Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ- ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ: ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ- ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ
                                           ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
Συναδέλφισσες -οι,
  Μετά τις δυναμικές  κινητοποιήσεις του προηγούμενου μήνα με αίτημα τους μόνιμους διορισμούς και τη μαζική συμμετοχή συναδέλφων απ’ όλες τις περιοχές της χώρας σε αυτές, σας καλούμε στη συνέλευση της ΕΛΜΕ Βοιωτίας, την Τετάρτη 25/4/2018 στις 5μμ στο Εσπερινό ΕΠΑΛ Λιβαδειάς, για να αποφασίσουμε και να σχεδιάσουμε από κοινού τη συνέχιση και τη μορφή των κινητοποιήσεων. Οι καιροί είναι κρίσιμοι.
 Επιβάλλεται συντονισμένη δράση, ενέργειες και αποφασιστικοί, μαχητικοί  αγώνες, για να διαμορφωθεί το κίνημα που θα σταματήσει ξανά σε κάθε σχολείο την αξιολόγηση και τους επίδοξους αξιολογητές, θα ανατρέψει τα σχέδια για τον επαγγελματικό αφανισμό των εκπαιδευτικών και τη συρρίκνωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Να τονίσουμε για μια ακόμη φορά, ότι στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση το ποσοστό των συμβασιούχων-αναπληρωτών είναι 15%. Όλοι αυτοί οι συνάδελφοι καλύπτουν ανάγκες σε μόνιμο προσωπικό, περιφερόμενοι εδώ και χρόνια  σε κάθε γωνιά της χώρας.
Απαιτούμε:
- την απόσυρση του νομοσχεδίου της κυβέρνησης για την αναδιοργάνωση των δομών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και την αξιολόγηση.
- Άμεση εξίσωση των δικαιωμάτων μονίμων και συμβασιούχων - αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους! Άμεσο μόνιμο διορισμό όλων των συναδέλφων που έχουν  δουλέψει τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση (πάνω από 25.000), ώστε να καλυφθούν στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων.
Συναδέλφισσες -οι,
η συσπείρωση στα σωματεία μας και η συνέχιση των κινητοποιήσεων , μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Η παρουσία όλων σας είναι ζωτικής σημασίας.  

Γ΄ ΕΛΜΕ - ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ: Ψήφισμα για το χτύπημα διαδήλωσης

Γ΄ ΕΛΜΕ - ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ           22-4-2018                         Θεσσαλονίκη  Πρ. Κορομηλά 51
Τηλ. Επικοινωνίας 6979850143                                  

Ψήφισμα για το χτύπημα της αντιμπεριαλιστικής πορείας
της νεολαίας  στην Αθήνα
Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ :
Ξύλο και χημικά στους φοιτητές – στήριξη στους ΝΑΤΟϊκούς μακελάρηδες
Η Γ΄ΕΛΜΕ-Θ  καταδικάζει τη βάναυση επίθεση με ρόπαλα, χημικά, δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης, που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις της αστυνομίας ενάντια σε φοιτητές, μαθητές και εργαζόμενους στη  αντιπολεμική διαδήλωση της 16ης Απρίλη κατόπιν εντολής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Η επίθεση έγινε όταν οι διαδηλωτές βρίσκονταν στο ύψος του αγάλματος Τρούμαν, το οποίο και πήγαν να αποκαθηλώσουν, σε μία συμβολική κίνηση καταδίκης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, που από κοινού με Βρετανία και Γαλλία έκαναν την επέμβαση στη Συρία. Οι δυνάμεις καταστολής προχώρησαν σε προσαγωγές 3 ατόμων και στον τραυματισμό άλλων τριών, που κατέληξαν στο νοσοκομείο.
Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η οποία, μετά τις «διευκολύνσεις» που παρέχει πρόθυμα και χωρίς κανένα δισταγμό σε Αμερικάνους, ΝΑΤΟ και ΕΕ για να υλοποιούν τα εγκληματικά τους σχέδια κατά των λαών, τώρα επιχειρεί – σε άμεση συνεννόηση μαζί τους – να καταστείλει ωμά κάθε φωνή διαμαρτυρίας και αντίστασης. Όπως πριν από λίγες ημέρες, «απάντησε» με MAT, βία και εκφοβισμό, χτυπώντας αναπληρωτές εκπαιδευτικούς και φοιτητές, που διεκδικούσαν μόνιμη και σταθερή εργασία, έτσι και σήμερα κατέστειλε βίαια τη διαδήλωση ενάντια στο νέο αιματοκύλισμα των ιμπεριαλιστών στη Συρία. ”,  Για άλλη μια φορά η αντιλαϊκή τους πολιτική, η ενεργή συμμετοχή τους στον πόλεμο στη Συρία, πάει χέρι – χέρι με την βία και την καταστολή.

     Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι θα μας βρουν απέναντί τους. Καλούμε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις σε κοινό αγώνα για να αποτρέψουμε τις νέες πολεμικές τραγωδίες, για να ανατρέψουμε την αιματοβαμμένη εκστρατεία του κεφαλαίου και τις κυβερνήσεις που τις υποστηρίζουν. Για την ειρήνη των λαών, κόντρα στους ανταγωνισμούς των κεφαλαίων.
Η Τρομοκρατία δε θα περάσει!
Έξω η Ελλάδα από το Ιμπεριαλιστικό Έγκλημα!
Καμία αναμονή! Κανένας φόβος!
Όλοι στους δρόμους του αγώνα ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών!

Για το Δ.Σ.   
 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
           ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΘΗΡΑΣ                         ΝΙΚΟΣ ΠΑΛΑΝΤΖΑΣ


ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ!

20/3/1948 - 17/4/2011

Άνοιξη ήρθε, άνοιξη "έφυγε" και σαν άνοιξη είναι τα τραγούδια του.

Γ΄ ΕΛΜΕ - ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ : Νέες δομές ελέγχου, επιτήρησης και αξιολόγησης

Γ΄ ΕΛΜΕ - ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ                         22/4/2018                                         Θεσσαλονίκη  Πρ. Κορομηλά 51
Τηλ. Επικοινωνίας 6979850143                                 

Νέες δομές ελέγχου, επιτήρησης και αξιολόγησης
  
«Οι νεοεισαγόμενες ρυθμίσεις για Αξιολόγηση των στελεχών
και Αυτοαξιολόγηση των σχολείων
είναι σημαντικά πρώτα βήματα προς την ανάπτυξη
 ενός συνολικού πλαισίου Αξιολόγησης...»
από την έκθεση του 2018  του ΟΟΣΑ

Δόθηκε από το Υπουργείο Παιδείας πριν λίγες μέρες για διαβούλευση το νομοσχέδιο για την «Αναδιοργάνωση των δομών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης». Οι προτεινόμενες δομές εκπαίδευσης δεν κρίνονται αποκλειστικά από τη μορφή που παίρνουν αλλά πρώτα και κύρια από τους στόχους που καλούνται να υπηρετήσουν, μέσα γενικό στο κοινωνικό – πολιτικό πλαίσιο και τις επιδιώξεις που υπάρχουν για την εκπαίδευση από τους υπερεθνικούς οργανισμούς (βλ. ΟΟΣΑ), τις κυρίαρχες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις και τις κυβερνήσεις τους. Το περιεχόμενο του συγκεκριμένου ν/σχ δεν πρέπει επίσης να το δούμε έξω από το υπόλοιπο θεσμικό πλαίσιο που ψηφίστηκε το τελευταίο διάστημα από την κυβέρνηση (πχ. ΥΑ για λειτουργία σχολείων, εργασιακό 30ωρο κλπ.) του οποίου είναι αναπόσπαστο μέρος.

