Από τις εκλογές προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα
ΟΛΜΕ ΑΔΕΔΥ
ΔΑΚΕ 80 – 3 (3) 80 -21
ΑΣΕ/ΠΑΜΕ 67 – 3 (2) 69 - 19
ΣΥΝΕΚ 60 – 2 (3) 59 – 16
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 56 – 2 (2) 55- 15
ΠΕΚ 26 – 1 (1) 26 - 7
ΚΙΝΗΣΗ ΕΛΕΥΘ. ΕΚΠ. 4 -0 4 - 1
ΑΓΩΝ. ΚΙΝΗΣΕΙΣ 2 – 0 2 - 0
ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ 1 - 0
Ο Γ. Καββαδίας έκανε την κεντρική εισήγηση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ και ο Δ. Χαρτζουλάκης των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ
Και οι δυο ομιλητές διωκόμενοι από τον διοικητικό μηχανισμό της εκπαίδευσης παρόλο που - όπως είναι γνωστό- δεν εκπροσωπούνται σε ενιαίο ψηφοδέλτιο στο Συνέδριο- έθεσαν στο επίκεντρο του συνεδρίου τα μεγάλα επίκαιρα ζητήματα της πολιτικής και της εκπαίδευσης. Από τα ζητήματα του ιμπεριαλισμού, του πολέμου και της Παλαιστίνης, την πολιτική της φτώχειας της ακριβείας και των ιδιωτικοποιήσεων μέχρι τα ζητήματα της εκπαίδευσης και το πογκρόμ διώξεων. Όπως ήταν αναμενόμενο, στάθηκαν ιδιαίτερα στη βιομηχανία διώξεων της ΔΔΕ Πειραιά και στη γραμμή υποχώρησης και συμβιβασμού της πλειοψηφίας (ΠΑΜΕ - ΣΥΝΕΚ - ΔΑΚΕ) στην ΕΛΜΕ, στις προσπάθειες ανάπτυξης του αγώνα για την ακύρωση τους.
Η Λη Σαράφη γράφει για τη Μάριον Πάσκοου
και τον Στέφανο Σαράφη.
«Αι αμερικανικαί στρατιωτικαί αρχαί έθεσαν εν προφυλακίσει μέχρι εκδόσεως αποφάσεως έναν Αμερικανό αεροπόρο, το αυτοκίνητο του οποίου ετραυμάτισε τον στρατηγό και βουλευτή Στέφανο Σαράφη».
Και τη δεύτερη μέρα του συνεδρίου, φάνηκε καθαρά ότι οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ) επιδιώκουν τον εκφυλισμό και την απαξίωση των διαδικασιών και επιχειρούν να οδηγήσουν ξανά τον κορυφαίο θεσμό του κλάδου στο φιάσκο του 20ου συνεδρίου.
Μέχρι τις 5:30 το απόγευμα απουσίαζαν ακόμη και τα μέλη του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου αυτών των παρατάξεων, όπως και οι σύνεδροι τους. Απέναντι στις άδειες πτέρυγες και την πολιτική της υπονόμευσης της ΟΛΜΕ και του κλάδου, οι σύνεδροι των Παρεμβάσεων με τις τοποθετήσεις τους άνοιξαν όλα τα καίρια ζητήματα και ανέπτυξαν τις θέσεις και τις προτάσεις του μάχιμου συνδικαλιστικού κινήματος. Το ΠΑΜΕ, σε ρόλο νέας "υπεύθυνης δύναμης" αν και από την πρώτη μέρα έχει καταγγείλει τις Παρεμβάσεις ως υπεύθυνες για την υπονόμευση του συνεδρίου, αποδεικνύεται εξαιρετικά φειδωλό στην κριτική του για τη δράση (αδράνεια) της ομοσπονδίας που ειδικά αυτή τη διετία λειτούργησε ανασταλτικά ναρκοθετώντας διαρκώς τις προσπάθειες αντίστασης που εκδηλώνονταν.
Ξεχωριστή και ελπιδοφόρα στιγμή του συνεδρίου υπήρξε η μαζική και ζωντανή παρέμβαση του Συντονιστικού Αναπληρωτών Εκπαιδευτικών που με τοποθετήσεις ανέπτυξαν τα ζητήματα της αδιοριστίας και των απαράδεκτων επαγγελματικών διακρίσεων που υφίστανται ο χώρος της ελαστικής εργασίας και των συμβάσεων και στην εκπαίδευση.
Όπως είχε προαποφασιστεί, οι σύνεδροι και τα μέλη των Παρεμβάσεων αποχώρησαν από την αίθουσα την στιγμή που δόθηκε ο λόγος στους αιρετούς του κυβερνητικού συνδικαλισμού και της συνθηκολόγησης με τους αντεργατικούς νόμους (Χατζηδάκη Γεωργιάδη). Κατήγγειλαν για μια ακόμη φορά και με αυτόν τον τρόπο τις κάλπικες εκλογές των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών και ανέδειξαν την αταλάντευτη σταση με την οποία πρέπει να σταθεί ο κλάδος και το σ. κίνημα απέναντι στους αντεργατικούς νόμους και τα μέτρα χειραγώγησης, εκφυλισμού και ελέγχου των συνδικάτων.
Με μια εμβληματική ομιλία, ο κατ επανάληψη διωκόμενος από τον ΔΔΕ Πειραιά, Γιώργος Καββαδίας ως εκπρόσωπος των Παρεμβάσεων έθεσε στο επίκεντρο του συνεδρίου τα μεγάλα επίκαιρα ζητήματα της πολιτικής και της εκπαίδευσης, ανατρέποντας το υποτονικό κλίμα που κυριαρχούσε στην αίθουσα μέχρι τότε.
Από τα ζητήματα του ιμπεριαλισμού, του πολέμου και της Παλαιστίνης, την πολιτική της φτώχειας της ακριβείας και των ιδιωτικοποιήσεων μέχρι τα ζητήματα της εκπαίδευσης και το πογκρόμ διώξεων, ο σύντροφος Καββαδίας με λόγο μεστό, ζωντανό και συναισθηματικό ανέπτυξε τις θέσεις και την προοπτική της αγωνιστικής γραμμής των Παρεμβάσεων. Όπως ήταν αναμενόμενο, στάθηκε ιδιαίτερα στη βιομηχανία διώξεων της ΔΔΕ Πειραιά και στα αναχώματα που έβαλε η πλειοψηφούσα παράταξη του ΠΑΜΕ στην ΕΛΜΕ, στις προσπάθειες ανάπτυξης του αγώνα για την ακύρωση τους.
