Παρασκευή 11 Μαΐου 2018

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΔΕ: Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) πέρασε οριστικά τον Ρουβίκωνα. Τάσσεται απροκάλυπτα υπέρ της εφαρμογής της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού. Ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για να περάσει και να εφαρμοστεί το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης για την αξιολόγηση και  τις δομές  πειθάρχησης.
Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ την Τρίτη 8 του Μάη αυτή η πλειοψηφία σφράγισε τις πραξικοπηματικές ενέργειες που έκανε στη ΓΣ των προέδρων στις 28 Απρίλη.
Αυτή η ΓΣ προέδρων πήρε απόφαση με συντριπτική πλειοψηφία για την απόσυρση του σχεδίου νόμου της κυβέρνησης για τις δομές και την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και με πλειοψηφία 56% περίπου αποφάσισε την αποχή των εκπαιδευτικών από κάθε διαδικασία αξιολόγησης.
Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για την αποχή των εκπαιδευτικών απ’ τις διαδικασίες αξιολόγησης δεν έγινε αποδεκτό πραξικοπηματικά απ’ την συγκεκριμένη πλειοψηφία επειδή δεν συγκεντρώνει τα 2/3 των ψήφων των ΕΛΜΕ (66,7%) που χρειάζεται για απεργία.
Το Γενάρη του 2014 το ΔΣ της ΟΛΜΕ πήρε απόφαση για αποχή του κλάδου απ’ τις διαδικασίες αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Ήταν αντικαταστατική εκείνη η απόφαση;  Κανένας δεν είχε τολμήσει να την αμφισβητήσει. Και όμως τώρα την έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Επικαλέστηκαν ξεδιάντροπα (ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ) ότι οι συνθήκες το 2014 ήταν διαφορετικές και επέβαλαν εκείνη την απόφαση. Δηλαδή η αξιολόγηση του Αρβανιτόπουλου ήταν «κακή» ενώ τώρα η αξιολόγηση της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι «καλή».
Επίσης επικαλέστηκαν (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) ότι ο κλάδος έχει απόφαση υπέρ της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας απ’ το 8ο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε το 1997. Τόσο κοντά!!!!!
Τι κι αν υπάρχουν αποφάσεις απ’ τα συνέδρια του 2011 (15ο) και του 2013 (16ο) που τοποθετήθηκαν ξεκάθαρα ενάντια στην αξιολόγηση του σχολείου και των εκπαιδευτικών. Αυτές οι αποφάσεις δεν υπάρχουν για την συγκεκριμένη πλειοψηφία !!!! Αυτές τις αποφάσεις προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καταργήσουν στο 18ο συνέδριο του κλάδου τον Ιούλιο του 2017.
Οι αποφάσεις αυτών των συνεδρίων (15ου-16ου) ήλθαν σαν απάντηση στις πολιτικές των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ που στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών υλοποίησαν τις  κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ του ΔΝΤ της ΕΕ και του ΣΕΒ. Οι κυβερνήσεις αυτές με βασικό στόχο τη συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου, κατάργησαν και συγχώνευσαν σχολεία, αύξησαν τον αριθμό των μαθητών στις τάξεις, αύξησαν το ωράριο των εκπαιδευτικών, προσπάθησαν να απολύσουν εκπαιδευτικούς μέσω της διαθεσιμότητας. Νομοθέτησαν το αντιδραστικό πλαίσιο της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού με κύριους στόχους την κατηγοριοποίηση και την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου σχολείου και την πειθάρχηση των εκπαιδευτικών.  Η εμπειρία της αξιολόγησης του Αρβανιτόπουλου το 2014 είναι νωπή στον κλάδο.
Ο κλάδος απάντησε οργανωμένα στηριγμένος στις αποφάσεις των συνεδρίων του και πιο συγκεκριμένα του 16ου (Ιούλιος 2013) που έλεγε «Να μην περάσει οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής μηχανισμού αξιολόγησης..» και «Ακυρώνουμε στην πράξη τα μέτρα υλοποίησής της αξιολόγησης με συλλογική δράση. Κατάργηση όλου του θεσμικού πλαισίου που αφορά στην αξιολόγηση.»
Σ’ αυτή την απόφαση στηρίχθηκε το ΔΣ της ΟΛΜΕ τον Γενάρη του 2014 και αποφάσισε αποχή απ’ την αυτοαξιολόγηση  της σχολικής μονάδας και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
Οι συνθήκες από τότε δεν έχουν αλλάξει. Οι ίδιες πολιτικές συρρίκνωσης του δημόσιου σχολείου εφαρμόζονται απ’ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στη βάση των νέων μνημονίων που ψήφησαν από κοινού κυβέρνηση και κυβερνητική αντιπολίτευση. Προωθείται η περιφερειακή οργάνωση της εκπαίδευσης και η αυτόνομη λειτουργία του σχολείου. Η  κύρια ευθύνη αυτής της λειτουργίας μεταφέρεται στους εκπαιδευτικούς. Η «ελεύθερη επιλογή σχολείου» κύρια συνταγή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ και η εφαρμογή του χρηματικού κουπονιού μαθητή που θα αποτελεί το μέσο χρηματοδότησης αυτού του σχολείου είναι προ των πυλών και για τη β/βάθμια εκπαίδευση (ήδη εφαρμόζεται στους παιδικούς σταθμούς). Οι ηλεκτρονικές εγγραφές που ήδη έχουν ξεκινήσει στα ΕΠΑΛ και από φέτος ξεκινούν και στα ΓΕΛ αποτελούν κομμάτι αυτών των επιδιώξεων.
Η αξιολόγηση του σχολείου και των εκπαιδευτικών που προωθεί η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει άλλους στόχους απ’ αυτούς των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Αδιάψευστος μάρτυρας τα συχαρίκια του ΟΟΣΑ για την εφαρμογή της αξιολόγησης απ’ τη σημερινή κυβέρνηση, όπως διατυπώθηκε μέσα απ’ την έκθεσή του για την Ελληνική εκπαίδευση τον Απρίλη του 2018. Άλλωστε οι κύριες δομές του μηχανισμού της αξιολόγησης έχουν παραμείνει αναλλοίωτες.  Η Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΑΔΙΠΔΕ) παραμένει ως κύριος εξωτερικός αξιολογητής του εκπαιδευτικού συστήματος. Μαζί με το ΙΕΠ και τα ΠΕΚΕΣ οργανώνουν και εξειδικεύουν τους αξιολογικούς στόχους που μπαίνουν στις σχολικές μονάδες απ’ το Υπουργείο Παιδείας και την Κυβέρνηση.  Η αξιολόγηση αποτελεί τον πολιορκητικό κριό, το κύριο εργαλείο, για την εφαρμογή των πολιτικών που θα οδηγήσουν στην «ελεύθερη επιλογή σχολείου» με «αντικειμενικό» τρόπο σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ.  Οι πολιτικές αυτές οδηγούν στη διαφοροποιημένη χρηματοδότηση των σχολείων, τη μετατροπή του μαθητή σε πελάτη, την άμεση χρηματοδότηση των ιδιωτικών σχολείων  απ’ το δημόσιο κορβανά, την διαφοροποιημένη γνώση και το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.
Όπου εφαρμόστηκαν αυτές οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές (ΗΠΑ, Αγγλία, Αυστραλία κλπ) οδήγησαν σε κλείσιμο χιλιάδων δημόσιων σχολείων, κυρίως στις πιο υποβαθμισμένες οικονομικά περιοχές. Αν το επιτρέψουμε το ίδιο θα συμβεί και εδώ με ένα σχολείο που θα γίνει ακόμη πιο ταξικό και πιο αποξενωμένο απ’ τις ανάγκες των μαθητών και των εκπαιδευτικών.
Η στάση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ – ΠΕΚ) αντικειμενικά βάζει πλάτη στην εφαρμογή αυτών των πολιτικών. Έχει στόχο την παράλυση του εκπαιδευτικού κινήματος. Αυτή είναι η ουσία της πρακτικής τους.
Το 2014 το εκπαιδευτικό κίνημα αντιστάθηκε με αυταπάρνηση στην προσπάθεια εφαρμογής της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και της κατηγοριοποίησής της. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί σ’ όλη την Ελλάδα δεν συμμορφώθηκαν,  αρνήθηκαν να μπουν σε ομάδες αξιολόγησης,  να συμπληρώσουν φόρμες και αριθμητικούς προσδιορισμούς κριτηρίων.  Αυτή τη μεγάλη κατάκτηση του εκπαιδευτικού κινήματος εμείς δεν τη χαρίζουμε σε κανέναν. Με τον ίδιο τρόπο θα απαντήσουμε και τώρα.  Το εκπαιδευτικό κίνημα όπως  τότε έτσι  και τώρα θα ξεπεράσει τα εμπόδια που βάζει ο κυβερνητικός συνδικαλισμός.  Το Δημόσιο σχολείο δεν το χαρίζουμε σ’ όλους αυτούς που θέλουν να το μετατρέψουν σε εταιρία παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών και σε κέντρο οικονομικής κερδοφορίας.
Η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 28 Απρίλη που «καλεί τους συλλόγους και τους συναδέλφους σε αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης,  αυτοαξιολόγησης, αποτίμησης»  αποτελεί  απόφαση του κλάδου.
Η ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ δίνει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα στην κυβέρνηση να μην προχωρήσει στην ψήφιση του νομοσχεδίου.
Το εκπαιδευτικό κίνημα θα ακυρώσει στην πράξη κάθε προσπάθεια εφαρμογής της αξιολόγησης.


