Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Η Γενοκτονία των Ποντίων


Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

 



Πρώτα ήρθαν για τον Ασάντζ, την Μάνινγκ, τον Σνόουντεν, τη Δάφνη, τον Γιαν, την Μαρίνα....

ΕΙΝΑΙ ΤΟ 12 ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ 37; (η αριθμητική του ΣΥΡΙΖΑ...)

Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση Εκπαιδευτικών ΔΕ Ιωαννίνων: 

ΕΙΝΑΙ ΤΟ 12 ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ 37; (η αριθμητική του ΣΥΡΙΖΑ...)

 

Η Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση καταγγέλλει το νέο ευφάνταστο τρόπο που επινόησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για να εξοικονομήσει προσωπικό στα ΕΠΑΛ σε βάρος φυσικά των μαθητών: το μισό του 37 είναι το 12 και το άλλο μισό το 25!

Πριν λίγες ημέρες λοιπόν δόθηκε στη διαβούλευση ο κανονισμός λειτουργίας των Εργαστηριακών Κέντρων (Ε.Κ.), ο οποίος προβλέπει:
«…Ο χωρισμός των τμημάτων γίνεται από το αντίστοιχο ΕΠΑ.Λ. 
λαμβάνοντας υπόψη τους/τις παρακολουθούντες/-ούσες μαθητές/-τριες κατά την έναρξη των μαθημάτων.
 Όταν ο αριθμός των μαθητών/τριών δικαιολογεί το χωρισμό 
του  τμήματος σε δύο ή περισσότερα τμήματα πρέπει να
γίνεται ως εξής: Αν το τμήμα έχει μέχρι 37 μαθητές/τριες, τότε
γίνονται δύο τμήματα, ένα με 12 μαθητές/τριες (οπότε απαιτείται
ένας/μια καθηγητής/τρια στο εργαστήριο) και ένα με τους υπόλοιπους μαθητές/-τριες (οπότε απαιτούνται δύο καθηγητές/-τριες στο εργαστήριο). Αν οι μαθητές/τριες είναι από 38 έως 50
τότε χωρίζονται σε δύο ισάριθμα τμήματα. Με το ίδιο σκεπτικό γίνεται ο χωρισμός των τμημάτων σε κάθε περίπτωση…»

Τα τμήματα, δηλαδή, στα ΕΠΑΛ δεν θα δημιουργούνται με την παιδαγωγικά και λογικά ορθή ισοκατανομή των μαθητών, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε να προκύπτει τουλάχιστον ένα τμήμα με 12 μαθητές. Αυτό θα γίνεται ακόμη και αν αναγκαστικά προκύψει δεύτερο τμήμα με 25 μαθητές!!! Ο στόχος εμφανής : αν η κατανομή γινόταν στη μέση 19 και 18 μαθητές αντίστοιχα θα απαιτούνταν 2 καθηγητές για κάθε τμήμα(4 συνολικά) καθώς ο κανονισμός λειτουργίας των εργαστηρίων προβλέπει 1 καθηγητή για κάθε 12 μαθητές σε εργαστηριακά μαθήματα, ενώ με την προτεινόμενη ρύθμιση απαιτούνται 3 καθηγητές ( 1 για το τμήμα των 12 ατόμων και 2 για αυτό των 25). 
Προκειμένου λοιπόν να γλιτώσει έναν καθηγητή, το 
υπουργείο γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τα ΕΠΑΛ 
και τους μαθητές!!!
Μάλιστα έρχεται το ίδιο το υπουργείο να διευκρινίσει πως το παραπάνω μέτρο ισχύει όταν ο αριθμός των μαθητών είναι μικρότερος ή ίσος του 37. Όταν ο αριθμός των μαθητών είναι από 38 ως 50 τότε χωρίζονται σε δυο ισάριθμα τμήματα. Βλέπετε, σε αυτή την δεύτερη περίπτωση, αν δημιουργούνταν ένα τμήμα των 12 οι εναπομείναντες μαθητές θα έπρεπε να ξαναχωρίσουν σε άλλα δύο τμήματα, μιας και ο αριθμός τους θα ξεπερνούσε τον μέγιστο αριθμό ανά τμήμα. Έτσι θα δημιουργούνταν τρία τμήματα αντί των δυο που θα προκύψουν με την ισοκατανομή. 