Οι Παρεμβάσεις συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη, ώστε κόντρα στις επιδιώξεις των παρατάξεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού, το συνέδριο με δημοκρατικές διαδικασίες όπως προβλέπονται από το καταστατικό να προχωρήσει αύριο στη λήψη αποφάσεων και θέσεων, που θα συμβάλουν στην αγωνιστική ανασύνταξη και απάντηση του κλάδου.
Οι διορισμοί αυτοί είναι το τίμημα που πρέπει να πληρωθεί για να ξεδιπλώσει το υπουργείο Παιδείας με λιγότερες δυσκολίες τη νέα του κίνηση που ετοιμάζει καιρό τώρα
Όπως είναι γνωστό η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας προχωράει σε μετατροπή μεγάλου αριθμού θέσεων αναπληρωτών σε θέσεις μονίμων. Hδη έχουν συμφωνήσει τα συναρμόδια υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών, και απομένει να ανακοινωθεί ο αριθμός μέσα στην τρέχουσα εβδομάδα.
Ειδικότερα, οι 4.500 διορισμοί θα καλυφθούν από εκπαιδευτικούς με βάση τη μοριοδότησή τους όπως αποτυπώνεται στους πίνακες κατάταξης αναπληρωτών και μετά τους οριστικούς πίνακες για τους εκπαιδευτικούς Δευτεροβάθμιας γενικής εκπαίδευσης.
Ταυτόχρονα, η ηγεσία του υπ. Παιδείας θα προχωρήσει στη μετατροπή θέσεων αναπληρωτών σε μόνιμες. Οι πληροφορίες μιλάνε για τουλάχιστον άλλες 4.000 θέσεις. Μιλάμε για μετατροπή πιστώσεων (που προέρχονται κάθε χρόνο από εθνικούς πόρους) για προσλήψεις αναπληρωτών, σε πιστώσεις για διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών.
Αυτό σημαίνει ότι προχωρά σε μόνιμους διορισμούς 8.000, 9.000 ή και 10.000 εκπαιδευτικών, όπως τουλάχιστον εστιάζουν οι πληροφορίες από το ίδιο το εκπαιδευτικό επιτελείο.
Υπάρχει ερμηνεία για την κίνηση αυτή που παραξενεύει, πρώτον γιατί δεν είμαστε σε προεκλογική περίοδο και δεύτερον γιατί όλα έδειχναν (ακόμη και οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας) ότι οι μόνιμοι διορισμοί απλά θα καλύπτουν τον αριθμό όσων αποχωρούσαν για συνταξιοδότηση (για το 2024 λίγο περισσότεροι από 4.000);
Όπως είναι γνωστό μία θέση αναπληρωτή δεν κοστίζει στον κρατικό προϋπολογισμό όσο μία θέση μονίμου. Και αυτό γιατί περισσότερο από τους μισούς αναπληρωτές πληρώνονται για 9 ή 8 μήνες έναντι 12 μηνών των μονίμων. Όπως είναι επίσης γνωστό ότι χιλιάδες προσλήψεις αναπληρωτών γίνονται όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά από το ΕΣΠΑ που έχει συγκεκριμένες "προδιαγραφές".
Η εκπαιδευτική κοινότητα επισημαίνει ότι 7 ή 8 ή 9.000 μόνιμοι διορισμοί είναι, τηρουμένων των αναλογιών, μια θετική εξέλιξη, ωστόσο πρέπει να παίρνει υπόψη κανείς ότι τα 10 περίπου χρόνια μνημονιακής ερήμωσης στο επίπεδο των διορισμών αφενός δημιούργησαν τεράστια κενά στην εκπαίδευση αφετέρου "κατασκεύασαν" το αδιανόητο: Μια λίστα 150.000 υποψηφίων όπου προσλαμβάνονται τα τελευταία χρόνια 50 χιλιάδες από αυτούς ως αναπληρωτές, κοντολογίς σχεδόν το 1/3 των εκπαιδευτικών των σχολείων είναι ελαστικά εργαζόμενοι στον πιο ευαίσθητο χώρο του δημοσίου.
Δεν είναι λίγοι οι εκπαιδευτικοί που εκτιμούν ότι το υπουργείο Παιδείας θα προχωρήσει φέτος σε μεγάλες περικοπές τμημάτων (ο νέος Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Αττικής έχει αποδείξει με τη στάση του ότι είναι το κατάλληλο πρόσωπο για τέτοιου χαρακτήρα επιχειρήσεις) με την ευκαιρία της μείωσης του μαθητικού πληθυσμού. Ήδη έχουν γίνει τηλεδιασκέψεις με τους Διευθυντές Εκπαίδευσης για να βγάλουν από τη "μύγα ξίγκι" στη διαχείριση του προσωπικού και η ιστορία αυτή θα έχει συνέχεια μέχρι και το τέλος Αυγούστου.
Αλλά τα παραπάνω είναι λεπτομέρειες καθώς τα "βαριά χαρτιά" που έχει στην πίσω τσέπη ο υπουργός της Παιδείας είναι αλλού!
Παράλληλα όσοι διατηρούν μνήμες από την ιστορία της εκπαίδευσης και γνωρίζουν τις τακτικές των επιτελείων του υπουργείου Παιδείας αισθάνονται ότι οι επικείμενοι διορισμοί είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει του υπουργείο Παιδείας προκειμένου να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις στην επαναφορά του γραπτού ΑΣΕΠ καθώς όσοι διαθέτουν μεγάλη προϋπηρεσία θα μονιμοποιηθούν και δεν θα αντιδράσουν. Αν γυρίσει κανείς πίσω στο 1998 θα διαπιστώσει ότι κάτι παρόμοιο έκανε ο μακαρίτης Γεράσιμος Αρσένης με τους 30μηνιτες και τις παράλληλες λίστες, μόνο που ο τότε υπουργός Παιδείας το σκέφτηκε αφού πρώτα σημειώθηκαν μεγάλα επεισόδια σε όλα τα εξεταστικά κέντρα. Μήπως ο σημερινός το έμαθε από την τότε εμπειρία και το επιχειρήσει με αντίστροφη σειρά, όπως εύστοχα σημειώνει ο εκπαιδευτικός Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος;
Επίσης πολλοί υποστηρίζουν ότι η "γαλαντομία" του υπουργείου στους μόνιμους διορισμούς είναι το δεύτερο τίμημα που πρέπει να πληρώσει το υπουργείο Παιδείας για να "μαντρώσει" λιγότερα δύσκολα στα δίχτυα της ατομικής αξιολόγησης (με τον εκβιασμό τη μονιμοποίησης) τους νεοδιόριστους.