Βασικά σημεία και  στόχοι του νομοσχεδίου
Α. Ένα ακόμα πιο σύνθετο συγκεντρωτικό μοντέλο εκπαιδευτικής ιεραρχίας και διοίκησης, για τον έλεγχο και την επιτήρηση των σχολικών μονάδων.
Η νέα ιεραρχική δομή
-     Ιδρύονται στο επίπεδο των Περιφερειακών Διευθύνσεων Εκπαίδευσης τα ΠΕΚΕΣ (Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού). Τα ΠΕ.Κ.Ε.Σ. έχουν στην ευθύνη τους τον εκπαιδευτικό σχεδιασμό, την επιστημονική και παιδαγωγική καθοδήγηση, την οργάνωση της επιμόρφωσης, την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων της περιοχής τους. Τα ΠΕ.Κ.Ε.Σ. ενσωματώνουν τις αρμοδιότητες των Π.Ε.Κ., των Προϊσταμένων Παιδαγωγικής Καθοδήγησης, και των Σχολικών Συμβούλων. Στην ουσία μιλάμε για «μικρά υπουργεία παιδείας», που θα συγκεντρώνουν πλήθος αρμοδιοτήτων και θα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής, αφού θα λογοδοτούν άμεσα στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής.
-     Δημιουργούνται τα Κ.Ε.Σ.Υ (Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης) που θα λειτουργούν σε επίπεδο Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, και μέσα σε αυτά θα στοιβαχτούν υπάρχουσες δομές που θα καταργηθούν και θα συγχωνευτούν εκ νέου, τα Κ.Ε.Δ.Δ.Υ., Σ.Σ.Ν., Κ.Ε.Σ.Υ.Π., Κ.Ε.Π.Λ.Η.Ν.Ε.Τ. και Ε.Κ.Φ.Ε. Τα δε παλιά Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης θα μετονομαστούν σε Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία (ΚΕΑ) και θα επιφορτιστούν με πρόσθετες αρμοδιότητες, συγκεντρώνοντας στον φορέα τους τους τομείς της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, της Αγωγής Υγείας, των Πολιτιστικών Θεμάτων και Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων. Είναι προφανές ότι αυτή είναι μια αναδιάρθρωση που δεν έχει καμία σχέση με την αποκέντρωση και την διάχυση των αρμοδιοτήτων, αλλά μάλλον τη συγχώνευση, τη μείωση του κόστους και τη συγκέντρωση της εποπτείας.
-     Η νέα διάταξη  των διοικητικών οργάνων,  (σύλλογος διδασκόντων, διευθυντής, σχολικό συμβούλιο, ομάδες σχολείων, ΠΕΚΕΣ, Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης, ΙΕΠ, Υπουργείο) παραμένει μια αυστηρά ιεραρχική, κάθετη δομή οργάνωσης με δοσμένους ρόλους στη λήψη αποφάσεων (άλλοι νομοθετικοί, άλλοι απλώς γνωμοδοτικοί) και σχέσεις λογοδοσίας μεταξύ τους.
Η ιεραρχικότητα αναπαράγεται, ενισχύεται και πολλαπλασιάζεται. Ο Σύλλογος Διδασκόντων είναι πλέον περικυκλωμένος από μια σειρά όργανα και θεσμούς όπως το Σχολικό Συμβούλιο (με νέο «ελεγκτικό» ρόλο), οι ομάδες εκπαιδευτικών, οι επιστημονικές επιτροπές, οι ομάδες όμορων σχολείων, οι τακτικές συνεδριάσεις του Συλλόγου Διδασκόντων για ανατροφοδότηση (tres sic) του αρχικού σχεδιασμού, η επικοινωνία των υπευθύνων που ορίζονται από τον ΣΔ για διαρκή επικοινωνία με το ΚΕΣΥ και το ΚΕΑ, χωρίς να ξεχνάμε τα διάφορα προγράμματα που «τρέχουν» από το ΥΠΠΕΘ κλπ.
 Παρόλα αυτά το Υπουργείο συνεχίζει να προτάσσει την αποκέντρωση ως μέγιστη αξία της αναδιάρθρωσης των δομών. Αυτό όμως που τελικά φαίνεται να “αποκεντρώνεται” είναι μάλλον η ευθύνη των φορέων ως προς την παροχή του Δημόσιου Αγαθού .Έχουμε δηλ. «συγκεντρωτισμό» όσον αφορά τον πιο σφικτό έλεγχο του κράτους στο να υλοποιούνται οι  αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση και «αυτονομία» όσον αφορά τη μεταφορά των λειτουργικών, χρηματοδοτικών υποχρεώσεων του στα σχολεία, στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς, την επιβολή ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
Β.      Σε αυτό το πλαίσιο η αυτοαξιολόγηση και η αξιολόγηση ως βασικό εργαλείο προώθησης των αντιδραστικών αλλαγών επανέρχεται, αλλά μετονομάζεται σε “προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου.”

Συγκεκριμένα:
1.      Οι εκπαιδευτικοί της σχολικής μονάδας αξιολογούν σε ετήσια βάση το διευθυντή και τον υποδιευθυντή (άρθρο 40.12) με ανώνυμο ερωτηματολόγιο, με βάση συγκεκριμένα κριτήρια, με χαρακτηρισμούς που κυμαίνονται από «άριστο» έως «ακατάλληλο» και βαθμολογική κλίμακα που κυμαίνεται από 0 έως 100.
Η ετήσια αυτή αξιολόγηση, «συνοδεύει τον ατομικό φάκελο αξιολόγησης κάθε στελέχους και συνεκτιμάται κατά τις αξιολογήσεις του», ενώ αποκλείονται από θέσεις ευθύνης όσοι αρνηθούν την αξιολόγηση. Η εκλογή του διευθυντή από το Σύλλογο Διδασκόντων πήγε περίπατο! Ο Σύλλογος Διδασκόντων παραμερίζεται και η αξιολογική διαδικασία γίνεται από τους μόνιμους εκπαιδευτικούς του σχολείου- και πάλι οι συνάδελφοι αναπληρωτές αντιμετωπίζονται  ως εκπαιδευτικοί β΄ κατηγορίας. Η όλη διαδικασία γίνεται σε ατομική βάση για να αποφευχθεί η συλλογική διαδικασία και η απαραίτητη απαρτία που, σε συνδυασμό με την απεργία – αποχή, αποτέλεσε ένα μεγάλο πονοκέφαλο για τους μηχανισμούς του Υπουργείου σε όλες τις προηγούμενες αναμετρήσεις.