Κάτι τέτοιο αλήθεια δεν θα έχει επιπτώσεις στην
ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας; Η επιλογή αυτή ή
δεν θα αποβεί σε βάρος των μαθητών; Η εκπαίδευση 25
μαθητών σε εργαστηριακούς χώρους, που υπάρχουν εργαλεία και μηχανές, δεν είναι προβληματική και δεν εγκυμονεί μεγαλύτερους κινδύνους ασφαλείας; Και είναι
εξοπλισμένα τα εργαστήρια με 25 σταθμούς εργασίας ή ένας
θα μαθαίνει και οι άλλοι θα παρακολουθούν;

Είμαστε σίγουροι πως θα βρεθούν κάποιοι να πουν πάλι πως διαδίδουμε fake news, πως η πρακτική αυτή υπήρχε και παλαιότερα και κακώς δημιουργούμε θέμα και μονίμως αντιδρούμε κτλ. Για να τους προλάβουμε ενημερώνουμε πως τώρα γίνεται προσπάθεια απ’ το υπουργείο να νομοθετηθεί μια κακή πρακτική που ακολουθούνταν από Δ/νσεις Εκπ/σης και συναντούσε την αντίδραση των εκπαιδευτικών, οι οποίοι όχι λίγες φορές κατάφεραν να αποτρέψουν έναν τέτοιο διαχωρισμό. 

Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να νομοθετήσει το αυτονόητο, 
δηλαδή την μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα και την
ισοκατανομή τους στα τμήματα, έρχεται να νομιμοποιήσει μια 
απαράδεκτη, αντιπαιδαγωγική (και επισφαλή για μαθητές 
και εκπαιδευτικούς) πρακτική.

Εξάλλου δεν θα είναι το πρώτο αντιπαιδαγωγικό μέτρο που έχει νομοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ για τα ΕΠΑΛ. Έχουν προηγηθεί ο ελάχιστος αριθμός μαθητών για την δημιουργία τμημάτων, τομέων και ειδικοτήτων, οι συγχωνεύσεις τομέων και ειδικοτήτων, ο χαρακτηρισμός μαθητών ως «μη παρακολουθούντες» στο τέλος του Α΄ τετραμήνου, οι αλλαγές σε ωρολόγια προγράμματα κτλ. Και όλα αυτά έχουν στόχο την μείωση του απαραίτητου αριθμού εκπαιδευτικού προσωπικού. Φτάνει πια.
·                     Να αποσυρθεί η συγκεκριμένη διάταξη
·                     Μέγιστος αριθμός μαθητών: 20 στο τμήμα – 15 στις Ο. Π. – 10 στα εργαστήρια.




Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο: Σχόλιο για τη δίωξη της ιταλίδας καθηγήτριας