Αθήνα 9/5/2018

ΕΛΜΕ ΛΕΥΚΑΔΑΣ: Ο ΣΥΡΙΖΑ, το σχολείο και η εποχή της διακύβευσης

ΕΛΜΕ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το σχολείο και η εποχή της διακύβευσης

Την άνοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις.
Και ή πας να παίξεις τρικυμία ή πνίγεσαι.
Οδ. Ελύτης

Τα τεκταινόμενα στην εκπαίδευση καθιστούν πρόδηλο πως ο καιρός είναι οριακός, διότι βρισκόμαστε στο κρίσιμο εκείνο σημείο της επικείμενης διολίσθησης του δημόσιου σχολείου στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο εκπαίδευσης, που υπόκειται σε αμιγώς ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και κινείται σε τροχιά εκ διαμέτρου αντίθετη από την κουλτούρα της ανθρωπιστικής παιδείας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ενστερνίζεται και ακολουθεί κατά γράμμα τις θεμελιακές κατευθύνσεις του ταξικού σχολείου, όπως αυτές διαμορφώθηκαν και χαράχθηκαν εδώ και χρόνια στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε. υπό το βάρος της διεύρυνσης της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων και των μονοπωλιακών ομίλων. Η ίδια η πραγματικότητα καταυγάζει τις προθέσεις της «αριστερής» κυβέρνησης, η οποία προωθεί αναδιαρθρώσεις που δεν είχαν καταφέρει να επιβάλουν επί δεκαετίες το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ.
Το νομοσχέδιο για την «αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της εκπαίδευσης» αποσκοπεί στην περιστολή των δαπανών μέσω της εξοικονόμησης προσωπικού, στην προώθηση των διαδικασιών αξιολόγησης στην εκπαίδευση και στην αποκέντρωση της εκπαίδευσης με απώτερο σκοπό τη διαμόρφωση συνθηκών για τη διοικητική και οικονομική αυτονομία των σχολικών μονάδων.
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο καταργούνται τα Π.Ε.Κ., οι Προϊστάμενοι Παιδαγωγικής Καθοδήγησης και οι Σχολικοί Σύμβουλοι και στη θέση τους δημιουργούνται τα Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕ.Κ.Ε.Σ.) σε επίπεδο Περιφερειακών Διευθύνσεων. Πρόκειται για γραφειοκρατικές, συγκεντρωτικές δομές που θα προωθούν τις κεντρικές εκπαιδευτικές κατευθύνσεις σε επίπεδο περιφέρειας. Τα ΠΕ.Κ.Ε.Σ., που λόγω της απόστασης θα είναι ξεκομμένα από τη σχολική πραγματικότητα, θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην προώθηση της αξιολόγησης - χειραγώγησης μέσω της οργάνωσης και υλοποίησης της λεγόμενης αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου που δεν είναι τίποτα άλλο από τη γνωστή μας αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, η οποία αποτελεί βασικό εργαλείο για την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο καταργεί το Π.Δ. 152 για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Ωστόσο, οι αλλαγές στις οποίες προχωρά το νομοσχέδιο συνολικά δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την ουσιαστική προώθησή της. Νόμος για την ατομική αξιολόγηση μπορεί να ψηφιστεί εν μια νυκτί. Προέχει η εμπέδωση κουλτούρας αξιολόγησης εκ μέρους των εκπαιδευτικών και αυτό θα γίνει μέσω της αυτοαξιολόγησης. Άλλωστε η ίδια η αποτίμηση - αυτοαξιολόγηση θα αποσείσει τις ευθύνες για τη λειτουργία των σχολείων από το Υπουργείο και θα τις μετακυλήσει στα σχολεία και στις πλάτες των εκπαιδευτικών.
Σε επίπεδο Διευθύνσεων συγχωνεύονται υποστηρικτικές δομές ζωτικής σημασίας (Κ.Ε.Δ.Δ.Υ., Συμβουλευτικοί Σταθμοί Νέων, Κ.Ε.Σ.Υ.Π., Κ.Ε.Π.Λ.Η.Ν.Ε.Τ.) και δημιουργούνται τα Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (Κ.Ε.Σ.Υ.), τα οποία θα είναι κοινά για τις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης. Βλέπουμε, δηλαδή, ότι δομές με διακριτά αντικείμενα συγχωνεύονται με στόχο τη μείωση του ήδη ανεπαρκούς προσωπικού λόγω της υποχρηματοδότησης. Το αποτέλεσμα θα είναι η συρρίκνωση των υποστηρικτικών δομών και η υποβάθμιση του έργου τους. Η κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ειδική Εκπαίδευση είναι κρίσιμη και σύντομα θα διαφανούν οι επιζήμιες συνέπειες για τα παιδιά με ιδιαίτερες μαθησιακές ανάγκες.