2.      Εισάγει τον «προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου» (άρθρο 47) με όρους που τον νοηματοδοτούν όχι ως μια εσωτερική διαδικασία ανατροφοδότησης αλλά ως μια διαδικασία εσωτερίκευσης της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής και της κυρίαρχης παιδαγωγικής, το προϊόν της οποίας υποβάλλεται σε ανώτερα όργανα, ελέγχεται/ευθυγραμμίζεται με τις υποδείξεις τους και οδηγεί αναπόφευκτα σε κωδικοποίηση, συγκρισιμότητα, διαφοροποίηση, κατάταξη και ανταγωνισμό των σχολικών μονάδων. 
 Πιο συγκεκριμένα προβλέπεται ότι:
·          Ο Σύλλογος Διδασκόντων λαμβάνει υπόψη του τις απόψεις του Σχολικού Συμβουλίου για το συγκεκριμένο θέμα. Το Σχολικό Συμβούλιο συνεδριάζει πριν το ΣΔ, «στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του», (πού ακριβώς τέμνονται αυτές οι αρμοδιότητες με τον προγραμματισμό του εκπαιδευτικού έργου;). Στο Σχολικό Συμβούλιο, ως γνωστόν, συμμετέχει εκπρόσωπος του Δήμου καθώς και ο Σύλλογος Γονέων.
·          Ο Σ.Δ. σε συχνές, τακτικές συνεδριάσεις, διαμορφώνει τον αρχικό προγραμματισμό, τον ανασχεδιάζει και στο τέλος του σχολικού έτους, την αποτίμηση. Όλες αυτές οι εκθέσεις «υποβάλλονται στο οικείο ΠΕ.Κ.Ε.Σ.». Επομένως, η διαδικασία δεν είναι εσωτερική.
·           «Οι Συντονιστές Εκπαιδευτικού Έργου μελετούν τις ανωτέρω εκθέσεις των σχολικών μονάδων(…)και διατυπώνουν, εφόσον κρίνουν απαραίτητο, παρατηρήσεις επί των εκθέσεων συλλογικού προγραμματισμού, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη από τις αντίστοιχες σχολικές μονάδες». Επίσης, «διατυπώνουν παρατηρήσεις επί των εκθέσεων αποτίμησης και εισηγούνται πιθανές βελτιώσεις, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη κατά τον συλλογικό προγραμματισμό του επόμενου σχολικού έτους από τις αντίστοιχες σχολικές μονάδες». Επομένως, οι παρατηρήσεις των Συντονιστών δεν έχουν συμβουλευτικό αλλά δεσμευτικό χαρακτήρα αφού πρέπει να ληφθούν υπόψη στον προγραμματισμό της επόμενης χρονιάς.
·          Τα ΠΕ.Κ.Ε.Σ., συντάσσουν συνολικές συμπερασματικές εκθέσεις, τις αποστέλλουν στο ΙΕΠ, το οποίο με τη σειρά του εισηγείται στον Υπουργό Παιδείας και προτείνει βελτιώσεις του προγραμματισμού στα ΠΕ.Κ.Ε.Σ. Πέρα από τη σαφή κάθετη φορά εποπτείας, οι συγκεντρωτικές εκθέσεις προϋποθέτουν φόρμες με δείκτες ποιότητας που θα μπορούν να κωδικοποιηθούν και να καταμετρηθούν σε πανελλαδικό επίπεδο. Για αυτόν ακριβώς το λόγο προβλέπεται ότι «Οι θεματικοί άξονες αναφοράς του συλλογικού προγραμματισμού και της ανατροφοδοτικής αποτίμησης, καθώς και ο τύπος των σχετικών εκθέσεων, καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, που εκδίδεται ύστερα από εισήγηση του Ι.Ε.Π.» (άρθρο 47.3).
·          Η βαρύτητα που δίνεται στον προγραμματισμό εκπαιδευτικού έργου σε επίπεδο σχολικής μονάδας και μάλιστα με τη δυνατότητα να κληθούν στη συγκεκριμένη συνεδρίαση στελέχη του ΠΕ.Κ.Ε.Σ., του Κ.Ε.Σ.Υ., του Κ.Ε.Α., μέλη Δ.Ε.Π. των Α.Ε.Ι., μέλη των Ερευνητικών Κέντρων και άλλων εποπτευόμενων από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων φορέων, ανοίγει το ζήτημα της αυτονομίας της σχολικής μονάδας και της διάσπασης του ενιαίου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αφού η όλη διαδικασία υπερβαίνει κατά πολύ τις αρμοδιότητες και τα όρια του σχολικού προγραμματισμού όπως τον γνωρίζαμε ως σήμερα αλλά και τις σημερινές αποχρώσεις από σχολείο σε σχολείο (πχ. μια έμφαση στη σχολική βιβλιοθήκη ή στο εργαστήριο πληροφορικής). Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εκπαιδευτικοί του κάθε σχολείου θα είναι υπεύθυνοι με ειδικές επιτροπές που συστήνονται για την εκπαίδευση των μαθητών με ειδικά προβλήματα και ανάγκες.

3.  Διατηρεί την Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. δίνοντάς της αρμοδιότητες «αξιολόγησης της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος και της συμμετοχής της στην αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης» (άρθρο 49). Επομένως, οι διαδικασίες προγραμματισμού και αποτίμησης των σχολικών μονάδων, εντάσσονται στις ευρύτερες διαδικασίες αξιολόγησης ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος, από τη στιγμή μάλιστα που υποβάλλονται σε ανώτερα όργανα, κωδικοποιούνται, κλπ..
Γ. Είναι ένα ακόμα σημαντικό βήμα περικοπών στην εκπαίδευση, μέσω συγχωνεύσεων δομών και υπηρεσιών και συνενώσεων διαφορετικών λειτουργιών (αποδυνάμωση ειδικής αγωγής, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, σχολικών δραστηριοτήτων κλπ.).
Δ. Η συγκρότηση μιας εκπαιδευτικής γραφειοκρατικής δομής, με λειτουργίες που συνδέουν την παιδαγωγική με τη διοίκηση και τους εποπτικούς μηχανισμούς, απαιτούν την υπερεργασία των εκπαιδευτικών και αμέτρητες συνεδριάσεις για ζητήματα που (κατά κύριο λόγο) δεν αφορούν άμεσα τη διδακτική πράξη ούτε έχουν να προσφέρουν το παραμικρό στην καλύτερη λειτουργία του σχολείου. Μια πρόχειρη ανάγνωση όλων αυτών των διαδικασιών που προβλέπει το ν/σχ, δείχνει ότι η λειτουργία αυτής της δομής (αν μπορεί να λειτουργήσει), θα γίνει μοχλός για την επιβολή του υποχρεωτικού 30ωρου.

