Πάνω από 10.000 κενά μετά τη Γ' φάση πρόσληψης αναπληρωτών!

Πάνω από 10.000 κενά μετά τη  Γ' φάση πρόσληψης αναπληρωτών!

Το ΥΠΑΙΘΑ θριαμβολογεί για τη Γ' φάση πρόσληψης αναπληρωτών, (συνολικά οι προσλήψεις αναπληρωτών ξεπερνούν τις 41.000), αλλά η πραγματικότητα στα σχολεία της Α/θμιας και Β/θμιας είναι γκρίζα. Τα κενά είναι  πάνω από 10.000 (!!!), δύο ολόκληρους μήνες ύστερα από την έναρξη της σχολικής χρονιάς

Αναλυτικά η έρευνα του εκπαιδευτικού Πάνου Ντούλα

Προφανώς, το Υπουργείο είτε δεν ξέρει να μετράει είτε πλέον αδιαφορεί: μετά και την μετά και την Γ' φάση πρόσληψης αναπληρωτών

Προφανώς, το Υπουργείο είτε δεν ξέρει να μετράει είτε πλέον αδιαφορεί: μετά και την Γ' φάση πρόσληψης αναπληρωτών (μόλις 6.449 σε όλη την εκπαίδευση), τα κενά παραμένουν σοβαρά και πάνω από 10.000 (!!!), δύο ολόκληρους μήνες ύστερα από την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
Τα μαθηματικά είναι απλά: 52.932 τα κενά, 42.423 οι προσλήψεις, απομένουν 10.509 κενά.
Μεταξύ αυτών και τα κενά στο σχολείο μου, όπου το Υπουργείο προφανώς κρίνει ότι δεν χρειάζεται να διδάσκεται η Βιολογία, αφού δεν προσέλαβε καθόλου Βιολόγους σε όλη την περιοχή μας. Λείπει επίσης ολόκληρος Γυμναστής, και αρκετές ώρες για Μαθηματικά, Αγγλικά, ΚΠΑ, κ.ά.
Δεν βαριέσαι; Είναι ανάγκη να μαθαίνουν για τον Δαρβίνο τα παιδιά; Θα φυτέψουν λαχανόκηπο και θα πλέξουν σταυροβελονιά, τα οποία μάλιστα είναι και τζάμπα, με ευρωπαϊκά φράγκα (χρήσιμα, παρεμπιπτόντως, κι αυτά τα αντικείμενα αλλά χρήσιμη ίσως και η πρόσθεση ε; ).
Στα διαγράμματα λεπτομέρειες για το συνεχιζόμενο αυτό σίριαλ:

Πάνος Ντούλας,

Καθηγητής Αγγλικής - Κοινωνικών Επιστημών,
1ο Γυμνάσιο Αχαρνών

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΕ -ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2025: Δεν επιστρέψαμε στην εποχή της χούντας – ζούμε τη χούντα της εποχής μας

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Δεν επιστρέψαμε στην εποχή της χούντας – ζούμε τη χούντα της εποχής μας

Κι οι χούντες πέφτουν με Πολυτεχνεία, όχι με Μαρκεζίνηδες!

«Απεφάσισα μετά τας χθεσινάς αναρχικάς εκδηλώσεις μιας οργανωμένης μειοψηφίας να κηρύξω τον στρατιωτικόν νόμον καθ’ άπασαν την επικράτειαν ... αναρχικά στοιχεία αποβλέποντα εις ανατροπήν πάσας εννόμου τάξεως...εδημιούργησαν επικινδύνως έκρυθμον κατάστασιν. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών απέδειξαν την ύπαρξη συνωμοσίας των εχθρών της δημοκρατίας και της ομαλότητος»

Γεώργιος Παπαδόπουλος, 17 Νοεμβρίου 1973

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία. Κάποιος την έγραψε σε έναν τοίχο του Πολυτεχνείου με μπογιά. Ήταν μια λέξη μοναχά, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ κι ακολουθούσαν άλλες δύο: στην Παλαιστίνη. Τον είδε ο κοσμήτορας της σχολής, τον φωτογράφησε και έδωσε το υλικό στις αρχές ζητώντας την τιμωρία ενός φοιτητή του, που «αναγνώρισε» στο πρόσωπο του κάποιου. Ο φοιτητής καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλακή. Κι αυτό έγινε τώρα, γιατί στην εποχή της χούντας, όταν οι αστυνομικοί κυνηγούσαν τους φοιτητές μέσα στη Σύγκλητο, οι καθηγητές έμπαιναν μπροστά για να τους προστατεύσουν.

«Είναι δυνατόν να μην μπορείτε να ελέγξετε τους μαθητάς σας; Θα βάλω φωτιά σε οιουδήποτε το κεφάλι αλλά φωτιά στην ελληνική κοινωνία δεν θα επιτρέψω να βάλει κανείς».

Γεώργιος Παπαδόπουλος, ομιλία προς εκπαιδευτικούς

Και μαζεύτηκαν οι φοιτητές της Αρχιτεκτονικής κι έκαναν συνέλευση της σχολής τους κι αποφάσισαν κατάληψη. Και τη νύχτα αργά, κατ’ εντολή του πρύτανη, η αστυνομία μπήκε στη σχολή και τους συνέλαβε. Και μερικά τετράγωνα παρακάτω από το Πολυτεχνείο, η αστυνομία χτυπούσε γονείς, 7χρονα παιδιά, εκπαιδευτικούς, γιατί ζητούσαν ΠΑΙΔΕΙΑ. Και χιλιάδες εκπαιδευτικοί που πολεμάνε για ΠΑΙΔΕΙΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ στέλνονται στα πειθαρχικά για τα περαιτέρω. Κι αυτά γίνονται τώρα.

Και οι αρχές αποφάσισαν να προχωρήσουν σε χιλιάδες διαγραφές φοιτητών που «δεν τελείωσαν «εγκαίρως» τις σπουδές τους αλλά κι αυτών που, για παράδειγμα, θα καταδικαστούν για τη συμμετοχή σε μια κατάληψη. Κι αυτό έγινε τώρα, η χούντα διέκοψε την αναβολή και στράτευσε τους φοιτητές, δεν έφτασε στο σημείο της διαγραφής.