Ακούγοντας τον «απολογισμό» της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΟΛΜΕ και βλέποντας το κεντρικό πανό μου έρχονται στο νου οι στίχοι του ποιητή:
«Το θέμα είναι τώρα τί λες
Καλά φάγαμε καλά ήπιαμε
Καλά τη φέραμε τη ζωή μας ώς εδώ
Μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας
Το θέμα είναι τώρα τί λες.» (Μανόλης Αναγνωστάκης)
Σύμφωνα με τα πεπραγμένα και το πανό «είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα». Ούτε λέξη για τον πόλεμο. Την .ώρα που οι ενδοιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί έχουν προκαλέσει τον πόλεμο Ουκρανίας – Ρωσίας. Η Κυβέρνηση με τις ευλογίες ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ και της ακροδεξιάς, ακολουθώντας τη γραμμή της Ε.Ε. και στη λογική των σιδερένιων δημοσιονομικών πλεονασμάτων- ιδιαίτερα μετά το 2010- παγιώνει τη φτώχεια και διαλύει/ιδιωτικοποιεί κάθε δημόσιο κοινωνικό αγαθό, παράλληλα εντείνει τον αυταρχισμό και την πολεμική προετοιμασία. Η Ελλάδα με πλήρη ευθύνη της κυβέρνησης, αλλά και του μεγαλύτερου μέρους της αντιπολίτευσης, εμπλέκεται σε αυτούς, με τη χώρα να έχει μετατραπεί σε μια απέραντη βάση των ΗΠΑ, υπηρετώντας τα επιθετικά πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αυξάνοντας τα ήδη ιλιγγιώδη ποσά για στρατιωτικός εξοπλισμούς καταβυθίζοντας τις δαπάνες για υγεία, παιδεία, μισθούς κλπ. Και όχι μόνο αυτό. Με την ξεκάθαρη θέση της υπέρ του Ισραήλ και την ενεργή συμμετοχή της στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Μ. Ανατολή, είναι πλήρως συνένοχη στη συνεχιζόμενη σφαγή στη Γάζα.
Αλλά και μέσα σε αυτή την αίθουσα υπάρχουν δυνάμεις που στηρίζουν ή ανέχονται το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ. Εμείς δε σιωπούμε, αλλά βροντοφωνάζουμε:
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.
Ούτε μια λέξη από τη γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ για την πολιτική της ακρίβειας, της φτώχειας, της κοινωνικής εξαθλίωσης. Η κυβέρνηση ΝΔ κλιμακώνει τον “κοινωνικό πόλεμο”! Οι συνεχείς ανατιμήσεις εξανεμίζουν τους ήδη μειωμένους, κατά 40%, μισθούς των εργαζομένων. Απειλεί τη λαϊκή κατοικία με τους εκατοντάδες χιλιάδες πλειστηριασμούς και τις υπέρογκες αυξήσεις των ενοικίων. Ετοιμάζει νέα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης από το 2026! Όλα αυτά καταδεικνύουν τη βαθιά αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης που εξυπηρετεί τα κέρδη του κεφαλαίου. Η «ανάπτυξη» τους, η λεηλασία φύσης και ανθρώπων, σκορπά φτώχεια και θάνατο!
Το αποδεικνύει περίτρανα η πολιτική ιδιωτικοποίησης κάθε δημόσιου αγαθού με το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και την υποβάθμιση –διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων που έρχεται να σηματοδοτήσει την επιχείρηση ιδιωτικοποίησης και της εκπαίδευσης συνολικά.
Στο σχολείο ως εκπαιδευτικοί ποιο είναι το σοβαρότερο πρόβλημα της τελευταίας διετίας; Αναμφίβολα η αυτοαξιολόγηση/αξιολόγηση – χειραγώγηση – κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών και σχολείων. ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ στο πανό της ΟΛΜΕ.
Έχουμε απέναντί μας μια κυβέρνηση που όλο και περισσότερο κυβερνά με τον αυταρχισμό, που απαγορεύει στην πράξη τις απεργίες, παραβιάζει το Σύνταγμα, οξύνει τις διώξεις σε αγωνιζόμενους και προσπαθεί συστηματικά να συγκαλύψει τις ευθύνες της και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί.
Η εκπαιδευτική της πολιτική, βασισμένη στις κατευθύνσεις της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ, επιδιώκει να προσαρμόσει την εκπαίδευση στις ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Κρίσιμους κόμβους αποτελούν η εφαρμογή του ν. 4823/21 και της αξιολόγησης σχολείων και εκπαιδευτικών, η επέκταση της Τράπεζας Θεμάτων, η θεσμοθέτηση του Εθνικού Απολυτηρίου και της Ελεύθερης Επιλογής Σχολείου, καθώς και η σύνδεση της ΤΕΕ με την αγορά. Αλλά και η τηλεκπαίδευση για την οποία περηφανεύονται οι δυνάμεις της συστημικής Αριστεράς ότι έβαλαν πλάτη και το ψηφιακό σχολείο!
Συγκεκριμένα:
Η αξιολόγηση είναι το βασικό πολιτικό εργαλείο με το οποίο η κυβέρνηση επιδιώκει να κατηγοριοποιήσει τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς, να επιβάλει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς, να καταργήσει την όποια παιδαγωγική ελευθερία και στρατηγικά να οδηγήσει στη σύνδεση της αξιολόγησης με τη χρηματοδότηση των σχολείων.
Η «ελεύθερη επιλογή σχολείου» μπορεί να γίνει πράξη μόνο αν τα σχολεία χωριστούν σε «καλά» και «κακά» μέσα από την αξιολόγηση.
