταθούμε προς το παρόν στα θέματα της Φυσικής.
Η επιτροπή που επιλέγει τα θέματα περιλαμβάνει τέσσερις εκπαιδευτικούς δημόσιων σχολείων, έναν «λύτη» και έναν πανεπιστημιακό της ίδιας ειδικότητας.
Για τους ενδιαφερόμενους εκπαιδευτικούς ισχύει ότι:
«Δεν μπορεί να συμμετέχει στην ΚΕΕ (Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων) όποιος έχει συγγένεια εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι και του τρίτου βαθμού με εξεταζόμενο υποψήφιο ή είναι σύζυγος υποψηφίου των Πανελλαδικών Εξετάσεων ΓΕΛ.
Επίσης, δεν μπορεί να συμμετέχει στην ΚΕΕ όποιος προετοιμάζει εκτός σχολικού προγράμματος υποψηφίους για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, καθώς επίσης και όποιος είναι συγγραφέας εξωσχολικού βοηθήματος, το οποίο είναι συναφές με το εξεταζόμενο μάθημα και όποιος (συν)διαχειρίζεται ηλεκτρονικές ιστοσελίδες όπου δημοσιεύονται θέματα Πανελλαδικών Εξετάσεων».
Επίσης, οι ενδιαφερόμενοι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να έχουν βαθμό Α’ και να έχουν διδάξει το οικείο μάθημα το τρέχον σχολικό έτος.
Τα παραπάνω αποτελούν τις τυπικές προϋποθέσεις της επιλογής.
Καταλαβαίνει κανείς ότι οι αιτήσεις ενδέχεται να είναι περισσότερες από τις αντίστοιχες θέσεις.
Και τότε τι γίνεται;
Κάθε υπουργός θέλει η ΚΕΕ να είναι «δική του», για ευνόητους λόγους πολιτικής αλλά και προσωπικής σκοπιμότητας. Δεν είναι παράλογο η τελική επιλογή να γίνεται με πολιτικό και πανεπιστημιακό «βύσμα».
Για παράδειγμα, ο νυν υπουργός, επειδή προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ και έχει πολιτικές και ιδεολογικές σχέσεις με την Άννα της φωτοτυπίας, δεν θα ήταν παράλογο να κατηγορηθεί από τα «γαλάζια παιδιά» ότι παραγκωνίζονται αδίκως.
Τα θέματα των Πανελλαδικών δίνουν το ρυθμό και δείχνουν τον δρόμο για το πού πρέπει να κινηθούν την επόμενη σχολική χρονιά όλοι όσοι ασχολούνται με τη διδασκαλία των μαθημάτων αυτών, οπότε καταλαβαίνει κανείς ότι αφορά πολύ κόσμο και κυρίως μετριέται σε πολύ χρήμα.
Πολλές φορές τα θέματα κινούνται στα όρια της ύλης σε μια προσπάθεια να βρεθεί το πρωτότυπο, το «έξυπνο», το ευφάνταστο. Άραγε, για το καλό τίνος;
Ποιοι έχουν συμφέρον από τέτοια θέματα;
Οι, υποτίθεται, ευφυείς κατασκευές μετατρέπονται όλο και περισσότερο από ασκήσεις ελέγχου γνώσεων και κριτικής σκέψης σε κουίζ, σπαζοκεφαλιές, ασκήσεις παρατηρητικότητας, ταχύτητας και δεξιοτήτων.
Πολλές φορές για λόγους Συντακτικού και Γραμματικής το μέγεθος των εκφωνήσεων γίνεται τέτοιο που τρομάζει κι εμάς τους εκπαιδευτικούς. Πόσο μάλλον έναν δεκαοχτάχρονο μαθητή ή μια δεκαοχτάχρονη μαθήτρια που έχει μόνο τρεις ώρες για να ανταποκριθεί. Δεν είναι δυνατόν να διαβάζει κάποιος την εκφώνηση και λόγω του μεγέθους της, να ξεχνάει πολύ σύντομα αυτά που διάβασε.