Νέο νομοσχέδιο όρισε το ωράριο εργασίας: νύχτα με νύχτα. Και βγήκαν οι εργάτες στους δρόμους ζητώντας ΨΩΜΙ κι αυτό δεν έγινε τότε, μα τώρα, πριν λίγες εβδομάδες.

Σήμερα μας κυβερνούν τα ορφανά της χούντας και τα εγγόνια των αποστατών. Ζούμε τη χούντα της εποχής μας. Ένα αυταρχικό καθεστώς, όπως το αντίστοιχο της Τουρκίας, με κοινοβουλευτικό μανδύα οικοδομείται και ανεπαισθήτως χτίζει γύρω μας τείχη. Κυβέρνηση, ολιγάρχες, μαφίες, ΜΜΕ, δικαστικό σύστημα, μπαζώνουν την αλήθεια, σκοτεινιάζουν το παρόν μας και δολοφονούν το μέλλον μας. Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια μας λένε ποιοι; Οι βιαστές, οι ληστές, οι μαφιόζοι και οι πολιτικές τους βιτρίνες.

Σήμερα, όπως ακριβώς ο δικτάτορας στο παραπάνω διάγγελμα, οι φασίστες επαίρονται για τη «δημοκρατία» τους και κατηγορούν όποιον αντιστέκεται ως «φασίστα»!

Σήμερα, μας εγκαλούν «φωνάζετε για την Παλαιστίνη αλλά δε λέτε τίποτα για την Κύπρο»! Ποιοι; Τα ορφανά του Παττακού. Αλλά και τα εγγόνια του «ΕΘΝΑΡΧΗ» Καραμανλή που δήλωνε πως «η Κύπρος κείται μακράν», τα εγγόνια της ΕΚΟΦ που χτυπούσαν τις διαδηλώσεις για την Κύπρο στα Προπύλαια. Οι φανατικοί του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ που οργάνωσαν το πραξικόπημα του 1967 αλλά και τα γεγονότα του Ιουλίου του 1974, ώστε η Κύπρος να διχοτομηθεί και να μετατραπεί σε αβύθιστο αεροπλανοφόρο του ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή.

Σήμερα, τι περίεργο, ακούγονται κάποιες φωνές πιο παράφωνες από ποτέ, «δεν κάνει (λέει) να πούμε να πέσει η κυβέρνηση γιατί καπιταλισμό θα έχουμε έτσι κι αλλιώς και η επόμενη κυβέρνηση τα ίδια θα κάνει»! Μα όταν ο λαός δε μπορεί να κυβερνήσει και βλέπει πως τα ταξικά του συμφέρονται κανένα πολιτικό κόμμα δεν τα εκφράζει, αλλά δε θέλει και να κυβερνηθεί, κάτι τέτοιες ανοησίες τις γράφει εκεί που δεν πιάνει μελάνι και κλείνει δρόμους κι αεροδρόμια κι ο «Μεγάλος» δραπετεύει από κάτι χωματόδρομους μέσα στα σταχοχώραφα! Και μετά τη χούντα καπιταλισμό είχαμε, οπότε, ας κουνήσουν αυστηρά το δάχτυλό τους και στα παιδιά του 1973 που σκαρφάλωσαν στα κάγκελα: κι αυτά με «αυταπάτες» τρέφονταν!

Τρέξε συνάδελφε, ο παλιός κόσμος είναι πίσω σου!

Πίσω σου ορθώνονται οι εφιάλτες από τα μαγικά μαξιλάρια του Τριβιζά, η κατάργηση της Κυριακής που ονομάστηκε Προδευτέρα, ο φούρνος στο Ισραήλ που κατάπιε τον Χάνσελ και τη Γκρέτελ και τα παιδιά που χάθηκαν στα συντρίμμια ενός τρένου και ο γυμνός βασιλιάς που παραμένει γυμνός και κυρίως παραμένει βασιλιάς που ακούει στο όνομα «ο Μεγάλος» - το παιδί που έγραψε σ' ένα τοίχο «ο βασιλιάς είναι γυμνός» συνελήφθη και καταδικάστηκε με συνοπτικές διαδικασίες κάτω από τις επευφημίες του πλήθους. Η Αγέλαστη Πολιτεία παραμένει Αγέλαστη κι οι άρχοντες φωνάζουνε «κι εσύ να σκάσεις δάσκαλε και να μην επιμένεις, και στα μικρά άλλη φορά τραγούδια μη μαθαίνεις».

Τρέξε συναδέλφισσα και μην ξεχνάς: Οι πορείες κλείνουν δρόμους αλλά ανοίγουν περάσματα και το μέλλον μας πολεμάει ενάντια στο δικό τους μέλλον. Τίποτα δεν είναι γραμμένο, όλα παίζονται, όλα είναι ανοιχτά. Κι ότι σώσαμε όλα αυτά τα δίσεχτα χρόνια και τους σκοτεινούς καιρούς, το σώσαμε με αγώνα και ενότητα, αλλά ενότητα για αγώνα, όχι ενότητα για παραίτηση, ούτε ενότητα για υπακοή σε συμβολικές διαμαρτυρίες. Όλα παίζονται κι όλα είναι ανοιχτά και τα πιο όμορφα όνειρα κρύβονται κάτω από τα μαξιλάρια των παιδιών που σου χαμογελάνε και σε παίρνουν αγκαλιά στο σχολείο σου. Στα μάτια τους καθρεφτίζεται το δικό μας μέλλον, τα δικά μας όνειρα, αλλά και τα όνειρα εκείνων που δεν προσκύνησαν ποτέ, που είπαν πως...

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΚΑΤΕΒΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ!

Γιάννης Καΐλης: Ο φοιτητής που είχε γράψει με το πινέλο του στην πύλη του Πολυτεχνείου τα δύο συνθήματα που έμειναν άσβηστα στην Ιστορία: «Έξω αι ΗΠΑ», «Έξω το ΝΑΤΟ»

Γιάννης Καΐλης ο φοιτητής που δολοφονήθηκε από τη χούντα επειδή έγραψε 

«ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ, ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ»

Σήμερα που οι  κυβερνήσεις, η μια μετά την άλλη , δίνουν γη και ύδωρ στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ, καλό είναι να θυμηθούμε έναν από τους πολλούς νεκρούς του Πολυτεχνείου. Τον φοιτητή την Σχολής Καλών Τεχνών Γιάννη Καΐλη.