Η καθιέρωση του Εθνικού Απολυτηρίου και η γενίκευση της Τράπεζας Θεμάτων με εξετάσεις στις τρεις τάξεις του Λυκείου οι οποίες θα υπολογίζονται για το βαθμό του απολυτηρίου και την πρόσβαση στα ΑΕΙ, θα μετατρέψουν το σχολείο σε εξεταστικό κέντρο με στόχο την εκδίωξη των μαθητών από αυτό και τη στροφή τους στις δομές κατάρτισης
Το Εθνικό Απολυτήριο έρχεται από την εποχή του Αρσένη, με τις ίδιες επιδιώξεις από όλες τις κυβερνήσεις που εδώ και 20 χρόνια έχει μπλοκάρει το εκπαιδευτικό κίνημα.
Με τον πρόσφατο νόμο για την ΤΕΕ θα δημιουργηθούν μεγάλες δομές τεχνικής εκπαίδευσης ο βασικός μοχλός διοίκησης των οποίων θα αποτελείται απ’ τους εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα και δευτερευόντως από τον Δήμο. Θα είναι δηλαδή η αγορά και τα συμφέροντά της που θα αποτελέσουν τον βασικό πυλώνα κατευθύνσεων και αποφάσεων.
Η υποχρηματοδότση των σχολείων ακόμα και για στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων θα σηματοδοτήσει την επέλαση των ιδιωτών και χορηγών σε ακόμα μεγαλύτερη έκταση από σήμερα.
Την ίδια στιγμή οι εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση αλλάζουν ταχύτατα και προς το χειρότερο. Με όπλο την αξιολόγηση δεκάδες χιλιάδες νεοδιόριστοι βρίσκονται σε ομηρία, ενώ δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές καλούνται κάθε χρόνο να καλύψουν τα χιλιάδες κενά στα σχολεία, σε άθλιες συνθήκες που οδήγησαν μόνο φέτος 3000 από αυτούς στην παραίτηση. Σε όλους αυτούς τους συναδέλφους, αντί για μόνιμη και σταθερή εργασία, η κυβέρνηση υπόσχεται νέο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, ώστε να ισοπεδώσει πτυχία και προϋπηρεσία χρόνων. Οι εκπαιδευτικοί με μισθούς πείνας μετατρέπονται γοργά σε “πολυεργαλεία” κάλυψης όλων των αναγκών, της υπέρμετρης γραφειοκρατίας, στοχοποιημένοι ως υπεύθυνοι της διάλυσης του δημόσιου σχολείου, που θα λογοδοτούν αέναα, με υποταγή στον διοικητικό μηχανισμό των managers χωρίς ίχνος παιδαγωγικής ελευθερίας και δημοκρατίας στα σχολεία. Και στο βάθος όλων αυτών βρίσκεται η «αυτονομία» της σχολικής μονάδας με πέρασμα των εργασιακών των εκπαιδευτικών στους Δήμους. Αναφερόμενοι στους σ. αναπληρωτές, ας μη μας διαφεύγει ότι η ΔΑΚΕ με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ΕΛΜΕ Λασιθίου λειτουργεί ως μηχανισμός καταπάτησης των δικαιωμάτων των αναπληρωτών.
ΩΡΑ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ –ΩΡΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
Στους μεγάλους αγώνες του κλάδου την προηγούμενη διετία δεν έχουν όλοι την ίδια συμμετοχή, ούτε την ίδια ευθύνη για την αναντίστοιχη με τις περιστάσεις παρουσία της ΟΛΜΕ. Η «Ιερή Συμμαχία» ΔΑΚΕ -ΣΥΝΕΚ –ΠΕΚ, είτε ήταν συστηματικά απούσα, είτε υπονόμευσε τις κινητοποιήσεις του κλάδου.
Μαζί σταμάτησαν την απεργία αποχή από την αυταξιολόγηση και αρνήθηκαν την επαναπροκήρυξη της, όταν κρίθηκε παράνομη. Αρνήθηκαν τη συνέχιση της από τα πρωτοβάθμια σωματεία, ενώ επιδόθηκαν στην ίδια με το ΥΠΑΙΘΑ εκστρατεία τρομοκράτησης των συναδέλφων. Δύο χρόνια μετά τελικά , μαζί με το ΠΑΜΕ έφτασαν στην τακτική των ενιαίων κειμένων αποδοχής της ¨καλής αξιολόγησης” στα χνάρια της αξιολόγησης Γαβρόγλου (20ο Συνέδριο ΟΛΜΕ), επιδιώκοντας να κλείσουν τον αγώνα και να σπείρουν την απογοήτευση. Την απεργία –αποχή για τους μέντορες και τους ενδοσχολικούς συντονιστές αποφάσισαν να την κηρύξουν με καθυστέρηση ενός έτους.
Όταν η απεργία –αποχή από την ατομική αξιολόγηση βγήκε παράνομη, συμφώνησαν στην επαναπροκήρυξη της από την ομοσπονδία, κάτω από την πίεση των μαχόμενων εκπαιδευτικών, καθυστερώντας, όμως, την υλοποίησή της. Την ίδια στιγμή που συνδικαλιστικά τους στελέχη φοράνε “το κοστούμι” του αξιολογητή, παίζοντας το παιχνίδι της κυβέρνησης.
Δεν οργάνωσαν πανελλαδικές κινητοποιήσεις ούτε καν για τα οξυμένα προβλήματα σχολείων και εκπαιδευτικών (μείωση μαθητών στα τμήματα, κενά, αναπληρωτές, μονιμοποίηση νεοδιόριστων, κτηριακά, κ.ά.). ‘Όχι μόνο δεν οργάνωσαν κινητοποιήσεις για το μπαράζ διώξεων στην εκπαίδευση και την αντιδημοκρατική εκτροπή των δικαστικών προσφυγών, αλλά και δεν είναι λίγες φορές που εμπόδισαν ακόμα και ψηφίσματα αλληλεγγύης σε διωκόμενους συναδέλφους.
Διώξεις εκπαιδευτικών
Η εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης με το δίπολο διώξεις και «αξιολόγηση» θέλει τους εκπαιδευτικούς άβουλους και μοιραίους.
Οι διώξεις είναι η συνέχεια των αντιδραστικών - απεργοκτόνων νόμων των προηγούμενων κυβερνήσεων και της σημερινής θέτοντας όλο και μεγαλύτερα εμπόδια στην κήρυξη απεργίας, στη διοργάνωση συγκέντρωσης, στην πραγματοποίηση κινητοποίησης.