Θα αναρωτηθεί κανείς: «Δεν υπάρχουν οδηγίες για το πώς πρέπει να είναι τα θέματα;»
Υπάρχουν, αλλά δεν τηρούνται πάντα. Ειδικά τα τελευταία χρόνια παραβιάζονται όλο και περισσότερο.
Για παράδειγμα, το πρώτο θέμα θα έπρεπε να περιλαμβάνει θέματα ανάκλησης γνώσεων. Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει όλο και πιο σπάνια με αποτέλεσμα η ψυχολογία των υποψήφιων να κλονίζεται με το «καλημέρα».
Τα φετινά θέματα της Φυσικής για να λυθούν από έναν εκπαιδευτικό χρειάζονταν πάνω από μία ώρα. Για τους μαθητές ο αντίστοιχος χρόνος, εμπειρικά, είναι πάνω από τέσσερις ώρες.
Επίσης, αυξάνεται σιγά-σιγά το πλήθος των υποερωτημάτων.
Φέτος, το Θέμα Β3, είχε 2 υποερωτήματα, το Θέμα Γ είχε 4 υποερωτήματα με μία προβληματική, από συντακτική άποψη, εκφώνηση με πολλές επαναλήψεις εκ των οποίων το ένα ερώτημα ήταν θεωρητική απόδειξη που λογικά θα έπρεπε να μπει στα θέματα Β.
Το δε θέμα Δ, είχε 8! υποερωτήματα εκ των οποίων το ένα ήταν επίσης θεωρητική απόδειξη.
Με τα θέματα αυτά, ακόμη και όσοι και όσες με πολύ χρήμα και κόπο προετοιμάστηκαν για δύο και τρία χρόνια και θα μπορούσαν να «αριστεύσουν», δυστυχώς δεν θα τα καταφέρουν.
Ειρωνεία! Στα χρόνια που κυβερνούν οι οπαδοί της «αριστείας», στερείται η δυνατότητα από τους μαθητές και τις μαθήτριες να «αριστεύσουν».
Κάποιοι συνάδελφοι στα βαθμολογικά και εξεταστικά κέντρα, χαρακτήρισαν τα θέματα «εκδικητικά» και «σαδιστικά». Δεν ήταν επίσης λίγοι εκείνοι που οργισμένοι από τη δυσκολία και το μέγεθος των θεμάτων πρότειναν να «μην πάει να διορθώσει κανείς» και «να έρθουν τα μέλη της επιτροπής να διορθώσουν».
Ξέρετε τι αναρωτιούνται τα τελευταία χρόνια γονείς και μαθητές με αφορμή τη δυσκολία των θεμάτων, σε συνδυασμό με την Τράπεζα Θεμάτων, την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, την απογοήτευση που επικρατεί και το τσάκισμα της ψυχολογίας τους; «Αξίζει όλη αυτή η ταλαιπωρία, οικονομική και ψυχική;».
Η απάντηση είναι «όχι» και η εναλλακτική είναι πλέον έτοιμη και χαμογελάει όμορφα και ελκυστικά:
«Θα πάει σε ένα ιδιωτικό κολλέγιο ή πανεπιστήμιο και θα τελειώνει η υπόθεση».
Από τη στιγμή που η δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση είχε τον τίτλο της «δημόσιας» αλλά απώλεσε τον χαρακτήρα της «δωρεάν», άνοιξε διάπλατα ο δρόμος για τα ιδιωτικά συμφέροντα.
Με τα φετινά θέματα σίγουρα οι κολλεγιάρχες και τα ιδιωτικά τριτοβάθμια μαγαζιά είναι οι μόνοι που θα τρίβουν τα χέρια τους.
Για τα φετινά θέματα της Φυσικής είναι παρούσες οι πολιτικές ευθύνες στην ηγεσία του ΥΠΑΙΘ.
Αυτή που απουσιάζει, είναι η τσίπα.