Ο φοιτητής της Σχολής Καλών Τεχνών Γιάννης Καϊλης ήταν αυτός που με το πινέλο του έγραψε στις πύλες του Πολυτεχνείου τα συνθήματα ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ και ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ. Μετά την καταστολή της εξέγερσης βρέθηκε στην παρανομία. Λίγους μήνες μετά, τον Φεβρουάριο του 1974, βρέθηκε το άψυχο σώμα του πεταμένο σ’ έναν σωρό αμμοχάλικο μιας οικοδομής, στην οδό Βαλτετσίου, στα Εξάρχεια, δολοφονημένος από τις μυστικές υπηρεσίες της χούντας – αφού πρώτα βασανίστηκε βάναυσα.

Ο Γιάννης Καΐλης γεννήθηκε στο Δίστομο Βοιωτίας στις 12-02-1950 ορφανός από πάτερα από πολύ μικρός. Τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Δίστομο το 1969, συνέχεια εργαζόμενος. Στην Αθήνα παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στον Β. Βλαχόπουλο, 1969-1970. Έκανε την στρατιωτική του θητεία 1970-1971. Το 1971 μπήκε στην Σχολή Καλών Τεχνών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Πήρε ενεργά μέρος στον αγώνα κατά της Δικτατορίας. Πρωτοστάτησε στην εξέγερση του Νοέμβρη το 1973 και μάλιστα από το πινέλο του γράφτηκαν τα συνθήματα ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ και ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ στις κολόνες της πύλης του Πολυτεχνείου, πρωτομάστορας στα σχέδια και στα πανό που είχαν αναρτηθεί στα κάγκελα του Πολυτεχνείου με τα συνθήματα «’Έξω οι Αμερικάνοι’» όπως και σε πολλά από τα αντιχουντικά σκίτσα που κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι μέσα από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου.

Μετά την εισβολή του τανκ κρύφτηκε για καιρό όπου μπόρεσε. Τον Φεβρουάριο του 1974 βρέθηκε το άψυχο σώμα του πεταμένο σ’ έναν σωρό αμμοχάλικο μιας οικοδομής, στην οδό Βαλτετσίου, στα Εξάρχεια, δολοφονημένος από τις μυστικές υπηρεσίες της χούντας του Ιωαννίδη- αφού πρώτα βασανίστηκε βάναυσα.

Κηδεύτηκε στο Δίστομο Καθαρή Δευτέρα 22 του Φλεβάρη του 1974.Οι ασφαλίτες προσπάθησαν να επιβάλλουν στους συγγενείς του νεκρού να μη θρηνήσουν. Οι φασίστες της χούντας είπαν ότι αυτοκτόνησε. “Έπεσε από οικοδομή!!”. Και ήταν ταλιαρισμένα τα δάχτυλα του, τα πόδια του. Το κεφάλι του πίσω ανοιχτό. Βγάλανε εφημερίδες απ’ το κεφάλι πίσω.

Και έλεγαν τρεις μέρες ύστερα στις εφημερίδες, τις λογοκριμένες “αυτοκτόνησε”.

Χρειάστηκε, ένα χρόνο μετά το θάνατο του Γιάννη Καΐλη, να γίνει εκταφή της σωρού του, με πρωτοβουλία της αγωνίστριας Δικηγόρου κυρίας Φιλάνθης Ψυρρή, που έκανε σκληρό αγώνα, με πίστη και πεποίθηση, ότι ο Γιάννης είχε δολοφονηθεί και είχε βασανιστεί – έχοντας κάνει μηνύσεις για 36 περιπτώσεις νέων που ο θάνατος εμφανίστηκε από το χουντικό καθεστώς ως “αυτοκτονία».

Βάσει των στοιχείων που παρέθεσε η κ. Ψυρρή, ο χουντικός αξιωματικός , Κ. Καραπαναγιώτης Αστυνόμος Α΄, Προϊστάμενος « του Σπουδαστικού» της Γενικής Ασφάλειας, έγραφε στο από 17-12-73 ενημερωτικό του σημείωμα- δυο μήνες πριν την δολοφονία του Γ.Καΐλη: «Μεταξύ των συμμετασχόντων εις τα έκτροπα του Πολυτεχνείου ήταν και ο φοιτητής Γιάννης Καϊλης του Ν. και της Βασ. Γεν. το 1950 εις το Δίστομο, κάτοικος οδούς Ευδήλου 7, όστις παρέμεινες καθ ΄όλην την διάρκεια των επεισοδίων ΕΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕΝ εις την αναγραφήν συνθημάτων και εσχεδίασε το πανώ ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ».

Ο Εισαγγελέας άσκησε δίωξη για τον θάνατό του. Η δικηγόρος κ. Φ. Ψυρρή σε ομιλία της στο Δίστομο τόνισε ότι «ο Γιάννης δολοφονήθηκε και ευτυχώς δικαιώθηκα από την δικαιοσύνη». Ο Γιάννης Καΐλης, ο συγκροτημένος και ολοκληρωμένος άνθρωπος η μεγάλη καλλιτεχνική φυσιογνωμία – αν ζούσε – κατά την άποψη του καθηγητή κ. Καλαμάρα, «δολοφονήθηκε όπως δεκάδες φοιτητές και στρατιώτες κατά τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο». Ο Γιάννης Καΐλης έχει αναγνωριστεί από την Πολιτεία ως θύμα της δικτατορίας των συνταγματαρχών και χορηγήθηκε σύνταξη στην μητέρα του. Για τα έργα του φοιτητή τους έχουν γράψει κολακευτικά, εκτός από τον Καλαμάρα και οι Καθηγητές του Γιάννης Μόραλης, Θύμιος Πανουργιάς κ.α.