Η ίδια λογική της συρρίκνωσης παρατηρείται και στην μετεξέλιξη των Κ.Π.Ε. σε Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία (Κ.Ε.Α.), τα οποία θα ενσωματώνουν τις αρμοδιότητες των υπευθύνων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αγωγής Υγείας και Πολιτιστικών Θεμάτων και Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων. Μάλιστα τα Κ.Ε.Α. προβλέπεται να χρηματοδοτούνται από τους δήμους! Η λεπτομέρεια αυτή αποδεικνύει περίτρανα πως το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δρομολογεί την αποκέντρωση – ιδιωτικοποίηση του εκπαιδευτικού συστήματος.
Ένα ακόμα σημαντικό σημείο του νομοσχεδίου είναι η θεσμοθέτηση των λεγόμενων ομάδων σχολείων που συνδέεται άμεσα με την πρόταση του Ι.Ε.Π. για τη Β΄ Λυκείου και ανοίγει το δρόμο για μετακινήσεις μαθητών και εκπαιδευτικών. Είναι ορατό πια το ενδεχόμενο μεταφοράς της οργανικότητας σε επίπεδο ομάδας σχολείων.
Ας  παραμερίσουμε τους εξωραϊσμούς της υποταγμένης στα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα πολιτικής εξουσίας και ας κοιτάξουμε την ωμή πραγματικότητα κατάματα. Η συγκρότηση συγκεντρωτικών δομών σε επίπεδο Διευθύνσεων και Περιφερειών συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος. Ο ευσεβής πόθος του Νεοφιλελευθερισμού, τις αρχές του οποίου εκφράζει ο ΟΟΣΑ, είναι να αποτινάξει το κράτος από πάνω του το βάρος της χρηματοδότησης της εκπαίδευσης. Αυτός ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αποκέντρωσης, του περάσματος, δηλαδή, των σχολείων σε επίπεδο περιφερειών και δήμων, που θα επιφέρει και την αυτονομία των σχολικών μονάδων. Η αυτονομία, η οποία μπορεί να λειτουργήσει μόνο μέσω του εργαλείου της αυτοαξιολόγησης, θα είναι διοικητική και οικονομική γιατί σε παιδαγωγικό επίπεδο είναι αυτονόητο πως η κεντρική εξουσία δεν έχει λόγους να εκχωρήσει την ιδεολογική ηγεμονία της.
Αν, σε συνδυασμό με τα παραπάνω, λάβουμε υπόψη τις φαεινές ιδέες του ΟΟΣΑ, που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας, όπως η πρόταση για τη δυνατότητα του διευθυντή - μάνατζερ να επιλέγει το προσωπικό του ή η πρόταση για πενταετείς συμβάσεις εργασίας, τότε κατανοούμε πως μεθοδικά και σταθερά οικοδομείται το νέο σχολείο της αγοράς, το οποίο θα λειτουργεί ως επιχείρηση, θα αναζητά τους πόρους του (μετακυλίοντας όπως είναι φυσικό ένα μέρος του κόστους στους γονείς) και θα απασχολεί το προσωπικό του με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Σε ένα τέτοιο σχολείο ακόμα και ο μαθητής θα μετατραπεί σε πελάτη που θα αγοράζει δεξιότητες. Όχι όμως μόρφωση. Διότι η μόρφωση δεν αγοράζεται.
Η λειτουργία των σχολείων με όρους ιδιωτικής οικονομίας αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε ακόμα πιο έντονες ταξικές διαφοροποιήσεις στον εκπαιδευτικό χάρτη της χώρας. Η δημιουργία ενός εκπαιδευτικού συστήματος πολλών ταχυτήτων θα πλήξει βάναυσα τα μορφωτικά δικαιώματα της εργατικής τάξης, των αδύναμων.
Ζούμε, λοιπόν, σε μια μεταιχμιακή εποχή και το διακύβευμα που ανακύπτει είναι ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης. Όμως οι οριακές εποχές χαρακτηρίζονται από έντονη ενδεχομενικότητα. Οι συντηρητικές εξελίξεις δεν είναι μονόδρομος. Μπορεί και πρέπει να αναπτυχθεί η αντίρροπη δυναμική του εκπαιδευτικού κινήματος της αντίστασης. Το ερώτημα που τίθεται επιτακτικά σε εμάς σήμερα είναι αν θα καταφέρει ο Σύριζα να σβήσει με το νομοσχέδιο για τις δομές και την αυτοαξιολόγηση τους αγώνες δεκαετιών του εκπαιδευτικού κινήματος.
Οι αλλαγές που θα επέλθουν στην εκπαίδευση της χώρας, μέσω των αναδιαρθρώσεων που προωθούνται, θα είναι καταλυτικές και θα διαμορφώσουν ένα δυσμενές περιβάλλον για τη μόρφωση των παιδιών της εργατικής τάξης. Αν το σχολείο αυτό έρθει, θα έρθει για να μείνει. Κληροδότημα στις μελλοντικές γενιές. Δεν πρόκειται λοιπόν για μία ατομική υπόθεση. Ο ατομικισμός ιδεολογικά έχει νεοφιλελεύθερες συνδηλώσεις. Όλοι όσοι εμπλεκόμαστε στην εκπαίδευση φέρουμε το βάρος της ιστορικής ευθύνης για το πού θα πάνε τα πράγματα…