Τέλος, με το άρθρο 50 του νομοσχεδίου καταργείται το ΠΔ 152 για την ατομική αξιολόγηση αλλά …επανέρχεται στην αξιολόγηση των διευθυντών ! Το ΠΔ 152  δεν εφαρμόστηκε ποτέ! Συγκαταλέγεται στη μεγάλη συλλογή νόμων, υπουργικών αποφάσεων και προεδρικών διαταγμάτων που εδώ και 21 ολόκληρα χρόνια, από την εποχή του 2525/97 του Γεράσιμου Αρσένη ως σήμερα, έμειναν στα χαρτιά,  κάτω από την πίεση του εκπαιδευτικού κινήματος, καθιστώντας τη θεσμοθετημένη αξιολόγηση ένα κενό γράμμα. Η κατάκτηση αυτή ανήκει ανεξαιρέτως, σε όλες και όλους εκείνους τους εκπαιδευτικούς που εδώ και 21 χρόνια δίνουν με αυταπάρνηση τη μάχη, από την εποχή του Σώματος  Μονίμων  Αξιολογητών του Αρσένη ως την αξιολόγηση διευθυντών πριν λίγους μήνες. Με απεργίες, στάσεις εργασίας, συγκεντρώσεις, αλλά και με συλλογή υπογραφών, με μεγάλες μάχες μέσα στους συλλόγους διδασκόντων, με αποκλεισμούς και ματαίωση σεμιναρίων, με την απεργία-αποχή.
 Η ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με το μανδύα της αξιολόγησης των στελεχών εκπαίδευσης θα είναι το επόμενο βήμα μετά την αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης και την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Το Υπουργείο προχωρά βήμα – βήμα με σκοπό τη διαμόρφωση «κουλτούρας αξιολόγησης» με βασικό εργαλείο την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την αυτόνομη λειτουργία της για να εκπληρωθεί το τελικό ζητούμενο των ΕΕ και ΟΟΣΑ, η αξιολόγηση.

ü      Καλούμε το ΔΣ της ΟΛΜΕ να μην συμμετέχει  σε καμία περίπτωση στη νέα απόπειρα εγκλωβισμού του εκπαιδευτικού κινήματος σε στημένες διαδικασίες «διαλόγου». Καλούμε τα πρωτοβάθμια εκπαιδευτικά σωματεία σε συντονισμένη δράση, ενέργειες και αποφασιστικούς, μαχητικούς  αγώνες, για να διαμορφωθεί το κίνημα που θα σταματήσει ξανά σε κάθε σχολείο την αξιολόγηση και τους επίδοξους αξιολογητές, θα ανατρέψει τα σχέδια για τον επαγγελματικό αφανισμό των εκπαιδευτικών και τη συρρίκνωση του δημόσιας εκπαίδευσης.
ü      Απαιτούμε την απόσυρση του νομοσχεδίου.
ü     Ενεργοποιούμε την απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης.
ü      Το ΔΣ της ΕΛΜΕ θα οργανώσει την ενημέρωση και την κινητοποίηση των συναδέλφων, στην παραπάνω κατεύθυνση.
  
Οι προτάσεις και οι διεκδικήσεις μας κινούνται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση 
και φιλοσοφία.

·                      Οι σύλλογοι διδασκόντων να αναβαθμιστούν τώρα και να αναλάβουν όλες τις ουσιαστικές αρμοδιότητες στην διοικητική και παιδαγωγική λειτουργία του σχολείου. Ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας του σχολείου.
·                      Γενναία χρηματοδότηση των σχολείων και πλήρης υλικοτεχνική υποδομή χωρίς την παρέμβαση εταιρειών και «χορηγών».
·                       Άμεση κατάργηση του «καθηκοντολογίου» του 30ωρου ,επαναφορά του ωραρίου του 2013
·           Η επιλογή των «Διευθυντών» των σχολείων να γίνεται καθ’ ολοκληρία από το σύλλογο διδασκόντων μετά από πλατιά δημοκρατική συζήτηση και ψηφοφορία. Θα έχουν ρόλο συντονιστή στην υλοποίηση των αποφάσεών του συλλόγου με τη συνεργασία και τη στήριξη όλων των μελών του. Απαραίτητες προϋποθέσεις γι αυτό είναι η  επαναφορά του ωραρίου  καθώς και  οι αναγκαίες υποστηρικτικές δομές (γραμματείς, φύλακες, επιστάτες, κ.ά.) Ο συντονιστής εκτός της μείωσης του εκπαιδευτικού ωραρίου δεν δικαιούται επίδομα θέσης. Οι συντονιστές κάθε σχολείου να είναι ανακλητοί όταν δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους που θα πηγάζουν από τις συλλογικές αποφάσεις. Κατάργηση των περιφερειακών διευθυντών.
·           Να διατηρηθούν και να ενισχυθούν με εκπαιδευτικό και επιστημονικό προσωπικό όλες οι δομές στήριξης του εκπαιδευτικού έργου ΚΠΕ, ΚΕΔΔΥ. ΠΛΗΝΕΤ. ΕΚΦΕ κλπ. Ενίσχυση και στήριξη των προγραμμάτων στα σχολεία και υπολογισμό τους στο διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών που τα εκπονούν.
·           Ουσιαστική, ετήσια, επιστημονική και δημοκρατική επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών.
·           Κατάργηση όλου του πλαισίου περί αξιολόγησης και της Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε Δημοκρατικός, συλλογικός σχεδιασμός του εκπαιδευτικού έργου σε κάθε σχολείο, χωρίς προκαθορισμένους στόχους, ελέγχους, καταγραφές , αξιολογήσεις, φόρμες και κουτάκια. Εξάλειψη του αξιολογικού ρόλου των σχολικών συμβούλων, ενίσχυση και στήριξη του θεσμού.