Ο Σύλλογος Σπουδαστών Α.Σ.Κ.Τ. και το Κέντρο Εικαστικών Τεχνών οργάνωσε έκθεση έργων του στην Αθήνα από τις 4-19 του Μάρτη το 1975, ένα χρόνο ύστερα από τον θάνατο του, ενώ τα επόμενα χρόνια έχουν γίνει εκθέσεις έργων του στην Αθήνα και στο Δίστομο. Έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Δήμο Διστόμου Αράχωβας Αντίκυρας και σε συλλογές συγγενών και φίλων του.

Στο Δίστομο έχει δοθεί το όνομά του στον δρόμο που οδηγεί στο Μαυσωλείο των Θυμάτων της Σφαγής της 10ης Ιουνίου 1944.

ΠΗΓΗ:   http://agonaskritis.gr/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:  

Ο ρηξικέλευθος λόγος του Στάθη Σταθά στην μνήμη του Διστομίτη ζωγράφου Γιάννη Καΐλη που δολοφονήθηκε απ' τους δήμιους της χούντας

http://distomo.blogspot.com/2008/11/blog-post_12.html

Ποινή στέρησης μισθού σε δυο πρώην Διευθυντές Σχολείων - Αντιδράσεις από την ΕΛΜΕ Πειραιά

 Χρήστος Κάτσικας

Πειθαρχική ποινή σε δύο εκπαιδευτικούς για συμμετοχή σε Απεργία/Αποχή — Το Πειθαρχικό Συμβούλιο επέβαλε στέρηση μισθού ενός μήνα - Προσφυγή στο Διοικητικό Εφετείο από την ΕΛΜΕ

Σε νέα φάση κλιμάκωσης οδηγείται η αντιπαράθεση μεταξύ εκπαιδευτικών σωματείων και της διοίκησης της εκπαίδευσης, μετά την απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου Αττικής να επιβάλει σε δύο εκπαιδευτικούς την ποινή της στέρησης μισθού ενός μήνα. Οι δύο υπηρετούσαν τότε ως διευθυντές σχολικών μονάδων και συμμετείχαν στην Απεργία-Αποχή της ΕΛΜΕ Πειραιά από τα καθήκοντα Μεντόρων και Συντονιστών.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Πειραιά, η απόφαση του Πειθαρχικού «δεν στηρίζεται νομικά» και «στοχεύει στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης». Από την πλευρά της διοίκησης δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής επίσημη τοποθέτηση.

Τι οδήγησε στην πειθαρχική διαδικασία

Η υπόθεση αφορά την περίοδο εφαρμογής του θεσμού των Μεντόρων και Συντονιστών. Οι δύο εκπαιδευτικοί, ακολουθώντας τότε τις αποφάσεις της ΕΛΜΕ, δεν όρισαν πρόσωπα για τις θέσεις αυτές, επικαλούμενοι τη συμμετοχή τους στην κηρυγμένη Απεργία-Αποχή.

Η κινητοποίηση δεν είχε προσβληθεί νομικά από το ΥΠΑΙΘΑ, κάτι που, όπως υποστηρίζει το σωματείο, σημαίνει ότι θεωρείται «ακόμη και σήμερα απολύτως νόμιμη».

Η εξέλιξη της υπόθεσης: 2,5 χρόνια μετά η εκδίκαση

Η πειθαρχική διαδικασία οδηγήθηκε στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Αττικής στις 30 Ιουνίου 2025. Σύμφωνα με την ΕΛΜΕ, η καθυστέρηση οφείλεται στο πλαίσιο του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα, που προβλέπει ότι όταν μία υπόθεση εισαχθεί σε πειθαρχικό συμβούλιο, δεν επιστρέφεται πίσω στη Διεύθυνση.

Timeline της υπόθεσης

• 2022–2023: Συμμετοχή των διευθυντών στην Απεργία-Αποχή.

• 2023: Έναρξη της πειθαρχικής διαδικασίας από τη ΔΔΕ Πειραιά.

• 30/6/2025: Συνεδρίαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου Αττικής.

• 2025: Επιβολή ποινής στέρησης μισθού ενός μήνα.

Η θέση της ΕΛΜΕ Πειραιά

Το σωματείο κάνει λόγο για «τρομοκρατική και αυθαίρετη» απόφαση, ενταγμένη —όπως αναφέρει— σε μια «ευρύτερη κυβερνητική στρατηγική περιορισμού των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων».

Παράλληλα, σημειώνει ότι οι δύο εκπαιδευτικοί δεν είχαν δικαίωμα ένστασης, λόγω του ότι η ποινή θεωρείται η χαμηλότερη δυνατή στο υφιστάμενο πειθαρχικό πλαίσιο.

Η ΕΛΜΕ Πειραιά δηλώνει ότι:

• Θα καλύψει τα έξοδα της προσφυγής στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά.

• Θεωρεί ότι η ποινή «θα καταρρεύσει δικαστικά».

• Συνδέει την υπόθεση με τη συζήτηση περί συνταγματικής αναθεώρησης και ειδικά με το άρθρο 103 για τη μονιμότητα στο Δημόσιο.

Η υπόθεση εντάσσεται σε ένα πλαίσιο έντονης συζήτησης για το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο, το οποίο προβλέπει βαρύτατες ποινές, από καθυστερήσεις μισθολογικής εξέλιξης έως μεγάλα χρηματικά πρόστιμα ή ακόμη και οριστική παύση.

Η ΕΛΜΕ υποστηρίζει ότι το νέο πλαίσιο επιτρέπει την πειθαρχική δίωξη για «οποιαδήποτε κριτική ή διαφωνία» προς την πολιτική ηγεσία, ενώ επισημαίνει ότι στην περιοχή του Πειραιά «δεκάδες εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με πειθαρχικές ή ποινικές διαδικασίες για συνδικαλιστική δράση».

Όπως σημειώνει η ΕΛΜΕ Πειραιά:  «Η απόφαση πάρθηκε με βάση το παλιό Πειθαρχικό Δίκαιο και τον αντιδραστικό Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, που διατήρησαν ανέπαφο όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Είναι χαρακτηριστικό πως οι δύο συνάδελφοι δεν είχαν δικαίωμα καν ένστασης, επειδή η ποινή ήταν η χαμηλότερη που μπορεί να επιβληθεί (λες και εργαζόμαστε από χόμπι...)! Αντίθετα, είχε δικαίωμα άσκησης ένστασης εντός 20ημερου το ΥΠΑΙΘΑ, με σκοπό την επιβολή ακόμα μεγαλύτερης ποινής, την οποία δεν πραγματοποίησε.