·        Απαιτούμε την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου από την κυβέρνηση.
·        Η ΟΛΜΕ να κηρύξει απεργία - αποχή από κάθε μορφή αξιολόγησης.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ



Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Λευκάδας

Τρίτη 8 Μαΐου 2018

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 11 ΜΑΪΟΥ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ


ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 11 ΜΑΪΟΥ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 1 Μ.Μ. 
ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ, ΓΙΑ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΟΝΙΜΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ, ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ- ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ

Αφίσα συγκέντρ.11-5-2018β

ΕΛΜΕ ΒΟΙΩΤΙΑΣ                                      Λιβαδειά 07-5-2018

ΝΑΥΛΩΣΗ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 11 ΜΑΪΟΥ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ & ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΜΑΪΟΥ 2018 - ΤΡΙΩΡΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ (11.00 - 14.00 & 14.00-17.00 ). ΤΡΙΩΡΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΒΟΙΩΤΙΑΣ  (08.00-11.00 & 15.00-18.00).
Διεκδικούμε: την κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας στο δημόσιο, τη μετατροπή όλων των θέσεων που καλύπτουν «πάγιες και διαρκείς ανάγκες» σε μόνιμες, την κάλυψη όλων των κενών θέσεων με προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών.

Όσοι/ες συνάδελφοι επιθυμούν να συμμετέχουν στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας της ΑΔΕΔΥ και να μετακινηθούν από Λιβαδειά προς Αθήνα (και επιστροφή) να επικοινωνήσουν μέχρι την Πέμπτη 10/5 και ώρα 12.00 με τα τηλέφωνα του Προέδρου  6955344199 (περιοχή Λιβαδειάς) και της Αντιπροέδρου 6945736516,(περιοχή Θήβας).