του Δημήτρη Μαριόλη
Τα τελευταία χρόνια, ένα επιτραπέζιο ψυχολογικό παιχνίδι που ονομάζεται «Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο» έχει συναρπάσει και κερδίσει με τις αναρίθμητες εκδοχές και τους κανόνες του μικρούς και μεγάλους. Με δυο λόγια, σκοπός του παιχνιδιού για τους Καλούς είναι να αναγνωρίσουν και να διώξουν απ’ το παιχνίδι τους Μαφιόζους προτού εκείνοι τους σκοτώσουν όλους και για τους Μαφιόζους να προλάβουν να σκοτώσουν τους Πολίτες πριν γίνουν αντιληπτοί.
Η νύχτα όμως που απλώνει το σκοτάδι της στο Παλέρμο της Σικελίας μοιάζει να είναι πολύ πιο επικίνδυνη για τους πολίτες της. Μία καθηγήτρια ιταλικής γλώσσας σε γυμνάσιο του Παλέρμο στη Σικελία τιμωρήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας για πλημμελή επίβλεψη των 14χρονων μαθητών της, οι οποίοι στη διάρκεια των εορτασμών της ημέρας της Μνήμης του Ολοκαυτώματος είχαν παρουσιάσει ένα βίντεο που παραλλήλιζαν τους φυλετικούς νόμους του 1938 επί Μουσολίνι με τους νόμους για την ασφάλεια που προωθεί ο υπουργός Εσωτερικών, Ματέο Σαλβίνι. Η δίωξη της καθηγήτριας ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας που πυροδοτήθηκε από δημοσιεύματα ακροδεξιών και δεξιών κύκλων στο διαδίκτυο και καταγγελίες ότι «εξανάγκασε 14χρονους να πουν ότι ο Σαλβίνι είναι σαν τον Χίτλερ επειδή εξολοθρεύει τους μετανάστες».
Ακολούθως, η αναπληρώτρια γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού και στέλεχος της Λίγκας Λουτσία Μποργκοντζόνι, κάλεσε με δήλωσή της στο Facebook το υπουργείο Παιδείας «αν αληθεύει, να διωχθεί με καταισχύνη μία τέτοια καθηγήτρια και να της απαγορευθεί η διδασκαλία δια βίου». Πρόκειται για την ίδια ακριβώς μεθοδολογία στοχοποίησης και διασυρμού που ακολουθούν οι ακροδεξιοί κύκλοι και στην Ελλάδα απέναντι σε εκπαιδευτικούς, με πιο πρόσφατα παραδείγματα τις περιπτώσεις στο κέντρο της Αθήνας και σε άλλες περιοχές το περασμένο φθινόπωρο και με αφορμή τη γιορτή του Πολυτεχνείου.
Η σχετική έρευνα του ιταλικού Υπουργείου Παιδείας κατέληξε στην πειθαρχική παύση της καθηγήτριας για δύο εβδομάδες από την εργασία της. Η 63χρονη καθηγήτρια που παραδίδει μαθήματα ελευθεροφροσύνης, πρέπει να πάρει το μάθημά της, τα 14χρονα παιδιά πρέπει επίσης να πάρουν το δικό τους μάθημα. Το σκληρό μάθημα της ανελευθερίας και του φασισμού, της λογοκρισίας, του πολιτικού και κοινωνικού διασυρμού. Όπως δήλωσε η ίδια η 63χρονη Ντελ’ Άρια: «αυτό που συνέβη το θεωρώ τη μεγαλύτερη πίκρα και το μεγαλύτερο πλήγμα στην επαγγελματική μου ζωή και φυσικά δεν μιλώ για την οικονομική πτυχή της παύσης μου, αλλά για την ηθική κι επαγγελματική βλάβη που υπέστην μετά μία ολάκερη ζωή που έχω αφιερώσει στο σχολείο και στα παιδιά». Ωστόσο, στο πλευρό της καθηγήτριας βρέθηκαν οι ίδιοι οι μαθητές της που δήλωσαν σε ανακοίνωσή τους: «Έχουμε δυσαρεστηθεί όλοι μας για ό,τι συνέβη και είμαστε αλληλέγγυοι προς την καθηγήτριά μας. Κανείς μας δεν υποχρεώθηκε να συμμετάσχει στην εργασία αυτή, οι εικόνες που χρησιμοποιήθηκαν στο πρόγραμμα παρουσίασης power point δεν επιλέχθηκαν από την καθηγήτρια, η οποία μόνον μας βοήθησε στην ορθογραφία και τη λογική σύνταξη του κειμένου».
Η δίωξη της καθηγήτριας έχει διχάσει την ιταλική κοινωνία και έχει μετατραπεί σε σημείο αντιπαράθεσης ακόμα και στο κοινοβούλιο, καθώς το δικαίωμα των μαθητών να ασκούν κριτική στο Σαλβίνι και να διαπιστώνουν τις πολιτικές και ιστορικές αναλογίες της σημερινής συγκυρίας με εκείνη του μεσοπολέμου και τα κοινά σημεία της αντιμεταναστευτικής πολιτικής Σαλβίνι με το φασιστικό καθεστώς Μουσολίνι εγείρει ευρύτερα κοινωνικά, πολιτικά αλλά και παιδαγωγικά ζητήματα. Η τιμωρία της καθηγήτριας, απλώς επιβεβαιώνει, με τον πιο δεικτικό τρόπο το βάσιμο της κριτικής των μαθητών της. Στην Ελλάδα, οι φασιστικοί κύκλοι πανηγυρίζουν: «Και πολύ καλά της έκαναν», τιτλοφορείται σχετικό άρθρο ακροδεξιάς ιστοσελίδας.
Στο ψυχολογικό παιχνίδι «Πέφτει η Νύχτα στο Παλέρμο», η ευφυΐα, η επινοητικότητα, η μπλόφα, η τύχη και η διαρκής αλλαγή ρόλων συνθέτουν μια συνεχή και αέναη πάλη του καλού με το κακό, σε ένα ασφαλές και παιγνιώδες πλαίσιο. Στην Ιταλία του Τζουζέπε Κόντε και του Ματέο Σαλβίνι, στο πραγματικό Παλέρμο, το σκοτάδι του φασισμού μοιάζει να απλώνεται πάνω από την πόλη, να κυκλοφορεί στις ιστοσελίδες του διαδικτύου, να ισοπεδώνει ζωές, δικαιώματα, το ίδιο το πλαίσιο ελεύθερης έκφρασης που αποτελεί προϋπόθεση της διδασκαλίας. Κι όμως, το σκοτάδι δεν είναι ποτέ μόνο και ανίκητο. Η καθηγήτρια και οι μαθητές της, η σχολική τάξη που όρθωσε το ανάστημά της, είναι ο άγριος σπόρος που φυτρώνει ξανά και ξανά, σήμερα στο Παλέρμο, αύριο κάπου αλλού. Και είναι υπόθεση του καθένα μας να ανθίσει αυτός ο σπόρος…