Για το Δ.Σ.   
 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
           ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΘΗΡΑΣ                         ΝΙΚΟΣ ΠΑΛΑΝΤΖΑΣ


Γ΄ ΕΛΜΕ - ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ: Όλοι και Όλα Σε Αξιολόγηση

Γ΄ ΕΛΜΕ - ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ          22-4-2018                   
Θεσσαλονίκη  Πρ. Κορομηλά 51
Τηλ. Επικοινωνίας 6979850143                                 

Όλοι και Όλα Σε Αξιολόγηση
    Έκθεση ΟΟΣΑ : Εκπαίδευση για λαμπρό μέλλον στην Ελλάδα
Σταχυολογούμε από την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ ορισμένες προτάσεις του για την Ελληνική εκπαίδευση  (for a dark future μάλλον ):

Ο  ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ  
ΚΑΙ Η «ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ» ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ

"...Οι σχολικές μονάδες στην Ελλάδα έχουν διορίσει διευθυντές, αλλά οι ευθύνες τους είναι εξαιρετικά περιορισμένες και επικεντρώνονται σε διοικητικά ζητήματα. Ο πρώτος περιορισμός είναι ότι δεν μπορούν να επιλέξουν το δικό τους προσωπικό…»
«....Το να επιτραπεί στους Διευθυντές των σχολείων να έχουν μεγαλύτερο λόγο σε θέματα προσωπικού, και στην πραγματικότητα να έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν και να προσλαμβάνουν τους εκπαιδευτικούς του σχολείου τους, θα σήμαινε ότι θα μπορούσαν καλύτερα να διασφαλίζουν ένα καλύτερο "ταίριασμα" μεταξύ των εκπαιδευτικών και των μαθητών...αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό..."
"...Το πρώτο βήμα είναι να επανασχεδιαστεί η θέση του Διευθυντή του Σχολείου ώστε αυτή θέση να περιλαμβάνει επιλογή όλου του εκπαιδευτικού προσωπικού, τον διορισμό και την παύση των Υποδιευθυντών, την αξιολόγηση όλων των εκπαιδευτικών, την κατανομή όλων των εξωδιδακτικών εργασιών στους εκπαιδευτικούς....
«Η παιδαγωγική αυτονομία μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνο αν πηγαίνει χέρι-χέρι με τη θεσμική αυτονομία και την ενίσχυση της θέσης των διευθυντών, την ικανότητά τους να αξιολογούν και να επιλέγουν το προσωπικό της σχολικής μονάδας. Χωρίς αυτή την κρίσιμη πλευρά, η παιδαγωγική αυτονομία δεν έχει νόημα».
ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ –ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ
"...Το δεύτερο βήμα είναι ο σαφής ορισμός του εκπαιδευτικού προσωπικού του σχολείου...συγκεκριμένα, σε κάποια μαθήματα με λίγα μαθήματα την εβδομάδα, θα πρέπει να είναι δυνατόν να προσληφθούν εκπαιδευτικοί μερικής απασχόλησης με συμβάσεις για αρκετά χρόνια..."
"...Η πρόσληψη μόνιμων εκπαιδευτικών όχι μόνο θα είναι ακριβή οικονομικά αλλά θα επανεισάγει ακαμψίες στο εκπαιδευτικό  σύστημα που οι αναπληρωτές έχουν αμβλύνει...οι Αρχές πρέπει να χρησιμοποιήσουν την Κρίση για να εφαρμόσουν μακροπρόθεσμες λύσεις....όπως εισαγωγή διάφορων κατηγοριών υπαλλήλων πχ μια κατηγορία θα μπορούσε να έχει 5ετείς συμβάσεις πριν τη μονιμότητα..."
 «Η επίλυση του προβλήματος των λιγότερων οργανικών θέσεων ήταν ευφυής (!) και από διοικητική, και από οικονομική άποψη. Η εναλλακτική λύση ήταν η χρήση αναπληρωτών εκπαιδευτικών, με τη συμφωνία και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής… Δεν μισθοδοτούνται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, κι έτσι – από μια μακροοικονομική άποψη, δεν αποτελούν μια επιπλέον μακροχρόνια επιβάρυνση του εθνικού προϋπολογισμού. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει συμφωνήσει ότι μπορούν χρήματα του Ευρωπαϊκού Διαρθρωτικού Ταμείου να καλύπτουν τους μισθούς των αναπληρωτών (τυπικά, οι δαπάνες αυτές δεν αντιπροσωπεύουν μισθούς αλλά εκπαιδευτικές υπηρεσίες, γι’ αυτό δεν λαμβάνουν μισθό το καλοκαίρι)…»
(Αυτά η κυβέρνηση και τα διάφορα ΜΜΕ τα «διάβασαν» ως προτροπή του ΟΟΣΑ για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση!)
                                       ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
«...Οι νεοεισαγόμενες ρυθμίσεις για Αξιολόγηση των στελεχών και Αυτοαξιολόγηση των σχολείων είναι σημαντικά πρώτα βήματα προς την ανάπτυξη ενός συνολικού πλαισίου Αξιολόγησης..."

«Τα σχέδια βελτίωσης των σχολείων δεν μπορούν να είναι αποτελεσματικά χωρίς ειλικρινή αξιολόγηση της συνεισφοράς στην παιδαγωγική διαδικασία του κάθε εκπαιδευτικού και τελικά χωρίς μια διαδρομή διακοπής της απασχόλησης των αδύναμων εκπαιδευτικών».
Θα τα επιτρέψουμε κι αυτά ;
Για το Δ.Σ.   
 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
           
         ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΘΗΡΑΣ                         ΝΙΚΟΣ ΠΑΛΑΝΤΖΑΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ : ΘΑΥΜΑ! ΠΩΣ Ο ΟΟΣΑ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΔΗΜΙΟΣ …ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ  ΑΝΤΙΤΕΤΡΑΔΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ 
antitetradia.gr

 ΘΑΥΜΑ! ΠΩΣ Ο ΟΟΣΑ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΔΗΜΙΟΣ …ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ
Υπάρχουν καλές μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση 
με τις συμβουλές του ΟΟΣΑ;