Αν υπάρξει ικανός αριθμός συμμετεχόντων θα ναυλωθεί λεωφορείο.


Πανό- ΕΛΜΕ




Γ΄ΕΛΜΕ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ : Όχι στην αντιδραστική «πανεθνική ημέρα δράσης» που ετοιμάζουν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και … ΣΕΒ

Γ΄ΕΛΜΕ  ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ                       Θεσσαλονίκη  29 -4- 2018
Πρ. Κορομηλά 51
τηλ. Επικοινωνίας 6979850143                                 
e-mail: gelmeth3@gmail.com
fb  : Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Όχι στην αντιδραστική «πανεθνική ημέρα δράσης» που ετοιμάζουν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και … ΣΕΒ

H Γενική Συνέλευση (26/5/2018) της Γ΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης θεωρεί πως η απεργιακή κινητοποίηση των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, στις 30 Μάη με τίτλο: «Κοινωνική Συμμαχία - ΠΑΝΕΘΝΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ - Για μια άλλη Ελλάδα - Ενάντια σε ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ», είναι μια κινητοποίηση με αντιδραστικό, αντεργατικό περιεχόμενο, προς όφελος των ταξικών συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης εξαιρετικά επικίνδυνη για το ίδιο το παρόν και το μέλλον του συνδικαλιστικού κινήματος συνολικά.
Υιοθετεί πλήρως το αγαπημένο λεξιλόγιο του ΣΕΒ: “επιχειρηματικότητα, ανάπτυξη, αξιοκρατία, εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, εξάλειψη των αντιαναπτυξιακών, διαρθρωτικών και γραφειοκρατικών εμποδίων, φορολογικά κίνητρα, αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρήσεων κλπ.
Διαμαρτύρεται για την «εισφορολόγηση» αλλά δε λέει ούτε κουβέντα για την εισφοροδιαφυγή που αποτελεί μια εξαιρετικά διαδεδομένη μορφή στάσης πληρωμών των μικρών και μεγάλων αφεντικών απέναντι στους εργαζόμενους (βλ. ασφαλιστικές εισφορές που δεν αποδίδονται) αλλά και απέναντι στο δημόσιο.
 Επιπλέον, δεν υπάρχει στο κείμενο ούτε λέξη για την καπιταλιστική κρίση, για τα μνημόνια, για την επιτροπεία, για το ρόλο της ΕΕ και του ΔΝΤ, για τις αντιλαϊκές πολιτικές της σημερινής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων, για τις πραγματικές αιτίες και τους πραγματικούς ένοχους της κοινωνικής κόλασης στην οποία βυθίζεται μια ολόκληρη κοινωνία εδώ και 8 χρόνια.
 Ούτε λέξη για αύξηση των μισθών, κουβέντα για τις συντάξεις  για σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους, τη στιγμή που ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων στο δημόσιο, στην εκπαίδευση και ιδιωτικό τομέα και ιδιαίτερα η νέα γενιά, βιώνει το άγος της ελαστικής ευέλικτης εργασίας. Πουθενά το χτύπημα των κερδών του κεφαλαίου,  η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και ΣΣΕ παντού,  η μείωση του χρόνου εργασίας,  η δουλειά με όλα τα δικαιώματα και πλήρη ασφάλιση-περίθαλψη.
Απουσιάζει κάθε στόχος ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, το ΤΑΙΠΕΔ, τα μνημόνια, την 3η και 4η αξιολόγηση, το ληστρικό χρέος, τις τράπεζες, την ΕΕ και την κυβέρνηση.

 Η διέξοδος που προτείνουν είναι η κοινή (διαταξική) «πανεθνική» συστράτευση για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη με φορολογικά κίνητρα, δηλαδή φοροαπαλλαγές (για ποιους άραγε;) και άρση των «γραφειοκρατικών εμποδίων» του δημοσίου. Δηλαδή, το όραμα ενός επενδυτικού παραδείσου, ενός νέου El Dorado, φθηνής και ευέλικτης εργασίας, φοροαπαλλαγών και απογείωσης της κερδοφορίας, όπως το διατύπωσε και ο ΣΕΒ σε σχετικό κείμενό του.
Είναι μια απεργία στήριξης του ΣΕΒ, της κυβέρνησης και της επιχειρηματικής ανάπτυξης!  
Είναι φανερό πως το πλαίσιο αιτημάτων καμιά σχέση δεν έχει με τα δικά μας πραγματικά αιτήματα, όσο και με τα αιτήματα όλων των εργαζομένων.

 Οι εργαζόμενοι δεν διεκδικούν ούτε “ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας” –δεν είμαστε άλλωστε επιχειρηματίες-ούτε “πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης που θα ενισχύουν την επιχειρηματικότητα.” !!! Αυτά αποτελούν αιτήματα των εργοδοτών και ως τέτοια απορρίπτονται από εμάς.
Είναι σαφές ότι αυτή η πρωτοβουλία εξυπηρετεί συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες και, το κυριότερο, εκφράζει ταξικά συμφέροντα αλλότρια και ανταγωνιστικά με εκείνα των εργαζομένων και δεν την νομιμοποιούμε!
Σήμερα οι εργαζόμενοι χρειάζεται να συσπειρωθούν στα σωματεία τους, να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια σε κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφάλαιο, να συγκροτήσουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες τους με διαδικασίες βάσης και να συντονιστούν και δράσουν από κοινού. Το εργατικό κίνημα δεν έχει καμιά σχέση μ αυτές τις «πρωτοβουλίες»
Θα παλέψει για εργατική απεργία, «από τα κάτω», με άλλο περιεχόμενο, στόχους, κέντρο συσπείρωσης, σχέδιο δράσης και κλιμάκωσης!
·      Καλούμε την ΑΔΕΔΥ να αποσύρει την υπογραφή της από αυτή την ανακοίνωση και να αποχωρήσει άμεσα από την «Κοινωνική Συμμαχία».
·      Καλούμε το ΔΣ της ΟΛΜΕ να πάρει άμεσα αντίστοιχη απόφαση.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                      Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Γιάννης Λαθήρας                                    Νίκος Παλάντζας


Τετάρτη 2 Μαΐου 2018

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗN ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗN ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟΥ
ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28/4

Η Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28 Απρίλη και κράτησε 16 ώρες από τις 11:30πμ ως τις 3.30 το πρωί, αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία, να απαιτήσει απ’ την κυβέρνηση την απόσυρση του σχεδίου νόμου για τις νέες δομές στην εκπαίδευση και την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και των εκπαιδευτικών.
Επίσης, η ΓΣ με μεγάλη πλειοψηφία των προέδρων των ΕΛΜΕ (56,3% των ΕΛΜΕ και 55,7% των ψήφων) αποφάσισε την αποχή των εκπαιδευτικών από κάθε διαδικασία αξιολόγησης- αυτοαξιολόγησης  της σχολικής μονάδας και ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών- στην περίπτωση που ψηφιστεί το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης.
Όμως, η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ), συμπολίτευση και αξιωματική αντιπολίτευση, ως πλειοψηφία του προεδρείου της Γενικής Συνέλευσης προέδρων, από κοινού και σε αγαστή συνεργασία, αντέδρασε  όπως κάνει όλο το τελευταίο διάστημα όταν δεν την συμφέρουν οι αποφάσεις της βάσης και εντελώς πραξικοπηματικά ανακοίνωσε ότι δεν αποδέχεται το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για αποχή ως απόφαση της ΓΣ, επειδή δεν συγκεντρώνει τα 2/3 των ψήφων των προέδρων που απαιτούνται για την κήρυξη απεργίας. Παραβλέπουν το γεγονός ότι η αποχή απ’ την αξιολογική διαδικασία δεν συνιστά αποχή απ’ την εργασία κι επομένως δεν είναι απεργία. Να θυμίσουμε πως  η αποχή του κλάδου απ’ την διαδικασία της αξιολόγησης το 2014 πάρθηκε με απόφαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ.  Η αποχή έχει εφαρμοστεί πολλές φορές από το συνδικαλιστικό κίνημα, από πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια σωματεία και την ΑΔΕΔΥ, ψηφισμένη μόνο από τα  Δ.Σ. των ομοσπονδιών.
Επιπλέον, η πλειοψηφία του προεδρείου (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ), λειτουργώντας εκτός καταστατικού της ΟΛΜΕ, αποφάσισε να λήξει τη διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης  ενώ εκκρεμούσαν σημαντικά άλλα θέματα, οπότε αναγκάστηκαν κάτω απ’ την πίεση των Προέδρων να συνεχίσουν τη διαδικασία για ψήφιση προγράμματος δράσης.
Έτσι, κατατέθηκε από αρκετούς εκπροσώπους των ΕΛΜΕ πρόταση Μομφής κατά της πλειοψηφίας του προεδρείου της ΟΛΜΕ, που, όπως προβλέπεται απ’ το καταστατικό, θα συζητηθεί σε έκτακτη Γενική Συνέλευση Προέδρων.
Καταγγέλλουμε αυτές τις πραξικοπηματικές ενέργειες του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως εξυπηρετούν την πολιτική της κυβέρνησης που αλλάζει το DNA του δημόσιου σχολείου. Ουσιαστικά έχουν πάρει διαζύγιο από τον αγώνα για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών.
 Δηλώνουμε ότι η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 28/4 αποτελεί  απόφαση του κλάδου και δίνει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα στην κυβέρνηση για να μην προχωρήσει στην ψήφιση του νομοσχεδίου που αποδιαρθρώνει συθέμελα το χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου, μέσω του ασφυκτικού ελέγχου, της επιτήρησης, της αξιολόγησης, της γραφειοκρατίας, των περικοπών, της λεγόμενης αποκέντρωσης και της απόδοσης της ευθύνης λειτουργίας του σχολείου στους εκπαιδευτικούς.
Δηλώνουμε, επίσης, ότι ακόμη κι αν η κυβέρνηση προχωρήσει στη ψήφιση του νομοσχεδίου, το εκπαιδευτικό κίνημα θα ακυρώσει στην πράξη κάθε προσπάθεια εφαρμογής όλου του πλαισίου της αξιολόγησης που είναι βασικό εργαλείο για την εφαρμογή των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση και οδηγεί στην κατηγοριοποίηση της σχολικής μονάδας και στη χειραγώγηση του εκπαιδευτικού, όπως έκανε το 2013 με την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και υπουργό παιδείας τον Αρβανιτόπουλο.

Ακολουθούν οι  υπογραφές εκπροσώπων των ΕΛΜΕ, που συμμετείχαν στη ΓΣ του Σαββάτου 28/4.

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ
ΙΔΙΟΤΗΤΑ
Αδράμης  Νίκος
Πρόεδρος ΕΛΜΕ Ρεθύμνου
Αντωνόπουλος Παύλος
Πρόεδρος Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας
Αρίδας Μανόλης
Πρόεδρος Δ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Ασμής Λάζαρος
Πρόεδρος ΕΛΜΕ Ηλείας
Βαρδουνιώτης Γιάννης
Αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Β΄ Πειραιά
Γανιάρη Έφη
Πρόεδρος Β ΕΛΜΕ Αθήνας
Γιαννάτου Κική
Πρόεδρος Β΄ ΕΛΜΕ  Έβρου
Δάμαλος Χρήστος
Πρόεδρος ΕΛΜΕ Ικαρίας
Διαμαντίδης Τάκης
Πρόεδρος ΕΛΜΕ Σάμου
Κορδάτος Κώστας
Αντιπρόεδρος Β΄ ΕΛΜΕ Αιτωλοακαρνανίας
Κουρνιώτης Χρήστος
Αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Ανω Λιοσίων - Ζεφυρίου - Φυλής
Λαθήρας Γιάννης
Πρόεδρος Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Λιβανός Βασίλης
Γραμματέας ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας
Μακρίδης Στάθης
Αντιπρόεδρος Α΄ΕΛΜΕ Αχαΐας
Μαρίνης Γιάννης
Μέλος ΔΣ Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Περιστέρι)
Μαστραπά Δώρα
Πρόεδρος Β΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας
Ματσούκας Χρήστος
Αντιπρόεδρος Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής
(Θριάσιο-Μεγαρίδα-Ειδυλλία)
Μαυρέλης Μάκης
Πρόεδρος ΕΛΜΕ Καλλιθέας – Νέας Σμύρνης - Μοσχάτου
Μπαχτή Άννα
Μέλος ΔΣ  Ε΄ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής
Μπιχάκης Φώτης
Γραμματέας ΕΛΜΕ Χανιών
Παπαδημητρίου Δημήτρης
Πρόεδρος Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων
Παρίσσης Σπύρος 
Πρόεδρος ΕΛΜΕ Καστοριάς
Πέττας Αντώνης
Πρόεδρος Γ΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αθήνας
Σαραϊδάρη Πόπη
Πρόεδρος Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Σκούρας Άρης
Γραμματέας ΕΛΜΕ Ευβοίας








Ψήφισμα της Γ.Σ. της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης για την απεργία της Πρωτομαγιάς

Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
προξένου Κορομηλά 51
ΑΠΕΡΓΙΑ 1η ΜΑΗ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ, 11.00 π.μ., ΚΑΜΑΡA
Πόλεμο στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών – Νίκη στους λαούς
Να πάρουμε τον πλούτο που παράγουμε, τον κόσμο που μας ανήκει!

Η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά, η Παγκόσμια Ημέρα των Εργατών γίνεται σε μια περίοδο που η απειλή μιας γενικευμένης πολεμικής αναμέτρησης είναι περισσότερο από ποτέ πιθανή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εμφανίζεται ως ο «καλός στρατιώτης» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, νομιμοποιεί τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς, τον άξονα θανάτου της Ελλάδας με τις ΗΠΑ, τη χούντα της Αιγύπτου και το κράτος-τρομοκράτη Ισραήλ. Έχει μετατρέψει τη χώρα σε ιμπεριαλιστικό ορμητήριο, γεμίζει βάσεις όλη την Ελλάδα, ετοιμάζει νέες «αγορές του αιώνα» ενώ εμπλέκεται όλο και περισσότερο σε έναν επικίνδυνο ανταγωνισμό με την Τουρκία, για τα συμφέροντα των πολυεθνικών, για το πετρέλαιο και τις ΑΟΖ. Το εργατικό λαϊκό κίνημα σε Ελλάδα και Τουρκία, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή πρέπει να πρωτοστατήσει για να υψωθεί φραγμός στην απειλή του πολέμου και στους αστικούς ανταγωνισμούς, που πάντα πληρώνουν οι λαοί.
Από την άλλη μεριά, το κεφάλαιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μας καλούν να πληρώσουμε το λογαριασμό των μέτρων της 3ης αξιολόγησης για να «έρθουν οι επενδύσεις». Έχουν μετατρέψει τους εργαζόμενους σε σύγχρονους δούλους, με δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί – χωρίς δικαιώματα. Με εκ περιτροπής εργασία των 3-4 μεροκάματων το μήνα, με τον «υποκατώτατο» μισθό των 300 ευρώ, με 12ωρα-14ωρα συνεχούς δουλειάς, με κατάργηση ακόμα και της Κυριακάτικης αργίας. Προωθούν την ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων, των λιμανιών, της ΔΕΗ, την εμπορευματοποίηση των πάντων, με το κεφάλαιο και την αγορά να χώνουν το βέβηλο χέρι τους σε κάθε πηγή κοινωνικού πλούτου, στα δημόσια αγαθά, στο περιβάλλον και σε κάθε ανάγκη του ανθρώπου.
Αυτό είναι το success story της κυβέρνησης για την «σταθεροποίηση» και την «ανάπτυξη». Η κυβερνητική προπαγάνδα ισχυρίζεται πως βγαίνουμε από το μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018. Όμως από το μνημόνιο δεν φεύγουμε όσο μένουμε εντός της ΕΕ, παγιδευμένοι στη χρεομηχανή και στο μονόδρομο του κεφαλαίου. Εξάλλου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει συμφωνήσει και ψηφίσει συγκεκριμένα αντιλαϊκά μέτρα, για αιματηρά πλεονάσματα μέχρι το 2023 και συγκεκριμένες δεσμεύσεις μέχρι το 2060!
Στην παιδεία η κυβέρνηση, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου, όπως αυτές διατυπώνονται και στις εκθέσεις του ΟΟΣΑ, συνεχίζει την πολιτική της λιτότητας (νέος γύρος συγχωνεύσεων, περικοπές σε λειτουργικά έξοδα, μισθούς, συντάξεις), της αποποίησης σταδιακά της υποχρέωσης παροχής δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης (αυτονομία), αλλά και της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, αναπληρωτών και μονίμων.
Πέμπτη φάλαγγα της επίθεσης στον κόσμο της δουλειάς είναι ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός σε ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ που πλέον έχει ξεπεράσει κάθε όριο! Εξαγγέλλει «Πανεθνική Ημέρα Δράσης» με εργοδοτικούς και φιλοκυβερνητικούς «επιστημονικούς φορείς» με διεκδικήσεις για την «επιχειρηματικότητα» και την «ανταγωνιστικότητα». Είναι πρωτοφανές οι απεργοσπάστες της 12ης Γενάρη να καλούν σε απεργία στήριξης του ΣΕΒ, της κυβέρνησης και της επιχειρηματικής ανάπτυξης. ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ! Το εργατικό κίνημα, τα αγωνιστικά σωματεία και συνδικάτα, οι ταξικές δυνάμεις δεν πρέπει να νομιμοποιήσουν τα σχέδια τους. Να παλέψουν για εργατική απεργία, «από τα κάτω», με τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις επιτροπές αγώνα, με ταξικό περιεχόμενο, σχέδιο δράσης και κλιμάκωσης!
Καλούμε κάθε συνάδελφο, εργαζόμενο, σωματείο, συλλογικότητα, που θέλει να παλέψει για να ανατραπεί η βάρβαρη πολιτική να μετατρέψει την Πρωτομαγιά σε σταθμό για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος κόντρα στην υποταγή, τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Συνεχίζουμε στο δρόμο του αγώνα.
·                     Καμιά συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Έξω τώρα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι βάσεις του θανάτου στη χώρα μας. • Όχι αίμα για το πετρέλαιο και τις ΑΟΖ, όχι στον ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας για τα συμφέροντα των πολυεθνικών.
·                     Όχι στη εργασιακή ζούγκλα, δουλειά με δικαιώματα! Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις τώρα, ώστε να ζούμε με αξιοπρέπεια!
·                     Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων.
·                     Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις. Ενέργεια, συγκοινωνίες, νερό, υποδομές δημόσια αγαθά και υπηρεσίες προς όφελος των εργαζομένων και του λαού.
·                     Όχι στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις λαϊκής κατοικίας και περιουσίας.
·                     Κανένας περιορισμός στα συνδικάτα και τις συνελεύσεις των εργαζομένων. Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα στην απεργία!
Η Γενική Συνέλευση (26/4/2018)


Δευτέρα 23 Απριλίου 2018

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ- ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ: ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ- ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ
                                           ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Συναδέλφισσες -οι,
  Μετά τις δυναμικές  κινητοποιήσεις του προηγούμενου μήνα με αίτημα τους μόνιμους διορισμούς και τη μαζική συμμετοχή συναδέλφων απ’ όλες τις περιοχές της χώρας σε αυτές, σας καλούμε στη συνέλευση της ΕΛΜΕ Βοιωτίας, την Τετάρτη 25/4/2018 στις 5μμ στο Εσπερινό ΕΠΑΛ Λιβαδειάς, για να αποφασίσουμε και να σχεδιάσουμε από κοινού τη συνέχιση και τη μορφή των κινητοποιήσεων. Οι καιροί είναι κρίσιμοι.
 Επιβάλλεται συντονισμένη δράση, ενέργειες και αποφασιστικοί, μαχητικοί  αγώνες, για να διαμορφωθεί το κίνημα που θα σταματήσει ξανά σε κάθε σχολείο την αξιολόγηση και τους επίδοξους αξιολογητές, θα ανατρέψει τα σχέδια για τον επαγγελματικό αφανισμό των εκπαιδευτικών και τη συρρίκνωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Να τονίσουμε για μια ακόμη φορά, ότι στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση το ποσοστό των συμβασιούχων-αναπληρωτών είναι 15%. Όλοι αυτοί οι συνάδελφοι καλύπτουν ανάγκες σε μόνιμο προσωπικό, περιφερόμενοι εδώ και χρόνια  σε κάθε γωνιά της χώρας.
Απαιτούμε:
- την απόσυρση του νομοσχεδίου της κυβέρνησης για την αναδιοργάνωση των δομών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και την αξιολόγηση.
- Άμεση εξίσωση των δικαιωμάτων μονίμων και συμβασιούχων - αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους! Άμεσο μόνιμο διορισμό όλων των συναδέλφων που έχουν  δουλέψει τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση (πάνω από 25.000), ώστε να καλυφθούν στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων.
Συναδέλφισσες -οι,
η συσπείρωση στα σωματεία μας και η συνέχιση των κινητοποιήσεων , μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Η παρουσία όλων σας είναι ζωτικής σημασίας.