Πρόκειται για απόφαση που εντάσσεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ που, χωρίς να κρατάει ούτε καν τα προσχήματα, θέτει ευθέως στο στόχαστρο την πολιτική και συνδικαλιστική δράση, μετατρέπει την κάθε αγωνιστική διεκδίκηση, ακόμα και την κριτική στην πολιτική ηγεσία σε πειθαρχικά παραπτώματα, τα οποία τιμωρούνται με στέρηση μισθών και μισθολογικής εξέλιξης, ακόμα και πρόστιμα δεκάδων χιλιάδων ευρώ και φυσικά οριστική παύση και απόλυση (βλέπε νέο Πειθαρχικό Δίκαιο)! Αποτελεί το απαύγασμα όλων των εξαγγελιών της κυβέρνησης του τελευταίου διαστήματος και με το βλέμμα στη συνταγματική αναθεώρηση. Άλλωστε, πριν από λίγο καιρό ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι θα κριθεί αναθεωρητέο το άρθρο 103 του Συντάγματος, που αφορά την κατοχύρωση της μονιμότητας των υπαλλήλων στο δημόσιο.

Δεν τρομοκρατούμαστε, δεν μάς φοβίζουν! Ποντάρουν μόνο στο φόβο και την τρομοκρατία, γιατί δεν τούς έχει μείνει τίποτα άλλο. Οι ποινές είναι σίγουρο πως θα καταρρεύσουν. Θα συνεχίσουμε τον Αγώνα για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, για να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις και οι ποινές που έχουν επιβληθεί, καλούμε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να πάρουν θαρρετά μέρος τόσο στην Απεργία-Αποχή από την Ατομική Αξιολόγηση, όσο και από Μέντορες-Συντονιστές! Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ θα ενημερώσει εκ νέου για οποιαδήποτε εξέλιξη στην υπόθεση».

 Τι αναμένεται να συμβεί

Η επόμενη κρίσιμη φάση θα είναι η εκδίκαση της προσφυγής στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά.
Παράλληλα, η ΕΛΜΕ Πειραιά δηλώνει ότι θα συνεχίσει:

• την Απεργία-Αποχή από την Ατομική Αξιολόγηση,

• την Απεργία-Αποχή από τον θεσμό Μεντόρων-Συντονιστών,

καλώντας τους εκπαιδευτικούς «να μην φοβηθούν» και να συνεχίσουν τη συμμετοχή τους.

Τι σηματοδοτεί αυτή η απόφαση

Για τους εργαζομένους στην εκπαίδευση, το ζήτημα αφορά κάτι ευρύτερο από τη συγκεκριμένη ποινή. Αγγίζει:

1. Το δικαίωμα συμμετοχής σε νόμιμη Απεργία-Αποχή

Η ύπαρξη της ποινής, ακόμη κι αν πέσει στο Εφετείο, δημιουργεί ερωτήματα για την πρακτική εφαρμογή των συνδικαλιστικών ελευθεριών.

2. Τη σχέση διοίκησης – σχολικών μονάδων

Οι διευθυντές σχολείων βρίσκονται συχνά ανάμεσα σε δύο γραμμές: θεσμικές υποχρεώσεις και συλλογικές αποφάσεις των σωματείων.

3. Την τάση αυστηροποίησης του Πειθαρχικού Δικαίου

Η συζήτηση αυτή επηρεάζει όχι μόνο την εκπαίδευση αλλά και το σύνολο των δημόσιων υπηρεσιών.

Οι εξελίξεις των επόμενων μηνών θα δείξουν κατά πόσο παρόμοιες αποφάσεις θα πολλαπλασιαστούν ή αν θα υπάρξει αναδίπλωση.
Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση λειτουργεί ως «τεστ αντοχής» για τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εκπαιδευτικής κοινότητας και διοίκησης.

Και, όπως θα έλεγε ο Μπρεχτ, «οι καιροί δεν περιμένουν» — οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται και πάλι στο επίκεντρο μιας επίθεσης στα δικαιώματά τους που αφορά όχι μόνο τους ίδιους αλλά και το δημόσιο σχολείο ως θεσμό.

https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/496623_poini-sterisis-misthoy-se-dyo-proin-dieythyntes-sholeion-antidraseis-apo-tin-elme

Σύσκεψη της Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στις Συνδικαλιστικές Διώξεις και Απολύσεις την Κυριακή 16/11 στις 12:00 το μεσημέρι στον χώρο του Ιστορικού Πολυτεχνείου

 ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ Κυριακή 16/11 στις 12:00 το μεσημέρι στον χώρο του Ιστορικού Πολυτεχνείου

Με βάση:

1)      Τις χιλιάδες πειθαρχικές διώξεις εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στις αποφάσεις των σωματείων τους. Τον νέο νόμο για τα Πειθαρχικά.  Τη μεθόδευση των πρώτων απολύσεων στο δημόσιο σχολείο για συνδικαλιστικούς λόγους μέσω της Δυνητικής αργίας της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου αλλά και των επικίνδυνων διώξεων σε Κ. Τουλγαρίδη, Λ. Κάσση, Ε. Τριανταφύλλου, Σ. Καψαλάκη, Ε. Λάζου.

2)      Το ξεκίνημα πειθαρχικών διώξεων σε φοιτητές, τις συλλήψεις σπουδαστών στην Αρχιτεκτονική Σχολή επειδή αποφάσισαν μέσω του Συλλόγου τους, κατάληψη. Τις 250.000 διαγραφές που είναι προ των πυλών στα πανεπιστήμια.

3)      Τις συλλήψεις διαδηλωτών, σε πορεία αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη (7/10). Την επιβολή ποινής 14 μηνών σε φοιτητή, χωρίς αναστολή για γκράφιτι για το ίδιο θέμα.

4)      Την διαρκή καταστολή των μαθητών, με αστυνομία στις καταλήψεις, εισαγγελείς που τους απειλούν.

5)      Το χτύπημα, τις διώξεις και τις απειλές για απόλυση σε γιατρούς και νοσηλευτές, που παλεύουν για καλύτερες συνθήκες εργασίας και δωρεάν, δημόσια υγεία.