Η άγρια επίθεση που εξαπολύεται δεν αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση. Πραγματικός στόχος είναι να παταχθεί κάθε μορφή λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης, όπου κι αν εκδηλωθεί, πριν εκδηλωθεί.
Βιομηχανία διώξεων ΔΙΔΕ Πειραιά
Συγκεκριμένα υπάρχουν:
4 διώξεις (πειθαρχικές και ποινικές) για συμμετοχή στην κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Πειραιά (με στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ) ενάντια στις εξετάσεις PISA. (Καββαδίας, Γ., Καλούσης Α., Μητρόπουλος Δ., Σακιώτη Ν.)
2 ποινικές και πειθαρχικές διώξεις εκπαιδευτικών για «ανάρμοστη συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας», λόγω συμμετοχής σε κινητοποίηση στην επέτειο της δολοφονίας του 15χρονου Γρηγορόπουλου, με βάση τις (χουντικής έμπνευσης) απαγορεύσεις στην πανδημία. (Γκέρτσος Ζ., Χουντής Π.)
3 ποινικές διώξεις εκπαιδευτικών (Καλούσης Α., Πατίδης Η., Χουντής Π.) για την κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Πειραιά ενάντια στη φιέστα-φιάσκο του ΔΔΕ Πειραιά υπέρ των ιδιωτικών σχολείων και για κινητοποιήσεις του Σωματείου στα γραφεία της ΔΔΕ Πειραιά. Σε αυτή την μήνυση που έγινε από τον ΔΔΕ Πειραιά διωκόμενος είναι επίσης ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά που συμμετείχε και συμπαραστάθηκε στην κινητοποίηση.
2 πειθαρχικές διώξεις (παραπομπή από την ΔΔΕ Πειραιά στο Πειθαρχικό) για «κακόβουλη κριτική της προϊστάμενης αρχής», με αφορμή δημόσια(!) κριτική στις πολιτικές του Υπουργείου. (Καββαδίας Γ., Χατζηανδρέου Ν. (ανάρτηση σε κλειστή ομάδα ΜΚΔ)
1 ΕΔΕ για διατύπωση άποψης – άρθρο σε εκπαιδευτικό site (19-2-2024) (Καββαδίας Γ.)
Η ΕΔΕ και η κλήση για κατάθεση της σ. Χρύσας Χοτζόγλου, και του σ. αναπληρωτή Δημήτρη Χαρτζουλάκη, μέλους του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά, κατέληξε στην απαγγελία βαριών κατηγοριών και στην παραπομπή τους στο Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο Περιφερειακής Διεύθυνσης Αττικής, με αφορμή παρέμβαση που πραγματοποίησαν στο 8ο ΓΕΛ Πειραιά ενάντια στην αξιολόγηση. Οι κατηγορίες είναι: «αναξιοπρεπής συμπεριφορά υπαλλήλου εντός/εκτός υπηρεσίας», «παράβαση υπαλληλικού καθήκοντος», και «παράβαση καθήκοντος κατά τον ποινικό κώδικα».
Nέα δίωξη – ΕΔΕ για τον σ. Σωτήρη Φραγκολιά από το Γυμνάσιο στο Αγκίστρι.
Συνολικά διώκονται 11 εκπαιδευτικοί, οι 9 από τους οποίους ανήκουν στην ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ. Πολλοί από αυτούς είναι πολύ-διωκόμενοι!
Η στάση των σωματείων Αθλιότητα γραφειοκρατών ΟΛΜΕ
Η γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ αρνήθηκε να παραχωρήσει την αίθουσα για να πραγματοποιηθεί η σύσκεψη των ΕΛΜΕ (8) και ΣΕΠΕ (10). Με την αιτιολογία ότι η αίθουσα δεν παραχωρείται «για δραστηριότητες που έρχονται σε αντίθεση με την πολιτική που χαράζει το ΔΣ της ΟΛΜΕ». Η αλήθεια είναι ότι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία όχι μόνο δεν υπερασπίζεται τα μέλη της που διώκονται, αλλά σιωπά και συναινεί με την κυβερνητική πολιτική των διώξεων. Αρκεί μόνο να πούμε ότι για την ημέρα δράσης – Παρασκευή 2/2/2024 ενάντια στις διώξεις και τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα η γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ σημείωσε μια απουσία ντροπής σιωπώντας εκκωφαντικά! Αναφερόμαστε πάντα στην πλειοψηφία, τη γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ στην οποία δεν μπορούμε να «χαρίσουμε» τις δυο ανακοινώσεις – ψηφίσματα από τη ΓΣ των προέδρων.
Λευκή σημαία η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά και το ΠΑΜΕ!
Μέχρι 4/12/2023 που έγινε η συγκέντρωση στην Εισαγγελία Πειραιά η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΛΜΕ έχει να επιδείξει κάποιες ανακοινώσεις και «δράσεις» για τις διώξεις. Από τότε μέχρι την πρόσφατη συγκέντρωση την Παρασκευή 21/6 στη ΔΙΔΕ Πειραιά, έλαμψε δια της απουσίας της και αρνήθηκε μια σειρά κινητοποιήσεων. Μόνο τα απολύτως απαραίτητα και κατόπιν πιέσεων.
Ας απαντήσει η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΛΜΕ τι έχει κάνει για τις διώξεις για την κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Πειραιά ενάντια στη φιέστα-φιάσκο του ΔΔΕ Πειραιά υπέρ των ιδιωτικών σχολείων και για κινητοποιήσεις του Σωματείου στα γραφεία της ΔΔΕ Πειραιά) ; Απολύτως τίποτα. Ούτε ανακοίνωση δεν έχει εκδώσει.
Να θυμίσουμε ότι σε δελτίο τύπου της ντροπής για τη συνάντηση της ΕΛΜΕ με τον ΔΙΔΕ Πειραιά δεν αναφέρεται έστω και μια … συλλαβή για το θέμα των διώξεων! Αντίθετα η πλειοψηφία της ΕΛΜΕ Πειραιά παρουσιάζει τις θετικές απαντήσεις του ΔΙΔΕ Πειραιά σε οκτώ από τα εννιά θέματα. Μέχρι που ο ΔΔΕ προστατεύει τους εκπαιδευτικούς από τα περιστατικά διοικητικής αυθαιρεσίας! (https://elmepeiraia.oo.gd/w1/?p=1207).