Σάββατο, 18 Μαΐου 2019

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΕΛΜΕ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ


2019 
2017  
2019
2017
2019 ΑΝΤ/ΠΟΙ
2017 ΑΝΤ/ΠΟΙ
Ψήφισαν
524
495 




Έγκυρα
507
480




Άκυρα-Λευκά
17
15




ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
(ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ)
148
150
29,19%
31,25%
2
2
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
(ΣΥNEK)
122
75
24,06%
15,6%
1
1
ΑΣΕ - ΠΑΜΕ
89
59
17,55%
12,29%
1
-
ΔΑΚΕ
88
103
17,36%
21,46%
1
1
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
60
71
11,83%
14,79%
-
1
ΠΕΚ
-
22
-
4,58%
-
-

ΑΝΤΙΠΡΌΣΩΠΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ:

ΑΣΕ – ΠΑΜΕ 5,  ΔΑΚΕ 4,  ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ  8,  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 3,  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 6.


Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

15 ΜΑΗ: ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΟΛΜΕ & Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ


Ανδρέου                    Μαρία                         ΠΕΟ2      Γυμν.Λ.Τ.Πύλης

Ασήμου

Κωνσταντίνα

ΠΕΟ2

1ο Γυμν. Θήβας

Παπαγεωργίου

Γεώργιος

ΠΕ19

ΕΠΑΛ Λιβαδειάς

Περλεπέ

Βασιλική

ΠΕ02

Γυμν. Αλιάρτου

Χαλιμούρδα

Αντιγόνη

ΠΕ03

Γυμν. Αλιάρτου
Χρυσαφόπουλος
Κωνσταντίνος
ΠΕ04

ΣΔΕ Ορχομενού-
ΓΕΛ Αράχωβας




                                   


Όχι στον κυβερνητικό συνδικαλισμό

και στην υποταγμένη ΟΛΜΕ.

Για σωματεία όργανα πάλης και όχι συνδιαλλαγής.

Στηρίζουμε-ψηφίζουμε

Αγωνιστική Ενότητα Παρεμβάσεις Βοιωτίας

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ  ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΜΕ
ΓΙΑ ΤΟ 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ
ΠΕΜΠΤΗ 9/5/2019 και ώρα 9:30πμ στην ΛΙΒΑΔΕΙΑ.

(Συνεδριακό Κέντρο «Χρήστος Παλαιολόγος» στην Κρύα).