6)      Το γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας και επιβολής του, στη δράση των σωματείων τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Το χτύπημα της απεργίας, της αντίστασης στην επίθεση.

7)      Τη βαρβαρότητα της επίθεσης του συστήματος που χρειάζεται όλα τα παραπάνω για να «περάσει» ανενόχλητη.

Καλούμε σε Ανοικτή Σύσκεψη την Κυριακή 16/11 στις 12:00 το μεσημέρι στον χώρο του Ιστορικού Πολυτεχνείου (το ακριβές μέρος θα ανακοινωθεί αργότερα), ΟΛΑ τα ΣΩΜΑΤΕΙΑ, τους ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ, τις ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ, αλλά και τους ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ,  με βασικό στόχο να οργανωθεί το αμέσως επόμενο διάστημα μια κοινή, μαζική, μαχητική κινητοποίηση απάντησης σε όλα αυτά.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Για τη δίκη των βασανιστών του Βασιλείου Μάγγου στην Καρδίτσα στις 20/11/2025

 ΔΗΛΩΣΗ Γιάννη Μάγγου

Προσερχόμαστε στις 20 Νοέμβρη 2025 στο Μικτό Ορκωτό δικαστήριο Καρδίτσας, για τη δίκη των βασανιστών του παιδιού μας Βασίλειου Μάγγου.

Το παιδί μας στις 14.6.2020 χτυπήθηκε δολοφονικά και αναίτια από αστυνομικούς μπροστά στα δικαστήρια του Βόλου, γεγονός για το οποίο δικαίως ήδη τρεις καταδικάστηκαν για επικίνδυνη σωματική βλάβη. 

Το ειδεχθέστερο όμως ήταν ο βασανισμός που επακολούθησε αμέσως μετά στην Ασφάλεια, όπου-αντί να τον πάνε στο νοσοκομείο-τον μετέφεραν με πρόφαση τον έλεγχο των στοιχείων του, ενώ τους ήταν ήδη “γνωστός”. Στην Ασφάλεια, τον χτύπησαν ξανά, τον τραυμάτισαν βαριά και τον εξευτέλισαν. Όπως οι ίδιοι ομολογούν στο Βιβλίο Συμβάντων εκείνης της μέρας, δεν έκανε κάτι “παράνομο”, ήταν, όμως, στοχοποιημένος για την πολιτική του δράση.

Κατόπιν χωρίς λόγο τον έριξαν στο κρατητήριο, η ύπαρξη του οποίου “δεν είχε αποκαλυφθεί στις δύο προηγούμενες εκθέσεις πορίσματος”(!) της ΕΔΕ, όπως επισημαίνει ο Συνήγορος του Πολίτη. Το απέκρυπταν…

Οι μάρτυρες που περισυνέλλεξαν το παιδί μας πεταγμένο και αβοήθητο απέναντι από την Ασφάλεια, καταθέτουν ότι τον βρήκαν σε οικτρή κατάσταση και ο ίδιος τους περιέγραψε τα βασανιστήρια που υπέστη.

Οι μαρτυρίες αυτές συνάδουν με τις μαρτυρίες των τραυματιοφορέων που τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, με τα ευρήματα των ιατρικών εξετάσεων, τις καταθέσεις των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού, οι οποίοι περιγράφουν τη σωματική και ψυχολογική του κατάσταση.

Για όλα τα παραπάνω και ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΜΑΣ στην εισαγγελία Εφετών Λάρισας παραγγέλθηκαν νέες ανακριτικές πράξεις. Ακολούθησε Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών που είναι συντριπτικό εις βάρος τους. Και έτσι παραπέμφθηκαν για κακουργήματα στο Εφετείο οι έξι κατηγορούμενοι. 

Παράλληλα έχουν εκδοθεί τρία πορίσματα της Ανεξαρτήτου Αρχής του Συνηγόρου του Πολίτη που είναι καταπέλτης εις βάρος των κατηγορουμένων. 

Επίσης στις 17.4.2025 εκδόθηκε απόφαση του Γενικού Επιτελείου της Ελληνικής Αστυνομίας και όλοι οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν στο πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, με το ερώτημα της ποινής της απόταξης.

-Η απήχηση του βασανισμού του Βασίλειου Μάγγου, δημιούργησε ένα ρεύμα στήριξης στην υπόθεση και ταυτόχρονα αντίδρασης προς την αστυνομική βία.

-Προσερχόμαστε στο δικαστήριο της Καρδίτσας, με την πιθανότητα να μην έχουμε δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας, γιατί δεν υπέβαλλε μήνυση το παιδί μας! Έτσι ορίζει ο νόμος, αν και σύμφωνα με εκτιμήσεις νομικών, δεν είναι ακριβώς έτσι. 

 Όμως δεν είμαι νομικός. Εγώ αυτό που γνωρίζω είναι ότι υπάρχει ο νόμος, αλλά υπάρχει και το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Το παιδί μας είχε βρει δικηγόρο και είχε ξεκινήσει τη διαδικασία να υποβάλει μήνυση στους βασανιστές του. Ήδη στις 16.6.2020, νοσηλευόμενος σε δημόσιο νοσοκομείο, κατήγγειλε έγκαιρα την κακοποίηση και τον βασανισμό του. (Το βίντεο του απάνθρωπου ξυλοδαρμού του μπροστά στα δικαστήρια του Βόλου, έγινε πασίγνωστο την ίδια μέρα που τον χτύπησαν). Δεν ενδιαφέρθηκε όμως καμία αρμόδια κρατική αρχή. Ούτε ενδιαφέρθηκε την ημέρα που πέθανε το παιδί μας. Το ενδιαφέρον ξεκίνησε την επόμενη μέρα του θανάτου του, που δημοσιεύτηκε ξανά η καταγγελία του. Πολύ αργά όμως…

Εξάλλου η δεύτερη δημοσίευση της καταγγελίας του, όπως επισημαίνει και ο Συνήγορος του Πολίτη, δεν εισέφερε κάτι καινούριο σε σχέση με την πρώτη. 

Και εγώ δικαιούμαι να λέω (έστω και μεταφυσικά πια) ότι αν είχε ενδιαφερθεί ο εισαγγελέας στην πρώτη καταγγελία του παιδιού μας, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά και το παιδί μας μπορεί και να ζούσε σήμερα.

Λόγοι ανωτέρας βίας δεν επέτρεψαν στο παιδί μας (πως αλλιώς να χαρακτηρίσω τον θάνατό του;) να υποβάλλει τη μήνυση. 

Ό,τι όμως υπέστη το παιδί μας, το υπέστη από υπαιτιότητα αστυνομικών κρατικών υπαλλήλων. Μάλιστα επιχειρήθηκε και συγκάλυψη των ενεργειών τους, η οποία αποκαλύφθηκε.

Δεν κατανοώ την επιλεκτική ακαμψία του νόμου απέναντι σ εμάς τους γονείς. Ενώ εμείς είμαστε τα θύματα, μας τοποθετεί σ αυτή τη δεινή θέση και αυτόματα κατατάσσει σε ευνοϊκή θέση τους θύτες.

Πως είναι δυνατόν να μην έχουμε δικαίωμα παράστασης προς υπεράσπιση της κατηγορίας;

ΕΤΟΥΤΗ Η ΔΙΚΗ ΠΡΟΕΚΥΨΕ από τις δικές μας ενέργειες στην εισαγγελία Εφετών Λάρισας. Προέκυψε από την προσπάθεια και τον αγώνα που κάναμε εμείς οι γονείς του, με την αμέριστη στήριξη της κοινωνίας και του κινήματος.

ΖΗΤΑΜΕ να μας δοθεί το δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας, γιατί πιστεύουμε ότι έτσι θα εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις δίκαιης δίκης. 

8 χρόνια από τον θάνατο της Φώφης Μπουλούτα: Ένα σύμβολο αγώνα - η καθηγήτρια που απολύθηκε από το Κολλέγιο επειδή έκανε παρατήρηση στον γιο Σαμαρά

8 χρόνια από τον θάνατο της Φώφης Μπουλούτα: Ένα σύμβολο αγώνα - η καθηγήτρια που απολύθηκε από το Κολλέγιο επειδή έκανε παρατήρηση στον γιο Σαμαρά

Η Φώφη Μπουλούτα διακρίθηκε για το ήθος, τις αρχές της και την αγωνιστικότητά της

Στις 12 Νοέμβρη συμπληρώθηκαν 8 χρόνια που έφυγε από τη ζωή η καθηγήτρια Φώφη Μπουλούτα που έγινε γνωστή όταν απολύθηκε από το Κολλέγιο Αθηνών στο οποίο δίδασκε επί πάνω από 20 χρόνια, επειδή, σύμφωνα με καταγγελίες που ακολούθησαν, είχε πιάσει τον γιο του τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, να αντιγράφει. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ) για τον κλάδο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, η Φώφη Μπουλούτα ήταν ένα σύμβολο αγώνα στην πιο σκοτεινή περίοδο της ιστορίας του. Θα είναι πάντα η εκαπιδευτικός που απολύθηκε εκδικητικά 3 χρόνια πριν τη συνταξιοδότησή της με την αιτολογία «ανεπάρκεια των διδακτικών της καθηκόντων» (Να τι σημαίνει «αξιολόγηση!») από το σχολείο στο οποίο δίδαξε Φυσική επί 21 χρόνια. Απολύθηκε εκδικητικά επειδή είχε το θάρρος να θίξει το γόητρο της «αριστειας»

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ) τον Νοέμβρη του 2017

«Κάθε εποχή έχει τους δικούς της ήρωες. Για τον κλάδο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, η Φώφη Μπουλούτα ήταν ένα σύμβολο αγώνα στην πιο σκοτεινή περίοδο της ιστορίας του. Στην περίοδο που μια μικρή, παρασιτική επιχειρηματική ομάδα και οι πολιτικοί της συνοδοιπόροι επιστράτευσαν θεούς και δαίμονες για να μετατρέψουν το αγαθό της Παιδείας σε εμπόριο και τους εκπαιδευτικούς σε τρομοκρατημένους υπαλλήλους. Η Φώφη έδωσε μια μάχη που αποτελεί φάρο ελπίδας, έμπνευση και παράδειγμα για τον καθένα από εμάς.

Μια θαρραλέα, δυνατή φωνή σίγησε. Η αγωνίστρια, αγαπημένη συνάδελφος Ευφροσύνη (Φώφη) Μπουλούτα, γνωστή για τη μάχη που έδωσε μετά την εκδικητική της απόλυση από το καθεστώς Σαμαρά στο Κολλέγιο, έφυγε από τη ζωή.

Η Φώφη ήταν ένας γλυκύτατος άνθρωπος και εξαίρετη εκπαιδευτικός. Δίδαξε επί 21 χρόνια φυσικές επιστήμες στο Κολλέγιο Αθηνών, από όπου εκδιώχθηκε, επειδή είχε το «θράσος» να πράξει το λειτούργημά της και να κάνει παρατήρηση σε μαθητή του οποίου ο γονιός ήταν τόσο «ισχυρός», ώστε όχι μόνο να απαιτήσει να απολυθεί, αλλά να χρησιμοποιήσει την περίπτωσή της ως άλλοθι για να καταργήσει το νομοθετικό πλαίσιο για την ιδιωτική εκπαίδευση, αλλά και την ίδια τη Διεύθυνση Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας.

Η Φώφη δεν φοβήθηκε. Μπορεί ο αγώνας να ήταν άνισος, μπορεί το διορισμένο ΚΥΣΔΕ να επέτρεψε την απόλυσή της «ελλείψει αρκετών στοιχείων», μπορεί να επιστρατεύτηκε ένα πανίσχυρο και καλοπληρωμένο επιτελείο δικηγόρων με επικεφαλής τον Πανεπιστημιακό Γ. Λεβέντη για να τη στείλει σπίτι της και να τη φιμώσει, όμως δεν λύγισε ούτε δευτερόλεπτο. Έχοντας στο πλευρό της τη δικηγόρο Κάτια Λαϊνά και την Ομοσπονδία έδωσε μια δύσκολη και γενναία μάχη, κόντρα όχι σε ένα σχολείο, αλλά σε ένα ολόκληρο κατεστημένο. Ένα πολιτικό/επιχειρηματικό κατεστημένο που θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι είναι είλωτες, χωρίς φωνή, που πρέπει να σκύβουν το κεφάλι και να αποδέχονται τη μοίρα τους.