Ναι η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά «σφυρίζει αδιάφορα» για αυτό και έχει απορρίψει στο ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά μια σειρά από προτάσεις για κινητοποιήσεις και κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στις διώξεις. Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας της Παρασκευής 2/2 στο Σύνταγμα ενάντια στις διώξεις εκπαιδευτικών στο πλαίσιο της «Ημέρας Δράσης» από 18 εκπαιδευτικά σωματεία (ΕΛΜΕ – ΣΕΠΕ) ξεγύμνωσε την πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά που όχι μόνο αρνήθηκε τη συμμετοχή, αλλά απέρριψε και την πρόταση για διευκολυντική στάση, βάζοντας τρικλοποδιά ακόμα και στη συμμετοχή των διωκόμενων!
Όχι μόνο αρνήθηκε τη συμμετοχή στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά στις 21 Μάρτη, αλλά πρότεινε και … λύσαξε να βγει απόφαση με Γ΄ΕΛΜΕ Αθήνας για «κινητοποίηση» στο ΥΠΑΙΘΑ μια μέρα πριν, δηλαδή στις 20 Μάρτη. Αλλά δεν τους βγήκε!
Εκκωφαντική σιωπή για τη σκευωρία της PISA στον Πειραιά. Και ακόμα χειρότερα σφυρίζει αδιάφορα για το γεγονός ότι την κατάπτυστη έκθεση προκαταρκτικής εξέτασης για τη συγκεκριμένη παρέμβαση που διεξήγαγε το γνωστό -καθόλου τυχαίο- στέλεχος της ΝΔ και της ΔΑΚΕ Πειραιά. Αρνήθηκε να καλέσει, ακόμα και για εξηγήσεις, μέλη της ΕΛΜΕ που εμπλέκονται με ψευδομαρτυρίες στη συγκεκριμένη σκευωρία. Ανέχεται και καλύπτει η πλειοψηφία του ΔΣ τους σκευωρούς. Αυτή είναι η αλήθεια!
Και ψεύδεται… και ροκανίζει συνειδήσεις…
Σε αυτή την κατεύθυνση έχει σπείρει ψευδαισθήσεις ροκανίζοντας συνειδήσεις και αποπροσανατολίζοντας τους εκπαιδευτικούς του Πειραιά γράφοντας σε παλαιότερη ανακοίνωση ότι η συνάντηση με την τότε υφυπουργό Παιδείας Δ. Μιχαηλίδου στις 27.09.2023 «είχε σαν αποτέλεσμα να παρθούν πίσω διώξεις» και ακόμα «για το σταμάτημα της πλειοψηφίας των διώξεων (στην ουσία για όλες τις διώξεις, πλην αυτών που αφορούν την κινητοποίηση για τις εξετάσεις PISA).» Επίσης το γεγονός ότι, όπως γράφεται στην ανακοίνωση «Ο ΔΙΔΕ Πειραιά κατέθεσε στις 22/12/2023 στην Εισαγγελία ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της ποινικής διαδικασίας-δίωξης (μηνύσεις) που είχε υποβάλει, με ανυπόστατα στοιχεία και συκοφαντίες, ενάντια στον Πρόεδρο της ΕΛΜΕ Πειραιά, σε μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και σε πρώην μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ μας.» Όχι μόνο δε συνιστά σταμάτημα της δίωξης, αλλά «αγιογραφεί» τον ΔΙΔΕ, όπως συμβαίνει με τα δελτία τύπου της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά που λειτουργούν ως πλυντήριο ξεπλύματος του αυταρχισμού και της τρομοκρατίας. (https://elmepeiraia.oo.gd/w1/?p=765)
Δεν υπάρχει διαδικασία παγώματος των διώξεων. Ούτε οι αγώνες με ή χωρίς εισαγωγικά έχουν μέχρι τώρα αποτέλεσμα την αρχειοθέτησή τους Αυτή είναι η πραγματικότητα που «αγνοεί» η πλειοψηφία της ΕΛΜΕ Πειραιά. Για αυτό και το πειθαρχικό αποδίδει τους φακέλους κανονικά στους διωκόμενους που τους έχουν ζητήσει. Όλα τα άλλα είναι ψέματα της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΛΜΕ για να στοιχειοθέτησει πλασματικές νίκες.
Η διαμεσολάβηση και η συνδιαλλαγή δεν είναι νίκη του κινήματος. Είναι ομηρία!
Το ΠΑΜΕ υποβαθμίζει πανελλαδικά το ζήτημα των διώξεων κλείνοντας τα μάτια ή και εξωραϊζοντας την αυταρχική πραγματικότητα του σχολείου και τον αυταρχικό ρόλο του διοικητικού μηχανισμού της εκπαίδευσης. Εξωραϊζει τον αυταρχισμό και την τρομοκρατία ενάντια στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση. Άλλωστε συνολικά οι συντηρητικές μετατοπίσεις στο πολιτικό επίπεδο οδηγούν και στη μετατόπιση του κομματικού φορέα, του ΚΚΕ, στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΣΥΡΙΖΟΠΟΙΗΣΗ δεν έχει πάτο!
Να θυμίσουμε ακόμα ότι το ΠΑΜΕ στην ΟΛΜΕ συμφώνησε στη συγκρότηση του προεδρείου με τη ΔΑΚΕ και τις ΣΥΝΕΚ, δίνοντάς τους την ανοχή του. Δεν καταθέτει πρόταση κλαδικού και πανεκπαιδευτικού αγώνα στις ΓΣ. Απέρριψε και δεν συνέβαλε στην ενοποίηση και ανώτερη αγωνιστική απεργιακή συσπείρωση όλων των αγωνιζόμενων κλάδων σε υγεία, εκπαίδευση, αγρότες. Ακόμα και στις μεγάλες κινητοποιήσεις των φοιτητών και των μαθητών ενάντια στο άρθρο 16 και την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, αρκέστηκε στις στάσεις εργασίας συμπαράστασης, αντί για πανεκπαιδευτική απεργιακή απάντηση και πανεργατική κινητοποίηση συνολικής εναντίωσης στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών, την ακρίβεια, την καθήλωση των μισθών και την εμπλοκή της χώρας τους πολέμους, Στη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση εμφανίστηκε με 4 γραμμές (Α/Α από ομοσπονδίες κι όχι από πρωτοβάθμια σωματεία, ενιαία κείμενα για αυτοαξιολόγηση, Α/Α από ΑΔΕΔΥ, Α/Α πρωτοβάθμιων με ευθύνη ΟΛΜΕ) στο όνομα μάλιστα της ενότητας, ενώ ξέρει ποιες είναι οι πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις σε αυτά τα όργανα και τι επιδιώκουν. Στα λόγια είναι με την απεργία-αποχή, ισχυρή μορφή του αγώνα μας, αλλά καθυστέρησε χαρακτηριστικά να εμπλακεί στην προκήρυξη της Α/Α από τα πρωτοβάθμια σωματεία και δεν συμμετέχει στο συντονισμό των ΕΛΜΕ ΣΕΠΕ που έχουν αναδειχτεί στη ψυχή του αγώνα του κλάδου, ενώ καλεί σε άλλο συντονισμό. Η στάση αυτή έχει στην αφετηρία της την εκτίμηση ότι οι αγώνες δεν μπορούν να ανατρέψουν την κυρίαρχη πολιτική. Βλέπει ένα σωματείο που θα αρκείται σε κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, ώστε να αποκομίζει τα όποια κομματικά -εκλογικά οφέλη, χωρίς σύγκρουση για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής
Από όσα αναφέραμε για την αξιολόγηση και τις διώξεις βγαίνει ένα συμπέρασμα: Το συντεταγμένο σκύψιμο του κεφαλιού που μας ζητούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ σιγοντάροντας την «Ιερή Συμμαχία» (ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ – ΠΕΚ) όχι μόνο δε συνιστά αγωνιστική στάση, αλλά είναι ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ.
Να αλλάξουμε ριζικά το τοπίο στην ΟΛΜΕ!
Ως Αγωνιστικές Παρεμβάσεις- Συσπειρώσεις- Κινήσεις η τοποθέτηση και η στάση μας είναι σαφέστατη: η πολιτική του ΟΟΣΑ και τη ΕΕ που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια αλλάζει το DNA και διαλύει το δημόσιο σχολείο, γι’ αυτό και πρέπει να ανατραπεί. Γι’ αυτό και υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε τη γραμμή του ανυποχώρητου μαζικού αγώνα μέσα από τα σωματεία μας. Την απεργία –αποχή κόντρα και ενάντια στις δικαστικές προσφυγές και την τρομοκρατία από τις ομοσπονδίες και τα πρωτοβάθμια σωματεία. Τον ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟ απεργιακό αγώνα για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Για να διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας του σχολείου και της εκπαίδευσης. Για να σπάσει η πολιτική της λιτότητας και να δοθούν πραγματικές αυξήσεις. Την απαραίτητη για την εποχή μας, τέλος, ενεργητική συμμετοχή των σωματείων της εκπαίδευσης στη συγκρότηση του απαραίτητου για την εποχή μας αντιπολεμικού κινήματος.
Στο 21ο συνέδριο η ομοσπονδία πρέπει να αλλάξει πορεία! Η κυριαρχία του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού που θέλει σωματεία άνευρα και μακρύ χέρι της διοίκησης πρέπει να ανατραπεί και η ομοσπονδία να αποκτήσει το χαρακτήρα που απαιτεί η εποχή. Η στήριξη των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων είναι στήριξη ενός χώρου που έχει πρωτοστατήσει σε όλους τους μεγάλους αγώνες εδώ και 36 χρόνια στην εκπαίδευση. Είναι πάνω από όλα στήριξη στη γραμμή του μαζικού ασυμβίβαστου αγώνα ενάντια στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, κόντρα στον αυταρχισμό και την καταστολή, την κλιμάκωση, τον συντονισμό και την ενοποίηση των κινητοποιήσεων λαού και νεολαίας σε ένα κίνημα ανατροπής. Αγώνες που δεν θα σπάνε μόνο την βιτρίνα της κυβερνητικής παντοδυναμίας, αλλά θα δίνουν ώθηση για μπορεί να επιβάλουν ρωγμές και κατακτήσεις, να ανοίξει δρόμους ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής. Αυτό το σχέδιο προβάλλαμε αυτά τα χρόνια, αυτό το σχέδιο περπατήσαμε.
Με πεποίθηση ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα και από κανέναν! Δεν αποδεχθήκαμε τις λογικές του «μάταιου αγώνα», των «σωφρόνων» αρχών που μας καλούσαν να συνδιαχειριστούμε την πολιτική τους.
Καμία εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους! Να κλείσουν όλες οι βάσεις! Έξω από ΝΑΤΟ – ΕΕ! Παλεύουμε για τη συγκρότηση αντιπολεμικού – αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Σταθερό μέτωπο αγώνα ενάντια στον ρατσισμό, τον εθνικισμό, την ακροδεξιά και το φασισμό!
Για αυτό διεκδικούμε:
Να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας! Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού!
Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα, τη διαδήλωση και την απεργία! Υπερασπίζουμε τα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα! Δεν συναινούμε – δεν εφαρμόζουμε καμία πτυχή του αντεργατικού εκτρώματος «Χατζηδάκη»! (ΓΕΜΗΣΟΕ, ηλεκτρονικές κάλπες – ΓΣ κλπ)!
Γενναία χρηματοδότηση της Παιδείας και της Υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό– όχι στην πολιτική των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων!
Φραγμός στις δαπάνες για πολεμικούς εξοπλισμούς! Δημόσια Δωρεάν Υγεία για όλους!
Μαζικοί διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών με βάση την προϋπηρεσία και το πτυχίο– καμιά απόλυση αναπληρωτή! Όχι στο προσοντολόγιο «Γαβρόγλου» και νέο ΑΣΕΠ. Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους. Πλήρη δικαιώματα στους αναπληρωτές!
Όχι στην αξιολόγηση – αυτοαξιολόγηση, την «αυτονομία» σχολικής μονάδας, την Τράπεζα Θεμάτων, την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής! Να ανατραπεί το σύνολο της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής! Άμεση μονιμοποίηση των νεοδιόριστων.
Ενιαίο δημόσιο, δωρεάν 12χρονο σχολείο για ΟΛΟΥΣ!
Να επανέλθει τώρα το ωράριο των εκπαιδευτικών στα επίπεδα προ του 2013!
Να καταργηθούν τώρα όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι (Κατρούγκαλος, Βρούτσηςκλπ)! Αγώνας για Κοινωνική Ασφάλιση για όλους! Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας!!
Κάτω η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – κεφαλαίου!
Το 21ο συνέδριο να αποφασίσει τη συνέχιση του αγώνα με ΓΣ των ΕΛΜΕ και ΓΣ προέδρων με την έναρξη της χρονιάς και πρόταση για παρατεταμένο αγώνα διαρκείας (ενημερώσεις, εκδηλώσεις, αποκλεισμούς, συγκεντρώσεις, επαναλαμβανόμενες απεργίες) που η εξέλιξή του θα καθορίζεται από ΓΣ.
Αξιοποιούμε τη μεγάλη αγωνιστική εμπειρία του κλάδου και κάνουμε τα σχολεία ζωντανά κύτταρα αγώνα, ανοιχτά στις κοινωνία, τους αγώνες και τις αγωνίες της.
Αξιοποιούμε το ταμείο της ΟΛΜΕ για τη συγκρότηση απεργιακού ταμείου και την ενίσχυση των ΕΛΜΕ για την αγωνιστική κινητοποίησή τους.
Για τις ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΣΥΠΕΙΡΩΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ
Γιώργος Κ. Καββαδίας
https://drepani.gr/ekpaideusi/item/24969-eisigisi-ton-paremvaseon-sto-21o-synedrio-tis-olme
Όπως
σημειώνει η ΕΛΜΕ Αχαϊας οι δύο
Διευθυντές καλούνται να απολογηθούν
και αντιμετωπίζουν
το ενδεχόμενο της καθαίρεσης επειδή
- συμμετέχοντες στη απεργία/αποχή- δεν προχώρησαν
σε αξιολόγηση καθηγητών.
Ο
στόχος ξεκάθαρος: Να παρεμποδιστεί η
συνδικαλιστική δράση και εκβιαστικά
οι εκπαιδευτικοί να συρθούν στην
αντιδραστική αξιολόγηση- κατηγοριοποίηση
σχολείων και εκπαιδευτικών που οδηγεί
στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση
του δωρεάν δημόσιου σχολείου.
Η ανακοίνωση
A΄ ΕΛΜΕ ΑΧΑΪΑΣ: “Διευθυντές σχολείων στην Πάτρα απειλούνται με καθαίρεση επειδή συμμετείχαν στην Απεργία-Αποχή και δεν αξιολόγησαν”
Με
έγγραφο της ΔΔΕ Αχαΐας, καλούνται να
παραστούν ενώπιον του Τοπικού
Συμβουλίου επιλογής Διευθυντών την
Τρίτη 9 Ιουλίου 2024, ο συνάδελφος Ντάφλος
Γιώργος, Δ/ντής του 19ου Γυμνασίου και
η συναδέλφισσα Καζάκου Μαρία, Δ/ντρια
του ΕΝΕΕΓΥΛ Πάτρας με θέμα: «Εκτέλεση
υπηρεσιακού καθήκοντος στο πλαίσιο της
αξιολόγησης του έργου δόκιμων
εκπαιδευτικών»
Προφανώς
οι δύο συνάδελφοι Διευθυντές καλούνται
να απολογηθούν και αντιμετωπίζουν
το ενδεχόμενο της καθαίρεσης επειδή-
συμμετέχοντες στη απεργία/αποχή του
κλάδου-δεν προχώρησαν σε αξιολόγηση
καθηγητών.
Ο στόχος ξεκάθαρος: Να
παρεμποδιστεί η συνδικαλιστική δράση
και εκβιαστικά οι εκπαιδευτικοί να
συρθούν στην αντιδραστική αξιολόγηση-
κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών
που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση και
εμπορευματοποίηση του δωρεάν δημόσιου
σχολείου.
Το
υπουργείο γνωρίζει πολύ καλά ότι η
συμμετοχή στην απεργία είναι συνταγματικό
δικαίωμα των εργαζομένων και
θα πρέπει να διασφαλίζεται. Αντί αυτού,
με το νόμο 4823 συνέδεσε τη μονιμοποίηση
των δοκίμων εκπαιδευτικών με την
αξιολόγηση, αν και ρητά αναφέρεται
στο Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα ότι οι
δόκιμοι Δημόσιοι Υπάλληλοι αυτόματα
μονιμοποιούνται στη διετία.
Εντύπωση όμως προκαλεί το γεγονός ότι:
Οι
δύο συγκεκριμένοι Διευθυντές είναι οι
μόνοι από την Αχαΐα και από όλη την χώρα
που απειλούνται με καθαίρεση.
Δεν
γνωρίζει η Δ/ντρια Δ.Ε. Αχαΐας πως η
νόμιμη συνδικαλιστική δράση ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να
εμποδίζεται;
Όπως
τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση της
ΟΛΜΕ, τα Διοικητικά όργανα, τα οποία
τυχόν ήθελαν επιχειρήσουν να επιβάλλουν
τις προβλεπόμενες από το άρθρο 56 του
ν.4823/2021 συνέπειες, εις βάρος απεργών
υπαλλήλων, υπέχουν πειθαρχικές και
ποινικές ευθύνες, ιδίως δε για
παράβαση καθήκοντος, αφού κατά την
άσκηση των καθηκόντων τους επιχειρούν
να εμποδίσουν την άσκηση ενός νομίμου
δικαιώματος και την ίδια στιγμή,
παραβιάζουν τις, από το άρθρο 22 του
Συντάγματος
και από το άρθρο 23 παρ.1
σε συνδυασμό προς το άρθρο 14 παρ.2 του
ν.1264/1982 απορρέουσες υποχρεώσεις τους.
Καλούμε τη Δ/ντρια και τα υπόλοιπα μέλη του συμβουλίου επιλογής να εγκαταλείψουν κάθε σκέψη δίωξης ή καθαίρεσης των συναδέλφων και να προστατεύσουν το δικαίωμα στην απεργία και το ήρεμο κλίμα στα σχολεία.