           Αύριο, Πέμπτη 19 Απριλίου 2018, στις 11:00, θα παρουσιαστεί η έκθεση του ΟΟΣΑ με τίτλο «Εκπαίδευση για ένα Λαμπρό Μέλλον στην Ελλάδα» στο Υπουργείο Παιδείας (αίθουσα Γαλάτεια Σαράντη).
            Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:
    Κώστας Γαβρόγλου, Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
    Gabriela Ramos, OECD Chief of Staff and Sherpa
    Frank Van Driessche, Head of the Athens Office, Structural Reform Support Service / European Commission
            Θα ακολουθήσει στις 11:40 Συνέντευξη Τύπου με συντονιστή τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας Γιώργο Αγγελόπουλο.
            Σε δήλωσή του σχετικά με τον ΟΟΣΑ και την  Έκθεσή του για την εκπαίδευση στη χώρας μας, ο υπουργός Παιδείας κ. Κώστας Γαβρόγλου σημείωσε το εξής: «Ο ΟΟΣΑ δεν επιβάλλει πολιτικές. Ο ΟΟΣΑ είναι ένας επιστημονικός Οργανισμός, ξέρουμε την ιστορία του, ο ΟΟΣΑ είναι ένας Οργανισμός στον οποίο συνυπάρχουν διαφορετικών ιδεολογικών και πολιτικών προελεύσεων τεχνοκράτες και ο ΟΟΣΑ σε συνεργασία με τις Κυβερνήσεις συντάσσει εκθέσεις. Εγώ νομίζω ότι είναι χρήσιμες αυτές οι εκθέσεις. Άρα δεν είναι ο ΟΟΣΑ ένας Οργανισμός μπαμπούλας που σου λέει “κάνε αυτό, κάνε το άλλο”.
            Τρία χρόνια πριν, στις 12 Μαρτίου 2015, σε συνάντηση με τον Γ.Γ. του ΟΟΣΑ ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε: «Οι μεταρρυθμίσεις που συζητάμε με τον ΟΟΣΑ δεν είναι μεταρρυθμίσεις που κάποιοι μας υποχρεώνουν, είναι αυτές που θέλουμε, που θεωρούμε απαραίτητες για να αλλάξει η Ελλάδα και ζητάμε την τεχνογνωσία ενός οργανισμού εγνωσμένου παγκόσμιου κύρους».
            Παράλληλα, στις 11 Φλεβάρη 2015, η νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, κάλεσε τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας μαζί με τον Γ.Γ. του ΟΟΣΑ Ανχέλ Γκουρία ανακοίνωσαν τη σύσταση μιας μόνιμης επιτροπής συνεργασίας, με τον πρωθυπουργό να δηλώνει ότι «η Ελλάδα πρέπει να τολμήσει τις μεταρρυθμίσεις που δεν τόλμησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις».
            Τότε, στις κοινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού και του ΓΓ του ΟΟΣΑ Ανχέλ Γκουρία μετά τη συνάντησή τους ο Πρωθυπουργός ανάμεσα σε άλλα δήλωσε: «Με μεγάλη χαρά υποδέχτηκα σήμερα τον κ. Γκουρία στην Αθήνα. Ο κ. Γκουρία προΐσταται ενός παγκόσμιου Οργανισμού για την ανάπτυξη. Για το λόγο αυτό νομίζω ότι ίσως είναι ο πιο χρήσιμος άνθρωπος σήμερα στην Ευρώπη. Διότι το ζητούμενο σήμερα στην Ευρώπη είναι η ανάπτυξη… Αποφασίσαμε να συστήσουμε μια μόνιμη κοινή επιτροπή συνεργασίας που θα προετοιμάσει ένα Σύμφωνο για την Ανάπτυξη, την Απασχόληση και την Κοινωνική Συνοχή, με Δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Αποφασίσαμε να έχουμε στενή συνεργασία και τη βοήθεια του ΟΟΣΑ, για την εκπόνηση και εφαρμογή του προγράμματος των μεταρρυθμίσεων..».

Μα ποιος είναι στ' αλήθεια αυτός ο ΟΟΣΑ;
            Ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη και με λατινικούς χαρακτήρες OECD) είναι ένας διεθνής ιμπεριαλιστικός οργανισμός με 34 κράτη τακτικά μέλη, που δημιουργήθηκε το 1961. Ο ΟΟΣΑ είναι μετεξέλιξη του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας, που δημιουργήθηκε το 1948 για να ρυθμίσει τα της «ανοικοδόμησης» της Ευρώπης, με βάση το σχέδιο Μάρσαλ. Πρώτος του γενικός γραμματέας ήταν ο R. Marjolin, στέλεχος της ναζιστικής κυβέρνησης του Πεταίν στο Βισύ της Γαλλίας. Σημερινός γ.γ. του ΟΟΣΑ (από το 2006) είναι ο Angel Gurría, Μεξικανός, καταστροφέας της μεξικανικής οικονομίας 20 χρόνια πριν (υπό τις εντολές του ΔΝΤ) , άνθρωπος του διεθνούς τραπεζικού κυκλώματος και υπουργός Οικονομίας της διαβόητης κυβέρνησης Zedillo.