Η Φώφη μπορεί να απολύθηκε, το σκανδαλώδες της απόλυσής της όμως (που έκρυψαν καλά τα συστημικά ΜΜΕ για να προστατέψουν την τότε πολιτική εξουσία) έκανε το γύρο του διαδικτύου και αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής του κλάδου μας. Ο αγώνας που ξεκίνησε στα τέλη του 2013 είχε σκοτεινές στάσεις (την ψήφιση του εκτρώματος Αρβανιτόπουλου με τις ελεύθερες απολύσεις, για να φιμωθεί η κάθε Μπουλούτα στο μέλλον), όμως δικαιώθηκε τον Αύγουστο του 2016 με την ψήφιση του Ν. 4415/2016 (Νόμου Φίλη). Η Φώφη ήταν εκεί, στη Βουλή και μετά στα γραφεία μας, και πανηγύρισε μαζί μας, αν και πλέον ήταν διορισμένη αναπληρώτρια στο Δημόσιο. Όλοι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι σε μεγάλο βαθμό η νίκη αυτή οφείλεται στον αγώνα της, έναν αγώνα που ευτυχώς δεν πήγε χαμένος.»

Εκδικητική μανία

Ακόμα και μετά τον θάνατο της καθηγήτριας, ο πρώην πρωθυπουργός, Α. Σαμαράς δε δίστασε να ανασύρει το θέμα, εμφανιζόμενος αμετανόητος. To 2018 σε άρθρο του "The President" που υπογραφόταν από τον στενό συνεργάτη του πρώην πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά, αναφερόταν ότι η εκπαιδευτικός Φώφη Μπουλούτα απολύθηκε ορθώς από το Κολλέγιο Αθηνών, ότι όσα διαδίδονται περί εκδικητικής απόλυσής της είναι «αθλιότητες» και ότι η ίδια η εκπαιδευτικός (!) αποδέχτηκε ότι δεν αντιμετωπίστηκε μεροληπτικά.

Τη σκυτάλη πήρε ο ίδιος ο Αντ. Σαμαράς ο οποίος σε δήλωση του ανέφερε: «Από το 2013, ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ συνδικαλιστής Κουρουτός διασύρει τον ανήλικο, τότε, γιό μου, συνδέοντας την απομάκρυνση μιας καθηγήτριας του σχολείου του με τη δήθεν «σύλληψή» του να αντιγράφει. Ενώ στη συνέχεια, Συριζαϊκά ΜΜΕ αναλαμβάνουν να εξοντώσουν ηθικά ένα νέο παιδί για παράπτωμα που ποτέ δεν είχε διαπράξει. Πράγματι η Ελληνική Δικαιοσύνη με την απόφαση 1790/2015, που μάλιστα εκδόθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ, πιστοποίησε ότι οι κατηγορίες κατά του γιού μου ήταν αναληθείς και ότι η απομάκρυνση της καθηγήτριας δεν είχε καμία σχέση με τις συκοφαντίες αυτές». Ο πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ απέστειλε μάλιστα εξώδικο προς τον πρόεδρο της ΟΙΕΛΕ M. Κουρουτό, καθώς και προς τον εκδότη της εφημερίδας Documento K. Βαξεβάνη,

Κατόπιν  αυτών η ΟΙΕΛΕ πήρε θέση για την - εκλιπούσα - Φώφη Μπουλούτα,  στέλνοντας στον Υπουργό Παιδείας αίτημα με το οποίο ζητά να ανοίξει άμεσα ο φάκελος της εκπαιδευτικού που απολύθηκε λόγω...του υιού Σαμαρά.

Το ιστορικό της δικαίωσης8 χρόνια από τον θάνατο της Φώφης Μπουλούτα: Ένα σύμβολο αγώνα - η καθηγήτρια που απολύθηκε από το Κολλέγιο επειδή έκανε παρατήρηση στον γιο Σαμαρά

Ο μόνος δρόμος της οικογένειας Μπουλούτα και της ΟΙΕΛΕ μετά τον θάνατο της Φώφης ήταν η προσφυγή σε διοικητικά μέτρα για τη δικαίωση της μνήμης της και την αποκατάσταση της πραγματικότητας. Ακολούθησαν η αίτηση θεραπείας (συνημμένη) της οικογένειας Μπουλούτα των δύο προκλητικών αποφάσεων του ΚΥΣΔΕ το 2013 που, κατά παραβίαση της νομοθεσίας, αρνήθηκαν να εξετάσουν την καταχρηστικότητα της απόλυσης της Φώφης Μπουλούτα και το αίτημα της ΟΙΕΛΕ για το άνοιγμα του φακέλου της εκπαιδευτικού.

Να θυμίσουμε ότι το 2019 αφού εξετάστηκε εκ νέου ολόκληρος ο φάκελος της υπόθεσης, το Συμβούλιο (ΚΥΣΔΕ) ομόφωνα αποφάσισε τα ακόλουθα:

Ότι κακώς το ΚΥΣΔΕ το 2013 δεν εξέτασε την καταχρηστικότητας της καταγγελίας Μπουλούτα και δεν κατέληξε σε απόφαση, καθώς διέθετε όλα τα απαιτούμενα στοιχεία

Ότι κακώς εξαιρέθηκαν από την συνεδρίαση της 28/11/2013 τα μέλη της ΟΙΕΛΕ

Η απόφαση αυτή του ΚΥΣΔΕ αποτελεί μία ακόμη δικαίωση, έστω και μετά θάνατον, για την εκπαιδευτικό Φώφη Μπουλούτα που άδικα και εκδικητικά διώχθηκε από το σχολείο της.

Δραπανι-φόρος

https://drepani.gr/prosopa/8-xronia-apo-ton-thanato-tis-fofis-bouloyta-ena-symvolo-agona-i-kathigitria-pou-apolythike-apo-to-kollegio-epeidi-ekane-paratirisi