Η «θεραπευτική αγωγή» του ΟΟΣΑ
            Είναι ο ίδιος Οργανισμός που σε μία από τις τελευταίες Εκθέσεις του για την ελληνική οικονομία, αφού έδωσε εύσημα και απλόχερη στήριξη στην Συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, εισηγήθηκε 25 χρόνια άγριας λιτότητας, θεωρώντας πως αυτή η πρόταση θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο από την κρίση.
            Στην πραγματικότητα, ο ΟΟΣΑ και ο επικεφαλής του Α. Γκουρία, πριν ακόμα από την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα, πρωτοστατούσαν σε «μεταρρυθμιστικές προτάσεις», αντίστοιχες ή και πανομοιότυπες με αυτές που εδώ και χρόνια αξιώνουν ο ΣΕΒ και τα άλλα τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου και οι οποίες «έτρεξαν» πιο γρήγορα κατά τη «μνημονιακή» περίοδο.
            Να θυμίσουμε, για παράδειγμα, ότι ο επικεφαλής του ιμπεριαλιστικού Οργανισμού, Α. Γκουρία, σε επίσκεψή του στην Αθήνα το 2007 σημείωνε: «Έχετε (η Ελλάδα) πολύ υψηλή νεανική ανεργία, άρα πρέπει να υπάρχει μια αγορά που να προσφέρει χαμηλότερους μισθούς από τους κατώτατους». Ταυτόχρονα, έβαζε στο τραπέζι τη μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, τη διευκόλυνση των απολύσεων και την αύξηση των ηλικιών συνταξιοδότησης. Παράλληλα, αξίωναν τη μείωση των συντάξεων, οι οποίες, σύμφωνα με τον επικεφαλής του ΟΟΣΑ έπρεπε να υπολογίζονται στο σύνολο της εργάσιμης ζωής. Ακόμη οι "οδηγίες" περιλάμβαναν αυξήσεις στους φόρους πάνω στην πλατιά λαϊκή κατανάλωση (ΦΠΑ, ειδικούς φόρους, πετρέλαιο θέρμανσης), φέρνοντας το παράδειγμα της Γερμανίας που είχε ήδη προηγηθεί, καθώς και «Απεξάρτηση» της ΔΕΗ από το κράτος, την απελευθέρωση των σιδηροδρόμων, την αποκρατικοποίηση των ΕΛΤΑ. Βεβαίως απαιτούσαν την παραπέρα περικοπή των κρατικών κονδυλίων, επικαλούμενοι (τότε) τη δημοσιονομική «σταθερότητα και προσαρμογή».
            Παράλληλα δεν παρέλειψε την προηγούμενη περίοδο, να προτείνει την άρση της μονιμότητας για τους νεοπροσληφθέντες στο Δημόσιο, την περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, την αύξηση της συμμετοχής του ασφαλισμένου στην υγεία, καθώς και νέα μείωση του αφορολογήτου ορίου και μια σειρά νέων φοροεισπρακτικών μέτρων! Επίσης ο διεθνής αυτός οργανισμός εισηγήθηκε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, το οποίο ούτως ή άλλως είχαν δρομολογήσει η Συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και η τρόικα, αλλά και την παράδοση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος στα χέρια του ξένου χρηματιστικού κεφαλαίου!
            Σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ, καθώς αναπνέουμε τα αποκαΐδια αυτής της πολιτικής που ευλαβικά υλοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια, μπορεί κάποιος εύκολα να καταλάβει τι σήμαιναν  οι προτροπές αυτές του «αθώου» και «ουδέτερου» αυτού Οργανισμού που χρόνια τώρα πασχίζει να προσαρμόσει την εκπαίδευση και την εργατική δύναμη στις «νέες συνθήκες», κοντολογίς, στην ευελιξία, αποδοτικότητα, ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματικότητα, απασχολησιμότητα, κόστος κ.λπ., αλλά και να τις αναπτύξει, να τις τυποποιήσει περισσότερο, να τις μετρήσει και να τις ελέγξει, ώστε να διαμορφώσει το σημερινό εργαζόμενο: με εργασιακές προδιαγραφές 19ου αιώνα και παραγωγικές δυνάμεις 21ου αιώνα!
            Βεβαίως, δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική, αναφέροντας τα παραπάνω για το ρόλο και τη φυσιογνωμία του ΟΟΣΑ. Και το λέμε αυτό για ένα παραπάνω λόγο. Το γεγονός ότι, λιγότερο από δυο μήνες πριν ο νέος Πρωθυπουργός της χώρας υφάνει το φωτοστέφανο του ΟΟΣΑ και του Γ.Γ του, σε άρθρο τους στην Αυγή (7/12/2014) ο βουλευτής Τάσος Κουράκης,  Συντονιστής της ΕΕΚΕ Παιδείας και Θρησκευμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και ο Νικόλας Κουντούρης,  επιστημονικός συνεργάτης του ΣΥΡΙΖΑ, μέλος της ΕΕΚΕ Παιδείας και θρησκευμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, πολύ σωστά επισημαίνουν τα παρακάτω: «…Το σημείο εκκίνησης της εφαρμογής των μνημονίων στην ελληνική εκπαιδευτική πολιτική θα μπορούσε να το τοποθετήσει κανείς σε διάφορα πολιτικά γεγονότα. Αδιαμφισβήτητα όμως ένα από τα πλέον κομβικά σημεία αποτελεί η ενεργή ανάμειξη του ΟΟΣΑ στα ελληνικά εκπαιδευτικά πράγματα το 2011, με το ρόλο του «ανεξάρτητου αξιολογητή» της ελληνικής εκπαίδευσης. Ο διεθνής αυτός οργανισμός ο οποίος ασχολείται μεταξύ άλλων και με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συστημάτων των διαφόρων χωρών κλήθηκε από την τότε ελληνική κυβέρνηση να «διαγνώσει» τα προβλήματα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και να διατυπώσει προτάσεις «μεταρρύθμισής» του. Παρέδωσε στο πλαίσιο αυτό, στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, μία μελέτη με τίτλο «Καλύτερες Επιδόσεις και Επιτυχείς Μεταρρυθμίσεις στην Εκπαίδευση. Προτάσεις για την εκπαιδευτική πολιτική στην Ελλάδα». Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι η έκθεση αυτή έθεσε την τεχνοκρατική βάση για όλες τις αλλαγές στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, η εφαρμογή των οποίων συνδέθηκε με τις αξιολογήσεις της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα και με την εκταμίευση των δόσεων προς τη χώρα. Έχουν γραφεί πολλά για την εν λόγω έκθεση, η οποία χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ως «νεοφιλελεύθερο ευαγγέλιο» για τους δανειστές».
            Αυτός είναι ο οργανισμός που σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα και τον Υπουργό Παιδείας κ. Κώστα Γαβρόγλου, θα μας παρέχει την «τεχνογνωσία» του για «φιλολαϊκές» μεταρρυθμίσεις που δε θα είναι «συνώνυμο της απορρύθμισης», αλλά «συνώνυμο της αναγκαίας αλλαγής»... «Αναγκαίας» ναι, αλλά για το κεφάλαιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται πάντα για το λαό...
            Με αυτά τα δεδομένα, γίνεται κατανοητό τι μπορεί να σημαίνουν  οι αναδιαρθρώσεις που τάχα «δεν τόλμησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και θα τις τολμήσει η παρούσα κυβέρνηση», όπως είπε ο πρωθυπουργός. Και όποιος, χωμένος στις συστάδες των θάμνων που τον περιβάλλουν χάνει το δάσος από το οπτικό του πεδίο, καλό είναι να κάνει ένα βήμα στα πλάγια για να δει καθαρότερα μπροστά του. Δύσκολη και δυσάρεστη ενέργεια, αλλά αναγκαία.

ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΗΝ ΝΕΑΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΟΟΣΑ
            Η έκθεση εμμένει στους βασικούς άξονες που προκρίνει ο ΟΟΣΑ για τα κράτη-μέλη του, δηλαδή τη δρομολόγηση της αυτονομίας της σχολικής μονάδας, της αποκέντρωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, της μείωσης του μισθολογικού κόστους και της γενικευμένης αξιολόγησης στην εκπαίδευση.
Συγκεκριμένα, η έκθεση προκρίνει η κατανομή των προϋπολογισμών να περάσει σε περιφερειακό επίπεδο λαμβάνοντας υπόψη την κατανομή του προσωπικού στα σχολεία και τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε σχολείου, όπως αυτές θα προκύπτουν από την αξιολόγηση.
«Αποκρυπτογράφηση»
1. Η αυτονομία της σχολικής μονάδας σημαίνει την αποκοπή του δημόσιου σχολείου από την κρατική χρηματοδότηση και τη μετατροπή του σε εμπορευματοποιημένη και ιδιωτικοποιημένη ζώνη.
Είναι η ευθεία αναζήτηση από τα σχολεία οικονομικών πόρων από την τοπική ή την ευρύτερη αγορά με αντάλλαγμα ιδεολογικές, πολιτιστικές και οικονομικές εξαρτήσεις στη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, στην επιλογή και διαχείριση του προσωπικού, στους εκπαιδευτικούς στόχους και στο κοινωνικό προφίλ κάθε σχολείου.
            2. Η αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος είναι η βάση για τη ραγδαία μείωση της χρηματοδότησης και της διαφοροποιημένης λειτουργίας των σχολικών μονάδων με βάση τις διαφοροποιημένες ανάγκες και οικονομικές δυνατότητες των τοπικών κοινωνιών.
            3. Η αξιολόγηση στην εκπαίδευση είναι το στρατηγικό εργαλείο για την ένταση του καθεστώτος χειραγώγησης και ομηρίας των εκπαιδευτικών και δραστικής ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.
Είναι φανερό ότι η αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων και οι διαφορετικές επιδόσεις των σχολείων στη βάση μετρήσιμων δεικτών θα συμβάλουν τάχιστα στην κατηγοριοποίησή τους, ενώ η σχεδιαζόμενη «άρση των γεωγραφικών ορίων» και η «ελεύθερη επιλογή σχολείου», δημόσιου και ιδιωτικού, θέλει να σπρώξει τα δημόσια σχολεία σε έναν ανελέητο ανταγωνισμό προς «άγραν πελατών», από την οποία θα συναρτούν τη χρηματοδότηση και τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
            4. Σε απλά ελληνικά αν ξύσει κάποιος τα "καλολογικά" στοιχεία της έκθεσης θα ανακαλύψει από κάτω τους μόνιμους στόχους της: λιγότεροι εκπαιδευτικοί, χαμηλότεροι μισθοί, εργασιακές σχέσεις «γαλέρας», αλλά και λιγότεροι μαθητές, λιγότερα σχολεία, λιγότερα και «ξεχειλωμένα» τμήματα.


Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Αλήθεια, για ποιον δικάζονται σήμερα οι διαδηλωτές;

Αλήθεια, για ποιον δικάζονται σήμερα οι διαδηλωτές;

Σκληρή επίθεση και συλλήψεις από την κυβέρνηση 

για την υπεράσπιση του ΝΑΤΟ και των συμμάχων τους

Δύο από τους διαδηλωτές που προσπάθησαν να αποκαθηλώσουν το άγαλμα του Τρούμαν στη χθεσινή μεσημεριανή αντιπολεμική φοιτητική/μαθητική πορεία προσήχθησαν στη ΓΑΔΑ, αφού χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ, όπου οι προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Σήμερα Τρίτη 17 Απρίλη, στις 12, στα Δικαστήρια της Ευελπίδων θα δικαστούν με την διαδικασία του αυτόφωρου, πράγμα που για την κυβέρνηση και την αστυνομία της σήμαινε ότι χθες έπρεπε να κρατηθούν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, παρά το γεγονός ότι έχρηζαν νοσηλείας. Οι γελοίες κατηγορίες έχουν ως εξής: Επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συναυτουργία, αντίσταση κατά της αρχής, παράβαση νόμου περί όπλων, απόπειρα σωματικής βλάβης κατά συναυτουργία, διακεκριμένες φθορές και διατάραξη κοινής ειρήνης.
Να σημειώσουμε ότι στη χθεσινή πορεία έγινε άγρια επίθεση της αστυνομίας με χημικά και ξύλο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ διέταξε την με κάθε τρόπο υπεράσπιση του αγάλματος, συναισθανόμενη προφανώς τον καθοριστικό της ρόλο μέσα στο ΝΑΤΟ. Το αποτέλεσμα της…συναίσθησης αυτής ήταν 6 τραυματίες που μεταφέρθηκαν σε Ευαγγελισμό, ΚΑΤ και Λαϊκό, με δύο από αυτούς να χρήζουν επανεξέτασης λόγω σοβαρών τραυμάτων και έναν να παραμένει στο νοσοκομείο με ανοιχτά θλαστικά τραύματα κι ένα ακροκροταφικό ρωγμώδες κάταγμα δεξιά. Σύμφωνα μάλιστα με τις καταγγελίες του προεδρείου του Σωματείου Εργαζομένων του «Ευαγγελισμού», τις οποίες διαβάζουμε στην εφημερίδα Ριζοσπάστης, “ενώ ο διαδηλωτής εξεταζόταν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, στις 4 το μεσημέρι, δύο ασφαλίτες με πολιτικά παραβίασαν το χώρο των Επειγόντων, άνοιγαν τα παραβάν που χωρίζουν τους ασθενείς, διέκοπταν ιατρικές πράξεις και εξετάσεις, απαιτώντας να μάθουν πού είναι ο τραυματισμένος διαδηλωτής για να του πάρουν «μια άτυπη κατάθεση». Κάτω από τις αντιδράσεις εργαζομένων του νοσοκομείου που απαιτούσαν να φύγουν οι ασφαλίτες άμεσα από το χώρο, τελικά απομακρύνθηκαν, αφού πρώτα όμως ζήτησαν τα ονόματα γιατρών, νοσηλευτών και όλων όσοι διαμαρτυρήθηκαν. Σε επικοινωνία εργαζομένων του νοσοκομείου με το βουλευτή του ΚΚΕ, Χρήστο Κατσώτη, ο οποίος βρισκόταν στη ΓΑΔΑ, ζήτησαν να συμπεριληφθεί στο διάβημα το αίτημα να μην μπαινοβγαίνουν ασφαλίτες στα νοσοκομεία.”
Ασφαλίτη βρήκαν όμως και μέσα στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε έξω από τη ΓΑΔΑ μόλις προσήχθησαν οι δύο διαδηλωτές. Ευτυχώς οι συγκεντρωμένοι τον αντιλήφθηκαν άμεσα και τον έδιωξαν από τον χώρο. Ο κόσμος παρέμεινε έξω από τη ΓΑΔΑ μέχρι αργά το βράδυ απαιτώντας την απελευθέρωση των δύο συλληφθέντων.
Αλήθεια, γιατί συνελήφθησαν και κατηγορούνται οι δύο διαδηλωτές; Τι σημαίνει «επικίνδυνη σωματική βλάβη»; Έβλαψαν τον μπρούτζινο Τρούμαν; Γιατί όπως μπορούμε να δούμε και στο βίντεο που τράβηξε ο Σάββας Καρμανιόλας, κανείς δεν μπορεί να προξενήσει επικίνδυνη σωματική βλάβη στους ανεγκέφαλους που βρίσκονται κάτω από τη στολή των ΜΑΤ. Ειδικά άνθρωποι χωρίς όπλα ή αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως όπλα –εκτός αν «παράβαση νόμου περί όπλου» εννοούν κάποια κράνη που τυχόν υπήρχαν. Όσο για τη «διατάραξη κοινής ειρήνης», πράγματι ανησύχησε ο περιβάλλων του Τρούμαν χώρος –γιατί αν εννοούν το κυκλοφοριακό χάος που δημιουργήθηκε στο δρόμο, αυτό, όπως βλέπουμε και στο βίντεο πάλι, προκλήθηκε από την ρίψη χημικών και το κυνηγητό της αστυνομίας που ανάγκασε τους ανθρώπους να βγουν στο δρόμο για να γλιτώσουν.
Πηγή: